Дар аҳодӣси ворид шудааст ки « ҳаргоҳи худои таъолии сари бандаро дар дунё бапушанд , карам ӯ аз он болотараст ки дар охират зоҳир гирданд ва агар дар дунёи парда аз он барандозад , аз он Карим тараст ки дубора дар охирати онро зоҳири намояд » ва низ ворид шудааст ки « дар рӯзи қиёмати бандаеро биоваранд ки гирён бошад хитоб расад ки чаро майгаре ? арз кунад : гиря мекунам бар ончӣ дар ин рӯз аз уюби ман дар назд одамиёну Фариштагон зоҳир хоҳад шуд худованд олам мефармоед ки эй бандаи ман туро дар дунё расво накардам ,у ҳоли онкии ту машғӯли маъсияти ман будӣ ва механдидӣ , чигуна имрӯзи туро расво мекунам ,у ҳоли инки маъсият намекунӣ вагарӣоне » Марвӣаст ки « дар фардои маҳшари ҷаноби пиғбри слии аллоҳи алайҳу ?алау силам аз довари Акбари масъалат май намояд ки муҳосибаи уммат ӯро дар ҳузури Фариштагону пайғамбарон ва соир аматон накунад , то уюби онҳо бар эшон зоҳир гардад , балки ба ҳисоби эшон чунон барис ки биҷузи ту ва ман , дигар касе бар он матлаъ нагардад хитоб илоҳӣ расад ки эй ҳабиби ман ман ба бандагони худ аз ту мҳрбонтрм , чун ту равои надорӣ ки уюби эшон назд ғайри ту зоҳир шавад , ман раво надорам ки бар ту ҳам зоҳир гардад ва эшон дар пеши ту шармсор шаванд ман худ ба тнҳоӣӣ ба муҳосибаи эшон пардозам , ва чунон ки биҷузи ман аҳадӣ бар уюби эшон матлаъ нагардад » пас ҳаргоҳи анояти парвардгор дар пӯшидани уюби бандагон то ба ин ҳад бӯда бошад , пас эй мискини ғофил , вае мубталоӣ ба анвоъи уюбу рзоил , туро чаҳ афтодааст ки ин парда аз уюби бандагони худои бармеи дорӣ ,у саъй дар фош кардан бадӣҳои эшон май нмоӣӣ ,у забони ҳарзаи худро ба мазаммати эшон май гшоӣӣ ? аз худ ғофилӣ ки ба чаҳ уюби гирифторӣ , ва ба чаҳ аъмоли ношоиста дар кории андакӣ дида бигушоӣ , ва ба саропои худ назар куну сафҳаи замири хабиси худро мутолиа кун ,у чора аз уюб худ кун .

در احادیث وارد شده است که «هرگاه خدای تعالی سر بنده را در دنیا بپوشاند، کرم او از آن بالاتر است که در آخرت ظاهر گرداند و اگر در دنیا پرده از آن براندازد، از آن کریم تر است که دوباره در آخرت آن را ظاهر نماید» و نیز وارد شده است که «در روز قیامت بنده ای را بیاورند که گریان باشد خطاب رسد که چرا می گریی؟ عرض کند: گریه می کنم بر آنچه در این روز از عیوب من در نزد آدمیان و فرشتگان ظاهر خواهد شد خداوند عالم می فرماید که ای بنده من تو را در دنیا رسوا نکردم، و حال آنکه تو مشغول معصیت من بودی و می خندیدی، چگونه امروز تو را رسوا می کنم، و حال اینکه معصیت نمی کنی و گریانی» مروی است که «در فردای محشر جناب پیغبر صلی الله علیه و آله و سلم از داور اکبر مسئلت می نماید که محاسبه امت او را در حضور فرشتگان و پیغمبران و سایر امتان نکند، تا عیوب آنها بر ایشان ظاهر گردد، بلکه به حساب ایشان چنان برس که بجز تو و من، دیگر کسی بر آن مطلع نگردد خطاب الهی رسد که ای حبیب من من به بندگان خود از تو مهربانترم، چون تو روا نداری که عیوب ایشان نزد غیر تو ظاهر شود، من روا ندارم که بر تو هم ظاهر گردد و ایشان در پیش تو شرمسار شوند من خود به تنهائی به محاسبه ایشان پردازم، و چنان که بجز من احدی بر عیوب ایشان مطلع نگردد» پس هرگاه عنایت پروردگار در پوشیدن عیوب بندگان تا به این حد بوده باشد، پس ای مسکین غافل، و ای مبتلای به انواع عیوب و رذایل، ترا چه افتاده است که این پرده از عیوب بندگان خدا برمی داری، و سعی در فاش کردن بدیهای ایشان می نمائی، و زبان هرزه خود را به مذمت ایشان می گشائی؟ از خود غافلی که به چه عیوب گرفتاری، و به چه اعمال ناشایسته در کاری اندکی دیده بگشای، و به سراپای خود نظر کن و صفحه ضمیر خبیث خود را مطالعه کن، و چاره از عیوب خود کن.

эй ҷони бародари соъатӣ таъаммул кун , ки агар айбиро аз ту дар пеши дигарон фош кунад , ҳоли ту чигуна хоҳад буд , ҳоли дигаронро ҳам бар худ қиёс кун ва бидон ки аз ахбору осор , возеҳу равшан , ва аз таҷриба , аёну собит ва мубинаст , ки ҳар ки дайгариро расво кунад худ низ расво мегардад , ва ҳар ки айб касеро зоҳир кунад айб ӯ низ фош мегардад .

ای جان برادر ساعتی تأمل کن، که اگر عیبی را از تو در پیش دیگران فاش کند، حال تو چگونه خواهد بود، حال دیگران را هم بر خود قیاس کن و بدان که از اخبار و آثار، واضح و روشن، و از تجربه، عیان و ثابت و مبین است، که هر که دیگری را رسوا کند خود نیز رسوا می گردد، و هر که عیب کسی را ظاهر کند عیب او نیز فاش می گردد.

Пас , эй ҷони ман бар худ раҳм кун ,у иқтидо ба парвардгори худ намо ,у парда бар уюби бандагони афкан ,у чашми худро аз дидани уюби мардум , кӯр ,у гӯши худро кар ,у забони худро аз гуфтан , лоли соз .

پس، ای جان من بر خود رحم کن، و اقتدا به پروردگار خود نما، و پرده بر عیوب بندگان افکن، و چشم خود را از دیدن عیوب مردم، کور، و گوش خود را کر، و زبان خود را از گفتن، لال ساز.