Дар малик чун қудрат рафтан надид

در ملک چون قدرت رفتن ندید

Ҳақи таъолии одамиро офарид

حق تعالی آدمی را آفرید

Он гуруҳи қудсёни покзод

آن گروه قدسیان پاکزاد

Каз ман эшонро ҳазорон ёди бод

کز من ایشان را هزاران یاد باد

Ҳарякӣ дорад ба як манзили мақар

هریکی دارد به یک منزل مقر

Каш аз он манзил на ёроии гузар

کش از آن منزل نه یارای گذر

Аз млоик шуд ҳикояти ин калом

از ملایک شد حکایت این کلام

Ани момноу ?лаи алои мақом

ان مامنا و له الا مقام

Дар шаби миъроҷи ҷбрили амин

در شب معراج جبریل امین

Ҳомили оёти раби Алъоламин

حامل آیات رب العالمین

Сафа ӣ айвони ҳақро ошкор

صُفّهٔ ایوان حق را آشکار

Гулшани куну маконро бози ёр

گلشن کون و مکان را باز یار

Монад барҷо чун бурун шуд зини итоб

ماند برجا چون برون شد زین عتاب

Дар нахустин манзил аз малики ҳиҷоб

در نخستین منزل از ملک حجاب

Гуфт зини пас қудрат рафтор нест

گفت زین پس قدرت رفتار نیست

Дар пас ин пардаи моро бор нест

در پس این پرده ما را بار نیست

Яксар мӯе агар бартари пурм

یک سرِ مویی اگر برتر پرم

Сарсари ғайрати фурӯи резади пурм

صرصر غیرت فرو ریزد پرم

Ҳон бирав Аҳмади тўрои бадрӯди бод

هان برو احمد تو را بدرود باد

Кавкаби неруии ту масъӯди бод

کوکب نیروی تو مسعود باد

Бол ва пар бигушоӣ ва болотар хиром

بال و پر بگشای و بالاتر خرام

эй тўрои Каррӯбӣон яксар ғулом

ای تو را کروبیان یکسر غلام

Кӯҳҳо андари пас ин парда ҳост

کوهها اندر پس این پرده‌هاست

Қуллаҳои қофи ъз ва кибриёст

قله‌های قاف عزّ و کبریاست

Чун туе симурғи ҷон парвоз кун

چون تویی سیمرغ جان پرواز کن

Ҳамчуи ҷони онҷои нишеман соз кун

همچو جان آنجا نشیمن ساز کن

Чун ту симурғӣ бирав то кӯҳи қоф

چون تو سیمرغی برو تا کوه قاف

Кӣ кабӯтарро буд онҷои масоф

کی کبوتر را بود آنجا مصاف

Кӣ кабӯтар пар занад дар кӯҳсор

کی کبوتر پر زند در کوهسار

Миннатҳои сайри он то шохсор

منتهای سیر آن تا شاخسار

Дар млоики шавқу ғайрат чун надид

در ملایک شوق و غیرت چون ندید

Қолаби одами зи унсури офарид

قالب آدم ز عنصر آفرید

Хашму шаҳватро дар он тарвиҷ кард

خشم و شهوت را در آن ترویج کرد

Рӯҳро пас бо бадан тазвиҷ кард

روح را پس با بدن تزویج کرد

То зи шаҳвати майл ва хоҳиш зоядаш

تا ز شهوت میل و خواهش زایدش

Ҳарчӣ бидиҳандаши фузунтар боядаш

هرچه بدهندش فزونتر بایدش

Ваз ғазаб омад бирав ғайрат бидид

وز غضب آمد برو غیرت بدید

Парда ӣ ҳарҷо зи ғайрати брдрид

پردهٔ هرجا ز غیرت بردرید

Хашму шаҳват олат коранд кор

خشم و شهوت آلت کارند کار

Рӯҳи азин бар ин ду мураккаб шуд савор

روح ازین بر این دو مرکب شد سوار

Хуррами он рӯҳӣ ки донад роҳ ро

خرم آن روحی که داند راه را

Донад ӯ майдони ҷавлони гоҳ ро

داند او میدان و جولان‌گاه را

Рӯҳ чун омад савори ин ду Рахш

روح چون آمد سوار این دو رخش

Не ба фаршаши сар фурӯд ояд на арш

نی به فرشش سر فرود آید نه عرش

Гар диҳандаш раҳ ба курсӣ то ба фарш

گر دهندش ره به کرسی تا به عرش

намезанад боз ӯ зи ғайрати сар ба Рахш

می‌زند باز او ز غیرت هِیْ به رخش

Гар на Рахш ӯ сари афкандии зи пай

گر نه رخش او سر افکندی ز پی

намезадӣ то олами лоҳути ҳай

می‌زدی تا عالم لاهوت هِیْ

Чун надорад раҳ дар онҷои лоҷарам

چون ندارد ره در آنجا لاجرم

Аз талаби онҷои фурӯ бастааст дам

از طلب آنجا فرو بسته است دم

Боз гоҳе вожгӯна май ҷаҳд

باز گاهی واژگونه می‌جهد

Аз тҷбри гирди даъвӣ май тунд

از تجبر گرد دعوی می‌تند

Як ду аблаҳи гирди худ ҷамъ оварад

یک دو ابله گرد خود جمع آورد

Даъвии анӣ аноллаҳ ме занад

دعوی انی انالله می‌زند

Вар нагӯяд дар мақол аз бими халқ

ور نگوید در مقال از بیم خلق

Ҳол ӯ гуяд ба зери куҳнаи далқ

حال او گوید به زیر کهنه دلق

Таҳта Эй созад ки ин арш ман аст

تخته‌ای سازد که این عرش من است

Ханҷарӣ созад ки ин бтш ман аст

خنجری سازد که این بطش من است

Сҷни пардозад ки ҳин ин дӯзах аст

سجن پردازد که هین این دوزخ است

Дшмнонмро ҳамаи дом Фх аст

دشمنانم را همه دام و فخ است

Давр бош ваҳоиу ҳўии гирудор

دور باش و های و هوی گیرودار

Афканд кин кибриёу ошкор

افکند کاین کبریا و آشکار

Назд ӯ оранди фумии сари фурӯд

نزد او آرند قومی سر فرود

Гоҳе аз баҳри рукӯъу гуҳи суҷуд

گاهی از بهر رکوع و گه سجود

Аблаҳиро байни худо бозӣ кунад

ابلهی را بین خدا بازی کند

Бо худои арш анбозӣ кунад

با خدای عرش انبازی کند

Гӯ бирав эй мубталои сад зҳир

گو برو ای مبتلای صد زحیر

Ҳад худ бошу бадаради худ бимир

حد خود باش و به درد خود بمیر

эй ҷуволи гуҳ ба мбрз рӯй кун

ای جوّال گه به مَبرَز روی کن

Ончӣ берун ояд аз ту буи кун

آنچه بیرون آید از تو بوی کن

Ҳам ту бар зери бағал дастӣ бимол

هم تو بر زیر بغل دستی بمال

Назд бинӣ бар бибин маҷду ҷалол

نزد بینی بر ببین مجد و جلال

Даст аз ин бозича бурдор эй амӯ

دست از این بازیچه بردار ای عمو

Рӯи паии корӣ ки ояд кор аз ӯ

رو پی کاری که آید کار از او

Зини ҷалолу эҳтишом эй марди кор

زین جلال و احتشام ای مرد کار

Сахт май Монӣ ба он абриқи дор

سخت می‌مانی به آن ابریق‌دار