Чун ба онҷо омад он беному нанг

چون به آنجا آمد آن بی نام و ننگ

Дар килисо андар омад бидрнг

در کلیسا اندر آمد بیدرنگ

Давр ӯ ҷамъ аз ямин ва аз ясор

دور او جمع از یمین و از یسار

Аз мусулмону насорои сад ҳазор

از مسلمان و نصاری صد هزار

Ин килисои гашти имонро мақар

این کلیسا گشت ایمان را مقر

Куфрро бгсихти зуннор аз камар

کفر را بگسیخت زنار از کمر

Чун ба дайр омад даруни он марди род

چون به دیر آمد درون آن مرد راد

Дид тимсоли Масеҳи покзод

دید تمثال مسیح پاکزاد

Омад ва дар назд он сӯрати ситод

آمد و در نزد آن صورت ستاد

Рӯи сӯй ӯ кард он фарзонаи род

رو سوی او کرد آن فرزانه راد

Гуфт бо ӯ ҳазорон эҳтишом

گفت با او هزاران احتشام

Анати қиллат ё бен Марями ллоном

انت قلت یا بن مریم للانام

Атхзнӣу атхзи уммии алоа

اتخذنی و اتخذ امی الاه

Ман алоаи лами иҷзи иъбди сўоаҳ

من الاه لم یجز یعبد سواه

Ҳин шумо гуфтед оё ин калом

هین شما گفتید آیا این کلام

Мо худоёи ним маъбуди аном

ما خدایانیم معبود انام

Ин сухан чун гуфт он марди аўФтод

این سخن چون گفت آن مرد اوفتاد

Бар дару девори он дайри артъод

بر در و دیوار آن دیر ارتعاد

Ларза омад бар килисои вази наҳиф

لرزه آمد بر کلیسا وز نهیب

Иртиош афтод бар хоҷу салиб

ارتعاش افتاد بر خاج و صلیب

Лол шуд ноқўсшону занги кар

لال شد ناقوسشان و زنگ کر

Пора шуд зуннор ва афтод аз камар

پاره شد زنار و افتاد از کمر

Сӯрати исои бен Марям бар замин

صورت عیسی بن مریم بر زمین

Сарнигӯн афтод зини тоқи заррин

سرنگون افتاد زین طاق زرین

Шуд баланд аз ҷузви ҷузви аъзоӣ ӯ

شد بلند از جزو جزو اعضای او

Сад хурӯши лоолоаҳи ғайри ҳў

صد خروش لاالاه غیر هو

Нолаҳо аз ваии баромади зорзор

ناله‌ها از وی برآمد زار زار

Кӣ ту донои ниҳону ошкор

کی تو دانای نهان و آشکار

Ман ки бошам то бигӯям ин сухан

من که باشم تا بگویم این سخن

Ман куҷо гуфтам ки хокам бар даҳан

من کجا گفتم که خاکم بر دهن

Ин каромат чун бидиданд он гуруҳ

این کرامت چون بدیدند آن گروه

Нури ҳақи афканд бар дилашони шиква

نور حق افکند بر دلشان شکوه

Партави ислом бар ҷонишон нишаст

پرتو اسلام بر جانشان نشست

Зулмати куфр аз дарунашони бори баст

ظلمت کفر از درونشان بار بست

Ҳам фиканданд аз даруни зуннор ро

هم فکندند از درون زنار را

Ҳам зи гардани хоҷи нақши дор ро

هم ز گردن خاج نقش دار را

Рӯй овараданд сӯии он азиз

روی آوردند سوی آن عزیز

Бӯса бар дасташ заданду пой низ

بوسه بر دستش زدند و پای نیز

К-эии чароғи маҳфили аҳли яқин

کای چراغ محفل اهل یقین

Ваии зи ту хуррами дили арбоби дайн

وی ز تو خرم دل ارباب دین

эй дарунати ганҷи асрори худо

ای درونت گنج اسرار خدا

Ваии бурунати гмрҳонро раҳнамо

وی برونت گمرهان را رهنما

эй забонати дайни навозу куфри сӯз

