Кард домоди он ниёии меҳрбон
کرد داماد آن نیای مهربان
Навҷуонеи баси зарифу нуктаи дон
نوجوانی بس ظریف و نکته دان
Дар зи ганҷу гавҳари зар боз кард
در ز گنج و گوهر زر باز کرد
Ваон писарро бо занӣ анбоз кард
وان پسر را با زنی انباز کرد
Дар шаби домодии он поки пӯр
در شب دامادی آن پاک پور
Дод дод аз ъушрату айшу сарвар
داد داد از عشرت و عیش و سرور
Дар нисораши рехти баси марҷон ва дар
در نثارش ریخت بس مرجان و در
Кард қурбонии басии гову шутур
کرد قربانی بسی گاو و شتر
Чунки овараданд дар хилвати арӯс
چونکه آوردند در خلوت عروس
Хост аз шаш сӯи ғариву бонги кӯс
خاست از شش سو غریو و بانگ کوس
Ҳам дароварданд дар хилвати писар
هم درآوردند در خلوت پسر
Дасташон доданд дасти икдгр
دستشان دادند دست یکدگر
Он писар омад бар духтар нишаст
آن پسر آمد بر دختر نشست
Дидааш бар рӯй ӯ дасташ ба даст
دیده اش بر روی او دستش به دست
Дид дар рӯйиши замонии тунди тунд
دید در رویش زمانی تند تند
Зери лаб бо хештан дар ланди ланд
زیر لب با خویشتن در لند لند
Дасти бараду банди шалвораши кушод
دست برد و بند شلوارش گشاد
Гӯши худро бар дар фараҷаши ниҳод
گوش خود را بر در فرجش نهاد
Гӯш дод онҷои замонии тези тез
گوش داد آنجا زمانی تیز تیز
Ҷуст аз ҷои рӯи ниҳоди андари гурез
جست از جا رو نهاد اندر گریز
Май давидӣу нигоҳаш дар ақаб
می دویدی و نگاهش در عقب
Ки мабодо кас кунад ӯро талаб
که مبادا کس کند او را طلب
Рафту кунҷи масҷидии он шаби хазид
رفت و کنج مسجدی آن شب خزید
Аз гурези хеши ваҷдаш дар мазид
از گریز خویش وجدش در مزید
Шукрҳо мекарду ҳақро ме ситуд
شکرها می کرد و حق را می ستود
Ки чаҳ хуши ҷустами азин қавми лдўд
که چه خوش جستم ازین قوم لدود
Шаби тамоми шаби падар дар ҷустуҷӯ
شب تمام شب پدر در جستجو
Ҳам бародар дар талаб дар дашту кӯ
هم برادر در طلب در دشت و کو
Модараши осемаи андари кӯча ҳо
مادرش آسیمه اندر کوچه ها
Хоҳаронаши ин гӯйон дар қафо
خواهرانش اینَ گویان در قفا
То сабоҳ ӯро ба масҷид ёфтанд
تا صباح او را به مسجد یافتند
Сӯй ӯ аз ҳар тараф бишитофтанд
سوی او از هر طرف بشتافتند
Ҷумла дар тъииру тавбиху муллоам
جمله در تعییر و توبیخ و ملام
Кин чаҳ буд эй рӯзҳо аз ту ба шом
کاین چه بود ای روزها از تو به شام
Роҳи ту оё кадомин дев зад
راه تو آیا کدامین دیو زد
ё ки ҷодуии зи макр ва рию зад
یا که جادویی ز مکر و ریو زد
Он яке хондаш аъўз ваон икод
آن یکی خواندش اعوذ وان یکاد
Ин яке басташ ба бозуи симнод
این یکی بستش به بازو سیمناد
Он яке бар оташи афкандии сапанд
آن یکی بر آتش افکندی سپند
Аз утуфати он яке додяш панд
از عطوفت آن یکی دادیش پند
Гуфт эй ёрон аз инҳо ҳеҷ нест
گفت ای یاران از اینها هیچ نیست
Дар дилам аз саҳару ҷодӯ ҳеҷ нест
در دلم از سحر و جادو هیچ نیست
Ончӣ ман бишунидам аз он ғори танг
آنچه من بشنیدم از آن غار تنگ
