Лек май бояд замин аз шӯраи пок

لیک می باید زمین از شوره پاک

Ҳам назар бояд зи меҳри тобнок

هم نظر باید ز مهر تابناک

Тухм агар дар шӯра зорон коштӣ

تخم اگر در شوره زاران کاشتی

Биллоҳ ар як ҳуба зон бардоштӣ

بالله ار یک حبه زان برداشتی

Вар бирезӣ тухмро дар соя Эй

ور بریزی تخم را در سایه ای

Не аз он судии барӣ на моя Эй

نی از آن سودی بری نه مایه ای

Мӯъҷизи Аҳмад ки маро май шикофт

معجز احمد که مه را می شکافت

Дар дили бўҷҳли ҷоҳил раҳ наёфт

در دل بوجهل جاهل ره نیافت

Ҷумлаи қуръонро ба овози баланд

جمله قرآن را به آواز بلند

Хонд баров взҷои онро накунад

خواند براو وزجا آن را نکند

Ҷилвааш афканди лекин бе сухан

جلوه اش افکند لیکن بی سخن

Шӯри андари ҷони Увайси андари қарн

شور اندر جان اویس اندر قرن

Ҷазбааш салмони басӯи хеш хонд

جذبه اش سلمان بسوی خویش خواند

Ҷониби Ясриби з истахраш дуанд

جانب یثرب ز اصطخرش دواند

Аз анояти хоҷа чун ҳақ ёр дошт

از عنایت خواجه چون حق یار داشت

Башар буд ва бо бишорат кор дошт

بشر بود و با بشارت کار داشت

Он дами устод дар вай дар гирифт

آن دم استاد در وی در گرفت

Афсари озодӣ аз сар барграфт

افسر آزادی از سر برگرفت

Шуълае дар пунбаи зораши аўФтод

شعله ای در پنبه زارش اوفتاد

Хирманашро донаи донаи баради бод

خرمنش را دانه دانه برد باد

Барқӣ омад хонумонашро бсухт

برقی آمد خانمانش را بسوخت

Нурӣ омад шамъ ӯро барфурӯхт

نوری آمد شمع او را برفروخت

Як насимии хост аз атлоли маҷд

یک نسیمی خواست از اتلال مجد

Зон насимаш ҷон бирақс афтоду ваҷд

زان نسیمش جان برقص افتاد و وجد

Гӯша ӣ чашмӣ ба рӯйиш боз шуд

گوشه ی چشمی به رویش باز شد

Пари шикастаи съўаҳаш шаҳбоз шуд

پر شکسته صعوه اش شهباز شد

Наърае аз дил кашид ӯ бидрнг

نعره ای از دل کشید او بیدرنگ

Зад гиребони чок афсар зад ба санг

زد گریبان چاک افسر زد به سنگ

Аз тани худ зинат ва зевар фиканд

از تن خود زینت و زیور فکند

Бонг зад онгаҳ ба овози баланд

بانگ زد آنگه به آواز بلند

Кӣ гадоёни ҷониби мо алсло

کی گدایان جانب ما الصلا

Хона ӣ бшрости яғмои алсло

خانه ی بشراست یغما الصلا

Хонимони башарро ғорат кунед

خانمان بشر را غارت کنید

Барадами устоди ман раҳмат кунед

بردم استاد من رحمت کنید

Ин сари ман бекулоҳу тоҷ ба

این سر من بی کلاه و تاج به

Хона ӣ ман ғорату тороҷ ба

خانه ی من غارت و تاراج به

Хонимони ман ҳама бар боди бод

خانمان من همه بر باد باد

Бандагонами ҷумлагии озоди бод

بندگانم جملگی آزاد باد

Ин шумо ин хонаи ин ганҷи гуҳар

این شما این خانه این گنج گهر

Ҳар ки хоҳад ҳарчӣ хоҳад гӯи бабр

هر که خواهد هرچه خواهد گو ببر

Пас аён акнӯн маро корӣ фитод

پس عیان اکنون مرا کاری فتاد

Рафтаму эзади шуморо ёри бод

رفتم و ایزد شما را یار باد

Ин бигуфту ларзи ларзони ҳамчуи бед

این بگفت و لرز لرزان همچو بید

Побараҳнаи ҷониби ҳазрати давид

پابرهنه جانب حضرت دوید

Қатрае худро сӯй қулзум кашид

قطره ای خود را سوی قلزم کشید

Заррае то меҳр нўроФшон расед

ذره ای تا مهر نورافشان رسید

Сари бараҳнаи пои бараҳнаи ҷони нижанд

سر برهنه پا برهنه جان نژند

Хешро дар пои он сарвар фиканд

خویش را در پای آن سرور فکند

Сайли ашк аз дидагон бар рӯи кушод

سیل اشک از دیدگان بر رو گشاد

Сар ба пои он шаҳи даврони ниҳод

