эй худо эй аз ту дилҳоро нишот
ای خدا ای از تو دلها را نشاط
эй ба ёдати ҷисму ҷонро иртибот
ای به یادت جسم و جان را ارتباط
эй фалаки саргашта ӣ савдои ту
ای فلک سرگشته ی سودای تو
Ҳастӣ олам ба як ?имаии ту
هستی عالم به یک ایمای تو
Партави хуршеди нўроФшон з туаст
پرتو خورشید نورافشان ز توست
Обу ранги чеҳра ӣ хубон з туаст
آب و رنگ چهره ی خوبان ز توست
эй ҳама ҳастӣ з нур ҳаст ту
ای همه هستی ز نور هست تو
Чашми умеди ҳама дар дасти ту
چشم امید همه در دست تو
Аз ту хоҳам аз анояти икнзр
از تو خواهم از عنایت یکنظر
То на ҷон донам на тан донам на сар
تا نه جان دانم نه تن دانم نه سر
Ҳркҷои дардӣ харидорӣ кунам
هرکجا دردی خریداری کنم
Оташӣ ҳарҷо парасторӣ кунам
آتشی هرجا پرستاری کنم
эй аниси ҷони ғам фарсӯда ам
ای انیس جان غم فرسوده ام
эй ба ёдати оҳи дард олӯда ам
ای به یادت آه درد آلوده ام
Як назар аз ту зи ман ҷон бохтан
یک نظر از تو ز من جان باختن
Аз ту сўзонидн аз ман сохтан
از تو سوزانیدن از من ساختن
эй худои шурӣ ки ҷон бозӣ кунам
ای خدا شوری که جان بازی کنم
Ҳимматии даҳ то срондозӣ кунам
همتی ده تا سراندازی کنم
эй биҳишту кавсару тўбои ман
ای بهشت و کوثر و طوبای من
эй ту ҳам дунё ва ҳам ъқбои ман
ای تو هم دنیا و هم عقبای من
Роҳати ман рӯҳи ман райҳони ман
راحت من روح من ریحان من
Равза ӣ ман боғи ман ризвони ман
روضه ی من باغ من رضوان من
Шоҳи ман султони ман мавлои ман
شاه من سلطان من مولای من
Баҳҷати ин ҷони ғами Фрсои ман
بهجت این جان غم فرسای من
Мазҳаби ман миллати ман дайни ман
مذهب من ملت من دین من
Шодии ин хотири ғамгини ман
شادی این خاطر غمگین من
Ёмнии қалбии Наимии ҷаннатӣ
یامنی قلبی نعیمی جنتی
ё ҳўии нафасии ҳиўтии баҳҷатӣ
یا هوی نفسی حیوتی بهجتی
ё зёءолқлб ё нўролқлўб
یا ضیاءالقلب یا نورالقلوب
ё мзили илоҳами кшоФи алкрўб
یا مزیل الهم کشاف الکروب
ё табибии мнки доӣии волдўоء
یا طبیبی منک دائی والدواء
ё ҳабибии мнки суқмии волшФоء
یا حبیبی منک سقمی والشفاء
эй рафиқи хилвати танҳоӣам
ای رفیق خلوت تنهاییم
эй анис эй дили сўдоиим
ای انیس ای دل سوداییم
Ан таред қатлии фии қатлии рзок
ان ترید قتلی فی قتلی رضاک
Зоки ҷисмии зоки рӯҳии фии Фнок
ذاک جسمی ذاک روحی فی فناک
Нақди зотам кам айёру пар ғаш аст
نقد ذاتم کم عیار و پر غش است
Дар хури сад кӯҳи пар аз оташ аст
در خور صد کوه پر از آتش است
Чун ҷузи оташи масраф дигар надошт
چون جز آتش مصرف دیگر نداشت
Ҳркҷои барадами каси онро бар надошт
هرکجا بردم کس آن را بر نداشت
Андарин бозори грдондми басӣ
اندرین بازار گرداندم بسی
Назд ҳаркаси барадаму ҳрноксӣ
نزد هرکس بردم و هرناکسی
Дар баҳояши як пашизии каси надод
در بهایش یک پشیزی کس نداد
Пеш ту оварадам инак эй ҷавод
پیش تو آوردم اینک ای جواد
Рад макун онро ки дар бозор туаст
رد مکن آن را که در بازار توست
Хор аммо хорӣ аз гулзор туаст
خار اما خاری از گلزار توست
Гар наме хоҳии ту ҳам эй додгар