Башнавад ҳаркаси гурезад то фаранг
بشنود هرکس گریزد تا فرنگ
эй дариғо гӯшатони шунавои бадӣ
ای دریغا گوشتان شنوا بدی
То ба сӯзи ҷони ман донои бадӣ
تا به سوز جان من دانا بدی
Ёрб ин фараҷаст ё дарбанди рӯм
یارب این فرج است یا دربند روم
Ғулғул рӯмаст дар он марзу бум
غلغل روم است در آن مرز و بوم
Фараҷи худ ё боби алобўобсти ин
فرج خود یا باب الابوابست این
Дар даруни иأҷўҷу мأҷўҷи лъин
در درون یأجوج و مأجوج لعین
Фараҷи ин ё сқбаҳи мӯру малах
فرج این یا ثقبه مور و ملخ
Фараҷи ин ё ҳалқа ӣ домасту Фх
فرج این یا حلقه ی دام است و فخ
Фараҷ ё дарвоза ӣ шаҳри адам
فرج یا دروازه ی شهر عدم
Қофила дар қофилаи дунболи ҳам
قافله در قافله دنبال هم
Бор аз онҷои бастаи баҳри ҷони ман
بار از آنجا بسته بهر جان من
Рӯ ба сӯии хонаи вайрони ман
رو به سوی خانه ویران من
намешунидед эй дариғо зон кном
می شنیدید ای دریغا زان کنام
Ончӣ ман бишунидам аз ғавғои ом
آنچه من بشنیدم از غوغای عام
Ман ниҳодами гӯш бар сӯрох дар
من نهادم گوش بر سوراخ در
Аз наҳиф наъра шуд чоками ҷигар
از نهیب نعره شد چاکم جگر
Халқии андари наъра кӣ марди салим
خلقی اندر نعره کی مرد سلیم
Омадему омадему омадем
آمدیم و آمدیم و آمدیم
Ҳону ҳони кӯи ин раҳ пӯкон куҷост
هان و هان کو این ره پوکان کجاست
Омадем инак бигӯ остон куҷост
آمدیم اینک بگو آستان کجاست
Он яке гуфтои падари кӯ доя ам
آن یکی گفتا پدر کو دایه ام
Ваон яке мегуфт кӯ сармоя ам
وان یکی می گفت کو سرمایه ام
Он яке мегуфт бобо нон биор
آن یکی می گفت بابا نان بیار
Ваон дигар як дард бедармон биор
وان دگر یک درد بی درمان بیار
Он яке мегуфт кӯи бобои занам
آن یکی می گفت کو بابا زنم
Ваон дигар кӯи хонау кӯи масканам
وان دگر کو خانه و کو مسکنم
Он яке мегуфт шавем дайр шуд
آن یکی می گفت شویم دیر شد
Охири ин духтар ба хона пер шуд
آخر این دختر به خانه پیر شد
Он яке мегуфт кӯи бобои табиб
آن یکی می گفت کو بابا طبیب
Аз мараз дигар намондастам шикеб
از مرض دیگر نماندستم شکیب
Бскаҳи зин ғавғо шунидам аз муғок
بسکه زین غوغا شنیدم از مغاک
Аз наҳифаш Зуҳра ам шуд чоки чок
از نهیبش زهره ام شد چاک چاک
Чун надидам ҷои овезу ситез
چون ندیدم جای آویز و ستیز
Худ гирифтам лоҷарами роҳи гурез
خود گرفتم لاجرم راه گریز
Хуш аз он гавдоли ҷустами тллӣ
خوش از آن گودال جستم تللی
Аз ғаму идбори рустами иллӣ
از غم و ادبار رستم یللی
Хуш гурезӣ кардӣ аҳсант эй ҷавон
خوش گریزی کردی احسنت ای جوان
Дар дили мо ҳам наҳодӣ озмон
در دل ما هم نهادی آزمان
Ман ҳам аз онҷои гурезӣ май занам
من هم از آنجا گریزی می زنم
Бар сари асли ҳикоят май рӯм
بر سر اصل حکایت می روم
Май рӯм бар боқии ин достон
می روم بر باقی این داستان
Достони он эмоми расатон
داستان آن امام راستان
Достони он Шуайби неки зод
داستان آن شعیب نیک زاد
Каз худояши сад ситоиш беш бод
کز خدایش صد ستایش بیش باد