Ошноӣ буд моро дар ҷаҳон

آشنایی بود ما را در جهان

Ошно дар ошкороу ниҳон

آشنا در آشکارا و نهان

Рӯзгорон ошноӣ доштем

روزگاران آشنایی داشتیم

Тухмҳо аз ошноӣ коштем

تخمها از آشنایی کاشتیم

эй басии ғамҳо ки шабҳо хўрдмш

ای بسی غمها که شبها خوردمش

Ранҷҳо дар меҳрбонии брдмш

رنجها در مهربانی بردمش

Ҷон Фшониҳо намудем дар раҳаш

جان فشانیها نمودم در رهش

Ёўриҳои ҳам бгоҳу бигҳш

یاوریها هم به گاه و بیگهش

Захмҳо хӯрдам ки ёбад марҳамӣ

زخمها خوردم که یابد مرهمی

Ранҷҳо барадам ки осоед ҳаме

رنجها بردم که آساید همی

То шунидам рӯзии он бимҳри мард

تا شنیدم روزی آن بی مهر مَرد

Ришта ӣ меҳру вафоро пора кард

رشتهٔ مهر و وفا را پاره کرد

Пора карду басти андари душманӣ

پاره کرد و بست اندر دشمنی

Душманӣ саҳласт андари куштанӣ

دشمنی سهل است اندر کشتنی

Буи хӯн меомад аз гуфтор ӯ

بوی خون می‌آمد از گفتار او

Балки аз гуфтор ва аз кирдор ӯ

بلکه از گفتار و از کردار او

Гуфтамаш рӯзӣ ки охир эй вдўд

گفتمش روزی که آخر ای ودود

Рости гӯ аз мо чаҳ омад дар вуҷӯд

راست گو از ما چه آمد در وجود

То сазовор ҷафоем ёфтӣ

تا سزاوار جفایم یافتی

Рӯй аз меҳр ва муҳаббат тофтӣ

روی از مهر و محبت تافتی

Гуфт чандини пеш аз ин эй мؤтмн

گفت چندین پیش از این ای مؤتمن

Шуд марӣзи он як зи наздикони ман

شد مریض آن یک ز نزدیکان من

Пурсиш ӯро накардӣ аз вафо

پرسش او را نکردی از وفا

Ёди новирдии ту аз бемори мо

یاد ناوردی تو از بیمار ما

Аз ту моро буд афзӯни ин умед

از تو ما را بود افزون این امید

Ханда кардам гуфтам эй марди Саид

خنده کردم گفتم ای مرد سعید

Гар зи ман номади савобии нотавон

گر ز من نامد ثوابی ناتوان

Ин гунаҳ бахшанд дар подоши он

این گنه بخشند در پاداش آن

Боядат кайфар ба андоза ӣ хато

بایدت کیفر به اندازه خطا

наменахоҳад ин хатои он моҷаро

می‌نخواهد این خطا آن ماجرا

Номдм дар ранҷи хешӣ аз шумо

نامدم در رنج خویشی از شما

Ман ту бояд ноеи андари марги мо

من تو باید نایی اندر مرگ ما

Неи камар бар қатли мо бандии чунин

نی کمر بر قتل ما بندی چنین

Офарин эй офарин эй офарин

آفرین ای آفرین ای آفرین

Офарин бар мо ки аз ин дӯстон

آفرین بر ما که از این دوستان

наменагирем эътибору имтиҳон

می‌نگیریم اعتبار و امتحان

Танги азин номҳрбонон шуд дилам

تنگ ازین نامهربانان شد دلم

Кун тиҳӣ ёрб аз эшон маҳфилам

کن تهی یارب از ایشان محفلم

Маҳфили дигар кунунам орзӯаст

محفل دیگر کنونم آرزوست

Гиряҳо аз шавқи онам дар гулӯаст

گریه‌ها از شوقِ آنم در گلوست

Маҳфилӣ маҳфил нишинаш қудсён

محفلی محفل نشینش قدسیان

Давр аз ҷаври замон ва аз макон

دور از دور زمان جور از مکان

Маҳфилии равшан на аз хуршеди тор

محفلی روشن نه از خورشید تار

Балки аз он нури поки кирдигор

بلکه از آن نور پاک کردگار

Олимӣ хоҳам буруни зини тангноӣ

عالمی خواهم برون زین تنگنای

Олимӣ на қуббааш дар зери пой

عالمی نه قبه‌اش در زیر پای

Олимӣ хоҳам варои обу хок

عالمی خواهم ورای آب و خاک

Олимии золоиши аҷсоми пок

عالمی زآلایش اجسام پاک

Олимии пок аз аносири доманаш

عالمی پاک از عناصر دامنش

Даври гардуни давр аз пиромнш

دور گردون دور از پیرامنش

Партави рӯзаши зи меҳр рӯй ӯ

پرتو روزش ز مهر روی او

Соя ӣ шабҳо зи чатри мӯӣ ӯ

سایهٔ شبها ز چتر موی او

Гулшанаши пургул вале гулҳои васл

گلشنش پرگل ولی گلهای وصل

Ваа чаҳ гулшани чокарони чори фасл

وه چه گلشن چاکران چار فصل

Матбахаши пурнӯш аммо нӯши ҷон

مطبخش پُر نوش اما نوش جان

Махзанаши пар дар вале дар гарон

مخزنش پُر دُر ولی دُرّ گران

Матлаъи субҳаши гиребони азал

مطلع صبحش گریبان ازل

Шомгоҳашро абад омад бадал

شامگاهش را ابد آمد بدل

Рӯзу шаби онҷои биҷуз атвор нест

روز و شب آنجا بجز اطوار نیست

