Нофаҳоу ҳалаҳо аз нури пок
نافهها و حلّهها از نور پاک
Оваранд аз баҳр ӯ коҳсни Фдок
آورند از بهر او کاحسن فداک
эй ту меҳмони шаҳаншоҳи қадам
ای تو مهمان شهنشاه قدم
Хез ва дар меҳмони сароиш на қадам
خیز و در مهمان سرایش نه قدم
эй ту меҳмони сарои подшоҳ
ای تو مهمان سرای پادشاه
Хез бо сад нозу рӯовар ба роҳ
خیز با صد ناز و رو آور به راه
Ҳин биёи давлати сарои шоҳи байн
هین بیا دولتسرای شاه بین
Шавкати он даргау харгоҳи байн
شوکت آن درگه و خرگاه بین
Ҳин биё эй мурғи қудсии ошён
هین بیا ای مرغ قدسی آشیان
Болу пар дар кангар иззат фишон
بال و پر در کنگر عزت فشان
Хез эй шаҳбози Лоҳутии сафар
خیز ای شهباز لاهوتی سفر
Аз макон ва ломаконҳо дар гузар
از مکان و لامکانها درگذر
Хез эй меҳмони султони вуҷӯд
خیز ای مهمان سلطان وجود
Хуши бро бар торами малики шуҳуд
خوش برآ بر طارم ملک شهود
Зери по на сафҳа ӣ носут ро
زیر پا نه صفحهٔ ناسوت را
Кун тамошои арса ӣ лоҳут ро
کن تماشا عرصهٔ لاهوت را
Рӯи басӯии хилват ҷонон биор
رو به سوی خلوت جانان بیار
Ҷисм ва ҷон бигзору ҷон ҷон биор
جسم و جان بگذار و جان جان بیار
Ҷисму ҷони муҳаррам дар ин дарбор нест
جسم و جان محرم در این دربار نیست
Ғайри ҷони ҷони ҷонро бор нест
غیر جان جان جان را بار نیست
Маҳфил инсасту хилватгоҳи ноз
محفل انس است و خلوتگاه ناز
Мизбони шоҳаншаҳи меҳмони навоз
میزبان شاهنشه مهمان نواز
Пас ба ойинӣ ки доне бо шитоб
پس به آیینی که دانی با شتاب
Бугзарад он банда аз малики ҳиҷоб
بگذرد آن بنده از ملک حجاب
Сад ҳазорон олам беисму ном
صد هزاران عالم بی اسم و نام
Тай кунад ояд сӯии доруссалом
طی کند آید سوی دارالسلام
Ояд аз онҷои сӯии доролбҳо
آید از آنجا سوی دارالبها
Лаби пар аз тасбеҳу тақдису сано
لب پر از تسبیح و تقدیس و ثنا
Ҳам аз онҷои хайма болотар занад
هم از آنجا خیمه بالاتر زند
Бар фарози малики дигар пар занад
بر فراز ملک دیگر پر زند
Баси аволим тай кунад бо зебу фар
بس عوالم طی کند با زیب و فر
Бас аҷоиб бинад андари он сафар
بس عجایب بیند اندر آن سفر
То бдоролнўри аъло по наад
تا به دارالنور اعلی پا نهد
Аз худӣ ва аз худӣҳо вораад
از خودی و از خودیها وارهد
Олимӣ бинад саросари нури пок
عالمی بیند سراسر نور پاک
Олимӣ аз нури мутлақи тобнок
عالمی از نور مطلق تابناک
Олимӣ бинад зи нуру нури нур
عالمی بیند ز نور و نور نور
Соф ҳар нурӣ дар он дорад зуҳӯр
صاف هر نوری در آن دارد ظهور
Олимии ойӣна ӣ малики вуҷӯд
عالمی آیینهٔ ملک وجود
Андари онҷо ҳарчӣ хоҳад буд буд
اندر آنجا هرچه خواهد بود بود
Ман чаҳ мегӯям қалам номаҳрам аст
