Ва чун андакӣ аз аҷоиби нафасу баданро донистӣ қиёс кун бар он аҷоиби заминиро ки маскан ва мأўоӣ туаст аз баландӣҳои он ва пастӣҳо ва кӯҳҳо ва саҳроҳо ва равадҳо ва дарёҳоу маъмураҳо ва биёбонҳо ва чаманҳо ва бустонҳо ва шаҳрҳои азимау ҷазираҳои касӣра ,у маодину ҷамодоту набототу ҳайвонот ва агар дидаи басират бино бошад дар ҳар ҷузвӣ аз аҷзои он аз аҷоиби қудрату бадоеъи ҳикмат , он қадар мушоҳида кунӣ ки волау ҳайрони шӯйу яқин ба азимату ҷалоли холиқи он нмоӣӣ .

و چون اندکی از عجایب نفس و بدن را دانستی قیاس کن بر آن عجایب زمینی را که مسکن و مأوای توست از بلندیهای آن و پستیها و کوهها و صحراها و رودها و دریاها و معموره ها و بیابانها و چمنها و بستانها و شهرهای عظیمه و جزیره های کثیره، و معادن و جمادات و نباتات و حیوانات و اگر دیده بصیرت بینا باشد در هر جزوی از اجزای آن از عجایب قدرت و بدایع حکمت، آن قدر مشاهده کنی که واله و حیران شوی و یقین به عظمت و جلال خالق آن نمائی.