Он шнидстӣ ки мирФндрск
آن شنیدهستی که میرفندرسک
Каш буд ё раби хтоми рӯҳу мск
کش بود یا رب ختام روح و مسک
Дар саёҳат буд дар паҳнои ҳинд
در سیاحت بود در پهنای هند
То ба шаҳрӣ омад аз ақсои ҳинд
تا به شهری آمد از اقصای هند
Шаҳри ободон чаҳ фирдавси Наим
شهر آبادان چه فردوس نعیم
Сокинонаш лек суккони ҷҳим
ساکنانش لیک سکان جحیم
Саҷда бут менамуданд ошкор
سجده بت مینمودند آشکار
Бути парастии аҳли онҷоро шиор
بت پرستی اهل آنجا را شعار
Андари он бтхонаҳҳои зарнигор
اندر آن بتخانههای زرنگار
Хориҷ аз теъдоду афзӯн аз шумор
خارج از تعداد و افزون از شمار
Чун ба он шаҳр омад он мирстрг
چون به آن شهر آمد آن میر سترگ
Кард омезиши баҳри хираду бузург
کرد آمیزش به هر خرد و بزرگ
Ошноӣ бо ҳама бунёд кард
آشنایی با همه بنیاد کرد
Раҷау рой бар ҳамН шод кард
راجه و رای و برهمن شاد کرد
Рӯзӣ аз баҳр тамошо рафт пер
روزی از بهر تماشا رفت پیر
Ҷониби бтхонаҳ ӣ аъзами далер
جانب بتخانهٔ اعظم دلیر
Қубба Эй дид аз рсос ва аз рухом
قبهای دید از رصاص و از رخام
Бар сутунҳои саросари санги хом
بر ستونهایی که بود سنگ خام
Қуббае чун қубба ӣ гардуни рафеъ
قبهای چون قبهٔ گردون رفیع
Сохташ чун паҳна ӣ ҳомӯни васеъ
ساختش چون پهنهٔ هامون وسیع
Мондаи барҷои дайргоҳ аз достон
مانده برجا دیرگاه از داستان
Муҳками осоиш чу аҳди расатон
محکم آسایش چو عهد راستان
Сақфи онро то фалаки афрошта
سقف آن را تا فلک افراشته
Аз тиллоу лоҷуварди анбошта
از طلا و لاجورد انباشته
Карда бунёдаши зи фӯлоди рсин
کرده بنیادش ز فولاد رصین
Ҷумлаи дарҳоу шбокши оҳанӣн
جمله درها و شباکش آهنین
Дару ёқӯти ончии онҷои рафтаи кор
دُرّ و یاقوت آنچه آنجا رفته کار
Аз ҳисоби афзӯну берун аз шумор
از حساب افزون و بیرون از شمار
Ҳамчуи фиръавнаши буруни зебу баҳо
همچو فرعونش برون زیب و بها
Вондрони оканда аз қаҳри худо
واندران آکنده از قهر خدا
Аз акобри халқии анбӯҳи андари он
از اکابر خلقی انبوه اندر آن
Баҳри хизмати бастаи домони бармеон
بهر خدمت بسته دامان بر میان
Халқи дигар аз сари аҷзу ниёз
خلق دیگر از سر عجز و نیاز
Аз барои бут дар онҷо дар намоз
از برای بت در آنجا در نماز
Андар омад мейр бо тамкин нишаст
اندر آمد میر با تمکین نشست
Пушти куфр аз бори тамкинаши шикаст
پشت کفر از بار تمکینش شکست
Бут прессатон давр ӯ гаштанди ҷамъ
بت پرستان دور او گشتند جمع
Ҳамчуи он парвонаи андари гирди шамъ
همچو آن پروانه اندر گرد شمع
Пас сухан аз ҳар тараф оғоз шуд
پس سخن از هر طرف آغاز شد
Гуфтугӯҳо дар зи ҳрсў боз шуд
گفتگو را در ز هر سو باز شد
То сухан омад ба ойину илал
تا سخن آمد به آیین و علل
Ҳар тараф гуфтанд бурҳони длл
هر طرف گفتند برهان و علل
Бут прессатонро з бас фармуд мейр
بت پرستان را ز بس فرمود میر
Шуд баланд аз бут прессатон вои вир
