Чун шунид ин аз Шуайб омад хитоб

چون شنید این از شعیب آمد خطاب

Омад аз ҳақ аз пас чандини ҳиҷоб

آمد از حق از پس چندین حجاب

Кофарин бар ҳиммати волои ту

کافرین بر همت والای تو

Ҳашт ҷинати арса ӣ яғмои ту

هشت جنت عرصهٔ یغمای تو

Чун ту ҷузи моро фишондӣ остин

چون تو جز ما را فشاندی آستین

Мо гирифтеми остинат Эй гузин

ما گرفتیم آستینت ای گزین

Мо гирифтеми остинати сӯии хеш

ما گرفتیم آستینت سوی خویش

Май кашем аз меҳрбонии пеши пеш

می‌کشیم از مهربانی پیش پیش

Чун аз он мо шудӣ зон тўоим

چون از آن ما شدی زان توایم

Ҳам аниси ҷони ҷонони тўоим

هم انیس جان جانان توایم

Гар ту додӣ дар раҳи мо дида ҳо

گر تو دادی در ره ما دیده‌ها

Дидаи ҳайтро манам худ хўнбҳо

دیده‌هایت را منم خود خونبها

Чун ту моро баргузедӣ аз ҳама

چون تو ما را برگزیدی از همه

Бргзинимт ба нозу тантана

برگزینیمت به ناز و طنطنه

Ҳам Фрстимт кулем хеш ро

هم فرستیمت کلیم خویش را

Он шаҳаншоҳи вафои андеш ро

آن شهنشاه وفا اندیش را

намефиристам баҳри хидматкорят

می‌فرستم بهر خدمتکاریت

Аз паии дилҷӯеу дилдорят

از پی دلجویی و دلداریت

То барои хизматати бандади камар

تا برای خدمتت بندد کمر

То наад бар ҳукму фармони ту сар

تا نهد بر حکم و فرمان تو سر

Мӯсоу фиръавни қибтии вогузор

موسی و فرعون قبطی واگذار

Кори Исроилёни мавқуфи дор

کار اسرائیلیان موقوف دار

Мўсёи сӯии мдоини роҳи гир

موسیا سوی مداین راه گیر

Роҳ бар кӯии дили огоҳи гир

راه بر کوی دل آگاه گیر

Мўсёи сӯй мдоин кун шитоб

موسیا سوی مداین کن شتاب

Сӯии он дар баҳри шавқами оштоб

سوی آن در بحر شوقم آشتاب

Мўсёи чӯби шабоне на бадуш

موسیا چوب شبانی نِه به دوش

Рӯи сӯии он пери пурҷӯшу хурӯш

رو سوی آن پیر پر جوش و خروش

Ошёни эмину анқои тавр

آشیان ایمن و عنقای طور

эй наҳанги пели ғарраи кӯҳи нур

ای نهنگ پیل غره کوه نور

Хоҷагӣ бигзор хидматкори шӯ

خواجگی بگذار خدمتکار شو

Аз барои ёри мо рҳёри шӯ

از برای یار ما رهیار شو

Ҳин бирав сӯии мдоини зуди зуд

هین برو سوی مداین زود زود

Гилааш афтодаи охир дар вуруд

گله‌اش افتاده آخر در ورود

Гилаашро сӯии саҳрои бози каш

گله‌اش را سوی صحرا باز کش

Гуҳи бобакору гуҳии кҳсори каш

گه به ابکار و گهی کهسار کش

Гила май гардон ва бо мо роз кун

گله می‌گردان و با ما راز کن

Ҳаии ҳӣӣ бар ёди мо оғоз кун

هی هئی بر یاد ما آغاز کن

Даштро бар ёди мо гулзор кун

دشت را بر یاد ما گلزار کن

Кӯҳро аз ёди мо аҳўор кун

کوه را از یاد ما اهوار کن

Ореи оре эй писар гарчи Шуайб

آری آری ای پسر گرچه شعیب

