Гуфт ҳақ чун гиряи ?ут аз ғами сиришт

گفت حق چون گریه ات از غم سرشت

Неи зи бими дӯзаху шавқи биҳишт

نی ز بیم دوزخ و شوق بهشت

Неи гурезонеи зи оташҳои ман

نی گریزانی ز آتشهای من

Негароӣ сӯии ҷнтҳои ман

نی گرایی سوی جنتهای من

Гиряҳоиҳоиҳои аз баҳр чист

گریه های های های از بهر چیست

Дидаҳои хўнФшон аз баҳр кист

دیده های خونفشان از بهر کیست

Кӯри гашт аз гиряи чашмонат чаро

کور گشت از گریه چشمانت چرا

Лола гаван шуд тарафи домонат чаро

لاله گون شد طرف دامانت چرا

Хӯни дил хӯн гашта ?ут аз ёд кист

خون دل خون گشته ات از یاد کیست

Ҷони ношоди ту оё шод кист

جان ناشاد تو آیا شاد کیست

Гуфт оўх гиряам аз шавқ туаст

گفت آوخ گریه ام از شوق توست

Гардани ман дар каманд тавқ туаст

گردن من در کمند طوق توست

Оташи шавқи ту ҷонам барфурӯхт

آتش شوق تو جانم برفروخت

Ҳарчӣ буд аз бим ва умедам бсухт

هرچه بود از بیم و امیدم بسوخت

Чун маро дар базми қурбат роҳ нест

چون مرا در بزم قربت راه نیست

Ин лбонми лаҳзае беоҳ нест

این لبانم لحظه ای بی آه نیست

Дида гар гиряд ба ёд кӯй туаст

دیده گر گرید به یاد کوی توست

Бол агар бар ҳам занад ҷон сӯй туаст

بال اگر بر هم زند جان سوی توست

Партави ҳасанат таҷаллӣ кард ва рафт

پرتو حسنت تجلی کرد و رفت

Синаро ҷуз аз ту холӣ кард ва рафт

سینه را جز از تو خالی کرد و رفت

Рафт аз ёдами биҳишту нори ту

رفت از یادم بهشت و نار تو

Ман намехоҳам биҷузи дидори ту

من نمی خواهم بجز دیدار تو

Ҳарчӣ ҷузи ёди туам Фрмўш шуд

هرچه جز یاد توام فرموش شد

Лаби зи ғайри номи ту хомӯш шуд

لب ز غیر نام تو خاموش شد

Дида чун аз нури рӯят давр шуд

دیده چون از نور رویت دور شد

Тираи гашту тори гашт ва кӯр шуд

تیره گشت و تار گشت و کور شد

Рӯзу шаб дар меҳр ва ма нагиристам

روز و شب در مهر و مه نگریستم

Ёд рӯят кардам ва бигиристам

یاد رویت کردم و بگریستم

То маро дар базми васлат роҳ нест

تا مرا در بزم وصلت راه نیست

эй басои дигар ки ман хоҳам гирист

ای بسا دیگر که من خواهم گریست

Гарем эй пас давр аз он анворҳо

گریم ای پس دور از آن انوارها

Кӯр гардадгар ду чашмами борҳо

کور گردد گر دو چشمم بارها

Гиря хоҳам кард ҳар шому саҳар

گریه خواهم کرد هر شام و سحر

Кӯри гирдамгар ду сад бор дигар

کور گردم گر دو صد بار دگر

Дидае давр аз ҷамолати кӯр ба

دیده ای دور از جمالت کور به

Шамъи мо бе рӯй ту бенур ба

شمع ما بی روی تو بی نور به

Дидаҳо биноу равшани хуш буд

دیده ها بینا و روشن خوش بود

Лек ҳамчун талъати дилкаш буд

لیک همچون طلعت دلکش بود

Ореи ореи дидаи бино боядӣ

آری آری دیده بینا بایدی

Лек агар он чеҳраи зебо боядӣ

لیک اگر آن چهره زیبا بایدی

Дида мехоҳам вале бо рӯй ту

دیده می خواهم ولی با روی تو

Серума мехоҳам зи хоки кӯии ту

سرمه می خواهم ز خاک کوی تو

Зулмати андар зулматаст ин рӯзгор

ظلمت اندر ظلمت است این روزگار

Чун шубон тира торикасту тор

چون شبان تیره تاریکست و تار

Ореи ореи ин ҳаюлоу сувар

آری آری این هیولا و صور

Чист ғайр аз зулмату торӣ дигар

چیست غیر از ظلمت و تاری دگر

Аинҷҳони худ аз нФўр ва зулмат аст

اینجهان خود از نفور و ظلمت است

Зулмати ҷисмят Модят аст

ظلمت جسمیت مادیت است

Нури он маҳфили ҷамоли кирдигор

نور آن محفل جمال کردگار

Авлиёии ҳақи мронро роҳи дор

اولیای حق مرآن را راه دار

Шамъи дони он нуру фонӯсаш вале

شمع دان آن نور و فانوسش ولی

Базму фонӯс аз шуъоъаши мнҷлӣ

بزم و فانوس از شعاعش منجلی

Балки зарраи зарраи аҷзои вуҷӯд

بلکه ذره ذره اجزای وجود

Ҳаст фонӯсӣ аз он шамъи шуҳуд

هست فانوسی از آن شمع شهود

Гар дил ҳар зарра Эй бшикофтӣ

گر دل هر ذره ای بشکافتی

Нури он талъат дар онҷо тофтӣ

نور آن طلعت در آنجا تافتی

ӯ буд нури замину осмон

او بود نور زمین و آسمان

Сӯра ӣ нур арнхўондстӣ бихон

سوره ی نور ارنخواندستی بخوان

Гар на бо ҳар зарра нур ӯст ёр

گر نه با هر ذره نور اوست یار

Кӣ дар ин зулмат саро шуд ошкор

کی در این ظلمت سرا شد آشکار

Зулмат ва нуранд зиди икдгр

ظلمت و نورند ضد یکدگر

Восита набӯд майонишон роҳбар

واسطه نبود میانشان راهبر

Кӣ зи зулмати кас нишоне ёфтӣ

کی ز ظلمت کس نشانی یافتی

Партави нур ар на бар он тофтӣ

پرتو نور ار نه بر آن تافتی

Дидае бино набинад дар ҷаҳон

دیده ای بینا نبیند در جهان

Заррае ало ки бинад нури он

ذره ای الا که بیند نور آن

наменабинад дидаҳои кӯру мӯр

می نبیند دیده های کور و مور

Андарин зарроти олами ҳеҷ нур

اندرین ذرات عالم هیچ نور

Чун ту кӯрӣу зрир эй хоҷа тоаш

چون تو کوری و ضریر ای خواجه تاش

Гӯ ҳамеша зулмат диҷўр бош

گو همیشه ظلمت دیجور باش

Чун шабасту маҳфили тору дижам

چون شبست و محفل تار و دژم

Кӯр бошадгар тўрои дида чаҳ ғам

کور باشد گر تورا دیده چه غم