شد بلند از بت پرستان وای و ویر
Як брҳмн зон миёни лаб боз кард
یک برهمن زان میان لب باز کرد
Пас ба ин нуктаи сухан оғоз кард
پس به این نکته سخن آغاز کرد
Ҷумлаи Фрсодони пешину пасин
جمله فرسادان پیشین و پسین
Омад истимрори бурҳони матин
آمد استمرار برهان متین
Воқеият ҳофизаст ҳарчиз ро
واقعیت حافظ است هرچیز را
Зуд гардад чиз бе маншаи ҳбо
زود گردد چیز بی منشأ هبا
Солҳо афзӯн буд аз ду ҳазор
سالها افزون بود از دو هزار
То ки ин байт алснм шуд устувор
تا که این بیت الصنم شد استوار
Аз мурӯри даҳру даврон кас надид
از مرور دهر و دوران مدید
Дар баннояши рахна Эй омад падед
در بنایش رخنهای نامد پدید
Масҷиди исломёни панҷоҳ ва шаст
مسجد اسلامیان پنجاه و شصت
Бугзарад ояд баннояшро шикаст
بگذرد آید بنایش را شکست
Будӣ ар ҳақи дайни исломи ин банно
بودی ار حق دین اسلام این بنا
Кӣ шудӣ аз гардиши даврони фано
کی شدی از گردش دوران فنا
Вар набӯдӣ асли онҳо сусту маст
ور نبودی اصل آنها سست و مُست
Ҳамчуи он бтхонаҳ ҳо монадӣ дуруст
همچو آن بتخانهها ماندی درست
Посухаш дод инчунин мейри ҷалил
پاسخش داد اینچنین میر جلیل
Акс мебахшад натиҷаи ин далел
عکس میبخشد نتیجه این دلیل
Зонка он номӣ кигар хуоне ба кӯҳ
زانکه آن نامی که گر خوانی به کوه
Резад аз ҳам кӯҳ бо фару шиква
ریزد از هم کوه با فر و شکوه
Бар басити хок агар хоҳад ҷалол
بر بسیط خاک اگر خواهد جلال
Не аз он монад дҳоу неи тлол
نی از آن ماند دها و نی تلال
Аз ҷалолаши осмон дар изтироб
از جلالش آسمان در اضطراب
Меҳри нўроФшон аз он дар илтиҳоб
مهر نورافشان از آن در التهاب
Бишиканади пушту камари афлок ро
بشکند پشت و کمر افلاک را
Кӣ гузорад мушту хишту хок ро
کی گذارد مشتِ خشت و خاک را
Тоъатии конро фалаки новирди тоб
طاعتی کهآن را فلک ناورد تاب
Кӯҳ аз таҳмил он кард изтироб
کوه از تحمیل آن کرد اضطراب
Кӣ тавонад сангу гули онро кашид
کی تواند سنگ و گل آن را کشید
Масҷиду миҳроб зон неру хамед
مسجد و محرابِ ما زین درخمید
Кӣ шавад бар пашшае пелии савор
کی شود بر پشهای پیلی سوار
Кӣ тавон кардан ба мӯрии кӯҳи бор
کی توان کردن به موری کوه بار
Ин шикасти масҷид ва миҳробҳо
این شکست مسجد و محرابها
Бошад аз номи ҷалоли кибриё
باشد از نام جلال کبریا
Ани зои алқуръони лу кон назул
ان ذا القرآن لو کان نزل
Ман қбоби алкбрёءи ллҷбл
من قباب الکبریاء للجبل
Лрأитаҳи қади тсдъи хошъо
لرأیته قد تصدع خاشعاً
Зоръои ман хшиаҳи аллоҳи хозъо
ضارعا من خشیة الله خاضعا
Нури ин номи гарон бар тавр тофт
نور این نام گران بر طور تافت
Таврро то пушт моҳӣ баршикофат
طور را تا پشت ماهی برشکافت
Равад нили ин номи номӣ чун шунид
رود نیل این نام نامی چون شنید
Сина ӯро наҳифаши брдрид
سینه او را نهیبش بردرید
Оташи сӯзон аз ин номи ҷалил
آتش سوزان از این نام جلیل
