Ва лаҳзае таъаммул кун дар аснофи ҳайвонот ки каммияти онҳоро биҷузи холиқи онҳо аҳадӣ намедонад аз мурғону сбоъ ва бҳоему вуҳушу ҳашарот ҳар якро чигуна сохтани хонау манзил ёд доду таҳсили қӯту обу дона таълим кард роҳи маҷомеъати нару модаро ба эшон намӯду тарбияти насли бачаро ба эшон омухти ончиро инсон ба он муҳтоҷ буд рому фармонбардор ӯ гардонид ,у ончиро ба он эҳтиёҷӣ набӯд ваҳшӣ кард ва дар ҳар як , аз аҷоибу масолеҳи ин қадари офарид ки ақлҳо ҳайрон мемонад , анкабутро нигар ки чигуна хонаи худро мушаббак месозад ва онро доми пашшау магас май намояд ва дар кунҷӣ камӣн менишинад то чун магасӣ дар онҷо афтод онро сайд мекунаду ғизои худро месозаду магасро бибин ки аз масофати баъӣдаи буии шириниро май фаҳмад ва бар он ҳозир мешавад .

و لحظه ای تأمل کن در اصناف حیوانات که کمیت آنها را بجز خالق آنها احدی نمی داند از مرغان و سباع و بهایم و وحوش و حشرات هر یک را چگونه ساختن خانه و منزل یاد داد و تحصیل قوت و آب و دانه تعلیم کرد راه مجامعت نر و ماده را به ایشان نمود و تربیت نسل بچه را به ایشان آموخت آنچه را انسان به آن محتاج بود رام و فرمانبردار او گردانید، و آنچه را به آن احتیاجی نبود وحشی کرد و در هر یک، از عجایب و مصالح این قدر آفرید که عقلها حیران می ماند، عنکبوت را نگر که چگونه خانه خود را مشبک می سازد و آن را دام پشه و مگس می نماید و در کنجی کمین می نشیند تا چون مگسی در آنجا افتاد آن را صید می کند و غذای خود را می سازد و مگس را ببین که از مسافت بعیده بوی شیرینی را می فهمد و بر آن حاضر می شود.