Ва он аз ҷумлаи гуноҳони кабӣра , балки қабеҳтарин гуноҳону хабистарин онҳоаст сифатӣаст ки одамиро дар дидаҳо хор , ва дар назарҳо бевақъ ва беэътибор месозаду сармояи хиҷолату инфеъол ,у боиси дили шикастагӣу малоли сабабу асоси рехтани обрӯ дар назд халқи худо ,у боиси сиёҳи рўӣии дунё ва уқбоасту оёт дар мазаммати ин сифат бисёр ,у ахбор дар накӯҳиши он бешумораст .

و آن از جمله گناهان کبیره، بلکه قبیح ترین گناهان و خبیث ترین آنها است صفتی است که آدمی را در دیده ها خوار، و در نظرها بی وقع و بی اعتبار می سازد و سرمایه خجالت و انفعال، و باعث دل شکستگی و ملال سبب و اساس ریختن آبرو در نزد خلق خدا، و باعث سیاه روئی دنیا و عقبی است و آیات در مذمت این صفت بسیار، و اخبار در نکوهش آن بی شمار است.

Худованд Карим мефармоед : « إнмои иФтрии алкзби аллазӣнаи лоиўмнўн » яъне « инасту ҷуз ин нест ки ба дурӯғ , ифтиро мебанданд касоне ки имон ба худо надоранд » .

خداوند کریم می فرماید: «إنما یفتری الکذب الذین لایومنون» یعنی «این است و جز این نیست که به دروغ، افترا می بندند کسانی که ایمان به خدا ندارند».

Ҳазрати пайғамбари слии аллоҳи алайҳу ?ала ва силам фармуд ки « ҳаргоҳи муъминӣ бидӯни узри шаръӣ , дурӯғ бигӯед , ҳафтод ҳазор фиришта бар ӯ лаънат мекунанд ва аз дил ӯ тааффуну гандӣ баланд мешавад ва меравад то ба арш мерасаду худои таъолӣ ба сабаби он дурӯғ , гуноҳи ҳафтод зино бар ӯ менависад , ки осонтарин онҳо зноӣӣ бошад ки бо модар худ карда бошад » ва аз он сарвар пурседанд ки « муъмин , ҷбонаст ? фармуданд : балӣ арз карданд : бахиласт ? фармуд : балӣ арз шуд ки дурӯғгӯаст ? фармуд : на ва фармуд ки : « дурӯғ , рӯзии одамиро кам мекунад » ва низ аз он бузургвор Марвӣаст ки « вой бар он касе ки сухан гуяд ба дурӯғ , то ҳозиронро биханданд вой бар ӯ , вой бар ӯ , вой бар ӯ » ва фармуд « гуё мардӣ ба назд ман омад ва гуфт : бархез бархестам бо ӯ равона шудам то расидам ба ду нафар , яке нишаста буду дайгарии истода , дар даст ӯ қуллобӣ аз оҳан буд , онро фурӯ май барад ба як тарафи сар ӯ ва мекашид то ба шона ӯ мерасед , баъд аз он берун меоварад ба тарафии дигари фурӯ май барад ман гуфтам ин чаҳ амаласт ? гуфт : ин мард нишаста мардӣаст дурӯғгӯ , ки ба ин наҳв дар қабр , азоб мешавад то рӯзи қиёмат » ва фармуд : « шуморо хабари даҳум ба бузургтарин гуноҳони кабӣра , ва он ширк ба худо ,у ъқўқи волидайн , ва кизбаст »у ҳазрати Амиралмӯъминини алайҳ ассалом фармуд ки « бандае мазаи имонро намеёбад то дурӯғро тарк кунад , хоҳи дурӯғ аз рӯй шухӣ ва ҳазл бошад ё аз ҷад »у ҳазрати эмоми Муҳамади боқири алайҳ ассалом фармуд ки : « худои таъолӣ аз барои бадӣ , қуфлҳо қарор додааст , калиди ин қуфлҳо шаробаст ,у дурӯғ бадтараст аз шароб » ва фармуд ки « дурӯғ , харобкунанда банноӣ имонаст » ва аз ҳазрати эмоми ҳасани аскарии алайҳи ассалом Марвӣаст ки « ҷамеъи аъмоли хабиса дар хона Эйасту калиди он хона дурӯғаст » ва махфӣ намонад ки бадтарӣни анвоъи дурӯғ , дурӯғ бар худоу расӯли слии аллоҳи алайҳу ?алау силаму аъиммаи алайҳ ассаломаст , яъне касе масъала Эй гуяд ки мутобиқ бо воқеъ набошад , ё ҳадисии дурӯғ нақл кунаду амсоли инҳо .

حضرت پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود که «هرگاه مومنی بدون عذر شرعی، دروغ بگوید، هفتاد هزار فرشته بر او لعنت می کنند و از دل او تعفن و گندی بلند می شود و می رود تا به عرش می رسد و خدای تعالی به سبب آن دروغ، گناه هفتاد زنا بر او می نویسد، که آسان ترین آنها زنائی باشد که با مادر خود کرده باشد» و از آن سرور پرسیدند که «مومن، جبان است؟ فرمودند: بلی عرض کردند: بخیل است؟ فرمود: بلی عرض شد که دروغگو است؟ فرمود: نه و فرمود که: «دروغ، روزی آدمی را کم می کند» و نیز از آن بزرگوار مروی است که «وای بر آن کسی که سخن گوید به دروغ، تا حاضران را بخنداند وای بر او، وای بر او، وای بر او» و فرمود «گویا مردی به نزد من آمد و گفت: برخیز برخاستم با او روانه شدم تا رسیدم به دو نفر، یکی نشسته بود و دیگری ایستاده، در دست او قلابی از آهن بود، آن را فرو می برد به یک طرف سر او و می کشید تا به شانه او می رسید، بعد از آن بیرون می آورد به طرفی دیگر فرو می برد من گفتم این چه عمل است؟ گفت: این مرد نشسته مردی است دروغگو، که به این نحو در قبر، عذاب می شود تا روز قیامت» و فرمود: «شما را خبر دهم به بزرگترین گناهان کبیره، و آن شرک به خدا، و عقوق والدین، و کذب است» و حضرت امیرالمومنین علیه السلام فرمود که «بنده ای مزه ایمان را نمی یابد تا دروغ را ترک کند، خواه دروغ از روی شوخی و هزل باشد یا از جد» و حضرت امام محمد باقر علیه السلام فرمود که: «خدای تعالی از برای بدی، قفلها قرار داده است، کلید این قفلها شراب است، و دروغ بدتر است از شراب» و فرمود که «دروغ، خراب کننده بنای ایمان است» و از حضرت امام حسن عسکری علیه السلام مروی است که «جمیع اعمال خبیثه در خانه ای است و کلید آن خانه دروغ است» و مخفی نماند که بدترین انواع دروغ، دروغ بر خدا و رسول صلی الله علیه و آله و سلم و ائمه علیه السلام است، یعنی کسی مسأله ای گوید که مطابق با واقع نباشد، یا حدیثی دروغ نقل کند و امثال اینها.

Ва ҳамин қадар дар мазаммати дурӯғ бар эшон кофӣаст ки « рӯзаро ботил мекунад »у боиси вуҷуби қазо ва куффора мешавад бинобари ақўӣ , ҳамчунон ки дар кутуби фиқҳӣа мстўраст .

و همین قدر در مذمت دروغ بر ایشان کافی است که «روزه را باطل می کند» و باعث وجوب قضا و کفاره می شود بنابر اقوی، همچنان که در کتب فقهیه مسطور است.