Чун шунид он марди орифи ин сухан

چون شنید آن مرد عارف این سخن

Рост омад назд шайхи мؤтмн

راست آمد نزد شیخ مؤتمن

Об дар чашму табассум дар даҳон

آب در چشم و تبسم در دهان

Дили пар аз сӯзу забони шкрФшон

دل پر از سوز و زبان شکرفشان

Шайх гуфт ӯро ки эй кофари ниҳод

شیخ گفت او را که ای کافر نهاد

Он туе кат нест тасдиқи маъод

آن تویی کت نیست تصدیق معاد

Боварат ноед зи сӯзи вопасин

باورت ناید ز سوز واپسین

Рост нишморӣ ту рӯзи ростин

راست نشماری تو روز راستین

Гуфт агар май пурсӣ аз кирдори ман

گفت اگر می پرسی از کردار من

Вази русуми бандагӣу кори ман

وز رسوم بندگی و کار من

Ореи ореи он манам хоками басар

آری آری آن منم خاکم بسر

Каз қиёмат назд ман набӯд хабар

کز قیامت نزد من نبود خبر

Ҳақи бҷонби бошиддат эй нбкхт

حق بجانب باشدت ای نبکخت

Кор ман монад ба он гуфтори сахт

کار من ماند به آن گفتار سخت

Ростӣ гуфтӣ србсри аъмоли ман

راستی گفتی سربسر اعمال من

Мункирони ҳашарро бошад рдн

منکران حشر را باشد ردن

Онкӣ бовар набӯдаш рӯзи пасин

آنکه باور نبودش روز پسین

Тоъаташ бошад чунон кораши чунин

طاعتش باشد چنان کارش چنین

Вари сухан дар эътиқод хотир аст

ور سخن در اعتقاد خاطر است

Ҳақи доноӣ ки дилро нозир аст

حق دانایی که دل را ناظر است

Ҳам ба он мубдиъ ки бе пргордст

هم به آن مبدع که بی پرگاردست

Сӯрат ҳастӣ бар он алвоҳи баст

صورت هستی بر آن الواح بست

Нақши ибдоъи андарин маҳфили нигошт

نقش ابداع اندرین محفل نگاشت

Қубба ӣ гардони гардуни брФрошт

قبه ی گردان گردون برفراشت

Ҳардуи ҳафт мухтареъро бар зибр

هردو هفت مخترع را بر زبر

Зад қалами паргори раҳмат аз ҳунар

زد قلم پرگار رحمت از هنر

Хома ӣ эҷод ӯ найрангҳо

خامه ی ایجاد او نیرنگها

Зад бар ин дарёи баромади рангҳо

زد بر این دریا برآمد رنگها

Қудраташи дам бар қалам зад шуд рақам

قدرتش دم بر قلم زد شد رقم

Садҳазорони нақш бар лавҳу қалам

صدهزاران نقش بر لوح و قلم

Кард баҳри имтизоҷи оби втин

کرد بهر امتزاج آب وطین

Қофи қудратро ба коф кун қарин

قاف قدرت را به کاف کن قرین

Рӯҳро ороиш анҳор кард

روح را آرایش انهار کرد

Вондрони базми чаман солор кард

واندران بزم چمن سالار کرد

Кард бо қудрати шарики ихлос ро

کرد با قدرت شریک اخلاص را

Зад ҷилои мроти хоси алхос ро

زد جلا مرآت خاص الخاص را

Пас муқобил дошт бо баҳри вуҷӯд

پس مقابل داشت با بحر وجود

Мунъакис шуд андари онҷои ончӣ буд

منعکس شد اندر آنجا آنچه بود

Нури асмоءи ҷумлаи андар вай битофт

نور اسماء جمله اندر وی بتافت

Пас малик дар саҷда аз ҳайбати шитофт

پس ملک در سجده از هیبت شتافت

Ҳам ба тайёрони ҷӯи малики қудс

هم به طیاران جو ملک قدس

Ҳам ба ҳақи муҳаррамони базми инс

هم به حق محرمان بزم انس

Ҳам ба он мурғони Лоҳутӣ дигар

هم به آن مرغان لاهوتی دگر

Ҳам ба шаҳбозони носутии мақар

هم به شهبازان ناسوتی مقر

Ҳам ба муштоқони анвори ҷамол

هم به مشتاقان انوار جمال

Хилвати ороёни айвони висол

خلوت آرایان ایوان وصال

Ҳам ба сёҳони шоми арғунун

هم به صیاحان شام ارغنون

Мақсади аслӣу амри коф ва навен

مقصد اصلی و امر کاف و نون

Раҳнамоёни сироти алмстқим

رهنمایان صراط المستقیم

