Ақл ва нафасанд ин ду мурғ эй дӯстон
عقل و نفسند این دو مرغ ای دوستان
Кошён доранд дар ин бӯстон
کاشیان دارند در این بوستان
Кошӣонишони ин тани хокӣ буд
کاشیانشان این تن خاکی بود
Сайрашон дар ҷӯи афлокӣ буд
سیرشان در جو افلاکی بود
Муттаҳид бо икдгри оғозашон
متحد با یکدگر آغازشان
Муттафиқи андари азали парвозашон
متفق اندر ازل پروازشان
Омаданд аз бӯстон дар тўшкон
آمدند از بوستان در توشکان
Сар заданд аз байза ӣ рӯҳонӣон
سر زدند از بیضه ی روحانیان
Пар заданд аз гулистони ҷовдон
پر زدند از گلستان جاودان
Ошёни бастанд дар ин тўшкон
آشیان بستند در این توشکان
Бо ҳам ӣнҷои ёр ва дмсоз омаданд
با هم اینجا یار و دمساز آمدند
Ҳрдм аз сӯе ба парвоз омаданд
هردم از سویی به پرواز آمدند
эй басои сайёд дар ин дашту бом
ای بسا صیاد در این دشت و بام
Донҳо пошидау афкандаи дом
دانها پاشیده و افکنده دام
Савти мурғон чаман омӯхта
صوت مرغان چمن آموخته
Оташӣ аз баҳрашони афрӯхта
آتشی از بهرشان افروخته
Аз сафири худ раҳ мурғон зананд
از صفیر خود ره مرغان زنند
эй аҷаб хусбанду роҳ ҷон зананд
ای عجب خسبند و راه جان زنند
Ҳону ҳон эй мурғи навомӯзи ман
هان و هان ای مرغ نوآموز من
Булбули хуши нағма ӣ фирӯзи ман
بلبل خوش نغمه ی فیروز من
Ин навой андалеб боғ нест
این نوای عندلیب باغ نیست
Ғайри бонги ҷони хурӯш зоғ нест
غیر بانگ جان خروش زاغ نیست
Нафаси мискин аз фиреби ҳирсу оз
نفس مسکین از فریب حرص و آز
Сӯй дона мекунад гардани дароз
سوی دانه می کند گردن دراز
Бар ҳавои он сафири длФриб
بر هوای آن صفیر دلفریب
намеравад бесабру орому шикеб
می رود بی صبر و آرام و شکیب
Ақл мегуяд ки эй рӯҳи равон
عقل می گوید که ای روح روان
эй тўро дар ломаконҳо ошён
ای تورا در لامکانها آشیان
Аз фиреби ин чаман эмин машав
از فریب این چمن ایمن مشو
Зини сафири мстнъ аз раҳи Марв
زین صفیر مصطنع از ره مرو
Нафас мегуяд ки занн бад мабар
نفس می گوید که ظن بد مبر
Ани баъзи алзн асм кун зибр
ان بعض الظن اثم کن زبر
Ақл мегуяд яқинаст ин на занн
عقل می گوید یقین است این نه ظن
Ҳбки ллшиӣии иъмӣ дам мазан
حبک للشیئی یعمی دم مزن
Нафас мегуяд яқини гирам вале
نفس می گوید یقین گیرم ولی
Кӣ фиребад чун маниро эй вале
کی فریبد چون منی را ای ولی
Ақл гуяд ногаҳон Бифрефтанд
عقل گوید ناگهان بفریفتند
Шаҳсаворони андарин раҳ шефтанд
شهسواران اندرین ره شیفتند
Нафас гуядгар фиребади саҳли дон
نفس گوید گر فریبد سهل دان
Ноумедии кор ҳар ноаҳли дон
ناامیدی کار هر نااهل دان
Умр ҳасту зиндагонии баси дароз
عمر هست و زندگانی بس دراز
Тавбаи мақбул ва дар тавбааст боз