من چه میگویم قلم نامحرم است
Ҳам забонҳо лолу гунг ва абкм аст
هم زبانها لال و گنگ و ابکم است
Чаҳ тавонам гуфт шарҳи олимӣ
چه توانم گفت شرح عالمی
Кандар онҷо нест моро муҳаррамӣ
کاندر آنجا نیست ما را محرمی
Ҳеҷ ҳасаниро дар онҷо роҳ нест
هیچ حسنی را در آنجا راه نیست
Ҳеҷ ақлии ҳам аз он огоҳ нест
هیچ عقلی هم از آن آگاه نیست
Ҳарчӣ гӯям шарҳи он тасдиқ ҳост
هرچه گویم شرح آن تصدیقهاست
Бетасаввур кӣ шавад тасдиқи рост
بی تصور کی شود تصدیق راست
Боз май гирдами сӯии боқии хабар
باز میگردم سوی باقی خبر
То бигӯям ҳоли муъмини србср
تا بگویم حال مؤمن سر به سر
Омад ва дар қулзум анўоз шуд
آمد و در قلزم انوار شد
Ҳамчуи он моҳӣ ба дарё бор шуд
همچو آن ماهی به دریا بار شد
Истод аммо на дар ҳади ҷаҳот
ایستاد اما نه در حد جهات
Шуд муҳӣт аз шаш ҷиҳат бар коинот
شد محیط از شش جهت بر کاینات
Мунбасит шуд паҳн шуд дар ғарбу шарқ
منبسط شد پهن شد در غرب و شرق
Мағрибу машриқ дар ӯ гардид ғарқ
مغرب و مشرق در او گردید غرق
Пас сродқҳо бболотр заданд
پس سرادقها به بالاتر زدند
Домани харгоҳи иззат бар заданд
دامن خرگاه عزت برزدند
Пуртӯии онҷои таҷаллӣ бор шуд
پرتوی آنجا تجلی بار شد
Ботину зоҳири ҳама анвор шуд
باطن و ظاهر همه انوار شد
Пуртӯй аз зрўаҳ ӣ иззат дамид
پرتوی از ذروهٔ عزت دمید
Бар макону ломакон доман кашид
بر مکان و لامکان دامن کشید
Акси чеҳрии пардаи афканд аз изор
عکس چهری پرده افکند از عذار
Шӯр дар малик ва малик шуд ошкор
شور در ملک و ملک شد آشکار
Ғулғули субҳони зии алмалики қадим
غلغل سبحان ذی الملک قدیم
Аз срӣ бархест то арши азим
از ثری برخاست تا عرش عظیم
Нағма ӣ сбўҳи зўолмҷди алъён
نغمهٔ سبوح ذوالمجد العیان
Шуд баланд аз ғурфаи Каррӯбӣон
شد بلند از غرفه کروبیان
Шуд дурахшони аксӣ аз нури қадам
شد درخشان عکسی از نور قدم
Рафт зулмат то ба биғўли адам
رفت ظلمت تا به بیغول عدم
Маҳв шуд он банда ӣ муъмини чунон
محو شد آن بندهٔ مؤمن چنان
Кӯ надид аз ғайри як султони нишон
کو ندید از غیر یک سلطان نشان
Волаи андари мавқифи ъзу ҷалол
واله اندر موقف عز و جلال
Маҳв дар ойӣна ӣ ҳасану ҷамол
محو در آیینهٔ حسن و جمال
Ман чаҳ гӯям ӯ куҷо буд ва чаҳ дид
من چه گویم او کجا بود و چه دید
Кас чаҳ донад ӯ чаҳ гуфт ва чаҳ шунид
کس چه داند او چه گفت و چه شنید
Омадаш аз парда ӣ ғайби ин Нидо
آمدش از پردهٔ غیب این ندا
Марҳабо эй банда ӣ мо марҳабо
مرحبا ای بندهٔ ما مرحبا
Андарин дўлтсро хуш омадӣ
اندرین دولتسرا خوش آمدی
Омадӣу соф биғш омадӣ
آمدی و صاف بیغش آمدی
Башнавад чун бандаи тарғиби худо