Худ муназзаҳ буд аз ҳар нақсу риб

خود منزه بود از هر نقص و ریب

Торакашро буд тоҷи сарварӣ

تارکش را بود تاج سروری

Қоматашро халъати пайғамбарӣ

قامتش را خلعت پیغمبری

Аз муҳаббат ёфт лекини ин баҳо

از محبت یافت لیکن این بها

Каш шабоне кард Мӯсои солҳо

کش شبانی کرد موسی سالها

Банда ӣ ӯ кард онгаҳ шоягон

بندهٔ او کرد آنگه شایگان

Хоҷагӣ кун бар тамоми хоҷагон

خواجگی کن بر تمام خواجگان

Дар сароиши ҳарки дарбоне кунад

در سرایش هرکه دربانی کند

Мӯсои умронаш чӯпонӣ кунад

موسی عمرانش چوپانی کند

эй гуруҳи дӯстон шодӣ кунед

ای گروه دوستان شادی کنید

Ид наврӯзаст миродӣ кунед

عید نوروز است میرادی کنید

Ошиқонро ид бошад моҳу сол

عاشقان را عید باشد ماه و سال

Не чаҳ иди кӯдакони ваҳму хаёл

نی چه عید کودکان وهم و خیال

Кӯдаконро ид лаҳвасту лаъиб

کودکان را عید لهو است و لعب

Иди ошиқи ид ишқасту тараб

عید عاشق عید عشق است و طرب

Оммаро идати бғир аз ном нест

عامه را عیدت بغیر از نام نیست

Ореи ореи фарқ дар айём нест

آری آری فرق در ایام نیست

Омма андозанд сад шӯру шағаб

عامه اندازند صد شور و شغب

Рӯзи иду дили пар аз ?вилу крб

روز عید و دل پر از ویل و کرب

Ҷома ҳо пӯшанд сабзу сурху зард

جامه‌ها پوشند سبز و سرخ و زرد

Синаҳоашон лек пари андӯҳу дард

سینه‌هاشان لیک پر اندوه و درد

Балки фикри ҷомау ҳалвои ид

بلکه فکر جامه و حلوای عید

Борҳо роҳаст сарбории мазид

بارها راهست سرباری مزید

Ид ширинаст агар ҳалво набӯд

عید شیرین است اگر حلوا نبود

Хоссаи баҳри онкии худ бобо набӯд

خاصه بهر آنکه خود بابا نبود

Шоми иди он бенаво дар гирудор

شام عید آن بینوا در گیر و دار

Ҳин бирав ҷомаи бихар ҳалво биор

هین برو جامه بخر حلوا بیار

Гуяд эй хотун бибин кӣсаи тиҳии сет

گوید ای خاتون ببین کیسه تهی‌ست

Гуядаш кӯдак надонад ҳаст нест

گویدش کودک نداند هست نیست

Гар касеро дида ӣ бино буд

گر کسی را دیدهٔ بینا بود

Ид набӯд мотами бобо буд

عید نبود ماتم بابا بود

Идҳои оммаро идӣ магӯ

عیدهای عامه را عیدی مگو

Иди тақлид ва муҷозаст эй амӯ

عید تقلید و مجاز است ای عمو

Ид набӯд ғайри иди ошиқон

عید نبود غیر عید عاشقان

Ид шодӣ ҳаст хоси ошиқи он

عید شادی هست خاص عاشق آن

Ид ошиқ ҳаст иди ростӣ

عید عاشق هست عید راستی

Идҳо лафзаст он мъностӣ

عیدها لفظ است آن معناستی

Хуштар аз даврони ошиқ кас надид

خوشتر از دوران عاشق کس ندید

Ҳар шабаш қадараст ва ҳар рӯзяши ид

هر شبش قدر است و هر روزیش عید

Хуштар аз айёми ишқ айём нест

خوشتر از ایام عشق ایام نیست

Рӯзҳои ошиқонро шом нест

روزهای عاشقان را شام نیست

