Ва ба иҷмоъи уламо , аз ҷумлаи муҳаррамоти азима ,у гуноҳон шадидаасту мӯҷиби азоби охират ва балоҳои дунёст ва аз ахбор мстФод мешавад ва ба таҷриба собитаст ки қатъи раҳми мӯҷиби фақру парешонеу кӯтоҳӣ умр мегардад ва ба ин сабаб ки ҳар хонивода ки дар он нифоқу шиқоқи миёни эшон ҳосил шуд ,у хуишон бо якдигари баннои низо ва нохушӣ гузораданд , ҳамагӣ ба фақру фоқаи мубтало , ва дар андак вақте силсилаи эшон аз ҳам май пошад ,у зиндагии эшон ба сар меояд .

و به اجماع علما، از جمله محرمات عظیمه، و گناهان شدیده است و موجب عذاب آخرت و بلاهای دنیاست و از اخبار مستفاد می شود و به تجربه ثابت است که قطع رحم موجب فقر و پریشانی و کوتاهی عمر می گردد و به این سبب که هر خانواده که در آن نفاق و شقاق میان ایشان حاصل شد، و خویشان با یکدیگر بنای نزاع و ناخوشی گذاردند، همگی به فقر و فاقه مبتلا، و در اندک وقتی سلسله ایشان از هم می پاشد، و زندگی ایشان به سر می آید.

Ва дар мазаммати қатъи раҳми ҳамин қадар басаст ки қотеъи раҳмро худованди олам дар қуръони Маҷиди лаъни фармӯда ва мефармоед : «у аллазӣнаи инқзўни аҳди аллоҳи ман баъди мисоқау иқтъўни мо أмри аллоҳ ба أни иўслу иФсдўни фии алأрзи أўлӣки ?лаами аллънаҳу ?лаами сӯъи ?илдор » яъне « касоне ки аҳди худоро мешикананд , баъд аз пайванд кардан он , ва қатъ мекунанд он чизеро ки худои амр ба васл он карда ки раҳм бошад ва дар замин фосид мекунанд , эшонанд ки аз барои онҳости лаънату бадии оқибат » ва аз ҳазрати пайғамбари слии аллоҳи алайҳу ?алау силам Марвӣаст ки « душмантарин аъмол ба сӯии худои ширк ба худост ,у баъд аз он қатъи раҳм » ва фармуд ки « қатъ макун раҳми худро агар чаҳ ӯ туро қатъ кунад ва фармуд ки « худо фармуд ки ман худованд рҳмн ҳастам ва ин раҳмаст исми онро аз исми худ муштақ кардаам , ҳар ки салаи онро ба ҷо оварад , ман ҳам сала ӯро ба ҷо оварам ва ҳар ки онро қатъ кунад ман ҳам ӯро қатъ мекунам »у ҳазрати амири алмўмнини алайҳи ассалом дар хутба Эй фармуданд ки « паноҳ май барам ба худо аз гуноҳоне ки таъҷил мекунанд , то бартараф кардани соҳиби худ Абдуллоҳи бен кўоء арз кард ки ё Амиралмӯъминин оё гуноҳӣ ҳаст ки дар фанои одамӣ таъҷил кунад ? фармуд : балӣ , қатъи раҳм ба дурустӣ ки аҳли хониводае бо ҳам иҷтимо мекунанду дӯстӣ май намоянд ,у мувосот ва никўӣӣ мекунанд бо якдигар , дар ҳоле ки эшон аҳли фисқ ва фуҷуранд , вале ба ҷиҳати дӯстӣу никўӣӣ бо ҳам , худои рӯзии эшонро васеъ май намояду аҳли як хонивода аз ҳам даврӣ мекунанд ,у қатъи раҳм май намоянд , эшонро маҳрӯм месозаду ҳоли инки аз аҳли тақво ва прҳизкорӣ ҳастанд » ва аз ҳазрати эмоми Муҳамади боқири алайҳи ассалом Марвӣаст ки « дар китоби Амиралмӯъминини навишта шуда буд ки се хислатаст ки соҳиб онҳо намемерад , то ваболи онҳоро набинад : саркашӣ ,у қатъи раҳм ,у қисми дурӯғу савоби ҳеҷ тоъатӣ , зӯдтар аз салаи раҳм ба соҳиб он намерасад ба дурустӣ ки тайифае аз аҳл маъсият ҳастанд ки бо ҳам никўӣӣ мекунанд , амволи эшон зиёд мешавад ва ба дурустӣ ки қисми дурӯғ ,у қатъи раҳм , хонаҳои ободро вайрон мекунад , ва аз аҳлаш холӣ мекунад »у ҳазрати эмоми ҷаъфари содиқи алайҳ ассалом фармуданд ки « бипарҳезед аз « ҳолқаҳ » , ки о « мардҳоро мемеронад шахсе арз кард ки « ҳолқаҳ » чист ? фармуд : қатъи раҳм »у ҳазрати амири муъминони алайҳи ассалом ба баъзе аз гмоштгони худ дар яке аз вилоёт навиштанд ки « амр кун хуишонро ки ба дидан ҳам раванд ,у лекини ҳамсоягӣ бо ҳам накунанд » зеро ки ҳамсоягӣ , боиси буғзу ҳасаду қатъ раҳм мегардад ва ин амреаст мшоҳд , ҳамчунон ки дар аксари аҳл рӯзгор мебайнем ки чун хуишон аз ҳам давр ҳастанд , дӯстии эшон бо якдигари бештар ,у шавқи эшон баҳами афзӯн тараст оре мисласт машҳур ки даврӣу дӯстӣ .