توبه مقبول و در توبه است باز
Тавба хоҳам гирд бо сӯзу гудоз
توبه خواهم گرد با سوز و گداز
Ҳам талофӣҳо ба сад аҷзу ниёз
هم تلافیها به صد عجز و نیاز
Баси намоз ва рӯза хоҳам кард ман
بس نماز و روزه خواهم کرد من
Аз дараш дарюза хоҳам кард ман
از درش دریوزه خواهم کرد من
Вар накардам тавба рафтам зини сарой
ور نکردم توبه رفتم زین سرای
Ҳам ним навмед аз лутфи худоӣ
هم نیم نومید از لطف خدای
Ноумедӣ куфр бошад эй амӯ
ناامیدی کفر باشد ای عمو
Рӯ бихон лотиأсўои лотқнтўо
رو بخوان لاتیأسوا لاتقنطوا
Ҳин бибин ин нафаси кофари кеш ро
هین ببین این نفس کافر کیش را
Чун фиребади ақлроу хеш ро
چون فریبد عقل را و خویش را
Гар ту май донеи худоро зўолкрм
گر تو می دانی خدا را ذوالکرم
Ин карам дар кор дунё ҳаст ҳам
این کرم در کار دنیا هست هم
Пас чаро онро ба он нагузоштӣ
پس چرا آن را به آن نگذاشتی
Муқтадири худро дар он пиндоштӣ
مقتدر خود را در آن پنداشتی
Донаи имсол эй раиси даҳ марез
دانه امسال ای رئیس ده مریز
Ков раҳимаст ва диҳад бедона низ
کاو رحیمست و دهد بی دانه نیز
Як сафари сармояи матлаб эй вдўд
یک سفر سرمایه مطلب ای ودود
Кон Каримаст ва диҳад бе мояи суд
کان کریم است و دهد بی مایه سود
Оя ӣ раҳмати ҳамин эй булҳавас
آیه ی رحمت همین ای بوالهوس
Омадааст аз баҳри кори дайну бас
آمده است از بهر کار دین و بس
Дар намозу рӯзау ҳаҷу ҷиҳод
در نماز و روزه و حج و جهاد
Оя ӣ лотқнтўои дории биёад
آیه ی لاتقنطوا داری بیاد
Кори дунё чунки пеш омад тўро
کار دنیا چونکه پیش آمد تورا
Лӣси ллонсони алои мо саъй
لیس للانسان الا ما سعی
Онкӣ дар уқбо Каримасту раҳим
آنکه در عقبی کریم است و رحیم
Баҳри днёкӣ бахиласту лӣим
بهر دنیاکی بخیل است و لئیم
Онкиро дар кори дайни сад чора аст
آنکه را در کار دین صد چاره است
Баҳри дунёят чаро бегона аст
بهر دنیایت چرا بیگانه است
эй ту даст омӯз Иблиси палид
ای تو دست آموز ابلیس پلید
Парда ӣ худ тобкӣ хоҳӣ дарид
پرده ی خود تابکی خواهی درید
Дасти ту дар дасти шайтон то бчнд
دست تو در دست شیطان تا بچند
Бо худоу халқ то кӣ османд
با خدا و خلق تا کی آسمند
Дасти худ аз дасти ин абтар бикаш
دست خود از دست این ابتر بکش
Рахти худ то чашма ӣ кавсар бикаш
رخت خود تا چشمه ی کوثر بکش
эй худои фарёд аз ин нафаси палид
ای خدا فریاد از این نفس پلید
То куҷои охир маро хоҳад кашид
تا کجا آخر مرا خواهد کشید
намекашад нафасам ки ё раби куштаи бод
می کشد نفسم که یا رب کشته باد
Дар миёни хоку хӯни оғиштаи бод
در میان خاک و خون آغشته باد
Ҳар замони имрӯз ва фардо ме кунад
هر زمان امروز و فردا می کند