Шоми ошиқи рӯзу рӯзаши рӯзи ид

شام عاشق روز و، روزش روز عید

Ид ӯ наврӯзу наврӯзаши Саид

عید او نوروز و نوروزش سعید

Ишқи худ сармоя ӣ ҳар шодӣ аст

عشق خود سرمایهٔ هر شادی است

Банда кӣ дар ишқи ёр озодӣ аст

بنده کی در عشق یار آزادی است

Хоҷагӣ ишқаст ҷуз ӯ бандагӣ

خواجگی عشق است جز او بندگی

Ҷуз барои ишқ набӯд зиндагӣ

جز برای عشق نبود زندگی

Хоссаи онкўи банда ӣ ишқ ҳақ аст

خاصه آنکو بندهٔ عشق حق است

Ъшқбози он ҷамол мутлақ аст

عشقباز آن جمال مطلق است

Банда ӣ ишқаст султони ҳама

بندهٔ عشق است سلطان همه

Аинҷҳон ҷисмаст ва он ҷони ҳама

اینج هان جسم است و آن جان همه

Ҳар ки зини кавсари шаробӣ нӯш кард

هر که زین کوثر شرابی نوش کرد

Ҷумлаи ғамҳои ҷаҳон Фрмўш кард

جمله غمهای جهان فرموش کرد

Бар муродаши гардиши даври сипеҳр

بر مرادش گردش دور سپهر

Бар ҳавояши тобиши ин моҳу меҳр

بر هوایش تابش این ماه و مهر

Ончӣ ӯ хоҳад ҳамон бошад ҳаме

آنچه او خواهد همان باشد همی

Ончӣ бошад ӯ ҳамон хоҳад ҳаме

آنچه باشد او همان خواهد همی

ӯ намехоҳад биҷузи матлӯби дӯст

او نمی‌خواهد بجز مطلوب دوست

Ҳарчӣ бошад бешаккӣ матлӯб ӯст

هرچه باشد بی شکی مطلوب اوست

Ҷон худ хоҳад вале баҳри нисор

جان خود خواهد ولی بهر نثار

Пурвирди тан лек баҳри дарди ёр

پرورد تن لیک بهر درد یار

Хонимон хоҳад вале вайрони дӯст

خانمان خواهد ولی ویران دوست

Ҳам зану фарзандро қурбони дӯст

هم زن و فرزند را قربان دوست

Ҷон чаҳ бошад зан чаҳ ва фарзанд чист

جان چه باشد زن چه و فرزند چیست

Нақди ҷони ҳам дар хури он шоҳ нест

نقد جان هم درخور آن شاه نیست

Рӯ фидо кун ҷони ҷон дар роҳ ӯ

رو فدا کن جان جان در راه او

Ҷони ҷони қурбон рӯй моҳ ӯ

جان جان قربان روی ماه او

Ҷону ҷон додани фанои гаштани азу

جان و جان دادن فنا گشتن ازو

Гаштан аз худ фонӣу боқии бадв

گشتن از خود فانی و باقی بدو

Ҷони фидо кардани зи ҳақ ворстн аст

جان فدا کردن ز حق وارستن است

Ҷони ҷон аз қайди ҷони ҳам растан аст

جان جان از قید جان هم رستن است

Гандаи тан кӣ дар хури он шаҳ буд

گنده تن کی درخور آن شه بود

Кӣ ба базм кӣ хариро раҳ буд

کی به بزم کی خری را ره بود

Тани Фдосозӣ буд ҷони он ту

تن فداسازی بود جان آن تو

Ҷони з ту бошад тан аз ҷонони ту

جان ز تو باشد تن از جانان تو

Мурдаеро тӯҳфа ӣ ҷонон кунӣ

مرده‌ای را تحفهٔ جانان کنی

Лошаи харро ҳадя ӣ султон кунӣ

لاشه خر را هدیهٔ سلطان کنی

Дар ҳақиқати ҷони худ май парварӣ

در حقیقت جان خود می‌پروری

Аз қафас ӯро ба гулшан май барӣ

از قفس او را به گلشن می‌بری