گر نمی خواهی تو هم ای دادگر
Ман ки ӯро пас намехоҳам дигар
من که او را پس نمی خواهم دگر
Дарду аввали ман онро ёфтам
درد و اول من آن را یافتم
Бар сари бозори ту андохтам
بر سر بازار تو انداختم
Ҳарки хоҳад созадаш гӯи поймол
هرکه خواهد سازدش گو پایمال
Хоҳад ӯро саг хӯрд хоҳад шағол
خواهد او را سگ خورد خواهد شغال
Ҳарчӣ ояд бар сар ӯ он туаст
هرچه آید بر سر او آن توست
Ин матоъ туаст ин дукон туаст
این متاع توست این دکان توست
Ин гумонам нест лекини ин Карим
این گمانم نیست لیکن این کریم
эй атояти оми ваии афвати азим
ای عطایت عام وی عفوت عظیم
Гуҳи матоъи фосидии баси нораво
گه متاع فاسدی بس ناروا
Дар кафи мискини фақирии бенаво
در کف مسکین فقیری بینوا
Дар ҳамаи бозорҳо гардонда Эй
در همه بازارها گردانده ای
Аз дар ҳар нокасу каси ронда Эй
از در هر ناکس و کس رانده ای
Дар дуконии як харидоряш на
در دکانی یک خریداریش نه
Ҳеҷ шаҳрӣ рӯй бозоряш на
هیچ شهری روی بازاریش نه
Пеш ту оварда бо умедҳо
پیش تو آورده با امیدها
К-эии зи хислати неъматати ҷовидҳо
کای ز خصلت نعمتت جاویدها
Аз ман ин колоӣ бе равнақи бихар
از من این کالای بی رونق بخر
Мангар онро дар умеди ман нигар
منگر آن را در امید من نگر
Рад кунӣ онро ба ӯ вопаси диҳӣ
رد کنی آن را به او واپس دهی
Даст ӯ бар дасти ҳрнокси диҳӣ
دست او بر دست هرناکس دهی
Хосса чун ман оҷизу дармонда Эй
خاصه چون من عاجز و درمانده ای
Биксии хории з ҳар дар ронда Эй
بیکسی خواری ز هر در رانده ای
Мубталоеи дардмандии хаста Эй
مبتلایی دردمندی خسته ای
Мустамандии дасту пои бишкаста Эй
مستمندی دست و پا بشکسته ای
Хосса бо сад кӯҳи умеду раҷо
خاصه با صد کوه امید و رجا
Остонатро гирифт млтҷо
آستانت را گرفت ملتجا
Солҳо ху карда ӣ яғмоӣ туаст
سالها خو کرده ی یغمای توست
Пой то сари ғарқ дар олой туаст
پای تا سر غرق در آلای توست
Хоссаи тавҳиди ту пеш андохта
خاصه توحید تو پیش انداخته
Назд ту онро василаи сохта
نزد تو آن را وسیله ساخته
Рӯзгорони дами з тавҳидат зада
روزگاران دم ز توحیدت زده
Балки бо тавҳидат аз моам омада
بلکه با توحیدت از مام آمده
Дили зи тавҳид ту омад пурфурӯғ
دل ز توحید تو آمد پرفروغ
Ғарқи тавҳиди ту аз по то кзўғ
غرق توحید تو از پا تا کزوغ
Ҳам тўрои баҳр карам бишнохта
هم تورا بحر کرم بشناخته
Андари он дарёи сафинаи сохта
اندر آن دریا سفینه ساخته
Хосса дорад хосгониро паноҳ
خاصه دارد خاصگانی را پناه
Ки паноҳ ҳар сифеданду сиёҳ
که پناه هر سفیدند و سیاه
Чордаҳи хуршеди гардуни шараф
چارده خورشید گردون شرف
Чордаҳи бадари мунир бе клФ
چارده بدر منیر بی کلف
Аввалин шани он маин вхшўр буд
اولین شان آن مهین وخشور بود
Каз ҷабин ӯ фурӯзони нур буд
کز جبین او فروزان نور بود
Волзҳии як лмъаҳ эй аз нур ӯ
والضحی یک لمعه ای از نور او
Накҳатии воллил аз гесуӣ ӯ
نکهتی واللیل از گیسوی او
Оятӣ аз хуй ӯ халқи азим
آیتی از خوی او خلق عظیم
Наът ӯ болмؤмнину ҳўи раҳим
نعت او بالمؤمنین و هو رحیم
