Пеши он шӯридаи афтоданди хок

پیش آن شوریده افتادند خاک

Кӣ наҷоти мо з ҳар ътбу ҳалок

کی نجات ما ز هر عطب و هلاک

Арза кун ислом бар мо зӯдтар

عرضه کن اسلام بر ما زودتر

Дайнмон аз дасти шайтони бози хар

دینمان از دست شیطان باز خر

Пас зи тарсоёни фузун аз садҳазор

پس ز ترسایان فزون از صدهزار

Миллат ислом карданд ошкор

ملت اسلام کردند آشکار

Гуфт он шӯрида бо ёрон ки буд

گفت آن شوریده با یاران که بود

Ин асар аз гуфта шайхи вдўд

این اثر از گفته شیخ ودود

Ман нагуфтам гуфт шайх афсона нест

من نگفتم گفت شیخ افسانه نیست

Гуфт ӯ чун гуфт ҳар девона нест

گفت او چون گفت هر دیوانه نیست

ё ғараз будаш ҳамин зини гуфтугӯ

یا غرض بودش همین زین گفتگو

ё худоад дод ин асар дар гуфт ӯ

یا خدا داد این اثر در گفت او

Тарҷумон бошад забони аҳли дайн

ترجمان باشد زبان اهل دین

Тарҷумони мусҳафи илми алиқин

ترجمان مصحف علم الیقین

Аҳли дайн афсун гаронанд эй Фтӣ

اهل دین افسون گرانند ای فتی

Гуфташон афсуни зи пери ҷонгзо

گفتشان افسون ز پیر جانگزا

Гарчи афсунгари биҷуз лафзӣ нахонд

گرچه افسونگر بجز لفظی نخواند

Маънии он лафзро дар дил наронад

معنی آن لفظ را در دل نراند

Рафта чун афсунгариро дар забон

رفت چون افسونگری را بر زبان

Гашта аз он оби хосияти равон

گشته از آن آب خاصیت روان

Он асарҳо не ба маънӣ андар аст

آن اثرها نی به معنی اندر است

Он асари андари дам афсунгар аст

آن اثر اندر دم افسونگر است

Чун гирифт афсунгар аз устоди дам

چون گرفت افسونگر از استاد دم

Он асари андар дамаш шуд лоҷарам

آن اثر اندر دمش شد لاجرم

Аҳли дайнро дами зи пайғамбар буд

اهل دین را دم ز پیغمبر بود

Кӣ дамаш аз ҳиндӯеи камтар буд

کی دمش از هندویی کمتر بود

Аҳли дайнро дами зи қуръон ва дуост

اهل دین را دم ز قرآن و دعاست

Аҳли дайнро дами зи ол Мустафо аст

اهل دین را دم ز آل مصطفی است

эй бародари ҳаркии зинҳо дам гирифт

ای برادر هرکه زینها دم گرفت

Аз дам ӯ нури олам дар гирифт

از دم او نور عالم درگرفت

намезадойад зулмат аз дилҳо дамаш

می‌زداید ظلمت از دلها دمش

Ҳркҷои захмии дам ӯ марҳамаш

هرکجا زخمی دم او مرهمش

Пухта гирданд дамаш ҳар хом ро

پخته گرداند دمش هر خام را

Май кушояди ашки хунини фом ро

می‌گشاید اشک خونین فام را

Парда ӣ куфру шақоват май дард

پردهٔ کفر و شقاوت می‌درد

Зангҳои куҳна аз дил май барад

زنگهای کهنه از دل می‌برد

Чун аз эшон дами надорӣ дам мазан

چون از ایشان دم نداری دم مزن

Барф май резии ду лаб бар ҳам мазан

برف می‌ریزی دو لب بر هم مزن

То зи сӯз дайн нагардад дили кабоб

تا نسوزد تن، نگردد دل کباب

Дам нагардад гарм эй олиҷаноб

دم نگردد گرم ای عالیجناب

То тўро сӯзӣ набошад дар ҷигар

تا تو را سوزی نباشد در جگر

Дам мазан кандар дамат набӯд асар

دم مزن کاندر دمت نبود اثر

Ман ки аз ҳоли дарунати огаҳам

من که از حال درونت آگهم

Гар дамат бар ман бигирад аблаҳам

گر دمت بر من بگیرد ابلهم

Гар бихонӣ хтбҳои кофӣа

گر بخوانی خطبهای کافیه

Вар бипардозӣ баҳами сад қофия

ور بپردازی به هم صد قافیه

Вар биорӣ истиороту муҷоз

ور بیاری استعارات و مجاز

Қиссаҳо гӯйии ҳамаи давру дароз

قصه‌ها گویی همه دور و دراز

Дар нагирад дар касе эй зуфунун

درنگیرد در کسی ای ذوفنون

То тўро дардӣ набошад дар дарун

تا تو را دردی نباشد در درون

Нафасро аввал бирав дар банд кун

نفس را اول برو در بند کن

Пас бирав оҳанги ваъз ва панд кун

پس برو آهنگ وعظ و پند کن

Минбарӣ бигзор баҳри худ нахуст

منبری بگذار بهر خود نخست

Вонгаҳеи бурҷа ба минбари тунду чуст

وانگهی برجه به منبر تند و چست

Оташӣ дар дил барафрӯз онгаҳе

آتشی در دل برافروز آنگهی

Гарм кун ҳангома ӣ ваъз эй раҳе

گرم کن هنگامهٔ وعظ ای رهی

Чунки шайх аз моҷаро огоҳ шуд

چونکه شیخ از ماجرا آگاه شد

Ҷониби шӯрида бо сад оҳ шуд

جانب شوریده با صد آه شد

Бо надомати хост аз ҷо дар бгоҳ

با ندامت خاست از جا در پگاه

То бар шӯрида омад узрхоҳ

تا بر شوریده آمد عذرخواه