Сард ва солим монад аз баҳри халил
سرد و سالم ماند از بهر خلیل
Аҳмад аз ин номи гардунро шикофт
احمد از این نام گردون را شکافت
Дар шаби миъроҷу раҳ бар арш ёфт
در شب معراج و ره بر عرش یافت
Моҳро шқ кард азин номи он ҷаноб
ماه را شق کرد ازین نام آن جناب
Рӯ намӯд аз стўти он офтоб
رو نمود از سطوت آن آفتاب
Бо чунин номӣ бигӯ эй ҳӯшёр
با چنین نامی بگو ای هوشیار
Масҷиду миҳроб кӣ гирад қарор
مسجد و محراب کی گیرد قرار
Сангу хиштиро тавонои куҷо
سنگ و خشتی را توانایی کجا
То бимонад бо чунин номии баҷо
تا بماند با چنین نامی به جا
Кӯҳро қуръони фурӯи резади зи ҳам
کوه را قرآن فرو ریزد ز هم
Масҷидирогар шикасти орад чаҳ ғам
مسجدی را گر شکست آرد چه غم
эй бузургони ном бо ъзу ҷалол
ای بزرگان نام با عز و جلال
Ҳам ҷалол аз ӯ ҳўидори ҳам ҷамол
هم جلال از او هویدا هم جمال
намесетанд ҷон ва ҳам ҷон ме диҳад
میستاند جان و هم جان میدهد
Май расонади дард ва дармон ме диҳад
میرساند درد و درمان میدهد
Изтироб аз ӯу итмӣнони азу
اضطراب از او و اطمینان ازو
Баҳрро ороми азуи тӯфони азу
بحر را آرام ازو توفان ازو
Май шикофади қулла ӣ кҳсор ро
می شکافد قله ی کهسار را
Мутмаин созад дили ҳушёр ро
مطمئن سازد دل هشیار را
Балъами боъўрро мардӯд кард
بلعم باعور را مردود کرد
Нӯҳро шоиста ӣ маъбуд кард
نوح را شایستهٔ معبود کرد
Он кунад дар кисвати қаҳру ҷалол
آن کند در کسوت قهر و جلال
Ин кунад дар парда ӣ меҳру ҷамол
این کند در پردهٔ مهر و جمال
Ончӣ гӯйанд аз саноу офарин
آنچه گویند از ثنا و آفرین
Зер ҳар Лутфӣ буд кӯҳии дафин
زیر هر لطفی بود کوهی دفین
Қатра ӣ ашкӣ ки резади чашмашон
قطرهٔ اشکی که ریزد چشمشان
Дорад андар бар ду сад ганҷи гарон
دارد اندر بر دو صد گنج گران
Оҳҳо коед зи дили онҷои бурун
آهها کاید ز دل آنجا برون
Ҳар яке сад шуъла аш дорад фузун
هر یکی صد شعلهاش در بر فزون
Чун битобад хоку чӯб эй некбахт
چون بتابد خاک و چوب ای نیکبخت
Назд кӯҳу шуъла ӣ тӯфони сахт
نزد کوه و شعله و توفان سخت
эй брҳмни гӯ ки ин байти алснм
ای برهمن گو که این بیت الصنم
Кандар онҷоҳо набошад дар нжм
کاندر آنجا بانیان شد در نژم
Ҳеҷ номи ҳақ дар онҷо шуд баланд
هیچ نام حق در آنجا شد بلند
Обидии саҷҷодае онҷо фиканд
عابدی سجادهای آنجا فکند
Шуд ҷабинии андари онҷои хокмол
شد جبینی اندر آنجا خاک مال
Баҳри таъзими худои зулҷалол
بهر تعظیم خدای ذوالجلال
Ҳеҷ қадии баҳри ҳақ онҷо хамед
هیچ قدی بهر حق آنجا خمید
Нолае аз дил бгрдўн саркашед
نالهای از دل بگردون سر کشید
Ончӣ гӯйанд андари ин бтхонаҳ ҳо
آنچه گویند اندر این بتخانهها
Неи варо қадре на вазнии неи баҳо
نی ورا قدری نه وزنی نی بها
Лафзи бимънӣу машк бе шароб
لفظ بی معنی و مشک بی شراب
Дӯд бе оташи савол бе ҷавоб
دود بی آتش سؤال بی جواب
Ҳеҷ бошад ҳеҷ ҳаргизи ҳеҷ ҳеҷ