بشنود چون بنده ترغیب خدا
Неи шиносади пои зи сари неи сари зи по
نی شناسد پا ز سر نی سر ز پا
Не қарораш монаду неи ихтиёр
نی قرارش ماند و نی اختیار
Пас ба рӯй уфтад ҳмондми биқрор
پس به روی افتد هماندم بیقرار
Лаби пар аз тасбеҳу тақдису сано
لب پر از تسبیح و تقدیس و ثنا
Чеҳраи пурхӯн аз хиҷолати вази ҳаё
چهره پر خون از خجالت وز حیا
Дар хиҷолат аз ибодатҳои худ
در خجالت از عبادتهای خود
Дар ҳаё аз шарми тоъатҳои худ
در حیا از شرم طاعتهای خود
Кӣ худоёи ман куҷоу бандагӣ
کی خدایا من کجا و بندگی
Бандагӣ ҳоем ҳамаи шармандагӣ
بندگیهایم همه شرمندگی
Ман куҷоу хизмати ин подшоҳ
من کجا و خدمت این پادشاه
Ҳосили хизмат чаҳ ҷуз рӯй сиёҳ
حاصل خدمت چه جز روی سیاه
Сӯхтам ё раби ман аз эҳсони ту
سوختم یا رب من از احسان تو
эй дариғо оташи сӯзони ту
ای دریغا آتش سوزان تو
Ҳафт дӯзахро худоёи брФрўз
هفت دوزخ را خدایا برفروز
Ин тани бишрм ва азрмм бисӯз
این تن بیشرم و آزرمم بسوز
Оташии кӯ то диҳад хокам ба бод
آتشی کو تا دهد خاکم به باد
Фориғами зини оташ хиҷлат кунод
فارغم زین آتش خجلت کناد
Отшсии кӯ то дарин бишрми рӯ
آتشثی کو تا درین بیشرم رو
Уфтаду сӯзади тани бишрм ӯ
افتد و سوزد تن بیشرم او
Ояд аз ҳақи сӯии он бандаи хитоб
آید از حق سوی آن بنده خطاب
К-эии ту дар дарёии хиҷлати оштоб
کای تو در دریای خجلت آشتاب
Сари баровари вақти оҳ ва нола нест
سر برآور وقت آه و ناله نیست
Ҷузи шукрҳо андарин бангола нест
جز شکرها اندرین بنگاله نیست
Сари баровари лаҷа ӣ анвори байн
سر برآور لجهٔ انوار بین
Ёрро бе заҳмати ағёри байн
یار را بی زحمت اغیار بین
Рафт вақти кидирати айёми тъб
رفت وقت کدرت ایام تعب
Маҳфил инсасту айёми тараб
محفل انس است و ایام طرب
Чунки сар бардорад он банда ҳамам
چونکه سر بردارد آن بنده همام
Оядаш аз матбахи қудрати таом
آیدش از مطبخ قدرت طعام
Оядаш зон матбахи пуршаҳду қанд
آیدش زآن مطبخ پرشهد و قند
Қӯти рӯҳафзоу нӯши дилписанд
قوت روح افزا و نوش دلپسند
Ончӣ гардад дар мазоқ ӯ зада
آنچه گردد در مذاق او زده
Ҳарчӣ хӯрд андари биҳишт аз атъима
هرچه خورد اندر بهشت از اطعمه
Неи таомии кони зи ҷинс унсур аст
نی طعامی کان ز جنس عنصر است
Суфра ӣ ашкам прессатон зу пар аст
سفرهٔ اشکم پرستان زو پر است
Неи таомии дидаи поиши теғу дос
نی طعامی دیده پایش تیغ و داس
Неи сараши кӯбидаи ҷаври санги ос
نی سرش کوبیده جور سنگ آس
Не шудаи олӯда ӣ дӯди танур
نی شده آلودهٔ دود تنور
Не шудаи олӯда аз занги қзўр
نی شده آلوده از زنگ قذور
Пас ба таййиби хос хушбӯяш кунад
