Тифл монад рӯзгори танги чашм
طفل ماند روزگار تنگ چشم
намедиҳад бо сулҳ ва мегирад ба хашм
می دهد با صلح و می گیرد به خشم
Душманӣ омад гирифташ малику мол
دشمنی آمد گرفتش ملک و مال
Не ҳашам бахшед судаши неи риҷол
نی حشم بخشید سودش نی رجال
Ин гирифту ҳақ ба вдои муҳташам
این گرفت و حق به ودای محتشم
Кӣ барояд бо худои хайлу ҳашам
کی برآید با خدا خیل و حشم
Мейри мискинро ба зиндон доштанд
میر مسکین را به زندان داشتند
Бар мкоФотш илм афроштанд
بر مکافاتش علم افراشتند
ӯ ба зиндони бихбр аз малику мол
او به زندان بیخبر از ملک و مال
Душманонро пари зи мол ӯ ҷувол
دشمنان را پر ز مال او جوال
То хабар додаш яке рӯзӣ ки шуд
تا خبر دادش یکی روزی که شد
Малик ва Малта наҳиба ӣ ин қавми лд
ملک و مالت نهبه ی این قوم لد
Гуфт оре инчунинаст эй писар
گفت آری اینچنین است ای پسر
Ҳин бигӯ дорӣ агар дигари хабар
هین بگو داری اگر دیگر خبر
Хонаи ?утро гуфт вайрон сохтанд
خانه ات را گفت ویران ساختند
Тоқу сақфашро ба хок андохтанд
طاق و سقفش را به خاک انداختند
Гуфт биллоҳ ростӣ гуфтӣ амӯ
گفت بالله راستی گفتی عمو
Гар хабари дорӣ дигар бо ман бигӯ
گر خبر داری دگر با من بگو
Гуфт онкӣ оташӣ афрӯхтанд
گفت آنکه آتشی افروختند
Тораму кох ва сироят сӯхтанд
طارم و کاخ و سرایت سوختند
Гуфт оре рост гуфтӣ ин сухан
گفت آری راست گفتی این سخن
Гӯ чаҳ шуд дигар бигӯ эй мумтаҳан
گو چه شد دیگر بگو ای ممتحن
Зер лат карданд он хосони ту
زیر لت کردند آن خاصان تو
Неи ҳам эшон балки фарзандони ту
نی هم ایشان بلکه فرزندان تو
Гуфт ореи ореи ӣнҳам рост аст
گفت آری آری اینهم راست است
Гӯй бо ман дигаратгар рост аст
گوی با من دیگرت گر راست است
Гуфт бурданди он занони пардагӣ
گفت بردند آن زنان پردگی
Фошу расво аз барои бардагӣ
فاش و رسوا از برای بردگی
Парда ӣ номӯс ту бардоштанд
پرده ی ناموس تو برداشتند
Тухм беномӯсӣ онҷо коштанд
تخم بی ناموسی آنجا کاشتند
Гуфт биллоҳи ин дурӯғаст ин дурӯғ
گفت بالله این دروغ است این دروغ
Шамъи инро ман наме байнами фурӯғ
شمع این را من نمی بینم فروغ
АФк бошад ин ҳадиси мухтареъ
افک باشد این حدیث مخترع
Мовақаъи ҳозоу рабии мо вақъ
ماوقع هذا و ربی ما وقع
Моли мардуми нҳби крдстми басӣ
مال مردم نهب کردستم بسی
Кардаам вайрони сарой ҳар касе
کرده ام ویران سرای هر کسی
эй басои оташ ки ман афрӯхтам
ای بسا آتش که من افروختم
Хонаҳои бигноҳони сӯхтам
خانه های بیگناهان سوختم
эй басо касҳо кашидам зери лат
ای بسا کسها کشیدم زیر لت
Лобаи занби влои асми сабт
لابه ذنب ولا اثم ثبت
