Ва соъатӣ бингар дар дарахтон ки чун об ба эшон расад чигуна ҷамеъи аҷзои онҳо тозау хурраму сабз ва бо тароват мегардад ,у об ба як нисбат ба ҷамеъи решау соқау баргу шукуфау мива он мерасаду болсўиаҳи миёни онҳо қисмат мегардад ва аз он паии бабр ба қисматкунанда ону биханд бар идроки аҳмақоне чанд ки ин ҳикматҳои зоҳирау масолеҳи байнаро нисбат медиҳанд ба чизе ки на аз вуҷӯд хабар дорад ва на аз зоти худ , на афъоли худро май шиносад ва на сафоташро .

و ساعتی بنگر در درختان که چون آب به ایشان رسد چگونه جمیع اجزای آنها تازه و خرم و سبز و با طراوت می گردد، و آب به یک نسبت به جمیع ریشه و ساقه و برگ و شکوفه و میوه آن می رسد و بالسویه میان آنها قسمت می گردد و از آن پی ببر به قسمت کننده آن و بخند بر ادراک احمقانی چند که این حکمتهای ظاهره و مصالح بینه را نسبت می دهند به چیزی که نه از وجود خبر دارد و نه از ذات خود، نه افعال خود را می شناسد و نه صفاتش را.