Онкии садру бадар ҳар ду олам ӯст
آنکه صدر و بدر هر دو عالم اوست
Ифтихори ъзу насл одам ӯст
افتخار عز و نسل آدم اوست
Хӯшаи чини хирмани илмаши малик
خوشه چین خرمن علمش ملک
Хошаҳи рўби маҳфили ҳукмаши фалак
خاشه روب محفل حکمش فلک
Охирин шани маркази дунёу дайн
آخرین شان مرکز دنیا و دین
Ҳам амони халқу холиқро амин
هم امان خلق و خالق را امین
Соқии ин давра ӣ охири замон
ساقی این دوره ی آخر زمان
Боқӣ аз баҳр бақоӣ кун факон
باقی از بهر بقای کن فکان
Сари мастур ва дар мхзўни ту
سر مستور و در مخزون تو
Ганҷи пинҳони лؤлؤи макнуни ту
گنج پنهان لؤلؤ مکنون تو
Осмони андари ҳаримаши парда Эй
آسمان اندر حریمش پرده ای
Офтоб аз хон ӯ як гарда Эй
آفتاب از خوان او یک گرده ای
Ҳокиму султони доролмлки дайн
حاکم و سلطان دارالملک دین
Мустафоро ҷонишини охирин
مصطفی را جانشین آخرین
ӯст шамъи моҳу хури парвона аш
اوست شمع ماه و خور پروانه اش
Аршу курсии остони хона аш
عرش و کرسی آستان خانه اش
Партави хуршеди акс рӯй ӯст
پرتو خورشید عکس روی اوست
Оби ҳайвони ршҳаҳ эй аз ҷӯй ӯст
آب حیوان رشحه ای از جوی اوست
Олам ҷонасту ҷон олам аст
عالم جانست و جان عالم است
Хотамасту ҷонишин хотам аст
خاتم است و جانشین خاتم است
Мояам аҷзу умедами баси дароз
مایه ام عجز و امیدم بس دراز
Такяи гоҳами рҳмтўст эй бе ниёз
تکیه گاهم رحمتوست ای بی نیاز
Тӯҳфаам тавҳиду хосонми паноҳ
تحفه ام توحید و خاصانم پناه
Аз чаҳ май тарсам дигар эй подшоҳ
از چه می ترسم دگر ای پادشاه
Оҳу воўилоаҳи тарсонами зи худ
آه و واویلاه ترسانم ز خود
Ҳамчуи шохи беди ларзонами зи худ
همچو شاخ بید لرزانم ز خود
эй фиғон аз ин адуии хонагӣ
ای فغان از این عدوی خانگی
Кош будӣ боманиши бегонагӣ
کاش بودی بامنش بیگانگی
Дафъ кун аҳли адуии хона ро
دفع کن اهل عدوی خانه را
Ҳамлаовар онгаҳе бегона ро
حمله آور آنگهی بیگانه را
Нафаси худ нокардаи тасхир эй фалон
نفس خود ناکرده تسخیر ای فلان
Чун кунӣ тасхири нафаси дигарон
چون کنی تسخیر نفس دیگران
То туе дар дасти рӯбоҳони асир
تا تویی در دست روباهان اسیر
Кӣ туоне панҷа зад бо гургу шер
کی توانی پنجه زد با گرگ و شیر
Хона ӣ худро бигир аз душманон
خانه ی خود را بگیر از دشمنان
Вонгаҳе рӯ кун ба роҳ аз Исфаҳон
وانگهی رو کن به راه از اصفهان
То нагардӣ худ зи худ фармон пазир
تا نگردی خود ز خود فرمان پذیر
Кӣ шавад фармонпазират шоҳу мейр
کی شود فرمان پذیرت شاه و میر
Рӯи ту аввали нафаси худ занҷир кун
رو تو اول نفس خود زنجیر کن
Ҳаркии хоҳӣ онгаҳе тасхир кун
هرکه خواهی آنگهی تسخیر کن
эй хунаки он кӯ ки афканди ин ҳариф
ای خنک آن کو که افکند این حریف
Ҷони худро вораҳонед аз касиф
جان خود را وارهانید از کثیف
Нафас ӯ шуд зери фармони пеш ӯ
نفس او شد زیر فرمان پیش او
Шуд мусулмони нафаси кофари кеш ӯ
شد مسلمان نفس کافر کیش او
Ақл инаст эй рафиқи маънавӣ
عقل اینست ای رفیق معنوی
Ҳин бигӯ ин бо ҷаноби мавлавӣ
هین بگو این با جناب مولوی