Май ҷаҳонии ҷони зи зиндони бадан

می‌جهانی جان ز زندان بدن

Май кашии худро ба фирдавси адан

می‌کشی خود را به فردوس عدن

Май гурезӣ аз ъҷўзии гандаи пер

می‌گریزی از عجوزی گنده پیر

Ҷониби ҳурон бе мислиу назир

جانب حوران بی مثل و نظیر

Ин на қурбонӣ буд эй дардманд

این نه قربانی بود ای دردمند

Ин буд аз нафаси худ байн османд

این بود از نفس خود بین آسمند

Гар кунӣ қурбон бикаш ҷони азиз

گر کنی قربان بکش جان عزیز

Гардани ҷонро бизан аз теғи тез

گردن جان را بزن از تیغ تیز

Ҷон бигир аз ҷон ва дар роҳаш фикан

جان بگیر از جان و در راهش فکن

То намонад аз ту неи ҷон ва на тан

تا نماند از تو نی جان و نه تن

Он замон аз худ бакулии вои раҳе

آن زمان از خود به کلی وارهی

Дар фанои ободи мутлақ по наҳй

در فنا آباد مطلق پا نهی

Хешро фонӣ кунӣ дар шоҳи худ

خویش را فانی کنی در شاه خَود

Вораӣ аз қайди неку қайди бад

وارهی از قید نیک و قید بد

Неи зи шодии неи з ғам монад асар

نی ز شادی نی ز غم ماند اثر

Бигузарӣ аз орзӯҳо србср

بگذری از آرزوها سر به سر

Неи тўро дил монаду неи орзӯ

نی تو را دل مانَد و نی آرزو

Не ба ёд обрӯ бошӣ на рӯ

نی به یاد آبرو باشی نه رو

Ҳону ҳон эй ҷони ман бедори шӯ

هان و هان ای جان من بیدار شو

Инак омад мӯҳтасиби ҳушёри шӯ

اینک آمد محتسب هشیار شو

Неи неи аввали мӯҳтасиби ҳамроҳ буд

نی نی اول محتسب همراه بود

Аз туу хуморяти огоҳ буд

از تو و خماریت آگاه بود

Банди дастати муҳками андар даст ӯст

بند دستت محکم اندر دست اوست

Синаи ?ути омоҷгоҳ шаст ӯст

سینه‌ات آماجگاه شست اوست

Гарданатро карда ҳабли ман мисад

گردنت را کرده حبل من مسد

Бо ду сад хорӣ ба хокат ме кашад

با دو صد خواری به خاکت می‌کشد

Чун ту мастӣ нест зонти огаҳӣ

چون تو مستی نیست زآنت آگهی

Вой бар ту чун зи мастӣ вораӣ

وای بر تو چون ز مستی وارهی

Хештани бинии шикастаи дасту пой

خویشتن بینی شکسته دست و پای

Дасту пояти бастаи муҳкам аз қафоӣ

دست و پایت بسته محکم از قفای

Мӯҳтасиби ҳамроҳ бо таблу дуҳул

محتسب همراه با طبل و دهل

Май знндти ӣнқадар ки лотқл

می‌زنندت اینقدر که لاتقل

намебарандат сӯии майдони ҷазо

می‌برندت سوی میدان جزا

То дар онҷои бенгарӣ сўءолқзо

تا در آنجا بنگری سوءالقضا

Ваа чаҳ майдони маҳфили пайғамбарон

وه چه میدان محفل پیغمبران

Анбиёу авлиёи ҳозир дар он

انبیا و اولیا حاضر در آن

Оҳ аз он расвоӣу дармондагӣ

آه از آن رسوایی و درماندگی

Вой аз он бибокӣу шармандагӣ

وای از آن بیباکی و شرمندگی

Пеш аз он конҷои рисии ҳушёри шӯ

پیش از آن کانجا رسی هشیار شو

Бо ҳазорон сӯзу мотами ёри шӯ

