Ин на маънии фанои фии аллоҳ буд

این نه معنی فنا فی الله بود

Ҳаркасӣ бо ин фанои ҳамраҳ буд

هرکسی با این فنا همراه بود

Балки он бошад ки ин гардад аён

بلکه آن باشد که این گردد عیان

Бар ту чун хуршеди андари осмон

بر تو چون خورشید اندر آسمان

Хешро бинии чароғии кӯри кӯр

خویش را بینی چراغی کور کور

Бали фузунтар пеши он тобандаи ҳўр

بل فزونتر پیش آن تابنده هور

Не чаҳ он дидан ки мебинад ҳаким

نی چه آن دیدن که می بیند حکیم

Аз қиёси сусту бурҳони сқим

از قیاس سست و برهان سقیم

Не чаҳ он дидан ки шаб бинад хаёл

نی چه آن دیدن که شب بیند خیال

Ахтўронро пеши худ андари сгол

اختوران را پیش خود اندر سگال

Зонка бошад ин ду онро дар назар

زانکه باشد این دو آن را در نظر

намекунад бурҳони зи як нафии асар

می کند برهان ز یک نفی اثر

Балки чун дидам дар айёми тамӯз

بلکه چون دیدم در ایام تموز

Офтоби андари фалак дар нимрўз

آفتاب اندر فلک در نیمروز

наменабинад дар фалаки ҷузи офтоб

می نبیند در فلک جز آفتاب

Неи зи ахтар зот мебинад на зоб

نی ز اختر ذات می بیند نه زاب

Дар дил ориф кунад чун ҳақи зуҳӯр

در دل عارف کند چون حق ظهور

Чун зуҳӯри нур ӯ дар кӯҳи тавр

چون ظهور نور او در کوه طور

Кӯҳи аняти намояди рези рез

کوه انیت نماید ریز ریز

наменамонад аз худ онҷои ҳеҷ чиз

می نماند از خود آنجا هیچ چیز

Зот ӯ пинҳон шавад дар сад ғмо

ذات او پنهان شود در صد غما

Чун ситораи пеши хуршеди само

چون ستاره پیش خورشید سما

Субҳи содиқ аз дилаши сар бар занад

صبح صادق از دلش سر بر زند

Офтоб аз матлаъи ҷон сар занад

آفتاب از مطلع جان سر زند

Офтоби кбрёءи зулҷалол

آفتاب کبریاء ذوالجلال

Худ шавад пинҳон чу пеши хури ниҳол

خود شود پنهان چو پیش خور نهال

Хур барояд ахтўрон пинҳон шаванд

خور برآید اختوران پنهان شوند

Шер ояд рӯбаҳони беруни раванд

شیر آید روبهان بیرون روند

Ҳастӣ мутлақ чаҳ нур афкан шавад

هستی مطلق چه نور افکن شود

Нестӣ худ бирав равшан шавад

نیستی خود برو روشن شود

Ҳамчунин чун нури афъоли сифот

همچنین چون نور افعال صفات

Партав андозад ба дил аз шаш ҷаҳот

پرتو اندازد به دل از شش جهات

Нест бинад феъли хешу зоти хеш

نیست بیند فعل خویش و ذات خویش

Неи асар чун дар бар сарсари ҳашиш

نی اثر چون در بر صرصر حشیش

Мухтасари он каз таҷаллӣҳои зот

مختصر آن کز تجلیهای ذات

Дар таҷаллӣҳои афъолу сифот

در تجلیهای افعال و صفات

Зоту феълу васф ӯ гардад ниҳон

ذات و فعل و وصف او گردد نهان

Чун ситораи пеши хуршеди ҷаҳон

چون ستاره پیش خورشید جهان

Неи зи феъли худ асар бинад на зот

نی ز فعل خود اثر بیند نه ذات

Не бибинад аз барои худ сифот

نی ببیند از برای خود صفات

Ҷумлагӣ гирданд маъдӯму ҳбо

جملگی گردند معدوم و هبا

Пеши он зоту сифоти феълҳо

پیش آن ذات و صفات فعلها