هیچ باشد هیچ هرگز هیچ هیچ
Ҳеҷ чизе нафиканд дар тобу печ
هیچ چیزی نفکند در تاب و پیچ
Кӣ харии лнгидаҳ аз як пари коҳ
کی خری لنگیده از یک پر کاه
Кӣ шикастаи уштур аз бори нигоҳ
کی شکسته اشتر از بار نگاه
Номи ҳақи бтхонаҳҳоатонгар шунӯд
نام حق بتخانههاتان گر شنود
Ёкси онҷои баҳри ҳақ саҷда намӯд
یا کس آنجا بهر حق سجده نمود
ё дар он аз сина ӣ як арҷманд
یا در آن از سینل یک ارجمند
Наъра ӣ аллоҳ Акбар шуд баланд
نعرهٔ الله اکبر شد بلند
ё дар онҷо кас бигӯед номи ҳақ
یا در آنجا کس بگوید نام حق
ё касе ёд оварад зоёами ҳақ
یا کسی یاد آورد زایام حق
ё сиррӣ ояд фурӯ дар тоъаташ
یا سری آید فرو در طاعتش
ё кафӣ боло равад дар ҳазраташ
یا کفی بالا رود در حضرتش
Вонгаҳе монад баҷои байти алснм
وانگهی ماند به جا بیت الصنم
Ҳам наризад сақфу бунёдаши зи ҳам
هم نریزد سقف و بنیادش ز هم
Ҳам нагардад гунбади ин вожгӯн
هم نگردد گنبد آن واژگون
Чор девораш науфтад сарнигӯн
چار دیوارش نیفتد سرنگون
Он замон май бояд ин гуфту шинав
آن زمان میباید این گفت و شنو
То на байняши ин чунин ғарра машав
تا نبینیش اینچنین غره مشو
Ҷанг бо мардон накарда дар масоф
جنگ با مردان نکرده در مصاف
Аз далерӣ дар бар мардони млоФ
از دلیری در بر مردان ملاف
То нагардӣ аз худ эмин эй амӯ
تا نگردی از خود ایمن ای عمو
Хӯбии худ зиштии касро магӯ
خوبی خود زشتی کس را مگو
То буд дар хонаи хотунати ҷавон
تا بود در خانه خاتونت جوان
эй писари касро нагӯйӣ қлтбон
ای پسر کس را نگویی قلتبان
Он брҳмн гуфт кард ӯро ҳузур
آن برهمن گفت کرد او را حضور
Бошад аз Ҳамадони зи мо давраст давр
باشد از همدان ز ما دور است دور
Малики ислом аз чаҳ набӯд ин диёр
ملک اسلام از چه نبود این دیار
Дайни ислом аз чаҳ набӯд ошкор
دین اسلام از چه نبود آشکار
Мусалламӣ чун ту дар он дорад гузор
مسلمی چون تو در آن دارد گذار
Ва андари он байти алснми ҳам барқарор
و اندر آن بیت الصنم هم برقرار
Бо ту ҳамраҳи он лаби такбири гӯй
با تو همره آن لب تکبیر گوی
Дар даҳонати он забони номи ҷӯй
در دهانت آن زبان نام جوی
Хезу такбири баланд оғоз кун
خیز و تکبیر بلند آغاز کن
То туоне раби худ овоз кун
تا توانی رب خود آواز کن
Гуфт бабри болоу сроўри фурӯд
کف ببر بالا و سر آور فرود
Ҳарчӣ хоҳӣ кун рукӯъ ва кун суҷуд
هرچه خواهی کن رکوع و کن سجود
То муҳӣти оҳ аз дил кун равон
تا محیط آه از دل کن روان
Ашки чашми хеш то маркази расон
اشک چشم خویش تا مرکز رسان
Бут прессатон ҷумла аз ҷои хостнд
بت پرستان جمله از جا خاستند
Ин суханро шох ва барг оростанд
این سخن را شاخ و برگ آراستند
То дили мард бузург омад ба ҷӯш
تا دل مرد بزرگ آمد به جوش
Ғайрат исломаш омад дар хурӯш
غیرت اسلامش آمد در خروش
Пас зи роҳи дайну поки эътиқод
پس ز راه دین و پاک اعتقاد