با هزاران سوز و ماتم یار شو

Гар бгриди олимӣ дар мотамат

گر بگرید عالمی در ماتمت

эй рафиқ меҳрбон бошад камат

ای رفیق مهربان باشد کمت

Гиря ӣ кас ҳам наёяд кори ту

گریهٔ کس هم نیاید کار تو

Ҷузи хароши сина ӣ пурхори ту

جز خراش سینهٔ پر خار تو

Мотами худ гири худ эй кадхудо

ماتم خود گیر خود ای کدخدا

Гиря кун бар тани ҷудо бар ҷони ҷудо

گریه کن بر تن جدا بر جان جدا

Гиря бар тан кун ки бас нобӯд шуд

گریه بر تن کن که بس نابود شد

Хоки пастӣ буд ончӣ буд шуд

خاک پستی بود آنچه بود شد

Неъмат ҳақ хӯрд ва аз хокӣ нараст

نعمت حق خورد و از خاکی نرَست

Балки зойеъ кард неъматроу паст

بلکه ضایع کرد نعمت را و پست

Гашти ҷузъи ин тани астизаҳи кор

گشت جزء این تن استیزه کار

Саркаш аз фармони он парвардгор

سرکش از فرمان آن پروردگار

Гиря кун бар тан ки як олами мараз

گریه کن بر تن که یک عالم مرض

Тир шуд танро ва тан омад арз

تیر شد تن را و تن آمد عرض

Солҳо бо ҷон нишаст ва ҷон нашуд

سالها با جان نشست و جان نشد

Ғунча шуд пеши хазон хандон нашуд

غنچه شد پیش خزان خندان نشد

Гиря кун бар ҷон ки аз ҷон барнахурад

گریه کن بر جان که از جان برنخورد

Ғайри тизоби дам ханҷар нахурд

غیر تیزاب دم خنجر نخورد

Ончӣ худ оварда буд аз малики ҷон

آنچه خود آورده بود از ملک جان

Не аз он мондааст ҷону неи нишон

نی از آن مانده است جان و نی نشان

Боз гардад тан ба хокстони палид

باز گردد تن به خاکستان پلید

Хору зору гандаи мурдори трид

خوار و زار و گنده مردار طرید

Боз гардад ҷон ба ҷонстони хаҷал

باز گردد جان به جانستان خجل

Шрмноку рӯсиёҳу по ба гул

شرمناک و روسیاه و پا به گل

Болҳо бишкастапурҳо рехта

بالها بشکسته پرها ریخته

Тору пуди иззаташи бгсихтаҳ

تار و پود عزتش بگسیخته

То нашуд бегоҳ ҳангом надам

تا نشد بیگاه هنگام ندم

Ҳону ҳон бар Рахши ҳиммати зани қадам

هان و هان بر رخش همت زن قدم

Ҳимматӣ кун ин тани худ рӯҳ кун

همتی کن این تن خود روح کن

Рӯҳро худ лаҷа ӣ сбўҳ кун

روح را خود لجهٔ سبوح کن

Гулбунӣ дар гулшанӣ чун во шавад

گلبنی در گلشنی چون وا شود

Хоки онро атри гул пайдо шавад

خاک آن را عطر گل پیدا شود

Гар гулӣ бо гул нишинад як сабоҳ

گر گلی با گل نشیند یک صباح

Атри вирди фӣ алмсоء манеҳ Фоҳ

عطر ورد فی المساء منه فاح

Ин танат бо ҷон нишаста солҳо

این تنت با جان نشسته سالها

Дида аз он хорҳо ва холҳо

دیده از آن خارها و خالها

Ҳеҷ асар аз ҷон дар ӯ номади падед

هیچ اثر از جان در او نامد پدید

Не ҳадисӣ гуфт аз ҷон не шунид

نی حدیثی گفت از جان نی شنید

