Ихтиёри зулму ҷаҳли андари башар

اختیار ظلم و جهل اندر بشر

Чунки гардиданди ҷуфти икдгр

چونکه گردیدند جفت یکدگر

Қобили таклиф раббонӣ шуданд

قابل تکلیف ربانی شدند

Мавриди фармон султонӣ шуданд

مورد فرمان سلطانی شدند

Гар набошад ихтиёр ояд хато

گر نباشد اختیار آید خطا

Амр ва наҳйу ваъдау заҷру ато

امر و نهی و وعده و زجر و عطا

Кӣ касе мегуяд оташро бисӯз

کی کسی می گوید آتش را بسوز

ё ба хуршедӣ ки олам бар фурӯз

یا به خورشیدی که عالم بر فروز

Ҳам злўм онаст каз раҳ бар канор

هم ظلوم آنست کز ره بر کنار

Бошад ва бошад руҷӯъаши иқтидор

باشد و باشد رجوعش اقتدار

Онкӣ ӯ пайваста бошад худ барра

آنکه او پیوسته باشد خود بره

Карданаши таклиф раҳ бошад сФаҳ

کردنش تکلیف ره باشد سفه

Вар набошад шан ӯ рафтани зи роҳ

ور نباشد شان او رفتن ز راه

Ҳаст таклифаши хато бе иштибоҳ

هست تکلیفش خطا بی اشتباه

Ҳам ҷҳўл онаст кӯи ҷоҳил буд

هم جهول آنست کو جاهل بود

Илму ирфонро вале қобил буд

علم و عرفان را ولی قابل بود

Ҳар ки бошад ориф ҳар неку бад

هر که باشد عارف هر نیک و بد

Аз куҷои муҳтоҷ фармудан буд

از کجا محتاج فرمودن بود

Варна донистан буд аз ӯ умед

ورنه دانستن بود از او امید

Кӣ раво бошад ба ӯ въду ваъид

کی روا باشد به او وعد و وعید

Мадҳ бошад ҳам злўм ва ҳам ҷҳўл

مدح باشد هم ظلوم و هم جهول

Дар ҳақи инсон на зм эй бўолФзўл

در حق انسان نه ذم ای بوالفضول

ё амонат ҳаст бори ихтиёр

یا امانت هست بار اختیار

Ки аз он гардӣда инсони сӯгвор

که از آن گردیده انسان سوگوار

Осмон ва кӯҳҳо зон Ром гирифт

آسمان و کوهها زان رم گرفت

Рости одами риши бен одам гирифт

راست آدم ریش بن آدم گرفت

Бади злўму бади ҷҳўлу бади фузул

بد ظلوم و بد جهول و بد فضول

Омад ва кард ин амонатро қабул

آمد و کرد این امانت را قبول

Аз злўмии пои зи ҳади бартари ниҳод

از ظلومی پا ز حد برتر نهاد

Хештанро хонд султони киқбод

خویشتن را خواند سلطان کیقباد

Аз таҷарруд дид дар худ инбисот

از تجرد دید در خود انبساط

Вази таъаллуқ бо ду олами иртибот

وز تعلق با دو عالم ارتباط

Илм дид ва майл дид ва хашм дид

علم دید و میل دید و خشم دید

Ҳуш дид ва гӯш дид ва чашм дид

هوش دید و گوش دید و چشم دید

Гуфт паҳлу зад ки дар паҳлавии ман

گفت پهلو زد که در پهلوی من

Даври бодои чашми бад аз рӯй ман

دور بادا چشم بد از روی من