Кард ӯ бар ғайрати ҳақи эътимод
کرد او بر غیرت حق اعتماد
То расад илҳомаш аз яздони пок
تا رسد الهامش از یزدان پاک
ЛотхФи ман сҳрҳми волқи ъсок
لاتخف من سحرهم والق عصاک
Ҳаст ореи сина ӣ арбоби дайн
هست آری سینهٔ ارباب دین
Мҳбти илҳоми раби Алъоламин
مهبط الهام رب العالمین
Гуфт фардои мавъиди мо ва шумост
گفت فردا موعد ما و شماست
Рӯзи сӯги мотами бтхонаҳ ҳост
روز سوگ و ماتم بتخانههاست
Номи яздони созами ӣнҷои ошкор
نام یزدان سازم اینجا آشکار
Ҳам бут бтхонаҳ андозам зи кор
هم بت بتخانه اندازم ز کار
Резам аз ҳам лоату ъзӣ ва манот
ریزم از هم لات و عزی و منات
Оташ андозам бҷони сўмнот
آتش اندازم به جان سومنات
Ин бигуфту сӯии манзил боз шуд
این بگفت و سوی منزل باز شد
Бо худои роздон дар роз шуд
با خدای رازدان در راز شد
Кӣ худо ман мешиносам хеш ро
کی خدا من میشناسم خویش را
намешиносам аҷзи ин дарвеш ро
میشناسم عجز این درویش را
Ман гирифтори бути нафасам ҳануз
من گرفتار بت نفسم هنوز
Мондаам дар дасти он зори ъҷўз
ماندهام در دست آن زار عجوز
эй худои нафасами бутӣ дар озар аст
ای خدا نفسم بتی در آذر است
Венаи танами бтхонаҳ ва ман бути параст
وین تنم بتخانه و من بت پرست
Кӣ тавонам гуфт бут хоҳам шикаст
کی توانم گفت بت خواهم شکست
ё кунам бтхонаҳро вайрону паст
یا کنم بتخانه را ویران و پست
Ман агар мебудамӣ худ бути шикан
من اگر میبودمی خود بت شکن
Нафаси худ бшкстмӣ чун кӯҳкан
نفس خود بشکستمی چون کوهکن
Ман агар бтхонаҳ вайрон кардамӣ
من اگر بتخانه ویران کردمی
Кӣ тани худро чунин прўрдмӣ
کی تن خود را چنین پروردمی
Бо брҳмни ончӣ ман гуфтам тамом
با برهمن آنچه من گفتم تمام
Ман нагуфтам гуфт тавҳиди он калом
من نگفتم گفت توحید آن کلام
Сари тавҳид аз сувидоӣ наҳуфт
سر توحید از سویدای نهفت
Сар бароварда бигуфт ӯ ончӣ гуфт
سر برآورده بگفت او آنچه گفت
Алғрз оварад он шабро ба рӯз
الغرض آورد آن شب را به روز
Дар ниёзу аҷзу оҳу дарду сӯз
در نیاز و عجز و آه و درد و سوز
Қосиди аҳаши паёпай то смок
قاصد آهش پیاپی تا سَماک
К-эй худо гуфтӣ туами алқи ъсок
کای خدا گفتی توام الق عصاک
Пайки ашкаши муттасили сӯии смк
پیک اشکش متصل سوی سمک
Ки ту фармудӣ бизан худ бар маҳак
که تو فرمودی بزن خود بر محک
Масту саршори омадам аз ҷоҳи ту
مست و سرشار آمدم از جام تو
Пас Фкндстми Асо бар номи ту
پس فکندهستم عصا بر نام تو
Рӯзи дигар чун хур аз машқ дамид
روز دیگر چون خور از مشق دمید
Аҳли он шаҳр аз сиёҳ ва аз сифед
اهل آن شهر از سیاه و از سفید
Аз бузургу кучаку бурноу пер
از بزرگ و کوچک و برنا و پیر
Оламу омӣу султону вазир
عالم و عامی و سلطان و وزیر
Ҷумлаи бспрднд бо таблу илм
جمله بسپردند با طبل و علم
Ҷониби бтхонаҳ ӣ аъзами қадам
جانب بتخانهٔ اعظم قدم
Пас ба тӯрӣ ва ба дебоу ҳарир
پس به توری و به دیبا و حریر