پس به طیب خاص خوشبویش کند
Ҳам зи нури хос мҳрўиш кунад
هم ز نور خاص مهرویش کند
Ҳам сарашро тоҷи иззати брнҳд
هم سرش را تاج عزت برنهد
Дасти қудрат бар сараши афсар наад
دست قدرت بر سرش افسر نهد
Ҳам биорояд анояти пайкараш
هم بیاراید عنایت پیکرش
Аз каромати ҳалаҳо пӯшади буриш
از کرامت حلهها پوشد برش
Ҳалаҳои ҷумла аз сандӯқи хос
حلههای جمله از صندوق خاص
Бофта бар қомат ӯ ихтисос
بافته بر قامت او اختصاص
Неи мкўи дида на ҷўлои бофта
نی مکو دیده نه جولا بافته
Тору пудашро на ду кӣ тофта
تار و پودش را نه دوکی تافته
Кард бо он бандаи шоҳи меҳрбон
کرد با آن بنده شاه مهربان
Ончӣ бошад дар хури он мизбон
آنچه باشد درخور آن میزبان
Дар аноят ончӣ кард он зўолкрм
در عنایت آنچه کرد آن ذوالکرم
Кӣ тавонад хомаам кардани рақам
کی تواند خامهام کردن رقم
Вар нивисам ончӣ омад дар ҳисоб
ور نویسم آنچه آمد در حساب
Тоқдисм мешавад ҳафтсад китоб
طاقدیسم میشود هفتصد کتاب
эй забони хомӯш аз ин шарҳу баён
ای زبان خاموش از این شرح و بیان
Ани тъдўои неъмати аллоҳро бихон
ان تعدوا نعمت الله را بخوان
Неъмати дунё ки набӯд ҷузи хаёл
نعمت دنیا که نبود جز خیال
Ҷузи хаёлӣ дар камӣнгоҳи завол
جز خیالی در کمینگاه زوال
Вар наёяд дар ҳисоб ва дар шумор
ور نیاید در حساب و در شمار
Пас чаҳ бошад неъмати доролқрор
پس چه باشد نعمت دارالقرار
Хонае каз баҳри раҳмати офарид
خانهای کز بهر رحمت آفرید
Кас надорад роҳати онҷои умед
کس ندارد راحت آنجا امید
Неъматаш аз ҳаду ҳасри афзӯн буд
نعمتش از حد و حصر افزون بود
Неъмати он ганҷи неъмат чун буд
نعمت آن گنج نعمت چون بود
Хонд он якро худованди ҷалил
خواند آن یک را خداوند جلیل
Лаҳву лаъибу фосид ва ҳеҷу залил
لهو و لعب و فاسد و هیچ و ذلیل
Ин яке малики кабӣри ҷовдон
این یکی ملک کبیر جاودان
Қурраи алъайни Наими ҷовдон
قرة العین نعیم جاودان
Гуфт пайғамбар кигар малики ҷаҳон
گفت پیغمبر که گر ملک جهان
Назд ҳақи як пашшае будаш вазон
نزد حق یک پشهای بودش وزان
Кофариро шарбати обии надод
کافری را شربت آبی نداد
Не ба дасташи луқма ӣ ноне фитод
نی به دستش لقمهٔ نانی فتاد
Онкии ин малики ҷаҳон бо обу тоб
آنکه این ملک جهان با آب و تاب
наменаярзад назд ӯ як шурбаи об
مینیرزد نزد او یک شربه آب
Хонд малики он сарои дилпазир
خواند ملک آن سرای دلپذیر
Давлати бизҳмту малики кабӣр
دولت بیزحمت و ملک کبیر
Заҳматаш инаст раҳмат чун буд
زحمتش اینست رحمت چون بود
Накбаташи ин ё ки давлат чун буд
نکبتش این یا که دولت چون بود
Ин буд бозичау лаҳву ҳақир
این بود بازیچه و لهو و حقیر
Худ чаҳ бошад ёрб он малики кабӣр
