Ҳамчуи ахтари рӯз кандар осмон

همچو اختر روز کاندر آسمان

Неи зи ҷурму неи зи нури он нишон

نی ز جرم و نی ز نور آن نشان

Гуфт бо кайвони яке айвон нишин

گفت با کیوان یکی ایوان نشین

К-эй дар айвони фалак маснад гузин

کای در ایوان فلک مسند گزین

эй зи нурати чархи ҳафтуми розё

ای ز نورت چرخ هفتم راضیا

Ҳафт гардун аз бҳоят бобаҳо

هفت گردون از بهایت بابها

Бинмти шабҳо дар ин нилии ҳисор

بینمت شبها در این نیلی حصار

Нури афкан аз ямин ва аз ясор

نور افکن از یمین و از یسار

Андарин майдон ба ҷавлону трид

اندرین میدان به جولان و طرید

Дар амон аз лӣати лӣат ва кед кед

در امان از لیت لیت و کید کید

Гоҳ май тозии зи мағриби сӯии шарқ

گاه می تازی ز مغرب سوی شرق

Гоҳ киштӣ мекунӣ дар ғарби ғарқ

گاه کشتی می کنی در غرب غرق

Гоҳ бо баҳроми саффокӣ ба ҷанг

گاه با بهرام سفاکی به جنگ

Гуҳ дар оғӯшоварӣ ноҳиди танг

گه در آغوش آوری ناهید تنگ

Гоҳ бо моҳӣ ба меҳру гуҳ ба хашм

گاه با ماهی به مهر و گه به خشم

Гоҳ дар чашмак задан ҳар сӯ ба чашм

گاه در چشمک زدن هر سو به چشم

Хури зи ховар чун бурун оварад сар

خور ز خاور چون برون آورد سر

Неи з ту монад нишонеи неи асар

نی ز تو ماند نشانی نی اثر

Неи ту пайдо дар смки не дар само

نی تو پیدا در سمک نی در سما

наменадонам май гурезӣ то куҷо

می ندانم می گریزی تا کجا

ё шӯй дар рӯзи фонӣ эй аҷаб

یا شوی در روز فانی ای عجب

Баста гуё ҷони ту бо ҷони шаб

بسته گویا جان تو با جان شب

ё буд хуршеди ъзроӣили ту

یا بود خورشید عزرائیل تو

ё ту Њобилӣ ва он қобили ту

یا تو هابیلی و آن قابیل تو

Гуфт неи неи ман ҳамон ҳастам ки шаб

گفت نی نی من همان هستم که شب

Дар фалак будам ба сад шӯру тараб

در فلک بودم به صد شور و طرب

Неи гурезам не шавам фонӣ ва нест

نی گریزم نی شوم فانی و نیست

Неи зи хуршедами гилаи неи доварии сет

نی ز خورشیدم گله نی داوری ست

Лек пеш ҳаст ӯ ман нестам

لیک پیش هست او من نیستم

ӯ агар худ ҳаст пас ман чистам

او اگر خود هست پس من چیستم

Пеши нур ӯ нтобад нури ман

پیش نور او نتابد نور من

Дида ҳо гирданд азин рӯи кӯри ман

دیده ها گردند ازین رو کور من

Дидае кони нурро бино шавад

دیده ای کان نور را بینا شود

Кӣ дигар бар чеҳра ӣ ман во шавад

کی دگر بر چهره ی من وا شود

Ҳар ки дид он нур бо сад зебу фар

هر که دید آن نور با صد زیب و فر

Нури ман кӣ дид ӯро дар назар

نور من کی دید او را در نظر

Қатраро бинӣ агар танҳо буд

قطره را بینی اگر تنها بود

Чун ба баҳр афтод кӣ пайдо буд

چون به بحر افتاد کی پیدا بود