Бонёни рабти ҳодис бо қадим

بانیان ربط حادث با قدیم

Ҳам ба он қутби смоءи астФӣ

هم به آن قطب سماء اصطفی

Фзлки ҷамъи ҳисоби анбиё

فذلک جمع حساب انبیا

Меҳвари тдўири иршоди ҳама

محور تدویر ارشاد همه

Ғояти таквини эҷоди ҳама

غایت تکوین ایجاد همه

Маҷмаъи албҳрини имкони вуҷуб

مجمع البحرین امکان وجوب

Пардаи дори хилвати ғайби алғиўб

پرده دار خلوت غیب الغیوب

Восли қавсин танзили суъӯд

وآصل قوسین تنزیل صعود

Миннатҳои мубдиъи ғайбу шуҳуд

منتهای مبدع غیب و شهود

Хома ӣ эҷодро аввали рақам

خامه ی ایجاد را اول رقم

Нома ӣ пайғамбариро муҳташам

نامه ی پیغمبری را محتشم

Лтмъи зан бар лаҷа ӣ дарёии файз

لطمع زن بر لجه ی دریای فیض

Ҳосили он мавҷи тӯфони зои файз

حاصل آن موج توفان زای فیض

Ҳам ба он мнсўси наси анмо

هم به آن منصوص نص انما

Ҳам ба он махсӯси тоҷи лоФтӣ

هم به آن مخصوص تاج لافتی

Масдари дайнро нахустин иштиқоқ

مصدر دین را نخستین اشتقاق

Ҳақу ботилро бузургин аФтўроқ

حق و باطل را بزرگین افتوراق

Толии оёти асрори ълн

تالی آیات اسرار علن

Лозими байни набиро бе сухан

لازم بین نبی را بی سخن

Волии малики вилоятро нахуст

والی ملک ولایت را نخست

Хотамят аз зуҳӯр ӯ дуруст

خاتمیت از ظهور او درست

Лозиму малзум бо ҳам муттасил

لازم و ملزوم با هم متصل

Дар таҷаллии дон ва дар он обу гул

در تجلی دان و در آن آب و گل

Буд пеш аз имтизоҷи обу хок

بود پیش از امتزاج آب و خاک

Нурашон аз сқъи аъло тобнок

نورشان از صقع اعلی تابناک

Дар таҷаллии баъд аз он аз парда ҳо

در تجلی بعد از آن از پرده ها

Пардаҳои зоти поки анбиё

پرده های ذات پاک انبیا

То аноят хост созад ошкор

تا عنایت خواست سازد آشکار

Аз ҳиҷоби иститорони тнгбор

از حجاب استتاران تنگبار

Модари даврон ки дар оғози халқ

مادر دوران که در آغاز خلق

Буд обистан раседаш гоҳи талқ

بود آبستن رسیدش گاه طلق

Чун аноят шуд қарини ҷуфти моам

چون عنایت شد قرین جفت مام

Гашти обистан ба Тифли файзи ном

گشت آبستن به طفل فیض نام

Чун замони ҳамлро тай шуд шҳўр

چون زمان حمل را طی شد شهور

Файз аъзам кард аз матлаъи зуҳӯр

فیض اعظم کرد از مطلع ظهور

Ошкоро шуд зи раҳмат зон талқ

آشکارا شد ز رحمت زان طلق

Лозиму малзум бо ҳам мътнқ

لازم و ملزوم با هم معتنق

Файзи аъзамро зуҳӯри он кафил

فیض اعظم را ظهور آن کفیل

Хотамятро бурузи он далел

خاتمیت را بروز آن دلیل

Ҳам ба он анвори мншқи зини ду нур

هم به آن انوار منشق زین دو نور

Маҳфили эҷоди таквинро судӯр

محفل ایجاد تکوین را صدور

Номҳои аъзами яздони пок

نامهای اعظم یزدان پاک

Бурҷҳои устувори ин ҳбок

برجهای استوار این حباک

Коътқоди ман ба маҳшар муҳкам аст

کاعتقاد من به محشر محکم است

Дили зи ҳавли рӯзи маҳшари пар ғам аст

دل ز هول روز محشر پر غم است

Мункири рӯз қиёмат нестам

منکر روز قیامت نیستم

Балки андари ҳавли он Фонистм

بلکه اندر هول آن فانیستم

Ин бигуфт ва бо ду чашм хӯн фишон

این بگفت و با دو چشم خون فشان

Шуд басӯии хона зон маҳфили равон

شد بسوی خانه زان محفل روان

Ин сухангар аз тавозуъ буд азу

این سخن گر از تواضع بود ازو

Дар ҳақи ту рост бошад мӯ ба мӯ

در حق تو راست باشد مو به مو