Шаби ғуруб тавр бошад тор нест

شب غروب طور باشد تار نیست

Рафт чун таврии саромади рӯзи он

رفت چون طوری سرآمد روز آن

Рӯз он рафт ва шабаш омад аён

روز آن رفت و شبش آمد عیان

Лек он шаби рӯзи тавр дигар аст

لیک آن شب روز طور دیگر است

Балки аз он рӯзи вай равшантар аст

بلکه از آن روز وی روشنتر است

Ҳамчунин рӯзаш ба шаби ҳам машраб аст

همچنین روزش به شب هم مشرب است

Ҳар шабии рӯзӣ ва ҳар рӯзӣ шаб аст

هر شبی روزی و هر روزی شب است

Балки рӯзашро ба шаб анҷом нест

بلکه روزش را به شب انجام نیست

эй хуши он рӯзӣ ки онро шом нест

ای خوش آن روزی که آن را شام نیست

эй худовандо шабамро рӯз кун

ای خداوندا شبم را روز کن

Рӯзҳоемро ҳама наврӯз кун

روزهایم را همه نوروز کن

эй худои беруни азин шомам фикан

ای خدا بیرون ازین شامم فکن

Андари он наврӯз бдромм фикан

اندر آن نوروز بدرامم فکن

эй худо дар раҳи тлолсту ҷибол

ای خدا در ره تلالست و جبال

Раҳматӣ бурдор аз поем ъқол

رحمتی بَردار از پایم عقال

эй худо бингар асирам дар қафас

ای خدا بنگر اسیرم در قفس

Неи раҳ рафтани зи пешу неи зи пас

نی ره رفتن ز پیش و نی ز پس

Як аноят кун қафасро дргшоӣ

یک عنایت کن قفس را در گشای

Пас азин пари бастаи болу пургушой

پس ازین پر بسته بال و پر گشای

Чун кушодии рухсати парвози даҳ

چون گشادی رخصت پرواز ده

Ҳам тавонои пурмро бози даҳ

هم توانایی پرم را باز ده

эй рафиқони хотирам афсурда аст

ای رفیقان خاطرم افسرده است

Гулбуни табъам кунун пажмурда аст

گلبن طبعم کنون پژمرده است

Достонамро кунун омад хтом

داستانم را کنون آمد ختام

Сафае аз тоқдисм шуд тамом

صفه‌ای از طاقدیسم شد تمام

эй сафойии икдўи рӯзӣ лол бош

ای صفایی یک دو روزی لال باش

Қолро бигзору фикр ҳол бош

قال را بگذار و فکر حال باش

Сафае аз чор сафа шуд тамом

صفه‌ای از چار صفه شد تمام

Он се бошад то тўро ояд паём

آن سه باشد تا تو را آید پیام

То паём ояд тўро аз подшоҳ

تا پیام آید تو را از پادشاه

Сафаи орои подшоҳи арши гоҳ

صفه آرا پادشاه عرش‌گاه

То паём ояд зи шоҳи ростин

تا پیام آید ز شاه راستین

Панҷа ӣ яздон вале дар остин

پنجهٔ یزدان ولی در آستین

То паём ояд аз он ҷони ҷаҳон

تا پیام آید از آن جان جهان

Ҳамчуи ҷони пайдо ва ҳамчун ҷони ниҳон

همچو جان پیدا و همچون جان نهان

Соқии дайни давраи охири замон

ساقی دین دوره آخر زمان

Боқӣ аз баҳри бақои он ҷаҳон

باقی از بهر بقای آن جهان

Нури мутлақи офтоби бурҷи дайн

نور مطلق آفتاب برج دین

Он амони халқу холиқро амин

آن امان خلق و خالق را امین

Парда аз рухи брФкн эй офтоб

پرده از رخ برفکن ای آفتاب

эй дареғи он офтоби андари ҳиҷоб

ای دریغ آن آفتاب اندر حجاب

эй ту нури чашми хайри алмрслин

ای تو نور چشم خیر المرسلین

эй ту солори ҷаҳонро ҷонишин

ای تو سالار جهان را جانشین

Пои давлат дар рикобовар кунун

پای دولت در رکاب آور کنون

Теғи ғайрат аз ниёамовар бурун

تیغ غیرت از نیام آور برون

эй ғазанфари зода ӣ зиғми шикор

ای غضنفر زادهٔ ضِیْغم شکار

Рӯбаҳон дар кишварати байни ошкор

روبهان در کشورت بین آشکار

Панҷаи бркни рӯбаҳон дар ҳам шикан

پنجه برکن روبهان در هم شکن

Теғ баркаш золимонро сар фикан

تیغ برکش ظالمان را سر فکن

Ман чаҳ гӯям малику кишвар аз шумост

من چه گویم ملک و کشور از شماست

Ончӣ мегӯям фузулӣ ва хатост

آنچه می‌گویم فضولی و خطاست

Мамлакат аз туаст эй олиҷаноб

مملکت از توست ای عالیجناب

Хоҳ ободаш куну хоҳии хароб

خواه آبادش کن و خواهی خراب

Ончӣ мегӯям зи нодонӣ буд

آنچه می‌گویم ز نادانی بود

Гуфт ва ногуфтам пушаймонӣ буд

گفت و ناگفتم پشیمانی بود

Зин хатоем бигузар аз лутфи ъмим

زین خطایم بگذر از لطف عمیم

Аннии астағфируллоҳи алъзим

انّنی استغفرالله العظیم