Ҳам ба дару гавҳару машку абир
هم به دُرّ و گوهر و مشک و عبیر
Он бути бтхонаҳро оростанд
آن بت بتخانه را آراستند
Пас ба пеши бути бпои бархестанд
پس به پیش بت به پا برخاستند
Бӯсҳо доданд бар аҷзоӣ ӯ
بوسها دادند بر اجزای او
Саҷда овараданд пеши пой ӯ
سجده آوردند پیش پای او
ТўФҳо карданд гирди он санам
طوفها کردند گرد آن صنم
Чун мусулмонон ки бар гирди ҳарам
چون مسلمانان که بر گرد حرم
ОФрнии хонданд ӯроу сипос
آفرین خواندند او را و سپاس
Хориҷ аз тасвиру афзӯн аз қиёс
خارج از تصویر و افزون از قیاس
Аҳли он шаҳр аз нсоء ва аз риҷол
اهل آن شهر از نساء و از رجال
Дар тазалзули андари онҷо то завол
در تزلزل اندر آنجا تا زوال
Чашмашон бар роҳи пери неки рой
چشمشان بر راه پیر نیک رای
Каз даромад лаби пар аз зикри худоӣ
کز در آمد لب پر از ذکر خدای
Қоматаш хам гашта аз бори хузўъ
قامتش خم گشته از بار خضوع
Дида аш равадӣ зи сайлоби дмўъ
دیدهاش رودی ز سیلابِ دُموع
Пас ба сидқи нияту дайни дуруст
پس به صدق نیت و دین درست
Кард таҷдиди вузӯи андари нахуст
کرد تجدید وضو اندر نخست
Рафт бар бому азон оғоз кард
رفت بر بام و اذان آغاز کرد
Сад дар раҳмат дар онҷо боз кард
صد در رحمت در آنجا باز کرد
Чунки гуфт аллоҳи Акбари гашти фош
چونکه گفت الله اکبر گشت فاش
Бар дару девори он шаҳри иртиош
بر در و دیوار آن شهر ارتعاش
Иртиошу шодӣу ваҷду нишот
ارتعاش و شادی و وجد و نشاط
Иртиошу шавқу рақсу инбисот
ارتعاش و شوق و رقص و انبساط
Мардумон аз ҳар тараф бе ихтиёр
مردمان از هر طرف بی اختیار
Нағма ӣ такбир гуфтанд ошкор
نغمهٔ تکبیر گفتند آشکار
Ҳар танӣ аз ҳар канорӣ сар кашид
هر تنی از هر کناری سر کشید
Наъра ӣ аллоҳи Акбар бар кашид
نعرهٔ الله اکبر برکشید
Пас ба тавҳиди худои лабро кушод
پس به توحید خدا لب را گشاد
Ғулғулу ғавғо дар он шаҳри аўФтод
غلغل و غوغا در آن شهر اوفتاد
Булбули ваҳдати наво оғоз кард
بلبل وحدت نوا آغاز کرد
Зоғи куфр аз анҷуман парвоз кард
زاغ کفر از انجمن پرواز کرد
Мурғҳо дар ошёнҳо зи эҳтизоз
مرغها در آشیانها ز اهتزاز
Пар заданду нағма ҳо карданд соз
پر زدند و نغمهها کردند ساز
Кӯдакон пистон фиканданд аз даҳон
کودکان پستان فکندند از دهان
Маҳв дар тавҳиди халлоқи ҷаҳон
محو در توحید خلاق جهان
Астўрони асбони говону харон
استُران اسبان گاوان و خران
Гӯсфандони оҳӯону аштўрон
گوسفندان آهوان و اشتُران
Баркашиданд аз нишот ва аз шааф
برکشیدند از نشاط و از شعف
Ҷумлагии овозҳо аз ҳар тараф
جملگی آوازها از هر طرف
Аз баҳори ваҳдати раби Маҷид
از بهار وحدت رب مجید
Андари он соҳати насимӣ бар вазид
اندر آن ساحت نسیمی بروزید
Ҳар гиёҳӣ омад андари эҳтизоз
هر گیاهی آمد اندر اهتزاز
Лолау насрин шукуфтан кард боз
لاله و نسرین شکفتن کرد باز
Ғунча хандиду гулоб аз гул чакид
