Қиблаи ҳафтум ба роҳӣ май гузашт
قبله هفتم به راهی می گذشت
Аз ҷамолаш гашта равшани шаҳру дашт
از جمالش گشته روشن شهر و دشت
Бар дар як хона афтодаш гузор
بر در یک خانه افتادش گذار
Хонае баси олӣу муҳками ҳисор
خانه ای بس عالی و محکم حصار
Дид то чархи нуҳум аз он сарой
دید تا چرخ نهم از آن سرای
Ҳоиу ҳўии рақсу бонги нӯш ва ноӣ
های و هوی رقص و بانگ نوش و نای
Аз самоъи чангу шӯр ноӣу нӯш
از سماع چنگ و شور نای و نوش
Андарин на гунбади афтодаи хурӯш
اندرین نه گنبد افتاده خروش
Лўлён дар рақсу мутриб дар сурӯд
لولیان در رقص و مطرب در سرود
Барбати андари нола ва дар нағмаи авд
بربط اندر ناله و در نغمه عود
ИктрФи фарёди даф бо бонги не
یکطرف فریاد دف با بانگ نی
ИктрФи шӯри шаробу ҷӯш май
یکطرف شور شراب و جوش می
Соқён дар даври соғарҳо ба каф
ساقیان در دور ساغرها به کف
Бодаи навашони ҳалқаи ҳалқа ҳар тараф
باده نوشان حلقه حلقه هر طرف
Шоҳидон дар ишваҳо ва нозҳо
شاهدان در عشوه ها و نازها
Зулфашон дар дасти шоҳиди бозҳо
زلفشان در دست شاهد بازها
Пеши корон аз бурун ва аз дарун
پیش کاران از برون و از درون
Аз шумори афзӯну зондозаҳи бурун
از شمار افزون و زاندازه برون
Ҳоҷибони устодаи андар ҳар канор
حاجبان استاده اندر هر کنار
Дидаҳо бедор ва ҷонҳо ҳӯшёр
دیده ها بیدار و جانها هوشیار
Ҳоҷибиро гуфт он шоҳи змн
حاجبی را گفت آن شاه زمن
Аз ки бошад ин сарои мؤтмн
از که باشد این سرای مؤتمن
Гарданаш оё бтўқи бандагии сет
گردنش آیا بطوق بندگی ست
ё ки озодасту касро банда нест
یا که آزاد است و کس را بنده نیست
Гуфт ҳоҷиб бо эмоми биҳмол
گفت حاجب با امام بیهمال
Ҳай чаҳ мегӯйӣ бирав чашмӣ бимол
هی چه می گویی برو چشمی بمال
Хоҷа ӣ мо бар худовандон худост
خواجه ی ما بر خداوندان خداست
Бандаи гуфтан кӣ чунин касро сазост
بنده گفتن کی چنین کس را سزاست
Манъаму муфлис гадоӣ хон ӯст
منعم و مفلس گدای خوان اوست
Ҷӣраи хори суфра ӣ эҳсон ӯст
جیره خوار سفره ی احسان اوست
Соҳиби ин хонаи башар ҳоФӣ аст
صاحب این خانه بشر حافی است
Ин суханҳо кӣ ба васфаш кофӣ аст
این سخنها کی به وصفش کافی است
Маҳфилашро сад чу Зуҳра соқӣ аст
محفلش را صد چو زهره ساقی است
Садҳазораши банда ӣ қбчоқӣ аст
صدهزارش بنده ی قبچاقی است
Пар шуда аз бандагонаши шаҳру кӯ
پر شده از بندگانش شهر و کو
Хоҷау мавло ва озодаст ӯ
خواجه و مولی و آزاد است او
Гуфт он шаҳ рост гуфтӣ банда нест
گفت آن شه راست گفتی بنده نیست
Кӣ чунинҳо роҳу расми бандагии сет
کی چنینها راه و رسم بندگی ست
Банда бояд дар хури хоҷаи нижанд
بنده باید در خور خواجه نژند
Ҳалқаи андари гӯш ва дар гардани каманд
حلقه اندر گوش و در گردن کمند
Бандагонро доғ бояд бар ҷабин
بندگان را داغ باید بر جبین
Гӯшҳо бар ҳукм ва сарҳо бар замин
گوشها بر حکم و سرها بر زمین
Оре озодаст аз хоҷаи барӣ
آری آزاد است از خواجه بری
Хоҷа зон безору дилгиру ърӣ
خواجه زان بیزار و دلگیر و عری
Бандааст аз хоҷа аш бигурехта
بنده است از خواجه اش بگریخته
Астарии афсори худ бгсихтаҳ
استری افسار خود بگسیخته
Май ҷаҳд бар кӯҳу барзан бе Фсор
می جهد بر کوه و برزن بی فسار