Хоками андари чашм бино ме кунад
خاکم اندر چشم بینا می کند
Гӯш ман бигрифта май грдондм
گوش من بگرفته می گرداندم
Ҳар куҷо хоҳад чу хар ме ронадам
هر کجا خواهد چو خر می راندم
Ҳарчӣ мегӯям ки ин чоҳаст чоҳ
هرچه می گویم که این چاهست چاه
Оқибат гуяд барории сари зи роҳ
عاقبت گوید برآری سر ز راه
Ҳарчӣ мегӯям биёбонаст ин
هرچه می گویم بیابان است این
Гуядам мерӯ ки осонаст ин
گویدم میرو که آسان است این
Сӯхтам то чанд хоҳам сӯхтан
سوختم تا چند خواهم سوختن
Шуъла дар ҷон то бкӣ афрӯхтан
شعله در جان تا بکی افروختن
Сӯхтами охири ман эй фарёдрас
سوختم آخر من ای فریادرس
Раҳматӣ фармо марои фарёди рас
رحمتی فرما مرا فریاد رس
Кошкӣ будӣ сатарвани моам ман
کاشکی بودی سترون مام من
Дар ҷаҳон ҳаргиз набӯдӣ номи ман
در جهان هرگز نبودی نام من
Ман нбрдстми ҳасад бар ҳечкас
من نبردستم حسد بر هیچکس
Ҷуз ба онкас кӯ назод аз моаму бас
جز به آنکس کو نزاد از مام و بس
Раҳмати ҳақ бар ту бод эй никном
رحمت حق بر تو باد ای نیکنام
Ин писарро май нзодии коши моам
این پسر را می نزادی کاش مام
Кош чун зодии нпрўрдии маро
کاش چون زادی نپروردی مرا
ё ба ғарқобӣ раҳо кардӣ маро
یا به غرقابی رها کردی مرا
ё маро кардӣ раҳо дар кӯҳсор
یا مرا کردی رها در کوهسار
То зи ман гиреҳгӣ баровардӣ дамор
تا ز من گرگی برآوردی دمار
ё расӯли аллоҳ ё мавлои алнъм
یا رسول الله یا مولی النعم
ё ғиоси алхлқ ё Каҳфи аломм
یا غیاث الخلق یا کهف الامم
ё Муҳамад ё шафиъи алмзнбин
یا محمد یا شفیع المذنبین
ё амини аллоҳи раби Алъоламин
یا امین الله رب العالمین
Сӯра ӣ нури оя ӣ раҳмати туе
سوره ی نور آیه ی رحمت تویی
Халқи оламро вале неъмати туе
خلق عالم را ولی نعمت تویی
Мо ҳамаи бандаи ту мавлои ҳама
ما همه بنده تو مولای همه
Ҷумла чун қатраи ту дарёии ҳама
جمله چون قطره تو دریای همه
эй замину осмони хок дарат
ای زمین و آسمان خاک درت
Ҳазрати рӯҳи алқудси як чокарат
حضرت روح القدس یک چاکرت
Нест чун бурҷони худ раҳмати маро
نیست چون برجان خود رحمت مرا
Раҳм кун ту эй вале неъмати маро
رحم کن تو ای ولی نعمت مرا
Хонда дар мусҳафи тўрои Аҳмади баном
خوانده در مصحف تورا احمد بنام
Аҳмадами ман ҳам ғуломатро ғулом
احمدم من هم غلامت را غلام
Чунки ҳамноми туам хорам макун
چونکه همنام توام خوارم مکن
Ҳақи ҳамномӣ ки инкорам макун
حق همنامی که انکارم مکن
Фахр дорам ман ба ин эй шаҳриёр
فخر دارم من به این ای شهریار
Ту маро магузор хору шармсор
تو مرا مگذار خوار و شرمسار
эй эмоми асру султони замон
ای امام عصر و سلطان زمان
эй ҷаҳони ҷон вае ҷони ҷаҳон
ای جهان جان و ای جان جهان