سر به پای آن شه دوران نهاد

Кӣ чароғи дайну мисбоҳи ҳудо

کی چراغ دین و مصباح هدی

эй сафинаи дайни ҳақро нохудо

ای سفینه دین حق را ناخدا

эй дамати исои манам азм Ромем

ای دمت عیسی منم عظم رمیم

эй ман он қибтии ту мсоӣ кулем

ای من آن قبطی تو مسای کلیم

Ин изоми мурдаро додӣ ҳаёт

این عظام مرده را دادی حیات

Додӣ аз фиръавни қибтиро наҷот

دادی از فرعون قبطی را نجات

Тавба кардам тавбае султони дайн

توبه کردم توبه ای سلطان دین

Тавба кардам эй эмоми муъминин

توبه کردم ای امام مؤمنین

Зад раҳами дев аз фусӯси дмдмаҳ

زد رهم دیو از فسوس دمدمه

Тавба кардам зончаҳ мекардам ҳама

توبه کردم زانچه می کردم همه

Тавба аз озодӣ ва аз хоҷагӣ

توبه از آزادی و از خواجگی

Сад ҳазорон тавбаҳо аз роҷгӣ

صد هزاران توبه ها از راجگی

Бандаи гаштами банда ӣ фармон пазир

بنده گشتم بنده ی فرمان پذیر

Хоҳем қанбар бихон хоҳии бшир

خواهیم قنبر بخوان خواهی بشیر

Ман зи баҳри бандагии аввалии ситам

من ز بهر بندگی اولی ستم

Банда ӣ кокои он оқостм

بنده ی کاکای آن آقاستم

Банда ҳастам ҳалқа кун дар гӯши ман

بنده هستم حلقه کن در گوش من

Бар ҷабинами доғу меҳрам бар даҳан

بر جبینم داغ و مهرم بر دهن

Гуфт бо ваии он шаҳи олиҷаноб

گفت با وی آن شه عالیجناب

Хез аз ҷои ани лаки ҳасани моб

خیز از جا ان لک حسن مآب

Тавба мақбуласт дар даргоҳи ҳақ

توبه مقبول است در درگاه حق

То дам маргаст бози он роҳи ҳақ

تا دم مرگست باز آن راه حق

Чунки машғӯли гуноҳӣу хато

چونکه مشغول گناهی و خطا

ӯ басӯи хеш мехонд тўро

او بسوی خویش می خواند تورا

Ту ҳамеи пас пас рӯй ӯ аз ақаб

تو همی پس پس روی او از عقب

Оядат гуяд илои ин алҳрб

آیدت گوید الی این الهرب

Май гурезии ту аз ӯ ӯ аз қафо

می گریزی تو از او او از قفا

Ояд ва гуяд ки бас кун ин ҷафо

آید و گوید که بس کن این جفا

Ту гурезӣ ӯ чаҳ моам меҳрбон

تو گریزی او چه مام مهربان

Ҳам бағал багушӯда дунболати равон

هم بغل بگشوده دنبالت روان

Бардаи пистони аноятро бкФ

برده پستان عنایت را بکف

Аз қафоят май дӯд аз ҳар тараф

از قفایت می دود از هر طرف

Байни зи баҳрати шери ин пистон Биҷӯш

بین ز بهرت شیر این پستان بجوش

Бози гирду шери ин пистон бануш

باز گرد و شیر این پستان بنوش

Бози гирд эй банда ӣ мо бози гирд

باز گرد ای بنده ی ما باز گرد

Беш аз ин гирди ҷафои кории магарад

بیش از این گرد جفا کاری مگرد

То бкии ҷӯии зи васли мо фироқ

تا بکی جویی ز وصل ما فراق

Абғзи алошёءи ъндии алтлоқ

ابغض الاشیاء عندی الطلاق

Гар талоқи васл мо додӣ биё

گر طلاق وصل ما دادی بیا

Бози гирд ва кун руҷӯъ эй биўФо

باز گرد و کن رجوع ای بیوفا

Ҳаст рҷъии ин талоқ эй тундху

هست رجعی این طلاق ای تندخو

Зонка безории з ту бошад на ӯ

زانکه بیزاری ز تو باشد نه او

Сад талоқ аз гуфта Эй набӯд фироқ

صد طلاق از گفته ای نبود فراق

Нест ӣнҷои се талоқ ва на талоқ

نیست اینجا سه طلاق و نه طلاق

Май гурезигар ту аз мо кўбкў

می گریزی گر تو از ما کوبکو

Мо тўро аз ҳар тараф дар ҷустуҷӯ

ما تورا از هر طرف در جستجو

Гар шикастии тавбаи садбор аз ҳазор

گر شکستی توبه صدبار از هزار

Тавбаи ?утро май хуррам бозаш биор

توبه ات را می خرم بازش بیار

Гар ту тухми ҷанг бо мо коштӣ

گر تو تخم جنگ با ما کاشتی

Нест моро бо ту ғайр аз оштӣ

نیست ما را با تو غیر از آشتی