Гарчи дории софи биғши эътиқод

گرچه داری صاف بیغش اعتقاد

Дар амалҳоят ҳазорон дод дод

در عملهایت هزاران داد داد

Дод аз кирдори ноҳинҷори ту

داد از کردار ناهنجار تو

То чаҳ оради пеши ту кирдори ту

تا چه آرد پیش تو کردار تو

Оҳ аз ин нафаси бдкрдори ту

آه از این نفس بدکردار تو

Вази ҳавоҳои худои озори ту

وز هواهای خدا آزار تو

Парда ӣ шарму ҳаёи бардоштӣ

پرده ی شرم و حیا برداشتی

Ҳеҷ ҷой оштӣ нагузоштӣ

هیچ جای آشتی نگذاشتی

Не ҳаё кардӣ зи лутфу раҳматаш

نی حیا کردی ز لطف و رحمتش

Не ҳазар кардӣ зи қаҳру стўтш

نی حذر کردی ز قهر و سطوتش

Неи вафоро ёд кардӣ неи ҷафо

نی وفا را یاد کردی نی جفا

Неи бахуди раҳмӣ на шармӣ аз худо

نی بخود رحمی نه شرمی از خدا

Хешро хоҳии шиносӣ эй фалон

خویش را خواهی شناسی ای فلان

Ҷабраили фошу шайтони ниҳон

جبرئیل فاش و شیطان نهان

Дар масоҷиди адҳам ва шблӣ астӣ

در مساجد ادهم و شبلی استی

Худ ту май доне ба хилват чистӣ

خود تو می دانی به خلوت چیستی

Нек май донеи шумори неку бад

نیک می دانی شمار نیک و بد

Ёди норай аз шумори кори худ

یاد ناری از شمار کار خود

Аз барои дигарон аллома Эй

از برای دیگران علامه ای

Баҳри худ лек аблаҳи худкома Эй

بهر خود لیک ابله خودکامه ای

Гар касе ншносдт эй ҳилаи боз

گر کسی نشناسدت ای حیله باز

намешиносам ман тўро аз дербоз

می شناسم من تورا از دیرباز

Гар фиребии дигаронро аз сухан

گر فریبی دیگران را از سخن

Аз дарунати огаҳами ман дам мазан

از درونت آگهم من دم مزن

Вари зании дам аз пушаймонӣ бигӯ

ور زنی دم از پشیمانی بگو

Узрҳои ончӣ медоне бигӯ

عذرهای آنچه می دانی بگو

Гарчи кирдорати раҳи гуфтори баст

گرچه کردارت ره گفتار بست

Бар даҳон ва бар лабати мсмори баст

بر دهان و بر لبت مسمار بست

Лоба кун лек аз дарун сина кун

لابه کن لیک از درون سینه کن

Тавба кун аммо на чун порина кун

توبه کن اما نه چون پارینه کن

Узрҳо мегӯ вале оҳистаи гӯ

عذرها میگو ولی آهسته گو

Гуфтаҳо рокни раҳои ногуфтаи гӯ

گفته ها راکن رها ناگفته گو

Дидаи афкан бар замини гӯи зери лаб

دیده افکن بر زمین گو زیر لب

эй худои ин алҳрби ин алҳрб

ای خدا این الهرب این الهرب

Гуҳи назари афкани басӯии осмон

گه نظر افکن بسوی آسمان

Ёрб ва ё раб бигӯ зери забон

یارب و یا رب بگو زیر زبان

Ним шабҳо ришта бар гардан фикан

نیم شبها رشته بر گردن فکن

Тавба кун аз тавбаҳои хештан

توبه کن از توبه های خویشتن

Тавба кун аммо на чун пирору пор

توبه کن اما نه چون پیرار و پار

Хӯни дил аз дида бар доман биор

خون دل از دیده بر دامن بیار

Ҳони шаби умр тўро омад саҳар

هان شب عمر تورا آمد سحر

Мурғи шбхўони ҳам баҳам зад болу пар

مرغ شبخوان هم بهم زد بال و پر

Субҳи риҳлат май дамади бедори шӯ

صبح رحلت می دمد بیدار شو

Инак омад мӯҳтасиби ҳушёри шӯ

اینک آمد محتسب هشیار شو

Гарчи навмидии зи худ аммо раҳим

گرچه نومیدی ز خود اما رحیم

Боз мегуяд биё бехавфу бим

باز می گوید بیا بی خوف و بیم

Шоҳи умратро саҳаргоҳон расед

شاه عمرت را سحرگاهان رسید

Хит абиз омад аз асвади падед

خیط ابیض آمد از اسود پدید

Хона ӣ танро хурӯсӣ эй забон

خانه ی تن را خروسی ای زبان

Кӯи хурӯшат эй хурӯсу кӯи фиғон

