Кӯи ҳама дар роҳи ёр эсор кард
کو همه در راه یار ایثار کرد
Ҳам тан ва ҳам ҷони фидоӣ ёр кард
هم تن و هم جان فدای یار کرد
Чун шунид аз Ҷабраил ӯ номи дӯст
چون شنید از جبرئیل او نام دوست
Омадаш дар гӯши ҷони пайғоми дӯст
آمدش در گوش جان پیغام دوست
Гуфт ваа ваа аз куҷо буд ин наво
گفت وه وه از کجا بود این نوا
То тану ҷонро кунам бар он фидо
تا تن و جان را کنم بر آن فدا
Кист ин гӯянда ӣ пайғоми дӯст
کیست این گوینده ی پیغام دوست
То кунам ҷонро нисори номи дӯст
تا کنم جان را نثار نام دوست
Балкигар беҳтари зи ҷон будӣ маро
بلکه گر بهتر ز جان بودی مرا
Кардамӣ бар номи ҷони бахшиши фидо
کردمی بر نام جان بخشش فدا
Дида багушӯд аз ямин ва аз ясор
دیده بگشود از یمین و از یسار
Каз куҷо буд ин навой ҷони шикор
کز کجا بود این نوای جان شکار
Навҷуоне дид болои телӣ
نوجوانی دید بالای تلی
Кӯҳу дашт аз нури рӯйиши мнҷлӣ
کوه و دشت از نور رویش منجلی
Гуфт кӯро эй ҷавони никхўӣ
گفت کو را ای جوان نیکخوی
Бори дигари номи он якто бигӯӣ
بار دیگر نام آن یکتا بگوی
Ончӣ дорам нимӣ аз он моли ту
آنچه دارم نیمی از آن مال تو
Ман фидои ҳоли туу қоли ту
من فدای حال تو و قال تو
Бори дигари андалеби хуши наво
بار دیگر عندلیب خوش نوا
Нағма сар кард аз навой ҷонФзо
نغمه سر کرد از نوای جانفزا
Ёд кард он тӯтӣ аз Ҳиндӯстон
یاد کرد آن طوطی از هندوستان
Дод ҳндстон ба ёди тӯтӣон
داد هندستان به یاد طوطیان
Булбулӣ бар ёд гулшан зад наво
بلبلی بر یاد گلشن زد نوا
Андалебонро ҳама дил шуд зи ҷо
عندلیبان را همه دل شد ز جا
Шуъла зан шуд оташи шавқаши чунон
شعله زن شد آتش شوقش چنان
Ки на худ донист ва на ҷисм ва на ҷон
که نه خود دانست و نه جسم و نه جان
Ореи ореи ёди ҷонони хуш буд
آری آری یاد جانان خوش بود
Ёдашон дар сина чун оташ буд
یادشان در سینه چون آتش بود
Чун занад дар хирмании оташи шарар
چون زند در خرمنی آتش شرر
Шуълааш ҳар лаҳза гардад тез тар
شعله اش هر لحظه گردد تیز تر
Гуфт бо ӯ кӣ ҷавони бор дигар
گفت با او کی جوان بار دگر
Номи он яктоӣ бе ҳамтои бабр
نام آن یکتای بی همتا ببر
Ончӣ ман дорам саросар зон ту
آنچه من دارم سراسر زان تو
Ҳам тан ва ҳам ҷони ман қурбони ту
هم تن و هم جان من قربان تو
Гуфт як бор дигар он Ҷабраил
گفت یک بار دگر آن جبرئیل
Номи он яктои бимслу ъдил
نام آن یکتای بیمثل و عدیل
Шавқи иброҳӣми сад чандон фузуд
شوق ابراهیم صد چندان فزود
Кӣ зи номи об ташна шуд вуруд
کی ز نام آب تشنه شد ورود
Вола ва шайдо фитод онҷо биравӣ
واله و شیدا فتاد آنجا بروی
Ҳар бен мӯяши ҳамаи сбўҳи гӯй
هر بن مویش همه سبوح گوی
Гуҳ фитодӣ волау ҳайрон ба хок
گه فتادی واله و حیران به خاک
Гоҳ кардӣ ҷома бар тани чоки чок
گاه کردی جامه بر تن چاک چاک
Гуҳ нишастӣ ва гуҳӣ бархестӣ
گه نشستی و گهی برخاستی
Гуҳ шудӣ афзӯн ва гоҳе костӣ
گه شدی افزون و گاهی کاستی
Гуҳ чу гул дар субҳдам хандон шудӣ
گه چو گل در صبحدم خندان شدی
Гуҳ чу абрӣ дар чаман гирён шудӣ
گه چو ابری در چمن گریان شدی
Чун хаёл ӯ тўро маҷнӯн кунад
چون خیال او تورا مجنون کند
Пас намедонам висолаш чун кунад
پس نمی دانم وصالش چون کند
Ин буд таъсири тасвиру хаёл
این بود تأثیر تصویر و خیال
Пас асар ё раб чаҳ бошад дар висол
پس اثر یا رب چه باشد در وصال
Ном ӯ тороҷ дар ҷонҳо кунад
نام او تاراج در جانها کند
Рӯй ӯ ёрб чаҳ тӯфонҳо кунад
روی او یارب چه توفانها کند