эй зи ту равшани чароғи меҳру моҳ
ای ز تو روشن چراغ مهر و ماه
эй ҷаҳонати кишвару хилқати сипоҳ
ای جهانت کشور و خلقت سپاه
эй вуҷӯдати лангари чарху замин
ای وجودت لنگر چرخ و زمین
эй тўрои малики абади зери нигин
ای تورا ملک ابد زیر نگین
эй набиро охирин қоими мақом
ای نبی را آخرین قایم مقام
эй вале мؤтмни рукни аном
ای ولی مؤتمن رکن انام
эй шаҳи даврону ҳақи мштҳр
ای شه دوران و حق مشتهر
Соҳиби даврони эмоми мунтазир
صاحب دوران امام منتظر
Гарчи олами сурбаи сари пар нур туаст
گرچه عالم سربه سر پر نور توست
Чашми бадбӣни давр то ё кӯр туаст
چشم بدبین دور تا یا کور توست
Ҳурмати ҷадат ки дар ман як назар
حرمت جدت که در من یک نظر
Мондаам танҳо ба банди нафас дар
مانده ام تنها به بند نفس در
Ҳимматӣ кун бо ман эй мавлои рафиқ
همتی کن با من ای مولی رفیق
То магар ёбам наҷот аз ин мзиқ
تا مگر یابم نجات از این مضیق
эй сафойӣ эй ба сад ғами мубтало
ای صفایی ای به صد غم مبتلا
эй ғариқи баҳри исёну хато
ای غریق بحر عصیان و خطا
Сахт май байнами тўрои баси ноумед
سخت می بینم تورا بس ناامید
Хӯни дил аз дида ?ут хоҳад чакид
خون دل از دیده ات خواهد چکید
Гарчи навмидӣу яъс аз худ баҷост
گرچه نومیدی و یأس از خود بجاست
Лекини навмидии зи лутф ҳақ хатост
لیکن نومیدی ز لطف حق خطاست
эй басо аз ту бтар бахшида аст
ای بسا از تو بتر بخشیده است
Гарчи даҳр аз ту бтар кам дида аст
گرچه دهر از تو بتر کم دیده است
То туоне аҷзу зории пеши гир
تا توانی عجز و زاری پیش گیر
Дар ҳиўаҳи хеши сӯги хеши гир
در حیوة خویش سوگ خویش گیر
Даст дар домон пайғамбар фикан
دست در دامان پیغمبر فکن
Кори худ бо соқӣ кавсар фикан
کار خود با ساقی کوثر فکن
Балки ӯ нохондаи ғмхўор ҳама аст
بلکه او ناخوانده غمخوار همه است
Дар ду олами лутф ӯ ёр ҳама аст
در دو عالم لطف او یار همه است
Оре ӯ бошад нигаҳдори ҳама
آری او باشد نگهدار همه
Мо ҳама ҷисмем ва ӯ ҷони ҳама
ما همه جسمیم و او جان همه
Гарчи бошад ҷисм аз ҷони бихбр
گرچه باشد جسم از جان بیخبر
Ҷони баҳри ҷузвӣ аз он дорад назар
جان بهر جزوی از آن دارد نظر
Муттасил бошад баҳри узвӣ аз он
متصل باشد بهر عضوی از آن
Мо ҳама ҷисмем ва он мавлост ҷон
ما همه جسمیم و آن مولاست جان
Зобтдо то интиҳои ҳамроҳи мост
زابتدا تا انتها همراه ماست
Аз қадам то фарқи мо огоҳи мост
از قدم تا فرق ما آگاه ماست
Ҷисм ӯ пайдоу пинҳони кор ӯ
جسم او پیدا و پنهان کار او
Сар ба сари олами пар аз осор ӯ
سر به سر عالم پر از آثار او
Нур ӯ бар хуб ва бар бади тофта
نور او بر خوب و بر بد تافته
Ҳаркасӣ зон қисмат худ ёфта
هرکسی زان قسمت خود یافته