Бидон ки аз барои марази ғайбат кардан ду навъ муолиҷааст : яке бар сиблати иҷмолу дайгарии тафсил .

بدان که از برای مرض غیبت کردن دو نوع معالجه است: یکی بر سبیل اجمال و دیگری تفصیل.

Аммо муолиҷаи он бар сиблати иҷмол онаст ки дида басират бигушоеу соъатӣ дар оёти қуръонӣау аҳодӣси мутакассира ки дар боби мазаммати ин сифати хабисаи ворид шудаи татаббуъи намое ва аз ғазаби ҳақи субҳонау таъолӣу азоби рӯзи ҷазои ёдоварӣу баъд аз он , мафосиди дунявӣаи онро ба нзрдроўрӣ , зеро гоҳаст ки ғайбати он касеро ки мекунӣ ба ӯ бирасад ва ин маншаи буғзу адоват ӯ гардад ва дар мақоми иҳонат ё ғайбат ё азият ту барояд ва басо бошад ки амр ба ҷоӣӣ мунҷар шавад ки чора он натавон кард пас аз инҳо таъаммул кунӣ ки агар касе ғайбати туро дар назд ғайри бикунад чигуна озурдау хашмнок хоҳӣ шуду муқтазои шарафи зоту ниҷобати табъ онаст ки розӣ набошӣ дар ҳақи ғайр , ончӣ аз барои худ напасандӣу баъд аз ҳамаи инҳо мутаваҷҷеҳи забон худ бошӣу муроқиби аҳволи он « шӯй ки онро ба ғайбати нгшоӣӣ ва ҳар суханӣ ки хоҳии бгўӣии ибтидо дар он таъаммул кунӣ агар онро мутазаммин ғайбатӣ ёфтӣ худро аз он нигоҳдорӣ то одат кунӣ .

اما معالجه آن بر سبیل اجمال آن است که دیده بصیرت بگشایی و ساعتی در آیات قرآنیه و احادیث متکثره که در باب مذمت این صفت خبیثه وارد شده تتبع نمایی و از غضب حق سبحانه و تعالی و عذاب روز جزا یادآوری و بعد از آن، مفاسد دنیویه آن را به نظردرآوری، زیرا گاه است که غیبت آن کسی را که می کنی به او برسد و این منشأ بغض و عداوت او گردد و در مقام اهانت یا غیبت یا اذیت تو برآید و بسا باشد که امر به جائی منجر شود که چاره آن نتوان کرد پس از اینها تأمل کنی که اگر کسی غیبت تو را در نزد غیر بکند چگونه آزرده و خشمناک خواهی شد و مقتضای شرف ذات و نجابت طبع آن است که راضی نباشی در حق غیر، آنچه از برای خود نپسندی و بعد از همه اینها متوجه زبان خود باشی و مراقب احوال آن«شوی که آن را به غیبت نگشائی و هر سخنی که خواهی بگوئی ابتدا در آن تأمل کنی اگر آن را متضمن غیبتی یافتی خود را از آن نگاهداری تا عادت کنی.