Ангабинӣ аз даҳонишон рехта

انگبینی از دهانشان ریخته

Ангабин бо хоку заҳри омехта

انگبین با خاک و زهر آمیخته

Ангабинии ҳамчуи суди ин ҷаҳон

انگبینی همچو سود این جهان

Андар ӯ сад сӯг ва сад мотами ниҳон

اندر او صد سوگ و صد ماتم نهان

Шаҳди дунёро саросари заҳри байн

شهد دنیا را سراسر زهر بین

Меҳр ӯро пой то сари қаҳри байн

مهر او را پای تا سر قهر بین

Сиҳҳаташро сад мараз дар бар буд

صحتش را صد مرض در بر بود

Роҳаташро ранҷҳо мзмр буд

راحتش را رنجها مُضمر بود

Шуд ба он хоку асали олӯдаи шод

شد به آن خاک و عسل آلوده شاد

Аждаҳоу мӯш ва шераш шуд зиёд

اژدها و موش و شیرش شد ز یاد

Шуд фаромӯшаш ки андар чоҳ чист

شد فراموشش که اندر چاه چیست

Лаби гушӯдаи мунтазир аз баҳр кист

لب گشوده منتظر از بهر کیست

ё чаро он шер бо сад иҳтимом

یا چرا آن شیر با صد اهتمام

Паҳн карда бар расан ва багушӯда ком

پهن کرده برسن و بگشوده کام

Шуд фаромӯшаш ки то бинии расан

شد فراموشش که تا بینی رسن

Қатъ гардад тори тораш бе сухан

قطع گردد تار تارش بی سخن

Дар назари ҷузи ангабинаши ҳеҷ не

در نظر جز انگبینش هیچ نی

Дар дилаши андешаи тобу печи не

در دلش زَاندیشه تاب و پیچ نی

Он расан бигрифта бо якдасти хеш

آن رسن بگرفته با یک دست خویش

Дасти дигари сӯй шаҳд оварад пеш

دست دیگر سوی شهد آورد پیش

Шаҳди неи бали хоки шҳдолўдаҳ Эй

شهد نی بل خاک شهدآلوده‌ای

Балки аз сами тӯдаи андари тӯда Эй

بلکه از سم توده اندر توده‌ای

Нӯши неи бали неши ҷони Фрсои ҳама

نوش نی بل نیش جان فرسا همه

Неи давои бали заҳри дрдоФзои ҳама

نی دوا بل زهر دردافزا همه

То рабӯдии лухтӣ аз он нешу нӯш

تا ربودی لختی از آن نیش و نوش

намераседаш бар бадани сад нешу нӯш

می‌رسیدش بر بدن صد نیش و نوش

наменахурдӣ ӯ як ангушти асал

می‌نخوردی او یک انگشت عسل

То з занбӯрон надидӣ сад халал

تا ز زنبوران ندیدی صد خلل

Гуҳи гзидндии лабашро гуҳи даҳон

گه گزیدندی لبش را گه دهان

Гоҳи хстндии кафшро гуҳи бенон

گاه خستندی کفش را گه بنان

Алғрз бо хайли занбӯрон ба ҷанг

الغرض با خیل زنبوران به جنگ

Гуҳ гирифтӣ шаҳди зи эшон гуҳи шрнг

گه گرفتی شهد ز ایشان گه شرنگ

Ҳаст ин дунё чаҳу умрати расан

هست این دنیا چه و عمرت رسن

Рӯз ва шаб ҳастанд мӯашон бе сухан

روز و شب هستند موشان بی سخن

Ришта ӣ умри тўрои лайл ва наҳор

رشتهٔ عمر تو را لیل و نهار

Пора созад лаҳзаи лаҳзаи тори тор

پاره سازد لحظه لحظه تار تار

Аждаҳо қабр аст багушӯда даҳон

اژدها قبر است بگشوده دهان

Мунтазир то пора гардад ресмон

منتظر تا پاره گردد ریسمان

Марг бошад шери масти пурғурур

مرگ باشد شیرِ مستِ پُر غرور

То кашад ҷони тўро аз тан ба зӯр

تا کشد جان تو را از تن به زور

Моли дунёи ангабину аҳли он

