Ва махфӣ намонад ки он зикрӣ ки дофеъи всоўси шайтонӣау монеъ хўотрнФсониаҳаст зикр қалбӣаст ки машғӯли сохтан диласт ба ёди худо ,у тазаккури қудрату азимат ,у тнзаҳу тақаддусу ҷалолу ҷамол ӯ ,у тафаккур дар саноеъу аҷоиби махлуқоти осмону замину соири умӯри мутаъаллиқа ба дайну ҳаргоҳ бо он зикри забонӣ низ ҷамъ шавад фоидаи он атум , ва дар дафъи шаётин адхл аст

و مخفی نماند که آن ذکری که دافع وساوس شیطانیه و مانع خواطرنفسانیه است ذکر قلبی است که مشغول ساختن دل است به یاد خدا، و تذکر قدرت و عظمت، و تنزه و تقدس و جلال و جمال او، و تفکر در صنایع و عجایب مخلوقات آسمان و زمین و سایر امور متعلقه به دین و هرگاه با آن ذکر زبانی نیز جمع شود فایده آن اتم، و در دفع شیاطین ادخل است

Аммо зикри забонӣ танҳо агар чаҳ холӣ аз савоб несту лекини муқобила бо ҷанд шаётину мудофиаи всоўси он лъин натавонад кард ва агар васвасаи шайтон ба зикри забон рафъ шудӣ ҳар касеро дар намози ҳузури қалби ҳосил будӣу хаёлоти фосидау всоўси ботила ба хотир ӯ наомадӣ , зеро ки миннатҳои ҳар зикру ибодатӣ дар намозаст , бо вуҷӯди инки ҳар ки мулоҳизаи ҳоли худро намояд меёбад ки афкори радия дар ҳоли намози бештар , балки ончӣ аз фузули дунёи гумшуда дар намоз пайдо мешаваду ончии фаромӯш шуда дар он вақт ба хотир ме расад

اما ذکر زبانی تنها اگر چه خالی از ثواب نیست و لیکن مقابله با جند شیاطین و مدافعه وساوس آن لعین نتواند کرد و اگر وسوسه شیطان به ذکر زبان رفع شدی هر کسی را در نماز حضور قلب حاصل بودی و خیالات فاسده و وساوس باطله به خاطر او نیامدی، زیرا که منتهای هر ذکر و عبادتی در نماز است، با وجود اینکه هر که ملاحظه حال خود را نماید می یابد که افکار ردیه در حال نماز بیشتر، بلکه آنچه از فضول دنیا گمشده در نماز پیدا می شود و آنچه فراموش شده در آن وقت به خاطر می رسد

Ва сар дар ин , онаст ки чун намози болотарин ибодоту муштамил бар саҷдааст ки шайтон ба воситаи тарки он матруду мардӯд шуда , дар он вақти адовату ҳасади шайтон ба ҳаяҷон меояду лашкари он атрофи дилро фурӯ мегирад ва аз чапу рости ҳуҷум , ва аз пеш ва пас ҳамла мекунанду ҳуҷрау бозору дукону анбору муҳосибаи шуракоу ҷавоби хсмоءро бар дили илқоъ ва арз мекунанд ки мабодои чунин ибодатӣ аз ӯ ба дараҷаи қабулу вусӯл ,у саҷдае ки мӯҷиби лаън ӯ шуд аз ӯ мақбул гардаду лекин ҳамчунон ки мазкӯр шуд чунон нест ки зикри забонӣ мутлақан бесамар ва онро аз барои зокир асар набошад , балки бар он савоб мутараттиб мешавад .

و سر در این، آن است که چون نماز بالاترین عبادات و مشتمل بر سجده است که شیطان به واسطه ترک آن مطرود و مردود شده، در آن وقت عداوت و حسد شیطان به هیجان می آید و لشکر آن اطراف دل را فرو می گیرد و از چپ و راست هجوم، و از پیش و پس حمله می کنند و حجره و بازار و دکان و انبار و محاسبه شرکاء و جواب خصماء را بر دل القاء و عرض می کنند که مبادا چنین عبادتی از او به درجه قبول و وصول، و سجده ای که موجب لعن او شد از او مقبول گردد و لیکن همچنان که مذکور شد چنان نیست که ذکر زبانی مطلقا بی ثمر و آن را از برای ذاکر اثر نباشد، بلکه بر آن ثواب مترتب می شود.