Ҳар сегӣ дар кӯй ӯ дорад гузор
هر سگی در کوی او دارد گذار
Дард ӯ ёрб ба ҷони ман гузор
درد او یارب به جان من گذار
Дид маҷнӯнро яке рӯзӣ ки гашт
دید مجنون را یکی روزی که گشت
ӯ ҳамеи гирди сегӣ дар тарафи дашт
او همی گرد سگی در طرف دشت
Хоки пой ӯ ҳамеи бардоштӣ
خاک پای او همی برداشتی
Гуҳ ба дидаи гуҳ ба сари бгзоштӣ
گه به دیده گه به سر بگذاشتی
Гуфт эй маҷнӯн чаҳ бошад ин ҷунун
گفت ای مجنون چه باشد این جنون
Ин чаҳ фанаст аз ҷунун эй зиФнўн
این چه فن است از جنون ای ذیفنون
Гуфт маҷнӯн аз ҷунунам нест ин
گفت مجنون از جنونم نیست این
Ин саги сари манзил Лайлӣаст ин
این سگ سر منزل لیلی است این
Чунки ин саги андари он кӯ ошност
چونکه این سگ اندر آن کو آشناست
Хоки поиши тӯтиёии чашми мост
خاک پایش طوطیای چشم ماست
Гарчи дар зоҳир кунам сагро тавоф
گرچه در ظاهر کنم سگ را طواف
Нек мебинад ҳақиқати мӯшикоф
نیک میبیند حقیقت موشکاف
Дар бар донои ҷиҳати дони муътабар
در بر دانا جهت دان معتبر
Бар хусусият наяндозад назар
بر خصوصیت نیندازد نظر
Ҳасан бошад ҳар куҷо нағзаст хуш
حسن باشد هر کجا نغز است و خَوش
Хоҳ аз таббат буд ё аз ҳабаш
خواه از تبت بود یا از حبش
Рӯй зебо ҳар ки дорад дилкаш аст
روی زیبا هر که دارد دلکش است
Ҳар ки дорад қомати раъно хуш аст
هر که دارد قامت رعنا خَوش است
Хоҳ бошад аз ҳабаш ё аз хато
خواه باشد از حبش یا از خطا
Хоҳ бошад шоҳзода ё гадо
خواه باشد شاهزاده یا گدا
Нағма ӣ хуш дилкашасту длФриб
نغمهٔ خوش دلکش است و دلفریب
Хоҳ аз барбат буд ё андалеб
خواه از بربط بود یا عندلیب
Дониш ояд мақсад эй олиҷаноб
دانش آید مقصد ای عالیجناب
Хоҳ аз Юнон буд ё фориёб
خواه از یونان بود یا فاریاب
Илм аз олами фарогир эй вале
علم از عالم فراگیر ای ولی
Хоҳи бен қсто буд ё буъалӣ
خواه بن قسطا بود یا بوعلی
Марди бозаргони зи савдои ҷусти суд
مرد بازرگان ز سودا جست سود
Хоҳ бошад аз мусулмон ё яҳуд
خواه باشد از مسلمان یا یهود
Чун ҷиҳат дар назд доно шуд қабул
چون جهت در نزد دانا شد قبول
Рӯ бикун тарки маломат эй фузул
رو بکن ترک ملامت ای فضول
Муттаҳид бошад чаҳ мақсад эй Фтӣ
متحد باشد چو مقصد ای فتی
Гар буд роҳи талаб аз ҳам ҷудо
گر بود راه طلب از هم جدا
Корвони Миср ва Аммон наҷаду шом
کاروان مصر و عمان نجد و شام
Ҷумларо бтҳо буд охири мақом
جمله را بطحا بود آخر مقام
Ҳар ки раҳ гум кард ҳам дар ин сафар
آنکه هم گم کرده ره در این سفر
Ҳам биФтодши сӯии мақсади гузар
هم بیفتادش سوی مقصد گذر
Андарин раҳ нест беаҷру савоб
اندرین ره نیست بی اجر و ثواب
Зини хатои валлоҳи аълами болсўоб
زین خطا والله اعلم بالصواب
Ҳаркиро бинии пас эй ёри накӯ
هرکه را بینی پس ای یار نکو
Дар раҳеи рӯи мақсад роҳаш биҷӯ
در رهی رو مقصد راهش بجو
Зон талаби ҳайсияти қатъи тариқ
زان طلب حیثیت قطع طریق
Бо ту гар бошад яке нъми алрФиқ
با تو گر باشد یکی نعم الرفیق
Гар рафиқ раҳ набошад гӯ мабош
گر رفیق ره نباشد گو مباش
Чун рафиқ манзиласту хона тоаш
چون رفیق منزلست و خانه تاش
Вар ндонӣ мақсадаши ҳам лаб бабанд
ور ندانی مقصدش هم لب ببند
Чун нӣии огаҳ аз ӯ баров маханд
چون از او آگه نیی بر وی مخند
Шояд ӯ ҳам мақсадӣ дорад накӯ
شاید او هم مقصدی دارد نکو
Сӯии мақсади зин раҳ овардааст рӯ
سوی مقصد زین ره آورده است رو
эй басои ринди хроботии маст
ای بسا رند خراباتی مست
Кӯ надонад сари зи поу пои зи даст
کو نداند سر ز پا و پا ز دست
Гар براردи як саҳар аз дили фиғон
گر برآرد یک سحر از دل فغان
Нолад аз афғон ӯ ҳафт осмон
نالد از افغان او هفت آسمان
Гар забони худ кушояд дар гила
گر زبان خود گشاید در گله
Дар млоики афканди сад валвала
در ملایک افکند صد ولوله
Оҳӣ аз дилгар براردи субҳгоҳ
آهی از دل گر برآرد صبحگاه
Аршро дар ларза андозад зи роҳ
عرش را در لرزه اندازد ز راه
Гар бигӯед ё рабӣ ӯ дар хитоб
گر بگوید یا ربی او در خطاب
Оядаш лаббайки абдӣ дар ҷавоб
آیدش لبیک عبدی در جواب
Маст бошад ӯ вале неи маст май
مست باشد او ولی نی مست می
Маст бошад аз шароби хоси вай
مست باشد از شراب خاص وی
Гар на ӯро пой бошад на сиррӣ
گر نه او را پای باشد نه سری
По ва сар дода ба роҳи дилбарӣ
پا و سر داده به رای دلبری
Гар буд бихўди зи атр буи ӯст
گر بود بیخود ز عطر بوی اوست
Вари пришонист аз гесуӣ ӯст
ور پریشان است از گیسوی اوست
Гар ба шайдое баровардааст сар
گر به شیدایی برآورده است سر
Ҳам надорад худ зи шайдоеи хабар
هم ندارد خود ز شیدایی خبر