Чунки гуфтанд ин суханро қудсён

چونکه گفتند این سخن را قدسیان

Гуфт бо эшон сухани ҳии ҷаҳон

گفت با ایشان سخن حی جهان

Тан агар чаҳ зода ӣ хок ва гул аст

تن اگر چه زاده ی خاک و گل است

Ҷон ӯ аз сқъи иззат нозил аст

جان او از صقع عزت نازل است

Гар таниш аз олами суфло буд

گر تنش از عالم سفلی بود

Ҷон ӯ аз зрўаҳ ӣ аъло буд

جان او از ذروه ی اعلی بود

Гар мухаммир шуд таниш аз хоки паст

گر مخمر شد تنش از خاک پست

Ҷон ӯ аз олами амрмнст

جان او از عالم امرمنست

Гар ғубории ҷисм ӯ зин торам аст

گر غباری جسم او زین طارم است

Ҷон ӯ мавҷии з ӣам аъзам аст

جان او موجی ز یم اعظم است

Тан агарчӣ ҷисми носутӣ буд

تن اگرچه جسم ناسوتی بود

Ҷон ӯ фарзанди Лоҳутӣ буд

جان او فرزند لاهوتی بود

Ҷон чаҳ сбоҳӣаст ин тани машки бод

جان چه سباحی است این تن مشک باد

Бар сари машкаши нишондаи Авестоад

بر سر مشکش نشانده اوستاد

То дарин қулзуми биомузади шино

تا درین قلزم بیاموزد شنا

Ҳам ба сбоҳон шавад ӯ ошно

هم به سباحان شود او آشنا

Машкро мангар бибин сбоҳ ро

مشک را منگر ببین سباح را

Бингар он сбоҳ чун тимсоҳ ро

بنگر آن سباح چون تمساح را

Кор тан набӯд бғир аз хӯрду хоб

کار تن نبود بغیر از خورد و خواب

Тоъат омад шуғли ҷони мустатоб

طاعت آمد شغل جان مستطاب

Бингаред ин тоъати рӯзу шабаш

بنگرید این طاعت روز و شبش

Нолаҳои зор ё раб ёрбаш

ناله های زار یا رب یاربش

Аҳли олами ҷумла дар куфру нифоқ

اهل عالم جمله در کفر و نفاق

ӯ ба тавҳиди худои фарди тоқ

او به توحید خدای فرد طاق

Осмони саргашта ӣ савдоӣ ӯ

آسمان سرگشته ی سودای او

Қудсёни пуршӯр аз саҳбоӣ ӯ

قدسیان پرشور از صهبای او

Халъати хулати з ҷон омад ба тан

خلعت خلت ز جان آمد به تن

Халъат тан шуд қабоу перҳан

خلعت تن شد قبا و پیرهن

Бандагӣу тоъати ҷони халил

بندگی و طاعت جان خلیل

Кард ӯро лоиқи номи халил

کرد او را لایق نام خلیل

Ҳаст ҷон аз олами амри худо

هست جان از عالم امر خدا

Ҳам фазояд тоъаташи ъзу баҳо

هم فزاید طاعتش عز و بها

Чунки тоъат бо хулӯс омад қарин

چونکه طاعت با خلوص آمد قرین

Рӯҳ бо маъбуд омад ҳамнишин

روح با معبود آمد همنشین

Банда гар гирад дар ин раҳи роҳила

بنده گر گیرد در این ره راحله

Аз амал дар тоъат ва дар нофила

از عمل در طاعت و در نافله

намедиҳад ӯро ба базми қурби ҷой

می دهد او را به بزم قرب جای

То набинад нашунӯд ҷуз аз худоӣ

تا نبیند نشنود جز از خدای

Ҷон буд миси бандагии эксир ӯ

جان بود مس بندگی اکسیر او

Ҳам хулӯси он бутаи тадбир ӯ

هم خلوص آن بوته تدبیر او

Чун зи бутаи пок ва холис шуд бурун

چون ز بوته پاک و خالص شد برون

Гуяд ӯ ё лӣати қавмии иъмлўн

گوید او یا لیت قومی یعملون

Поки гаштами ман кунун аз ғашу ғул

پاک گشتم من کنون از غش و غل

Бозгаштами сӯии раби ъзўҷл

بازگشتم سوی رب عزوجل

Қатра Эй будам сӯй дарё шудам

قطره ای بودم سوی دریا شدم

Сӯии он дарёӣ бепаҳно шудам

سوی آن دریای بی پهنا شدم

Зарра Эй будам шудам пас офтоб

ذره ای بودم شدم پس آفتاب

Офтобӣ дар сипеҳри мустатоб

آفتابی در سپهر مستطاب

Чунки омад ҷони иброҳӣми ҷуфт

چونکه آمد جان ابراهیم جفت

Бо хулӯсаши ғунчаи хулати шигифт

با خلوصش غنچه خلت شگفت

Аз хулӯс ӯ халъат хулат гирифт

از خلوص او خلعت خلت گرفت

Вази муҳаббати афсар иззат гирифт

وز محبت افسر عزت گرفت

эй муҳаббат ман надонам чистӣ

ای محبت من ندانم چیستی

Нашъа ӣ саҳбои рўҳонистӣ

نشئه ی صهبای روحانیستی

Аз муҳаббати ҷисми хокӣ ҷон шавад

از محبت جسم خاکی جان شود

Ҷон аз он хуршед нўроФшон шавад

جان از آن خورشید نورافشان شود

Аз муҳаббати пӯр озар шуд халил

از محبت پور آذر شد خلیل

Гашти озари баҳр ӯ чун слсбил

گشت آذر بهر او چون سلسبیل

Зон миён гуфтанд фавҷӣ аз малик

زان میان گفتند فوجی از ملک

Кош май будӣ айёрашро маҳак

کاش می بودی عیارش را محک

То шудӣ пайдо ки бошад он намоз

تا شدی پیدا که باشد آن نماز

Аз раҳи ихлос ё роҳи ниёз

از ره اخلاص یا راه نیاز

Тоъат ӯ баҳри шукр неъмат аст

طاعت او بهر شکر نعمت است

ё з ихлосасту сидқ ният аст

یا ز اخلاص است و صدق نیت است

Май пурситади хешро андари амал

می پرستد خویش را اندر عمل

ё худои хешро ъзўҷл

یا خدای خویش را عزوجل

Тоъатӣ каз баҳр умедасту бим

طاعتی کز بهر امید است و بیم

Худпарастӣ бошад эй марди салим

خودپرستی باشد ای مرد سلیم

Тоъати муздур маҷбураст он

طاعت مزدور مجبور است آن

Аз худои ҷӯии басӣ давраст он

از خدا جویی بسی دور است آن

Тоъати аҳрори ҷӯ эй марди ҳур

طاعت احرار جو ای مرد حر

То азин ҷӯоварӣ марҷон ва дар

تا ازین جو آوری مرجان و در

Тоъат он бошад ки кард он шермард

طاعت آن باشد که کرد آن شیرمرد

Он ба малики бандагии яктоу фард

آن به ملک بندگی یکتا و فرد

Гуфт илоҳигар ибодат ме кунам

گفت الهی گر عبادت می کنم

Неи зи баҳри нор ва ҷинат ме кунам

نی ز بهر نار و جنت می کنم