و در مذمت قطع رحم همین قدر بس است که قاطع رحم را خداوند عالم در قرآن مجید لعن فرموده و می فرماید: «و الذین ینقضون عهد الله من بعد میثاقه و یقطعون ما أمر الله به أن یوصل و یفسدون فی الأرض أولئک لهم اللعنه و لهم سوء الدار» یعنی «کسانی که عهد خدا را می شکنند، بعد از پیوند کردن آن، و قطع می کنند آن چیزی را که خدا امر به وصل آن کرده که رحم باشد و در زمین فاسد می کنند، ایشان اند که از برای آنهاست لعنت و بدی عاقبت» و از حضرت پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم مروی است که «دشمن ترین اعمال به سوی خدا شرک به خداست، و بعد از آن قطع رحم» و فرمود که «قطع مکن رحم خود را اگر چه او تو را قطع کند و فرمود که «خدا فرمود که من خداوند رحمن هستم و این رحم است اسم آن را از اسم خود مشتق کرده ام، هر که صله آن را به جا آورد، من هم صله او را به جا آورم و هر که آن را قطع کند من هم او را قطع می کنم» و حضرت امیر المومنین علیه السلام در خطبه ای فرمودند که «پناه می برم به خدا از گناهانی که تعجیل می کنند، تا برطرف کردن صاحب خود عبدالله بن کواء عرض کرد که یا امیرالمومنین آیا گناهی هست که در فنای آدمی تعجیل کند؟ فرمود: بلی، قطع رحم به درستی که اهل خانواده ای با هم اجتماع می کنند و دوستی می نمایند، و مواسات و نیکوئی می کنند با یکدیگر، در حالی که ایشان اهل فسق و فجورند، ولی به جهت دوستی و نیکوئی با هم، خدا روزی ایشان را وسیع می نماید و اهل یک خانواده از هم دوری می کنند، و قطع رحم می نمایند، ایشان را محروم می سازد و حال اینکه از اهل تقوی و پرهیزکاری هستند» و از حضرت امام محمد باقر علیه السلام مروی است که «در کتاب امیرالمومنین نوشته شده بود که سه خصلت است که صاحب آنها نمی میرد، تا وبال آنها را نبیند: سرکشی، و قطع رحم، و قسم دروغ و ثواب هیچ طاعتی، زودتر از صله رحم به صاحب آن نمی رسد به درستی که طایفه ای از اهل معصیت هستند که با هم نیکوئی می کنند، اموال ایشان زیاد می شود و به درستی که قسم دروغ، و قطع رحم، خانه های آباد را ویران می کند، و از اهلش خالی می کند» و حضرت امام جعفر صادق علیه السلام فرمودند که «بپرهیزید از «حالقه»، که آ«مردها را می میراند شخصی عرض کرد که «حالقه» چیست؟ فرمود: قطع رحم» و حضرت امیر مومنان علیه السلام به بعضی از گماشتگان خود در یکی از ولایات نوشتند که «امر کن خویشان را که به دیدن هم روند، و لیکن همسایگی با هم نکنند» زیرا که همسایگی، باعث بغض و حسد و قطع رحم می گردد و این امری است مشاهد، همچنان که در اکثر اهل روزگار می بینیم که چون خویشان از هم دور هستند، دوستی ایشان با یکدیگر بیشتر، و شوق ایشان بهم افزون تر است آری مثل است مشهور که دوری و دوستی.