Чунки одамро худованди Маҷид

چونکه آدم را خداوند مجید

Дар замини баҳри хилофати офарид

در زمین بهر خلافت آفرید

Ҳукм фармон омад аз раби вдўд

حکم فرمان آمد از رب ودود

То млоики ҷумлаи орандаши суҷуд

تا ملایک جمله آرندش سجود

Аз пас фармони млоики аҷмъин

از پس فرمان ملایک اجمعین

Сар ниҳоданд аз итоат бар замин

سر نهادند از اطاعت بر زمین

Кӣ худои маҳкӯми фармони тўоим

کی خدا محکوم فرمان توایم

Ончии гӯйӣ он кунем он тўоим

آنچه گویی آن کنیم آن توایم

Саҷда ӣ одам чаҳ бошад он кунем

سجدهٔ آدم چه باشد آن کنیم

Гар бигӯе саҷда ӣ шайтон кунем

گر بگویی سجدهٔ شیطان کنیم

Зомри ҳақгар саҷдаи ореи бҳркс

زامر حق گر سجده آری بهر کس

Мушрик набӯд балки тавҳидасту бас

مشرک نبود بلکه توحید است و بس

Ширк он бошад ки бо фармони раб

شرک آن باشد که با فرمان رب

Сару лами ҷӯӣ ва пурсӣ аз сабаб

سر و لم جویی و پرسی از سبب

Бандаему пеша ӣ мо бандагӣ аст

بنده‌ایم و پیشهٔ ما بندگی است

Бандагонро бо сабабҳо кор нест

بندگان را با سببها کار نیست

наменахоҳад кори бандаи иллатӣ

می‌نخواهد کار بنده علتی

Ҷуз ки фармӯдааст мавлои хидматӣ

جز که فرموده است مولی خدمتی

Чун сабаби ҷӯии ту бандаи нестӣ

چون سبب جویی تو بنده نیستی

Дида бигушо пас бибин худ кистӣ

دیده بگشا پس ببین خود کیستی

Банда он набӯд ки махлуқаст бас

بنده آن نبود که مخلوق است و بس

Асбу астарро нагӯяд бандаи кас

اسب و استر را نگوید بنده کس

Ҳаркасигар банда будӣ пас чаро

هر کسی گر بنده بودی پس چرا

Фии ибодӣ Фодхлӣ гуфтӣ чаро

فی عبادی فادخلی گفتی چرا

эй ки ҷонатон шуд раҳо аз дасти дев

ای که جانتان شد رها از دست دیو

эй ки шуд дилатони раҳо аз макру рию

ای که شد دلتان رها از مکر و ریو

Шоду хуррам дар биҳиштам по наед

شاد و خرم در بهشتم پا نهید

Дар миёни бандагон дохил шавед

در میان بندگان داخل شوید

Он шавад дохил ки дар берун буд

آن شود داخل که در بیرون بود

Онкӣ дохил ҳаст дохил чун шавад ?

آنکه داخل هست داخل چون شود؟

Пас на ҳаркас банда бошад эй писар

پس نه هر کس بنده باشد ای پسر

Бандагиро ҳаст одоб дигар

بندگی را هست آداب دگر

Банда он бошад ки банд хеш нест

بنده آن باشد که بند خویش نیست

Ҷузи ризои хоҷааш дар пеш нест

جز رضای خواجه‌اش در پیش نیست

Гар бабради хоҷа ӯро поу даст

گر بِبُرد خواجه او را پا و دست

Даст дигар оварад кин низ ҳаст

دست دیگر آورد کاین نیز هست

Вар кашад теғ ӯ кашад гардани дуруст

ور کشد تیغ او کشد گردن درست

Яъне инак гарданам дар ҳукм туаст

یعنی اینک گردنم در حکم توست

Неи зи хизмат музд хоҳад неи иваз

نی ز خدمت مزد خواهد نی عوض

Не сабаб ҷӯяд зи амраши неи ғараз

نی سبب جوید ز امرش نی غرض

Гар бигӯед чокар ин бош ва он

گر بگوید چاکر این باش و آن

Барзанад аз баҳри хизмат ӯ миён

برزند از بهر خدمت او میان

Ҳамчуи он рӯҳонӣон каз амри раб

همچو آن روحانیان کز امر رب

Саҷда карданд ва нагуфтанд аз сабаб

سجده کردند و نگفتند از سبب

Гашта ҷумлаи пас ба фармони ҷалил

گشته جمله پس به فرمان جلیل

Хизмати авлоди одамро кафил

خدمت اولاد آدم را کفیل

Он яке гардид дафтари дорашон

آن یکی گردید دفتر دارشان

наменависад неку зишти корашон

می‌نویسد نیک و زشت کارشان

Он намозу рӯзаи шани болои барад

آن نماز و روزه شان بالا برد

Он яке раҳмат зболо оварад

آن یکی رحمت زبالا آورد

Он якеро посбонӣ мансаб аст

آن یکی را پاسبانی منصب است

Посбони ҷонишони рӯз ва шаб аст

پاسبان جانشان روز و شب است

Он маҳори бахтӣ гардун кашад

آن مهار بختی گردون کشد

Меҳри вмаҳро аз замин берун кашад

مهر و مه را از زمین بیرون کشد

Абрро он як ба дарё ме кашад

ابر را آن یک به دریا می‌کشد

намедиҳад об ва ба боло ме кашад

می دهد آب و به بالا می کشد

Абрро он як ба саҳро май барад

ابر را آن یک به صحرا می‌برد

Дона дар хоки он дигар май пурвирд

دانه در خاک آن دگر می‌پرورد

Дар биёбони он яке шуд раҳнамо

در بیابان آن یکی شد رهنما

Ваон дигар омад ба дарёи нохудо

وان دگر آمد به دریا ناخدا

Он яке шуд бодро он бодагон

آن یکی شد بادران آن بادگان

Он яке баҳман шуду баҳроми он

آن یکی بهمن شد و بهرام آن

Дар мшимаҳ он кунад сӯратгарӣ

در مشیمه آن کند صورتگری

Вена кунад Тифли раҳмро модарӣ

وین کند طفل رحم را مادری

Шуд муҳаққиқи ин ва он дар андарун

شد محقق این و آن در اندرون

ё нагардад қисматӣ кам ё фузун

تا نگردد قسمتی کم یا فزون

Сурх созад он яке хӯни ҷигар

سرخ سازد آن یکی خون جگر

Шерро созад сифеди он икдгр

شیر را سازد سفید آن یک دگر

Он муваккил шуд броби он як ба бод

آن موکل شد بر آب آن یک به باد

Бастан омад кори ин онро кушод

بستن آمد کار این آن را گشاد

Ин яке ҳмоли бод ва хок шуд

این یکی حمال باد و خاک شد

Ваон дигар ронанда ӣ афлок шуд

وان دگر رانندهٔ افلاک شد

Ҳамчунин ҳаряк аз он рӯҳонӣон

همچنین هر یک از آن روحانیان

Аз барои хидматии бастаи миён

از برای خدمتی بسته میان

Зон миёни шайтон ки хокаш бар даҳан

زان میان شیطان که خاکش بر دهن

Гуфт ноед саҷда ӣ одами змн

گفت ناید سجدهٔ آدم ز من

Ман аз он хокии насаби болотрм

من از آن خاکی نسب بالاترم

ӯ зхоки паст ва ман аз озарам

او ز خاکِ پست و من از آذرم