Он яке пурсед аз султони дайн
آن یکی پرسید از سلطان دین
Ҷаъфари содиқи эмоми ростин
جعفر صادق امام راستین
Шарҳи фирдавс ва кароматҳои он
شرح فردوس و کرامتهای آن
Шамае аз васфи неъматҳои он
شمهای از وصف نعمتهای آن
То дар ӯ пайдо шавад ваҷду нишот
تا در او پیدا شود وجد و نشاط
Ҳам дил пажмурда ёбад инбисот
هم دل پژمرده یابد انبساط
Мушкили дунё бар ӯ осон шавад
مشکل دنیا بر او آسان شود
Марги пишшши сунбул ва райҳон шавад
مرگ پیشش سنبل و ریحان شود
Дил чаҳ бо он ъзў шавкат хӯканд
دل چه با آن عزّ و شوکت خو کند
Андаки андаки майли худ он сӯ кунад
اندک اندک میل خود آن سو کند
То расад майлаш ба ҳади иштиёқ
تا رسد میلش به حد اشتیاق
То расад онҷо ки гиряд аз фироқ
تا رسد آنجا که گرید از فراق
Ҳаркиро ҷӯё буд дар субҳу шом
هرکه را جویا بود در صبح و شام
Ҳамчуи кӯдаки ошиқи пистони моам
همچو کودک عاشق پستان مام
Марги неи дарвоза ӣ малики бақо
مرگ نی دروازهٔ ملک بقا
Роҳи шаҳристони иқлӣми сафо
راه شهرستان اقلیم صفا
Гуфт он ҳазрат ки шарҳи он нъм
گفت آن حضرت که شرح آن نعم
Не буд кори забону неи қалам
نی بود کار زبان و نی قلم
наменагунҷад васфи он дар ин ва он
مینگنجد وصف آن در این و آن
Хосса аз ин хома ва аз ин баён
خاصه از این خامه و از این بیان
Дар ҳури васфаши забон дигар аст
درخور وصفش زبان دیگر است
Ин забон хокаст ин нағма зар аст
این زبان خاکست این نغمه زر است
Худ гирифтам ман тавонам гуфт рост
خود گرفتم من توانم گفت راست
Гӯши ҳушӣ дар хури неъмат кар аст
گوش هوشی در خور نعمت کهراست
Лек бишинав ӣнқадар эй ҳӯшманд
لیک بشنو اینقدر ای هوشمند
Шарҳи он инбўъи шаҳду кони қанд
شرح آن ینبوع شهد و کان قند
Зон нгорстони яке зебо нигор
زان نگارستان یکی زیبا نگار
Гар барафшонад зи зулфи худ ғубор
گر برافشاند ز زلف خود غبار
Заррае аз он ғубори мшкбор
ذرهای از آن غبار مشکبار
Бод ифшоанд бар ин нилии ҳисор
باد افشاند بر این نیلی حصار
ё чакад як қатраи хунаш дар саҳар
یا چکد یک قطره خونش در سحر
Аз гули рухсор ӯ дар баҳр ва бар
از گل رخسار او در بحر و بر
Ҳуққаи гардун ъбироФшон шавад
حقه گردون عبیر افشان شود
Маҳфили эҷод ътрстон шавад
محفل ایجاد عطرستان شود
Оҳӯон аз нофаҳои худ хаҷал
آهوان از نافههای خود خجل
Дар чаман аз шарми гулҳо пои бгл
در چمن از شرم گلها پا به گل
Сунбул ва насрин диҳад гулшан ба бод
سنبل و نسرین دهد گلشن به باد
Гову анбарро равад анбари зиёд
گاو-عنبر را رود عنبر ز یاد
Ҳуққа ӣ авду ФрнФлро нигун
حُقّهٔ عود و قَرَنفُل را نگون
Афканди аттор аз дукони бурун
افکند عطار از دکان برون
Халқи олами маст ва аз худ бихбр
خلق عالم مست و از خود بیخبر
Бар замин уфтанд аз ҷину башар
بر زمین افتند از جن و بشر
Ҳам агар зоғозу анҷоми ҷаҳон
هم اگر زآغاز و انجام جهان
Ҳарки омад аз кион ва аз маон
هرکه آمد از کهان و از مهان
зи орзӯҳои худ аз зебоу зишт
زآرزوهای خود از زیبا و زشت
Ҷӯяд аз кам поятар аҳли биҳишт
جوید از کم پایهتر اهل بهشت
Ҷумларо бахшад наёяд зарра Эй
جمله را بخشد نیاید ذرهای
Кам зи маликаши неи зи баҳраши қатра Эй
کم ز ملکش نی ز بحرش قطرهای