کو خروشت ای خروس و کو فغان

эй забон на ту хурӯси хона Эй

ای زبان نه تو خروس خانه ای

То бкӣ дар фикри обу дона Эй

تا بکی در فکر آب و دانه ای

Балки дар хобӣу шаб бегоҳ шуд

بلکه در خوابی و شب بیگاه شد

Ахтари шабгарди андар чоҳ шуд

اختر شبگرد اندر چاه شد

Субҳ наздик омад эй мурғи саҳар

صبح نزدیک آمد ای مرغ سحر

Баркаш афғон ва барафшон болу пар

برکش افغان و برافشان بال و پر

Шуд саҳаргаҳ эй хурӯс овоз кун

شد سحرگه ای خروس آواز کن

Болу пари брҳмзн ва парвоз кун

بال و پر برهمزن و پرواز کن

Гӯш бар бонги хурӯси арши дор

گوش بر بانگ خروس عرش دار

Бонг он бишинав ту ҳам бонгӣ барор

بانگ آن بشنو تو هم بانگی برآر

Ҷумла дар хобанд аҳли ин сарой

جمله در خوابند اهل این سرای

Ҳам дил ва ҳам рӯҳи ҳам ақлу қувоӣ

هم دل و هم روح هم عقل و قوای

эй хурӯс охир хамӯшӣ то ба чанд

ای خروس آخر خموشی تا به چند

Нолҳо сар кун ба овози баланд

نالها سر کن به آواز بلند

Аҳли ин вайронаро бедор кун

اهل این ویرانه را بیدار کن

Венаи ҷамоли табъашон ҳушёр кун

وین جمال طبعشان هشیار کن

Манъашони зини хоби пар ташвиш кун

منعشان زین خواب پر تشویش کن

Ҷумларо машғӯли кор хеш кун

جمله را مشغول کار خویش کن

Дидаро гӯ то бгриди зори зор

دیده را گو تا بگرید زار زار

Бар ман ва бар худ чаҳ борони баҳор

بر من و بر خود چه باران بهار

Гӯ ба дандон то бхоиди пушти даст

گو به دندان تا بخاید پشت دست

Ҳам ба дандони гӯ ки мушти оради шикаст

هم به دندان گو که مشت آرد شکست

Гӯ ба нохун то харошади сина ро

گو به ناخن تا خراشد سینه را

Тоза созад сӯзиши дерина ро

تازه سازد سوزش دیرینه را

Гӯ ба дастон то ду каф бар сар занад

گو به دستان تا دو کف بر سر زند

Гар ба сари кафи гуҳ ба зону бар занад

گر به سر کف گه به زانو بر زند

Ҳам ба сари гӯ то бикӯбад худ ба санг

هم به سر گو تا بکوبد خود به سنگ

Ҳам бпои гӯ то шавад кӯтоҳу ланг

هم بپا گو تا شود کوتاه و لنگ

Гӯ ба ин афсурдаи дил то хӯн шавад

گو به این افسرده دل تا خون شود

Хӯн шавад аз дидаҳо берун шавад

خون شود از دیده ها بیرون شود

Худ ҳаме то метуоне дод кун

خود همی تا می توانی داد کن

Брдр ӯ рӯзу шаб фарёд кун

بردر او روز و شب فریاد کن

Тани фитодаи пои охур то бчнд

تن فتاده پای آخور تا بچند

Ҳай бизан аз ҷои баровари зини ҷманд

هی بزن از جا برآور زین جمند

Андарин истабл то кӣ рӯзу шаб

اندرین اصطبل تا کی روز و شب

Дар кмизи хеши ғалатӣ эй аҷаб

در کمیز خویش غلطی ای عجب

Сесад анбор дигар коҳу шъир

سیصد انبار دگر کاه و شعیر

Бардаи гиру хӯрдаи гиру ридаҳи гир

برده گیر و خورده گیر و ریده گیر

Ҳин бикаш афсори худ аз дасти нафас

هین بکش افسار خود از دست نفس

Даҳ раҳои хешро аз дасти нафас

ده رهایی خویش را از دست نفس

Ҳимматӣ кун пои бурун на зини стбл

همتی کن پا برون نه زین صطبل

Сӯй майдон тоз бо сад кӯсу табл

سوی میدان تاز با صد کوس و طبل

Ҳамчуи башари ҳоФии он озодаи мард

همچو بشر حافی آن آزاده مرد

Кӯи дусади занҷири оҳан пора кард

کو دوصد زنجیر آهن پاره کرد

Пои бараҳнаи ҷуст аз зиндони бадар

پا برهنه جست از زندان بدر

То барони подшоҳи баҳр ва бар

تا برآن پادشاه بحر و بر