ӣнҳама кардам валикини икнФс
اینهمه کردم ولیکن یکنفس
Шқ накардам парда ӣ номӯси кас
شق نکردم پرده ی ناموس کس
Бихёнт кас натарсад аз қисос
بیخیانت کس نترسد از قصاص
Ҳақ нобарда намедорад тақос
حق نابرده نمی دارد تقاص
Мӯҳтасиб доност бар асрори кор
محتسب داناست بر اسرار کار
Бегунаҳро кӣ баради болои дор
بی گنه را کی برد بالای دار
Гар зи бад май тарсӣ эй озодаи мард
گر ز بد می ترسی ای آزاده مرد
Рӯи ту ҳам гирди бадӣ бо кас нигарад
رو تو هم گرد بدی با کس نگرد
Вар бадӣ кардӣ зи бад эмин мабош
ور بدی کردی ز بد ایمن مباش
Кон бибинӣ оқибати бедоди фош
کان ببینی عاقبت بیداد فاش
Нек ва бад бошад дарахтӣ эй писар
نیک و بد باشد درختی ای پسر
Оқибат бахшад тўрои рӯзии самар
عاقبت بخشد تورا روزی ثمر
Зод ва равадат ҳам аз ин мива хуранд
زاد و رودت هم از این میوه خورند
Ончӣ момон кошт рӯдони бдрўнд
آنچه مامان کاشت رودان بدروند
Дар раҳи ҳақи ҷони халил эсор кард
در ره حق جان خلیل ایثار کرد
Зомр ӯ фарзанди худ куштор кард
زامر او فرزند خود کشتار کرد
Шуд хилофати зеби фарзандон ӯ
شد خلافت زیب فرزندان او
То абади ин давлат омад зон ӯ
تا ابد این دولت آمد زان او
ӯ на инҳо кард баҳри ин иваз
او نه اینها کرد بهر این عوض
Неи зи шоҳи худ ғараз будаш иваз
نی ز شاه خود غرض بودش عوض
Балки мақсӯдаши ризои шоҳ буд
بلکه مقصودش رضای شاه بود
Шоҳи ҳам аз сар ӯ огоҳ буд
شاه هم از سر او آگاه بود
Баҳр ӯ фарзанду ҷон ва мол дод
بهر او فرزند و جان و مال داد
Тан ба тоби шуъла ӣ ҷувол дод
تن به تاب شعله ی جوال داد
Буд аз шавқи висолаши биқрор
بود از شوق وصالش بیقرار
Зад бар оташи хешро парвонаи вор
زد بر آتش خویش را پروانه وار
Ҳаркии ишқи шамъ чун парвона дошт
هرکه عشق شمع چون پروانه داشت
Зотши сӯзони он парво надошт
زآتش سوزان آن پروا نداشت
Ҳаркии дил аз ишқ равшан бошадаш
هرکه دل از عشق روشن باشدش
Оташи маъшӯқ гулшан бошадаш
آتش معشوق گلشن باشدش
Хоки роҳи кӯии ёри дилпазир
خاک راه کوی یار دلپذیر
Гул буд дар дида ва дар пои ҳарир
گل بود در دیده و در پا حریر
эй хунак дар роҳи ҷонон сӯхтан
ای خنک در راه جانان سوختن
Шуълаҳо дар ҷисму ҷон афрӯхтан
شعله ها در جسم و جان افروختن
Оташӣ кандар раҳи ҷонон буд
آتشی کاندر ره جانان بود
Хештар аз сад чашма ӣ ҳайвон буд
خویشتر از صد چشمه ی حیوان بود
Гар ҳиўаҳи ҷовдони дории ҳавас
گر حیوة جاودان داری هوس
Хешро дар оташи афкани икнФс
خویش را در آتش افکن یکنفس
Гар ҳамеи ҷӯии гулистони баҳор
گر همی جویی گلستان بهار
Ҳин бирав дар оташи иброҳӣми вор
هین برو در آتش ابراهیم وار