Рафта аз умри ту панҷа балки беш

رفته از عمر تو پنجه بلکه بیش

Аз ҳазор афзӯни тўрои манзил ба пеш

از هزار افزون تو را منزل به پیش

Рӯз рафту офтобат зард шуд

روز رفت و آفتابت زرد شد

Ваон нафасҳояти ҳамаи дам сард шуд

وان نفسهایت همه دم سرد شد

Кӣ рӯй раҳ чун кунӣ эй никхў

کی روی ره چون کنی ای نیکخو

Фикрӣ ар дории ту бо ман ҳам бигӯ

فکری ار داری تو با من هم بگو

Вақти тангу роҳи саъбу ноқаи ланг

وقت تنگ و راه صعب و ناقه لنگ

Кӯҳу дашт аз теғи душмани пари шрнг

کوه و دشت از تیغ دشمن پر شرنگ

Аз қадами зин пас наёяд раҳи басар

از قدم زین پس نیاید ره به سر

Чора Эй кун то барории болу пар

چاره‌ای کن تا برآری بال و پر

Фурсати парвоз кардан ҳам гузашт

فرصت پرواز کردن هم گذشت

Ин замони айёми таии аларзи гашт

این زمان ایام طی الارض گشت

Чист май доне қадам бошад амал

چیست می‌دانی قدم باشد عمل

Танг шуд акнӯн амалҳоро маҳал

تنگ شد اکنون عملها را محل

Болу пар илмаст он ҳам фурсатӣ

بال و پر علم است آن هم فرصتی

Боядаш парвоз ёбад муддатӣ

بایدش پرواز یابد مدتی

Чист таии аларзи доне эй писар

چیست طی الارض دانی ای پسر

Дода андари роҳи ҷонони ҷону сар

داده اندر راه جانان جان و سر

Он шаҳодат ҳаст таии аларзи ту

آن شهادت هست طی الارض تو

Гашта акнӯн ин шаҳодати фарзи ту

گشته اکنون این شهادت فرض تو

Нест манзури шаҳодат эй фалон

نیست منظور شهادت ای فلان

Сар ниҳодани зери теғи душманон

سر نهادن زیر تیغ دشمنان

Неи ҳаме ғалтидани андари хӯни хеш

نی همی غلتیدن اندر خون خویش

Неи зи теғу найза кардани синаи риш

نی ز تیغ و نیزه کردن سینه ریش

Балки бошад куштани нафасу ҳаво

بلکه باشد کشتن نفس و هوا

Дар ҳавои дӯст хӯрдани ғӯта ҳо

در هوای دوست خوردن غوطه‌ها

Дили зи меҳри ҷону тани пардохтан

دل ز مهر جان و تن پرداختن

Ҷону танро пеш ӯ андохтан

جان و تن را پیش او انداختن

Дили тиҳӣ кардани зи ёди ҷону тан

دل تهی کردن ز یاد جان و تن

Ҷону тан додан ба роҳаш бе сухан

جان و تن دادن به راهش بی سخن

Зинда шан хоҳадгар ӯ гӯ зинда бош

زنده‌شان خواهد گر او گو زنده باش

Вар бихоҳад сӯхти рӯовар ба дош

ور بخواهد سوخت رو آور به داش

Ҷисму ҷону молу фарзанду табор

جسم و جان و مال و فرزند و تبار

Ҷумларо дар роҳ ӯ созад нисор

جمله را در راه او سازد نثار

Ҷумларо созад фидо дар роҳи ёр

جمله را سازد فدا در راه یار

По занад бар ҷумлаи иброҳӣми вор

پا زند بر جمله ابراهیم‌وار

Чун иброҳӣми он халил бе мисол

چون ابراهیم آن خلیل بی مثال

Кӯи гузашт аз ҷону фарзанду аёл

کو گذشت از جان و فرزند و عیال