غنچه خندید و گلاب از گل چکید
Сарв рақсиду санавбар қад кашид
سرو رقصید و صنوبر قد کشید
Бед шуд вола чанор афрохт қад
بید شد واله چنار افراخت قد
Гул ба тахти шохсорон такя зад
گل به تخت شاخساران تکیه زد
Шуд забони сӯсан аз он озодаи боз
شد زبان سوسنِ آزاده باز
Чашми наргис боз шуд аз хоби ноз
چشم نرگس باز شد از خواب ناز
Атрафшон шуд ҳаво бар боғу роғ
عطرافشان شد هوا بر باغ و راغ
Шуд замини ҳзми з ҳар сӯрати зи боғ
شد زمین خرم ز هر سو رُست باغ
Обҳо софӣ шуду ъзбу зулол
آبها صافی شد و عذب و زلال
Бар сар ҳар шох пайдо шуд исол
بر سر هر شاخ پیدا شد یسال
Ореи оре ҳарчӣ ояд дар вуҷӯд
آری آری هرچه آید در وجود
Нури тавҳидаши қарину ёр буд
نور توحیدش قرین و یار بود
Абтдоъи ҷумла бар тавҳид ӯ аст
ابتداع جمله بر توحید او است
Мағз шуд тавҳиди ҷузи тавҳиди пӯст
مغز شد توحید جز توحید پوست
Шуд вале аз зулмати злмонён
شد ولی از ظلمت ظلمانیان
Нури ваҷдат аз сувидоҳо ниҳон
نور وجدت از سویداها نهان
Чунки зулматҳо қарин нур шуд
چونکه ظلمتها قرین نور شد
Нурҳо аз чашму дил мастур шуд
نورها از چشم و دل مستور شد
Сари ваҳдат чун бзоҳр шуд аён
سر وحدت چون به ظاهر شد عیان
Сари براردи нури ваҳдат аз ниҳон
سر برآرد نور وحدت از نهان
Чунки гардад ошкорои нури ҳақ
چونکه گردد آشکارا نور حق
ё ба ёди орад касе зи айёми ҳақ
یا به یاد آید کسی ز ایام حق
Нури пинҳони сари برارد аз уфуқ
نور پنهان سر برآرد از افق
Афканд бар зоҳиру ботини ттқ
افکند بر ظاهر و باطن تتق
Партав андозад ба аҷзои вуҷӯд
پرتو اندازد به اجزای وجود
Партаваш аз ғайб ояд дар шуҳуд
پرتوش از غیب آید در شهود
Масти ваҳдати ҳамчуи оташ дар ниҳод
مست وحدت همچو آتش در نهاد
Номи ҳақи ин сангҳоро чун зиноад
نام حق این سنگها را چون زناد
Ваҳдат омад мурғии андари ошён
وحدت آمد مرغی اندر آشیان
Ном ҳақ бошад сафири ҳамзабон
نام حق باشد صفیر همزبان
Чун сафири ҳамзабонро башнавад
چون صفیر همزبان را بشنود
Болу пар дар ошён барҳам занад
بال و پر در آشیان بر هم زند
Сари брорди афканди ҳрсўи назар
سر برآرد افکند هرسو نظر
Аз шааф бигушоед аз ҳам болу пар
از شعف بگشاید از هم بال و پر
Ваҳдати он тухмаст дар хокаши қарор
وحدت آن تخم است در خاکش قرار
Ёди ҳақи борону боди навбаҳор
یاد حق باران و باد نوبهار
Ҳаст тавҳиди андрўи лаълу гуҳар
هست توحید اندرو لعل و گهر
Карда шаби пинҳонашон аз ҳар назар
کرده شب پنهانشان از هر نظر
Ёди ҳақи он субҳ равшан шуд ки гашт
یاد حق آن صبح روشن شد که گشت
Равшан аз он хонау саҳроу дашт
روشن از آن خانه و صحرا و دشت
Ғунча бошад нури тавҳиди алоа
غنچه باشد نور توحید الاه
Ёд ҳақ омад насими субҳгоҳ
یاد حق آمد نسیم صبحگاه
Аз азон чун фориғ омад он балол
از اذان چون فارغ آمد آن بلال
Шуд муҳайё аз паии фарзи завол
شد مهیا از پی فرض زوال