خود چه باشد یارب آن ملک کبیر
Чунки бар худ май писандӣ эй писар
چونکه بر خود میپسندی ای پسر
Аз барои як мавизии дардисар
از برای یک مویزی دردسر
Дардисар мекаш беқанду набот
دردسر میکش بی قند و نبات
Шукри ширинтар аз оби ҳаёт
شکر شیرینتر از آب حیات
Чун диҳии кобӣни мискину ҷҳиз
چون دهی کابین مسکین و جهیز
Аз чаҳ хоҳии пераи золи куҳнаи хез
از چه خواهی پیره زال کهنه خیز
Рӯ аз ин кин арӯсиро бихоҳ
رو از این کاین عروسی را بخواه
Ки занад сад таъна бар хуршеду моҳ
که زند صد طعنه بر خورشید و ماه
Май туоне ҷусти азин меҳру ҷҳоз
میتوانی جست ازین مهر و جهاز
Наварӯсии рашки хубони тароз
نوعروسی رشک خوبان طراز
Чун туоне кунад коризу қанот
چون توانی کند کاریز و قنات
Бории онро кун паии оби ҳаёт
باری آن را کن پی آب حیات
Чун кунӣ санги раҳи аиўор эй писар
چون کنی لَنگ رها خوار ای پسر
Зери ранти ҳам каммиятии роҳвар
زیر رانت هم کمیتی راهور
Аз чаҳ рӯ сӯй биёбоне ҳаме
از چه رو سوی بیابانی همی
Рӯи басӯии чоҳи зиндонии ҳаме
رو به سوی چاه زندانی همی
Ҳин магардон хуши Аннан ин наванд
هین بگردان خوش عنان این نوند
Ҷониби шаҳри Самарқанди чўФнд
جانب شهرِ سمرقندِ چو قند
Тӯтиё аз ин қафаси рӯ боз кун
طوطیا از این قفس رو باز کن
Сӯии ҳндстони ҷон парвоз кун
سوی هندستان جان پرواز کن
Ҳону ҳон эй роҳрави оҳиста тар
هان و هان ای راهرو آهستهتر
Роҳи қбчоқсту дуздон дар гузар
راه قبچاقست و دزدان در گذر
То нгштўстии асири таркмон
تا نگشتهستی اسیر ترکمان
Зини раҳи пари ҳавли баргардони Аннан
زین ره پر هول برگردان عنان
Чанд чанд эй ҷони ман сӯии шимол
چند چند ای جان من سوی شمال
Дар шимолат нест ҷузи ътб ва накол
در شمالت نیست جز عطب و نکال
Ҳин бигардон аз шимол эй ҷони Аннан
هین بگردان از شمال ای جان عنان
Дашти қбчоқсти хайли таркмон
دشت قبچاقست خیل ترکمان
Рӯй ӯ бар сӯии асҳоби ямин
روی او بر سوی اصحاب یمین
То дарое дар нгорстони чин
تا درآیی در نگارستان چین
Пойтахти Мисри давлат по наҳй
پایتخت مصر دولت پا نهی
Аз чаҳ ва аз ҷаври ихвон вораӣ
از چه و از جور اخوان وارهی
Шаҳрҳо бининигор андар нигор
شهرها بینی نگار اندر نگار
Не хазонеро дар он раҳи неи бўор
نی خزانی را در آن ره نی بوار
Бози гирди ин роҳи кӯҳ ва шаҳр нест
باز گرد این راه کوی و شهر نیست
Ҷузи раҳи байғӯлаи пар қаҳр нест
جز ره بیغوله پر قهر نیست
Аллоҳи аллоҳ эй савори тезрав
الله الله ای سوار تیزرو
Сӯии ғўлстон рӯй ғарра машав
سوی غولستان روی غره مشو
Чун тўрои ҳам лашкар ва шамшер ҳаст
چون تو را هم لشکر و شمشیر هست
