Ва чун фии алҷмлаҳ аз ҳикматҳои меъдау олоти акли матлаъи гаштӣ таъаммул кун дар аҷоиби дил ки онро ҷисмӣ ба шакли санавбари офарӣда ва чун сарчашмаи рӯҳ ҳайвонӣаст онро сулб халқ кард то аз ҳаводиси маҳфӯз ва ба андаки чизе мўФ нашавад

و چون فی الجمله از حکمتهای معده و آلات اکل مطلع گشتی تأمل کن در عجایب دل که آن را جسمی به شکل صنوبر آفریده و چون سرچشمه روح حیوانی است آن را صلب خلق کرد تا از حوادث محفوظ و به اندک چیزی موف نشود

Ва ҳаёти одамиро ба ҳамин рӯҳ манӯт гардонид ва ҳар узвӣ ки аз файзи ин рӯҳ маҳрӯм шуд чун нохуну мӯу амсоли инҳо аз халъати ҳаёт бенасибаст , ва чун узвиро роҳи вусӯли ин рӯҳ масдӯд шуд аз ҳис ва ҳаракат меуфтад ва ин рӯҳро дил ба амноءи шроӣину аўрдаҳ [ варедҳо ] месипораду ончиро шроӣин ахз мекунанд ба димоғ мерасонанд ва дар онҷо ба сабаб баравадат мизоҷи димоғи эътидолӣ дар он ҳосил ва ба аъзоъи мутаҳаррикаи бадан май резад , ва онро рӯҳ нафсонӣ мегӯйанду ончии аўрдаҳ ахз мекунанд ба ҷигар ки манбаи қувоӣ нботиаҳ аст меоваранд ва аз онҷо ба соири аъзоъ мутафарриқ мешаванд ва онро рӯҳи табиии номанду латифу софи ахлоти арбаъа рӯҳ мешавад ҳамчунон ки дарду касифи онҳо гӯшту пӯсту соир аъзоъ мегардад .

و حیات آدمی را به همین روح منوط گردانید و هر عضوی که از فیض این روح محروم شد چون ناخن و مو و امثال اینها از خلعت حیات بی نصیب است، و چون عضوی را راه وصول این روح مسدود شد از حس و حرکت می افتد و این روح را دل به امناء شرائین و اَورِده [ورید ها] می سپارد و آنچه را شرائین اخذ می کنند به دماغ می رسانند و در آنجا به سبب برودت مزاج دماغ اعتدالی در آن حاصل و به اعضاء متحرکه بدن می ریزد، و آن را روح نفسانی می گویند و آنچه اورده اخذ می کنند به جگر که منبع قوای نباتیه است می آورند و از آنجا به سایر اعضاء متفرق می شوند و آن را روح طبیعی نامند و لطیف و صاف اخلاط اربعه روح می شود همچنان که دُرد و کثیف آنها گوشت و پوست و سایر اعضاء می گردد.