Омад аз бом ва ба гунбади пои ниҳод

آمد از بام و به گنبد پا نهاد

Андари онҷои рӯ ба каъбаи истод

اندر آنجا رو به کعبه ایستاد

Пушт бар бут рӯй бар бути офарин

پشت بر بت روی بر بت آفرین

Карду дасти андохт бар ҳабли алмтин

کرد و دست انداخت بر حبل المتین

Чашмаши андари бткдаҳи дил дар ҳарам

چشمش اندر بتکده دل در حرم

Андаруни пурнури берун аз зулм

اندرون پرنور بیرون از ظلم

Гуфт иқомат кард нияти пас ду даст

گفت اقامت کرد نیت پس دو دست

Баради боло ва ба фарзи эҳроми баст

برد بالا و به فرض احرام بست

Чунки гуфт аллоҳи Акбари ногаҳон

چونکه گفت الله اکبر ناگهان

Шуд баланди овози такбир аз батон

شد بلند آواز تکبیر از بتان

Аз буту бтхонаҳу девор ва дар

از بت و بتخانه و دیوار و در

Аз замину сақфу аштиҳои зар

از زمین و سقف و اُستُن‌های زر

Балки аз ҳар хишт ва ҳар сангу рухом

بلکه از هر خشت و هر سنگِ رخام

Ҳам зи фаршу зинату зевари тамом

هم ز فرش و زینت و زیور تمام

Ғулғули такбир чандон шуд баланд

غلغل تکبیر چندان شد بلند

Ки замин ҳайрон шуд ва чарх астманд

که زمین حیران شد و چرخ استمند

Аз пас такбири мейри арҷманд

از پس تکبیر، میر ارجمند

Хешро берун аз он гунбад фиканд

خویش را بیرون از آن گنبد فکند

Побараҳна чун бурун аз хонаи ҷуст

پا برهنه چون برون از خانه جست

Сақфу бунёдаши ҳамаи дарҳами шикаст

سقف و بنیادش همه درهم شکست

Сақфу девораш ҳама шуд сарнигӯн

سقف و بنیادش همه شد سرنگون

Поя аш афтод ва бишикасташ сутун

پایه‌اش افتاد و بشکستش ستون

Сангу хишт ва оҷураш шуд рези рез

سنگ و خشت و آجرش شد ریز ریز

Ҷо намонад аз он банноҳо ҳеҷ чиз

جا نماند از آن بناها هیچ چیز

Шуд ғуборӣу ғубораши боди барад

شد غباری و غبارش باد برد

Рӯзгори он бткдаҳ аз ёди барад

روزگار آن بتکده از یاد برد

Бут прессатонро ҳамаи хираду калон

بت پرستان را همه خرد و کلان

Мондаи ангушти таҳайюр бар даҳон

مانده  سرانگشت حیرت بر دهان

Ҷумлагиро рафта аз сари ҳонгу ҳуш

جملگی را رفته از سر هنگ و هوش

Пас бикбор омаданд андари хурӯш

پس به یکبار آمدند اندر خروش

Кӣ дариғо умрмон бар бод рафт

کی دریغا عمرمان بر باد رفت

Умрмони не бар тариқ дод рафт

عمرمان نی بر طریق داد رفت

эй дариғо мо зи ҳақи ғофили шудем

ای دریغا ما ز حق غافل شدیم

Мо парастори бути ботили шудем

ما پرستار بت باطل شدیم

Ҳарчӣ май хоҳӣ буд ботили ҷуз ӯ

هرچه می‌خواهی بود باطل جز او

Нашаҳд ани лооллаҳи ғайра

نشهد ان لاالله غیره

Пас ҳамаи тавҳиди гӯйони фавҷи фавҷ

پس همه توحید گویان فوج فوج

Рӯи басӯи мейр карданд ҳамчуи мавҷ

رو به سوی میر کردند همچو موج

К-эии амири поки дайну поки рой

کای امیر پاک دین و پاک رای

Мо барӣ аз бути шудему бути стоӣ

ما بری از بت شدیم و بت ستای

Мо гўоҳоним бар тавҳиди ҳақ

ما گواهانیم بر توحید حق

Тавбаи тавбае амир аз мо сабақ

توبه توبه ای امیر از ماسبق

Пас сӯии бтхонаҳҳо бртохтнд

پس سوی بتخانه‌ها بر، تاختند

Ҷумлаи бутҳоро бхок андохтанд

جمله بتها را به خاک انداختند

Оташӣ ҳар гӯша Эй афрӯхтанд

آتشی هر گوشه‌ای افروختند

ё смдгўёни санамро сӯхтанд

یا صمدگویان صنم را سوختند

Ҳркҷои бтхонаҳ вайрон сохтанд

هرکجا بتخانه ویران ساختند

Тарҳи масҷиди ҷой он андохтанд

طرح مسجد جای آن انداختند

Ҳамчуи он насронӣони андар ҳарӣ

همچو آن نصرانیان اندر هری

Ки шуданд аз дайни насронии барӣ

که شدند از دین نصرانی بری