Паҳливонӣ ҳасту зӯр шер ҳаст
پهلوانی هست و زور شیر هست
Аз чаҳ май пайчии дарин вайронаи даҳ
از چه میپیچی درین ویرانه ده
Сӯии малики бекарони пои пеш на
سوی ملک بیکران پا پیش نه
Гар рӯй бозори баҳри музей Эй
گر روی بازار بهر موزهای
ё ба дуконӣ барои кӯза Эй
یا به دکانی برای کوزهای
эй басии бозорҳо бар ҳам занӣ
ای بسی بازارها بر هم زنی
Косаҳоу кӯзаҳо бас башиканӣ
کاسهها و کوزهها بس بشکنی
То якеро баргузинӣ зон миён
تا یکی را برگزینی زآن میان
Ин чаҳ инсофаст охир эй фалон
این چه انصاف است آخر ای فلان
Ин ҷаҳон ва он ҷаҳон аз музей Эй
این جهان و آن جهان از موزهای
Саҳлтар бошад ва ё аз кӯза Эй
سهلتر باشد و یا از کوزهای
Ки наёрӣ неку бадашон дар шумор
که نیاری نیک و بدشان در شمار
Ки накардӣ нек бар бади ихтиёр
که نکردی نیک بر بد اختیار
Ҳин нагӯйӣ нақд бошад дар ҷаҳон
هین نگویی نقد باشد در جهان
Насяи он дўлтсрои ҷовдон
نسیه آن دولتسرای جاودان
Дарҳамӣ дар зери болинами дафин
درهمی در زیر بالینم دفین
Ба зи даҳ дарҳам ки ояд баъд аз ин
به ز ده درهم که آید بعد از این
Қурси ҷӯ дар суфра хуштар оядам
قرص جو در سفره خوشتر آیدم
Кони мзъФри сол дигар оядам
کان مزعفر سال دیگر آیدم
Нақд дар дунё наҷуед ҳечкас
نقد در دنیا نجوید هیچکس
Аҳли дунёи нася май ҷӯянду бас
اهل دنیا نسیه میجویند و بس
Хона кӣ созад касе эй бади қимор
خانه کی سازد کسی ای بد قمار
То нишинад андари он пирору пор
تا نشیند اندر آن پیرار و پار
ё нишинад андари он ҳоли банно
یا نشیند اندر آن حال بنا
Ин буд таҳсили ҳосил эй Фтӣ
این بود تحصیل حاصل ای فتی
Балки месозад зи баҳри баъд аз ин
بلکه میسازد ز بهر بعد از این
Нася бошад худ бигӯ ё нақди ин
نسیه باشد خود بگو یا نقد این
Гар ниҳолӣ май нишоне эй фузун
گر نهالی مینشانی ای فزون
Миваашро порхўрдӣ ё кунун
میوهاش را پار خوردی یا کنون
ё пас аз солии ду хоҳии мива аш
یا پس از سالی دو خواهی میوهاش
Нақди хуоне ин бигӯ ё нася аш
نقد خوانی این بگو یا نسیهاش
Зан агар хоҳӣ ки зояд духту пӯр
زن اگر خواهی که زاید دخت و پور
наменазояд ҷузи пас чандини дҳўр
مینزاید جز پس چندین دهور
Донаи кории соли дигари бардаад
دانه کاری سال دیگر بر دهد
Модёнти баъд аз ин астар диҳад
مادیانت بعد از این استر دهد
Суд ҷӯяд марди бозаргон валек
سود جوید مرد بازرگان ولیک
Баъди чандини моҳу сол эй бори нек
بعد چندین ماه و سال ای یار نیک
Ҷумлаи кору бори ин олам ки ҳаст
جمله کار و بار این عالم که هست
Насяи андари насяи андар нася аст
نسیه اندر نسیه اندر نسیه است
Касе накард аз баҳри нақди ҳаргизи савол
