Ва аз ҷумлаи тавоифӣ ки зёдтии таъзиму икроми эшон лозим ,у эҳтироми эшон мтҳтмаст , силсилаи ҷалилаи содот алавӣааст , ки маваддату муҳаббати эшон , аҷри рисолат ,у музд набувватаст .

و از جمله طوایفی که زیادتی تعظیم و اکرام ایشان لازم، و احترام ایشان متحتم است، سلسله جلیله سادات علویه است، که مودت و محبت ایشان، اجر رسالت، و مزد نبوت است.

Ва аз ҳазрати рисолати паноҳии слии аллоҳи алайҳу ?алау силам Марвӣаст ки « шафоати ман собитаст аз барои ҳар ки аъонт кунад зуррияи маро ба даст , ё забон , ё бо моли худ » ва фармуд : « чаҳор нафарро ман шафоат хоҳам намӯд дар рӯзи қиёмат , агар чаҳ ба қадари гуноҳи тамоми аҳли дунёро оварда бошанд : яке онкӣ икром кунад зуррияи марои дувум : онкии ҳоҷати эшонро баровард сим : онкии саъии намояд аз барои эшон дар вақте ки музтар бошанд чаҳорум : онкӣ ба дилу забон , бо эшон дӯстӣ ва муҳаббат кунад » ва фармуд : « икром кунед хубони зуррияи маро аз барои худо ва бидон эшонро аз барои ман »у аҳодӣс дар фазилати содот ,у аҷри икрому таъзими эшон бениҳоятасту ончӣ мазкӯр шуд аз барои аҳли имон кофӣаст .

و از حضرت رسالت پناهی صلی الله علیه و آله و سلم مروی است که «شفاعت من ثابت است از برای هر که اعانت کند ذریه مرا به دست، یا زبان، یا با مال خود» و فرمود: «چهار نفر را من شفاعت خواهم نمود در روز قیامت، اگر چه به قدر گناه تمام اهل دنیا را آورده باشند: یکی آنکه اکرام کند ذریه مرا دوم: آنکه حاجت ایشان را برآورد سیم: آنکه سعی نماید از برای ایشان در وقتی که مضطر باشند چهارم: آنکه به دل و زبان، با ایشان دوستی و محبت کند» و فرمود: «اکرام کنید خوبان ذریه مرا از برای خدا و بدان ایشان را از برای من» و احادیث در فضیلت سادات، و اجر اکرام و تعظیم ایشان بی نهایت است و آنچه مذکور شد از برای اهل ایمان کافی است.