Ҷуфта меандозад аз Яману ясор
جفته می اندازد از یمن و یسار
Бандагар будӣ куҷо худсар шудӣ
بنده گر بودی کجا خودسر شدی
Гар на озодаст к-эй кофар шудӣ
گر نه آزاد است کای کافر شدی
Кофару мавло мусулмон ҳавост
کافر و مولی مسلمان هواست
Банда ӣ шайтон ва озод худост
بنده ی شیطان و آزاد خداست
Ҳарки шуд озоди даргоҳи худо
هرکه شد آزاد درگاه خدا
Банда шуд ҳар пок ва ҳар нопок ро
بنده شد هر پاک و هر ناپاک را
Кофари ҳарбии асир банда монад
کافر حربی اسیر بنده ماند
Чунки ҳақро хоҷа ва мавло нахонд
چونکه حق را خواجه و مولی نخواند
Чун бзоҳри бандагӣ аз худ фиканд
چون بظاهر بندگی از خود فکند
Ҳам бзоҳр шуд асири ҳабсу банд
هم بظاهر شد اسیر حبس و بند
Мушрики ботин чу дар ширки хФии сет
مشرک باطن چو در شرک خفی ست
Ҳабсу қайд ӯ ба ботини мхтФии сет
حبس و قید او به باطن مختفی ست
Зоҳир ӯ зоҳири озодагон
ظاهر او ظاهر آزادگان
Лекин аз ботин ба сад зиндони ниҳон
لیکن از باطن به صد زندان نهان
Аз яке озод ва сад ҷо банда аст
از یکی آزاد و صد جا بنده است
Дар ҳақиқати мурдаи сӯрат зинда аст
در حقیقت مرده صورت زنده است
Гарчи аз тан банда шуд пўрҳбш
گرچه از تن بنده شد پورحبش
Лек ҷонаши нағз озодасту хуш
لیک جانش نغز آزاد است و خوش
Гарчи мамлукат ба тан бошад рафиқ
گرچه مملوکت به تن باشد رفیق
Ҷон ӯ озодагонро шуд рафиқ
جان او آزادگان را شد رفیق
Барқи тан аз барқи ҷони аввалӣ тар аст
برق تن از برق جان اولی تر است
Дарди зоҳир аз ниҳони аввалӣ тар аст
درد ظاهر از نهان اولی تر است
Бандагонро тан ба ҳабси бандагии сет
بندگان را تن به حبس بندگی ست
Ҷонишонро лек қайд ҳабс нест
جانشان را لیک قید حبس نیست
Ин гирифторони дунёии палид
این گرفتاران دنیای پلید
Номашони озоду ҷонҳошони убайд
نامشان آزاد و جانهاشان عبید
Бандагони якҷои асири ин хоҷагон
بندگان یکجا اسیر این خواجگان
Дар гарав ҳастанд дар сесад дукон
در گرو هستند در سیصد دکان
Бандаро аз мурдан озодӣ расад
بنده را از مردن آزادی رسد
Хоҷагон монанди дар ҳабси абад
خواجگان مانند در حبس ابد
Бандагонро банди барпо ва гул аст
بندگان را بند برپا و گل است
Хоҷагонро банд дар қайд дил аст
خواجگان را بند در قید دل است
Он яке аз як сухан озод зист
آن یکی از یک سخن آزاد زیست
Ҷузи ҷиҳоди Акбари инро чора нест
جز جهاد اکبر این را چاره نیست
эй хушо зини бандагӣ эй бандагон
ای خوشا زین بندگی ای بندگان
Оҳ аз ин озодӣ эй озодагон
آه از این آزادی ای آزادگان
эй худои бозами хар аз озодагӣ
ای خدا بازم خر از آزادگی
Гарданамро на каманди бандагӣ
گردنم را نه کمند بندگی
Рафт ҳоҷиб дар даруни он сарой
رفت حاجب در درون آن سرای
Шамае бо хоҷа гуфт он моҷароӣ
شمه ای با خواجه گفت آن ماجرای
Хоҷаро оташ фитод андари ниҳод
خواجه را آتش فتاد اندر نهاد
намезанад бар бехи тешаи Авестоад
می زند بر بیخ تیشه اوستاد
Тир чун аз шасти қобил дар равад
تیر چون از شست قابل در رود
Сина ӣ омодаро барҳами дард
سینه ی آماده را برهم درد
Тухми он деҳқони комили кишт чун
تخم آن دهقان کامل کشت چون
Хӯшае сар зад з хок ояд бурун
خوشه ای سر زد ز خاک آید برون