Гуфт дигар ман надорам як тсў
گفت دیگر من ندارم یک تسو
Бори дигари ном ӯ гӯи баҳр ӯ
بار دیگر نام او گو بهر او
Бори дигари он ҳумоюни пари ҳумо
بار دیگر آن همایون پر هما
Лаб гушӯд онҷо ба тасбеҳи худо
لب گشود آنجا به تسبیح خدا
Кард гуё номи он султони фард
کرد گویا نام آن سلطان فرد
Бо халил аллоҳ намедонам чаҳ кард
با خلیل الله نمی دانم چه کرد
Пас халил аллоҳ бигуфт эй ҳақи параст
پس خلیل الله بگفت ای حق پرست
Ончӣ ман дорам ҳама зон ту аст
آنچه من دارم همه زان تو است
Гирдовар ҷумларо бо худ бабр
گرد آور جمله را با خود ببر
Боз агар май хоҳӣ инак ҷону сар
باز اگر می خواهی اینک جان و سر
Гуфт ӯро Ҷабраил эй бовафо
گفت او را جبرئیل ای باوفا
Марҳабои сдмрҳбои сад марҳабо
مرحبا صدمرحبا صد مرحبا
Ҷабраилам ман нахоҳам малику мол
جبرئیلم من نخواهم ملک و مال
Ин ва сад ин мари тўрои бодои ҳалол
این و صد این مر تورا بادا حلال
Ҳар ду олам дар вафояти ғарқи бод
هر دو عالم در وفایت غرق باد
Афсари хулати тўро бар фарқи бод
افسر خلت تورا بر فرق باد
Офарин бар ҳиммати волои ту
آفرین بر همت والای تو
Зеби хулати халъати болои ту
زیب خلت خلعت بالای تو
Ин бигуфт ва кард ӯ бадрӯд ва рафт
این بگفت و کرد او بدرود و رفت
Кард парвозу гузашт аз чор ва ҳафт
کرد پرواز و گذشت از چار و هفت
Ин зи панҷ ва шаш шуд он аз ҳафту чор
این ز پنج و شش شد آن از هفت و چار
Чор ва ҳафт ва панҷ ва шаш омад ҳисор
چار و هفت و پنج و شش آمد حصار
Нафасро бошад ҳисори ин чори ҳад
نفس را باشد حصار این چار حد
Роҳ ӯ зини чор ҳад гардид сад
راه او زین چار حد گردید سد
Чун шавад дар хоби фориғ аз хўос
چون شود در خواب فارغ از خواس
намекунад аз шамъи таҷреди иқтибос
می کند از شمع تجرید اقتباس
Бо млоик бошад ӯро аътноқ
با ملایک باشد او را اعتناق
Давр аз зиқи алнФс дар ихтиноқ
دور از ضیق النفس در اختناق
Чун бмрднвораад аз шаш ҷаҳот
چون بمردن وارهد از شش جهات
Ҳам аз ин чори астқс бе сабот
هم از این چار اسطقس بی ثبات
Ҳам аз ин нилии ҳисори ҳафт тоқ
هم از این نیلی حصار هفت طاق
Зини сарои танги Фирўзҷи равоқ
زین سرای تنگ فیروزج رواق
Вораад аз маҳбасу зиндони танг
وارهد از محبس و زندان تنگ
Давр гардад зини қаринони мжнг
دور گردد زین قرینان مژنگ
Сари برارد аз фазои олимӣ
سر برآرد از فضای عالمی
Коинҷҳон бошад зи даҳлезаши хамӣ
کاینجهان باشد ز دهلیزش خمی
Лекинаши воҳсрто ӯро агар
لیکنش واحسرتا او را اگر
Андарин зиндон наруста болу пар
اندرین زندان نرسته بال و پر
Мурғ бепар аз қафас чун шуд бурун
مرغ بی پر از قفس چون شد برون
Бошадаш дил аз ғами парвози хӯн
باشدش دل از غم پرواز خون
Тоирии конро на болу пар буд
طایری کان را نه بال و پر بود
Аз гулистонаши қафаси хуштар буд
از گلستانش قفس خوشتر بود
Хоссагар онро буд занҷирҳо
خاصه گر آن را بود زنجیرها
Ҳам бгрдни ҳам ба бол ва ҳам ба по
هم بگردن هم به بال و هم به پا
Мурғ бепарро қафаси мأмн буд
مرغ بی پر را قفس مأمن بود
Чун бурун шуд туъма ӣ барзан буд
چون برون شد طعمه ی برزن بود
Онкӣ аз зиндон барандаш пои дор
آنکه از زندان برندش پای دار
Бошадаш зиндони биҳишти навбаҳор
باشدش زندان بهشت نوبهار
Зин сипас гӯйанд он куффори рад
زین سپس گویند آن کفار رد
Баъди мурдани лисно кно нарад
بعد مردن لیسنا کنا نرد
Дар ҷаҳони ҷону гулзори Ирам
در جهان جان و گلزار ارم
Ёди оранд аз чунин зиндони ғам
یاد آرند از چنین زندان غم