эй худо эй раҳнамои гмрҳон

ای خدا ای رهنمای گمرهان

эй ту донои ҳам ба пайдоу ниҳон

ای تو دانا هم به پیدا و نهان

эй ту пайдои ҷузи ту нопидои ҳама

ای تو پیدا جز تو ناپیدا همه

Ваии ту бинои ҷузи ту нобӣнои ҳама

وی تو بینا جز تو نابینا همه

эй муназзаҳ аз чаҳ ва аз чанд ва чун

ای منزه از چه و از چند و چون

Ваии фузун аз ваҳму зндишаҳи бурун

وی فزون از وهم و زاندیشه برون

эй сифоти зот вае зоти сифот

ای صفات ذات و ای ذات صفات

эй ба ту қоими бақои коинот

ای به تو قائم بقای کاینات

эй ту ҳаст мутлақу сарфи вуҷӯд

ای تو هست مطلق و صرف وجود

эй бар мо ғайб ва дар воқеъи шуҳуд

ای برِ ما غیب و در واقع شهود

эй далели роҳ ҳар гум карда роҳ

ای دلیل راه هر گم کرده راه

эй зёбхши чароғи меҳру моҳ

ای ضیابخش چراغ مهر و ماه

Андарин пайдои нопидои карон

اندرین پیدای ناپیدا کران

Ман яке гум кардаро ҳам нотавон

من یکی گم کرده راهم ناتوان

Роҳи равшани ман зи раҳ афтода ам

راه روشن من ز ره افتاده‌ام

Ҳам Аннани худ ба раҳзан дода ам

هم عنان خود به رهزن داده‌ام

Роҳи баси ҳамвору равшани яксара

راه بس هموار و روشن یکسره

Ман Фтодстм ба сад кӯҳу дарра

من فتاده‌ستم به صد کوه و دره

Дарраҳои пари зи ғӯли роҳзан

دره‌های پر ز غول راهزن

Гирд гашта ҷумлагӣ бар даври ман

گرد گشته جملگی بر دور من

Май кашандами раҳзанон дар ҳар канор

می‌کشندم رهزنان در هر کنار

Дар тлол ва дар дҳору кӯҳсор

در تلال و در دهار و کوهسار

Роҳи байнами равшану фошу аён

راه بینم روشن و فاش و عیان

Вндрони баси корвон дар корвон

وندران بس کاروان در کاروان

Чашми ман бар роҳу гӯшам бар дароӣ

چشم من بر راه و گوشم بر درای

Ман зи роҳ афтодаам аиўои вой

من ز راه افتاده‌ام ای وای وای

Роҳ май байнам ба сад ҳасрати зи давр

راه می‌بینم به صد حسرت ز دور

Вндри онҷои корвонҳо дар убӯр

وندر آنجا کاروانها در عبور

Корвонҳо лутфи ҳақи снгоршон

کاروانها لطف حق سنگارشان

Гӯши ман бар ҳай ҳай наж ғорашон

گوش من بر هی هی و نَژغارشان

Корвонҳо ҷумлаи эмин аз фаряш

کاروانها جمله ایمن از فریش

Корўонсолорҳо дар пеши пеш

کاروانسالارها در پیش پیش

Корвон дар роҳи ҳамвору фарох

کاروان در راه هموار و فراخ

Ман асири роҳзан дар санглох

من اسیر راهزن در سنگلاخ

намебарандам ҳар дам аз раҳи давртар

می‌برندم هر دم از ره دورتر

Май знндми гуҳ ба кӯҳу гуҳи камар

می‌زنندم گه به کوه و گه کمر

Май кашандам эй худо бар хору хас

می‌کشندم ای خدا بر خار و خس

Май знндм бар қафо аз пеш ва пас

می‌زنندم از قفا در پیش و پس

ё ғиоси алмстғисини алғёс

یا غیاث المستغیثین الغیاث

эй нишоти ҷони ғамгини алғёс

ای نشاط جان غمگین الغیاث

Алғёс эй бекарони дарёии лутф

الغیاث ای بیکران دریای لطف

Алғёс эй мавҷи тӯфони хези лутф

الغیاث ای موج توفان خیز لطف

Май баради раҳзани зи роҳами даври давр

می‌برد رهزن ز راهم دور دور

Дасти бастаи пои шикастаи лӯту ъўр

دست بسته پا شکسته لوت و عور

Бингаред эй корвони солорҳо

بنگرید ای کاروان سالارها

эй шумо дар рӯзу шаби бедорҳо

ای شما در روز و شب بیدارها

эй шубони тираи давр аз рӯятон

