Равшанаст ин эй қалам бигзор боз
روشن است این ای قلم بگذار باز
Рӯ ба ҳоли муъмини андари кохи ноз
رو به حال مؤمن اندر کاخ ناز
Чунки монад он банда ӣ хоси худо
چون که ماند آن بندهٔ خاص خدا
Аҳдии андари олами нури сафо
عهدی اندر عالم نور صفا
Нури онро сӯии худ ҷаззоби гашт
نور آن را سوی خود جذاب گشت
Чун шукр дар об уфтад оби гашт
چون شکر در آب افتد آب گشت
Ҷома ӣ аттор атрафшон шавад
جامهٔ عطار عطر افشان شود
Мисгаронро дӯда бар дандон шавад
مسگران را دوده بر دندان شود
Гулханиро дасту рӯ хокистарӣ аст
گلخنی را دست و رو خاکستری است
Матбахиро ҷомаи чарб ва равғанӣ аст
مطبخی را جامه چرب و روغنی است
Буии гул аз боғбон ояд ҳаме
بوی گل از باغبان آید همی
Атри ҷон аз аҳл ҷон ояд ҳаме
عطر جان از اهل جان آید همی
Дӯзахии ангушт оташ ме шавад
دوزخی، انگشت آتش میشود
Он биҳиштии нур биғш ме шавад
آن بهشتی نور بیغش میشود
Чун фитод он банда дар дарёии нур
چون فتاد آن بنده در دریای نور
Нур мегардад саропои ҳамчуи тавр
نور میگردد سراپا همچو طور
Заррае аз нури ҷон бар тавр тофт
ذرهای از نور جان بر طور تافت
Таври худро пой то сар нур ёфт
طور خود را پای تا سر نور یافت
Нур шуд тавр ва ба доролнўр шуд
نور شد طور و به دارالنور شد
Зулмати Модят аз он нур шуд
ظلمت مادیت از آن دور شد
Нур гардиду сӯй афлок рафт
نور گردید و سوی افلاک رفت
Табъи зулмоне ӯ дар хок рафт
طبع ظلمانی او در خاک رفت
Нур шуд бигурехт аз злмонён
نور شد بگریخت از ظلمانیان
Зини сабаби лами истқри фии алмкон
زین سبب لم یستقر فی المکان
Таври Мӯсоро ибодат гоҳ шуд
طور، موسی را عبادتگاه شد
Дар таҷаллии пас буи ҳамроҳ шуд
در تجلی پس به وی همراه شد
Таври Мӯсоро қарин ва ёр шуд
طور، موسی را قرین و یار شد
Дар хури тобидан анвор шуд
درخور تابیدن انوار شد
Банда ӣ муъмин дар он дарёии нур
بندهٔ مؤمن در آن دریای نور
Нур дигар тофт бар ваии ҳамчуи тавр
نور دیگر تافت بر وی همچو طور
Суҳбати ҳуру қусӯраш хор шуд
صحبت حور و قصورش خار شد
Толиби сарчашма ӣ анвор шуд
طالب سرچشمهٔ انوار شد
Одамиро нест дар якҷои мақом
آدمی را نیست در یک جا مقام
Сайр ӯро нест анҷому хтом
سیر او را نیست انجام و ختام
Нест ӯро як нафаси ҷои шикеб
نیست او را یک نفس جای شکیب
ё сӯй боло занад пар ё нишеб
یا سوی بالا زند پر یا نشیب
Гар кунад дар базми итмӣнони мақом
گر کند در بزم اطمینان مقام
Боз омад арҷъӣ ӯро паём
باز آید ارجعی او را پیام
Ҳин дар ин манзили мгири ороми ҷой
هین در این منزل مگیر آرام جای
Болу пари ҳамзан ва болотар броӣ
بال و پر بر هم زن و بالاتر آی
Болу пари аимрғи қудсӣ боз кун
بال و پر ای مرغ قدسی باز کن
То гулистони Ирам парвоз кун
تا گلستان ارم پرواز کن
Ошёнат буд дар бустони ҷон
آشیانت بود در بستان جان
Ҳин бро эй мурғи ҷон дар ошён
هین برآ ای مرغ جان در آشیان
Ҳону ҳон эй қатра дар дарёи гурез
هان و هان ای قطره در دریا گریز
Андарин дарёӣ бе паҳнои гурез
اندرین دریای بی پهنا گریز
Рӯз ва шаб ҳаст одамии андари сафар
روز و شب هست آدمی اندر سفر
ё ба алӣин гузорад ё сқр
یا به علیین گذارد یا سقر
Ин мусофири рӯзу шаб дар пўиаҳ аст
این مسافر روز و شب در پویه است
Гоҳи андари ваҷд ва гоҳе мӯя аст
گاه اندر وجد و گاهی مویه است
Худ равад гоҳе ва гоҳе ме баранд
خود رود گاهی و گاهی میبرند
Ҳар тараф шуд май кашанд ва май кашанд
هر طرف شد میکشند و میکشند
Гар равад худ ҷониби иқлӣми нур
گر رود خود جانب اقلیم نور
намекашад нураши сӯии худ ҳам ба зӯр
میکشد نورش سوی خود هم به زور
Вари сӯии зиндони зулмат ӯ кунад
ور سوی زندان ظلمت رو کند
Зулмат ӯро ҷониб зиндон кунад
ظلمت او را جانب زندان کند
Пой ӯ бандад ба сад занҷири зафт
پای او بندد به صد زنجیر زفت
Хоҷа рафт ва хоҷа рафт ва хоҷа рафт
خواجه رفت و خواجه رفت و خواجه رفت
Саъй кун ҷоно ки болотар рӯй
سعی کن جانا که بالاتر روی
Сӯии он ҷонбхши рӯҳафзо шӯй
سوی آن جانبخش روح افزا روی
Чун ту ҳастӣ рӯзу шаби андари сафар
چون تو هستی روز و شب اندر سفر
Як сафар кун сӯии он баҳри гуҳар
یک سفر کن سوی آن بحر گهر
Чун пурд чун рухсат парвоз ҳаст
چون پرد چون رخصت پرواز هست
Дар қафас то кӣ тўро бояд нишаст
در قفس تا کی تو را باید نشست
Болу пар чун ҳаст рухсат низ ҳаст
بال و پر چون هست رخصت نیز هست
Аз чаҳ андар дом ҳастӣ пои баст
از چه اندر دام هستی پایبست