کس نکرد از بهر نقد هرگز سؤال
Кон буд таҳсили ҳосили ин маҳол
کان بود تحصیل حاصل این محال
Чунки ҳарду нася омад эй амӯ
چونکه هردو نسیه آمد ای عمو
Неки беҳтар ё ки бади он худ бигӯ
نیک بهتر یا که بد آن خود بگو
Бо вуҷӯди онкии фарқии баси аён
با وجود آنکه فرقی بس عیان
Дар миёни ин ду нася ҳаст дон
در میان این دو نسیه هست دان
Он яке ваҳм ва гумонасту хаёл
آن یکی وهم و گمانست و خیال
Насяи хоряш буд бими завол
نسیه خواریش بود بیم زوال
То ҳулӯли мавсими он нафъу суд
تا حلول موسم آن نفع و سود
наменадонад буд хоҳад ё набӯд
مینداند بود خواهد یا نبود
наменадонад ҳам агар ёбад амон
مینداند هم اگر یابد امان
Суд хоҳад хӯрд мискин ё зиён
سود خواهد خورد مسکین یا زیان
Ҳаст ин фарқу басии фарқ дигар
هست این فرق و بسی فرق دگر
Неъмати он қӯти ҷони венаи дардисар
نعمت آن قوت جان وین دردسر
Ҳар ғизоиро хурии ҷони падар
هر غذایی را خوری جان پدر
Боядаш аз чори манзили раҳгузар
بایدش از چار منزل رهگذر
Аввалин анбори матбах эй шариф
اولین انبار مطبخ ای شریف
Пас даҳони пас меъда ва онгаҳ касиф
پس دهان پس معده وُ آنگه کثیف
Дар нахустин марҳала зон интифоъ
در نخستین مرحله زان انتفاع
Гӯ чаҳ дорӣ эй бародари ҷузи сдоъ
گو چه داری ای برادر جز صداع
Ҳрсу ғарсу ос ва досасту ҳсод
حرث و غرس و آس و داس است و حصاد
Ҳамлу нақлу забти анбор аз фасод
حمل و نقل و ضبط انبار از فساد
Дигари ончии шарҳ он бошад гарон
دیگر آنچه شرح آن باشد گران
То тўрои як луқма ояд дар даҳон
تا تو را یک لقمه آید در دهان
Дар даҳони ҳангоми ком ва лиззат аст
در دهان هنگام کام و لذت است
Гарчи дандонро аз он сад меҳнат аст
گرچه دندان را از آن صد محنت است
Ҳосилат дар меъда ояд чун ғизо
حاصلت در معده آید چون غذا
Тухмау орўғ ва сиқласту ҳшо
تخمه و آروغ و ثقل است و حشا
Ман нагӯям чист ояд дар касиф
من نگویم چیست آید در کثیف
Аз машом хештан пресс эй латиф
از مشام خویشتن پرس ای لطیف
Вақт лиззат нест беш аз як нафас
وقت لذت نیست بیش از یک نفس
Он қадри меҳнат ки ту гӯйӣ ки бас
آنقدر محنت که تو گویی که بس
Ҷуфти ҳамсаргар ҳаме хоҳӣ гузид
جفت همسر گر همی خواهی گزید
Худ ту май донеи чҳо хоҳӣ кашид
خود تو میدانی چهها خواهی کشید
Худ бибин аз вақти кобӣну ҷҳоз
خود ببین از وقت کابین و جهاز
Чаҳ кашӣ то солиёни дербоз
چه کشی تا سالیان دیرباز
Бо вуҷӯди ӣнҳамаи ранҷу мҳн
با وجود اینهمه رنج و محن
Гар шабӣ хуфтӣ бар он симтн
گر شبی خفتی برِ آن سیمتن
Ваон бҳимаҳи ҷониб охур равад
وان بهیمه جانب آخور رود
Давр аз ту ҷони зи кунат дар шавад
دور از تو جان ز کونت در شود