Бидон ки ҳамчунон ки қудамои аҳли ҳикмат тасреҳ кардаанд , қавоми ҳамаи мавҷӯдот ба муҳаббати манӯт ,у интизоми силсила мумкинот бидон марбӯтаст ва ҳеҷ дилӣ нест ки аз лмъаҳи муҳаббат дар он нурӣ на , ва ҳеҷ сиррӣ нест ки аз шӣаҳи он дар ӯ шурӣ на нишоту рақси афлок аз шӯри саҳбоӣ муҳаббатасту мастӣу беҳӯшии маркази хок аз скри бодаи маваддат « бисмии аллоҳи муҷрӣҳоу мрсиҳо » .
بدان که همچنان که قدمای اهل حکمت تصریح کرده اند، قوام همه موجودات به محبت منوط، و انتظام سلسله ممکنات بدان مربوط است و هیچ دلی نیست که از لَمَعه محبت در آن نوری نه، و هیچ سری نیست که از نشئه آن در او شوری نه نشاط و رقص افلاک از شور صَهبای محبت است و مستی و بیهوشی مرکز خاک از سُکر باده مودت «بسم الله مجریها و مرسیها».
з ишқ аст омад шуд моҳу меҳр
ز عشق است آمد شد ماه و مهر
Диранги замину шитоби сипеҳр
درنگ زمین و شتاب سپهر
Агар муҳаббат набӯдӣ ИМАоти суфлоаи тан ба издивоҷи обоءи алавӣаи надодӣ ва аз мзоўҷти эшон , маволеди сулсаи нзодии улфати аҷзои мураккабот аз асар онасту истиқрори аносири арбъ , дар мавозиъи худ ба воситаи он .
اگر محبت نبودی اُمَهات سُفلیه تن به ازدواج آباء عِلویه ندادی و از مزاوجت ایشان، مَوالید ثلاثه نزادی الفت اجزای مرکبات از اثر آن است و استقرار عناصر اربع، در مواضع خود به واسطه آن.
Сари ҳуби азалӣ дар ҳамаи ашё сорӣ аст
سر حب ازلی در همه اشیا ساری است
Варна бар гул наздӣ булбули бедили фарёд
ورنه بر گل نزدی بلبل بیدل فریاد
Нутфаҳои Қатароти амтор аз шавқи марказ бар раҳми замин фурӯ меравад ва бенот набот аз ҷунбиши муҳаббати сар аз мшимаҳи хок берун мекунанд .
نطفه های قطرات اَمطار از شوق مرکز بر رحم زمین فرو می رود و بنات نبات از جنبش محبت سر از مَشیمه خاک بیرون می کنند.
Оташ ишқаст кандар не фитод
آتش عشق است کاندر نی فتاد
Ҷӯшаш ишқаст кандар ме фитод
جوشش عشق است کاندر می فتاد
Ҷисми хок аз ишқ бар афлок шуд
جسم خاک از عشق بر افلاک شد
Кӯҳ дар рақс омад ва чолок шуд
کوه در رقص آمد و چالاک شد
Ҳар чаҳ гӯям ишқро шарҳу баён
هر چه گویم عشق را شرح و بیان
Чун ба ишқ оем хаҷали гирдам аз он
چون به عشق آیم خجل گردم از آن