مال دنیا انگبین و اهل آن

Ҷумла занбӯранд неи бали брғмон

جمله زنبورند نی بل برغمان

Аз паии ин шаҳди зҳролўдаҳ чанд

از پی این شهد زهرآلوده چند

Дар ҷадал бо ришмолон Эй луанд

در جدل با ریشمالان ای لوند

Шаҳд набӯд заҳри ҷонФрсости ин

شهد نبود زهر جانفرساست این

Нӯш набӯд неши дрдоФзости ин

نوش نبود نیش دردافزاست این

Меҳрбонон нестанд ин дӯстон

مهربانان نیستند این دوستان

Дшмноннд эй бародари душманон

دشمنانند ای برادر دشمنان

Мор менашиносӣ аз мори андарат

مار می‌نشناسی از مار اندرت

Бетафовут ҳаст кӯҳли зоўрт

بی تفاوت هست کحل زاورت

Мори дорӣ назд мори андари Марв

مار داری نزد مار اندر مرو

Кӯҳли ҳамчуи ғарра ӣ зоўр машав

کحل همچو غرهٔ زاور مشو

Бар дукон дар гӯри азин мор андаранд

بر دکان در گور ازین مار اندرند

Дидагону сина ӣ зини зоўрнд

دیدگان و سینهٔ زین زاورند

зи аҳли дунё то туоне эй азиз

ز اهل دنیا تا توانی ای عزیز

Мегурез ва мегурез ва мегурез

میگریز و میگریز و میگریز

Зини рафиқон эй бародари алФрор

زین رفیقان ای برادر الفرار

Ҳин магӯашон ёр мегӯ домёр

هین مگوشان یار میگو دامیار

Одамии зини ғўлсорони давр ба

آدمی زین غولساران دور به

Дида аз дидори эшон кӯр ба

دیده از دیدار ایشان کور به

Ҳин Марв аз роҳ ва аз дастонишон

هین مرو از راه و از دستانشان

Аҳдашон башикан мабар паймонашон

عهدشان بشکن مبر پیمانشان

Кин ҳарифони дастҳоро баста анд

کاین حریفان دستها را بسته‌اند

Дасту бозуии ялон бишкаста анд

دست و بازوی یلان بشکسته‌ند

Ман ки будам андарин майдони кор

من که بودم اندرین میدان کار

Паҳливонии чобукии зиғми шикор

پهلوانی چابکی ضیغم شکار

Даст ва поемро бибин чун баста анд

دست و پایم را ببین چون بسته‌اند

Пайкарам аз тиру ханҷар хаста анд

پیکرم از تیر و خنجر خسته‌اند

Ман ки андари базми донои ҳаме

من که اندر بزم دانایی همی

Хешро рстоу лўқои хўондмӣ

خویش را رسطا و لوقا خواندمی

Байн ки даст омӯз Тифлон гашта ам

بین که دست آموز طفلان گشته‌ام

Дар майонишон вола ва саргашта ам

در میانشان واله و سرگشته‌ام

Ман кигар бгшўдмии шаҳи бол ро

من که گر بگشودمی شه‌بال را

Дидамӣ дар соя ам мекол ро

دیدمی در سایه‌ام میکال را

Риштаҳои доми байни барпои ман

رشته های دام بین برپای من

Гуҳи қафаси гуҳ дом бингар ҷои ман

گه قفس گه دام بنگر جای من

Гар ту ҳам гардидӣ эй ҷони ромашон

گر تو هم گردیدی ای جان رامشان

АўФтодии ҳамчуи ман дар домашон

اوفتادی همچو من در دامشان

Мухлисӣ дигар наёбӣ зини Фтн

مخلصی دیگر نیابی زین فتن

Гар шӯии садбори оҷизтар зи ман

گر شوی صدبار عاجزتر ز من

Набӯдат ҳаргизи раҳои як зғнг

نبودت هرگز رهایی یک زغنگ

Ҳамчунин каз одамизодони паланг

همچنین کز آدمیزادان پلنگ