ای شبان تیره دور از رویتان

эй муаттари дашту кӯҳ аз бӯятон

ای معطر دشت و کوه از بویتان

Мондаам танҳо рафиқони ҳимматӣ

مانده‌ام تنها امیران همتی

Раҳзанами барад эй далерони ҳимматӣ

رهزنم برد ای دلیران همتی

Даври гаштам гум шуд овози ҷарас

دور گشتم گم شد آواز جرس

эй амири корвони фарёди рас

ای امیر کاروان فریاد رس

эй амири корвони вопасин

ای امیر کاروان واپسین

эй вуҷӯдати лангари чарху замин

ای وجودت لنگر چرخ و زمین

эй далели роҳ ҳар гум карда роҳ

ای دلیل راه هر گم کرده راه

Бе паноҳони ҷаҳонро ту паноҳ

بی پناهان جهان را تو پناه

эй ту солори замину осмон

ای تو سالار زمین و آسمان

Подшоҳи давра ӣ охири замон

پادشاه دورهٔ آخر زمان

Ман яке вомонда ӣ аз корвон

من یکی وامانده‌ام از کاروان

Дар ақаби афтодаи лангу нотавон

در عقب افتاده لنگ و ناتوان

Дар миён раҳзанон мондам асир

در میان رهزنان ماندم اسیر

Гуҳ ба боло май кашандами гуҳ ба зер

گه به بالا می‌کشندم گه به زیر

Мураккабами бурданд ва обам рехтанд

مرکبم بردند و آبم ریختند

Хӯни ман бо хок раҳ омехтанд

خون من با خاک ره آمیختند

Бар канори раҳи нигоҳӣ боз кун

بر کنار ره نگاهی باز کن

Ин канори афтодаро овоз кун

این کنار افتاده را آواز کن

Аз ту як овоз ва аз ман сад ҷавоб

از تو یک آواز و از من صد جواب

Аз ту хондани сӯии худ аз ман шитоб

از تو خواندن سوی خود از من شتاب

эй ту кштибони дарёии шигарфат

ای تو کشتیبان دریای شگرفت

Нохудои киштии ин ӣам жарф

ناخدای کشتی این یمّ ژرف

Киштем бишикаст ва ман гаштами ғариқ

کشتیم بشکست و من گشتم غریق

Андарин дарёии зхору амиқ

اندرین دریای زَخارِ عمیق

Май баради мавҷами ҳамеи болоу зер

می‌برد موجم همی بالا و زیر

Дасти ман гир эй худояти дастгир

دست من گیر ای خدایت دستگیر

Даҳ наҷот оҷиз бедасту по

ده نجات عاجز بی دست و پا

Аз ҳалок эй нохудои баҳри худо

از هلاک ای ناخدا بهر خدا

эй шубон меҳрбон бингар ба дашт

ای شبان مهربان بنگر به دشت

Як бузи лоғари ҷудо аз гилаи гашт

یک بز لاغر جدا از گله گشت

Давр ӯ бигрифта гиреҳгони бишмор

دور او بگرفته گرگان بیشمار

Ҳамла бар вай оваранд аз ҳар канор

حمله بر وی آورند از هر کنار

Раҳматӣ кун эй шубони меҳрбон

رحمتی کن ای شبان مهربان

Ин бузи лоғари зи гиреҳгон во Раҳон

این بز لاغر ز گرگان وارهان

эй амини ҳақи шаҳи дунёу дайн

ای امین حق شه دنیا و دین

эй ту хиролмрслинро ҷонишин

ای تو خیرالمرسلین را جانشین

Нак сафойии банда ӣ даргоҳ туаст

نک صفایی بندهٔ درگاه توست

Афсари фахраши зи хок роҳ туаст

افسر فخرش ز خاک راه توست

Худ ғулом туаст эй султони род

خود غلام توست ای سلطان راد

Зодагонаши бандагони хонаи зод

زادگانش بندگان خانه زاد

Илтифотӣ кун басӯии ин ғулом

التفاتی کن به سوی این غلام

Ном ӯ бас бошад ӯ набӯд тамом

نام او بس باشد او نبود تمام

Аз карам кун хонаи зодонро қабул

از کرم کن خانه‌زادان را قبول

Чокроннд аз фурӯъ ва аз усӯл

چاکرانند از فروع و از اصول

Илтифотӣ аз ту хоҳам вассалом

التفاتی از تو خواهم والسلام

То кунам нақли Зулайхоро тамом

تا کنم نقل زلیخا را تمام