Ва махфӣ намонад ки ончӣ зикр шуд шароиту одоби он касе буд ки амр ба маърӯф ва наҳй аз мункир май намояд ва аммо касеро ки бояд амр ва наҳй кард шарт ӯ дар ғолиб онаст ки оқил ва болиғ бошад балӣ : дар баъзе аз мункироти ин шарт нест , чун агар касе Тифл ё девонаро бибинад ки шароб мехӯрд бар ӯ воҷибаст ки шаробро бирезад ва ӯро манъ кунад .

و مخفی نماند که آنچه ذکر شد شرایط و آداب آن کسی بود که امر به معروف و نهی از منکر می نماید و اما کسی را که باید امر و نهی کرد شرط او در غالب آن است که عاقل و بالغ باشد بلی: در بعضی از منکرات این شرط نیست، چون اگر کسی طفل یا دیوانه را ببیند که شراب می خورد بر او واجب است که شراب را بریزد و او را منع کند.

Ва ҳамчунин агар девонаеро бибинад ки бо девонаи ливот ё зино мекунад , ё бо ҳайвонии ҷамъ шуда бояд ӯро манъ кунад .

و همچنین اگر دیوانه ای را ببیند که با دیوانه لواط یا زنا می کند، یا با حیوانی جمع شده باید او را منع کند.