ای زبانت دین نواز و کفر سوز

Ваии баёнати рӯҳи бахшу ҷонФрўз

وی بیانت روح بخش و جانفروز

эй зи ту бунёди исломи устувор

ای ز تو بنیاد اسلام استوار

Вай ба ту исломёнро ифтихор

وی به تو اسلامیان را افتخار

Ҳақ буд динӣ ки дайни дораши туе

حق بود دینی که دیندارش تویی

Рости он роҳӣ ки скорши туе

راست آن راهی که سنگارش تویی

эй хуши он миллат ки аз ту зеб дид

ای خوش آن ملت که از تو زیب دید

Мағзи аҳлаш то ба маҳшар таййиб дид

مغز اهلش تا به محشر طیب دید

Чун ту дар ислом агар ме ёфтам

چون تو در اسلام اگر می‌یافتم

Рӯи з ҳар динӣ дигар ме тофтам

رو ز هر دینی دگر می‌تافتم

Хуии пайғамбар дар уммат сорӣ аст

خون پیغمبر در امت ساری است

Дар ҷадовили оби чашма ҷорӣ аст

در جداول آب چشمه جاری است

Чун зи пайғамбари надории ту нишон

چون ز پیغمبر نداری تو نشان

Хешро аз уммати он шаҳ махон

خویش را از امت آن شه مخوان

Чун нпзрФтии ту аз ӯ як паём

چون نپذرفتی تو از او یک پیام

Чун тўро пайғамбар омад он ҳамам

چون تو را پیغمبر آمد آن همام

Чун науфтодӣ ту ӯро дар қафо

چون نیفتادی تو او را در قفا

Пас чаро хуонеи ту ӯро пешво

پس چرا خوانی تو او را پیشوا

Чун хароҷ ва боҷ нагузорӣ куҷо

چون خراج و باج نگذاری کجا

Ту раият бошӣ ва ӯ подшо

تو رعیت باشی و او پادشا

Як алиф аз илм ӯ бигрифта ёд

یک الف از علم او بگرفته یاد

Чун ту шогирдӣ ва ӯ устоди род

چون تو شاگردی و او استاد راد

Ин суханҳо чун шунид он неки рой

این سخنها چون شنید آن نیک رای

Нолааш аз дили баромади вои вой

ناله‌اش از دل برآمد وای وای

Гиря сар кард онгаҳ аз сӯзи ҷигар

گریه سر کرد آنگه از سوز جگر

Гуфташон пас ростин бо чашм тар

گفتشان پس راستین با چشم تر

Кӣ дариғо ман мусулмон будамӣ

کی دریغا من مسلمان بودمی

Коши хорӣ дар гулистон будамӣ

کاش خاری در گلستان بودمی

Мусалламин зоранд аз исломи ман

مسلمین زارند از اسلام من

Нанг доранд аз ман ва аз номи ман

ننگ دارند از من و از نام من

наменахонанд аз мусулмонони маро

می‌نخوانند از مسلمانان مرا

Давр медоранд аз унвони маро

دور می‌دارند از این عنوان مرا

Не ба масҷид раҳ диҳандам неи ҳарам

نی به مسجد ره دهندم نی حرم

Не ба динории хрндми неи дирам

نی به دیناری خرندم نی درم

Рондаанд аз назд худ эшон маро

رانده‌اند از نزد خود ایشان مرا

Варна эшон аз куҷо ва ман куҷо

ورنه ایشان از کجا و من کجا

Чун шумо зи исломи дайни огаҳ на ед

چون شما ز اسلام دین آگه نه‌اید

Мусалламу комили маро дониста ед

مسلم و کامل مرا دانسته‌اید

Нури онгар бар килисо тофтӣ

نور آن گر بر کلیسا تافتی

Кӣ нишони кас аз килисо ёфтӣ

کی نشان کس از کلیسا یافتی

Гар ба ӣнҷо омадӣ исломи ном

گر به اینجا آمدی اسلام تام

Не нишон монад аз килисо ва на ном

نی نشان ماند از کلیسا و نه نام