Ёса бошад дар миёни ҳиндӯон
یاسه باشد در میان هندوان
Ҳам зи аҳди бостон то ин замон
هم ز عهد باستان تا این زمان
Мурдагони худ бибояд сӯхтан
مردگان خود بباید سوختن
Шуълаҳо аз баҳр ӯ афрӯхтан
شعله ها از بهر او افروختن
Обнӯсу авд ва сандал оваранд
آبنوس و عود و صندل آورند
Хирмани андари хирман оташ ме зананд
خرمن اندر خرمن آتش می زنند
Пас бсўзоннди ҷисми мурдагон
پس بسوزانند جسم مردگان
Ҳамчинонкии рӯҳашон дар он ҷаҳон
همچنانکه روحشان در آن جهان
Хоҷаеро чун сар ояд зиндагӣ
خواجه ای را چون سر آید زندگی
Гирд оянд аз паии сўзндгӣ
گرد آیند از پی سوزندگی
Ҷамъ гардад олимӣ аз хосу ом
جمع گردد عالمی از خاص و عام
То бсўзоннди он хоҷа ҳамам
تا بسوزانند آن خواجه همام
Як ду тан аз хўосгони хилваташ
یک دو تن از خواصگان خلوتش
Наварӯсони ҳарими иззаташ
نوعروسان حریم عزتش
Ҷисму ҷон дар ҳазраташ қурбон кунанд
جسم و جان در حضرتش قربان کنند
Хешро бар шуъла ӣ сӯзон кунанд
خویش را بر شعله ی سوزان کنند
Пас бёроинд аз по то ба сар
پس بیارایند از پا تا به سر
Аз зару марҷону ёқӯту гуҳар
از زر و مرجان و یاقوت و گهر
Аз ҳарири ҳинду дебои фаранг
از حریر هند و دیبای فرنگ
Парниёни сурху сабзу лолаи ранг
پرنیان سرخ و سبز و لاله رنگ
Кард ҳар ҳафт ҳамчуи тоўси баҳор
کرد هر هفت همچو طاوس بهار
Лаби пар аз сад хандаи рухи пар аз нигор
لب پر از صد خنده رخ پر از نگار
Дидаҳо мкҳўл ва рухҳо ғозаи нок
دیده ها مکحول و رخها غازه ناک
Зулфи ошуфта гиребон карда чок
زلف آشفته گریبان کرده چاک
Дасти афшони пои кӯбон бо даллол
دست افشان پای کوبان با دلال
Сӯии оташ раҳ наварданд бо ъҷол
سوی آتش ره نوردند با عجال
Мؤбдони андари ямин ва дар ясор
مؤبدان اندر یمین و در یسار
Мутрибон дар нағмаи андар ҳар канор
مطربان در نغمه اندر هر کنار
Инчунин оянд бо нозу хиром
اینچنین آیند با ناز و خرام
То бар он хирмани оташи тамом
تا بر آن خرمن آتش تمام
Тахтҳои сандалу авду чанор
تختهای صندل و عود و چنار
Барфарози ҳам чу тахти зарнигор
برفراز هم چو تخت زرنگار
Қуббае аз тахтҳо афрошта
قبه ای از تختها افراشته
Хоҷаро бар кангараши бгзоштаҳ
خواجه را بر کنگرش بگذاشته
Наъши хоҷа бар фарози тахти нор
نعش خواجه بر فراز تخت نار
Даври он ҷои арӯсони ттор
دور آن جای عروسان تتار
Чунки оянд он арӯсони пои тахт
چونکه آیند آن عروسان پای تخت
Шод ва бар гов фано банданд рахт
شاد و بر گاو فنا بندند رخت
Дасти ҳиммат бар тан ва бар ҷон зананд
دست همت بر تن و بر جان زنند
Гӯй ҳастиро ба сад чавгон зананд
گوی هستی را به صد چوگان زنند
Бигузаранд аз ҷисм ва аз ҷони ройгон
بگذرند از جسم و از جان رایگان
Аз барои хоҷа ӣ биҳсу ҷон
از برای خواجه ی بیحس و جان
Остин бар чеҳра олам зананд
آستین بر چهره عالم زنند
Ихтилоти ҷисму ҷон бар ҳам зананд
اختلاط جسم و جان بر هم زنند
Пас бар он тахти фанои болои раванд
پس بر آن تخت فنا بالا روند
Ҳарякӣ дар ҷои худ мأўо кунанд
هریکی در جای خود مأوا کنند
Чунки биншинанд бар он таҳтаи баст
چونکه بنشینند بر آن تخته بست
Дили бибаранд аз худ ва аз ҳарчӣ ҳаст
دل ببرند از خود و از هرچه هست
Марги пеш аз маргашон пайдо шавад
مرگ پیش از مرگشان پیدا شود
Чашмашони бинои забон гуё шавад
چشمشان بینا زبان گویا شود
Ханда ӣ шодӣ зананд аз инбисот
خنده ی شادی زنند از انبساط
Оташи андари шуълаи эшон дар нишот
آتش اندر شعله ایشان در نشاط
Пас бибинанд ончӣ ноед дар назар
پس ببینند آنچه ناید در نظر
Бишинаванд онҳо каз он набӯд хабар
بشنوند آنها کز آن نبود خبر
Зинату зевари зи худ давр афкананд
زینت و زیور ز خود دور افکنند
Ҳам зи дасту гӯш ва гардан бугсаланд
هم ز دست و گوش و گردن بگسلند
Пас басӯии ҳаркасӣ зон анҷуман
پس بسوی هرکسی زان انجمن
Рӯ кунанд оянд бо вай дар сухан
رو کنند آیند با وی در سخن
Огаҳаши созанди зи истиқбол ӯ
آگهش سازند ز استقبال او
Ончӣ ояд пеш ӯ зоҳўол ӯ
آنچه آید پیش او زاحوال او
Бетафовут ончӣ гӯйанд он шавад
بی تفاوت آنچه گویند آن شود
Ақлҳо аз гуфташон ҳайрон шавад
عقلها از گفتشان حیران شود
Инчунин гӯйанд то оташ фитод
اینچنین گویند تا آتش فتاد
Ҳам даҳонишон ҳам забон барбод дод
هم دهانشان هم زبان برباد داد
Чунки марданд аз худ вФонӣ шуданд
چونکه مردند از خود وفانی شدند
Огаҳ аз асрор пинҳонӣ шуданд
آگه از اسرار پنهانی شدند
Ҳиндӯе аз баҳри ҳиндӯи мурда Эй
هندویی از بهر هندو مرده ای
Бугзарад аз ҷони ним афсурда Эй
بگذرد از جان نیم افسرده ای
Парда барчинанд аз пешаши аён
پرده برچینند از پیشش عیان
То бар ӯ гардад аёни сари ниҳон
تا بر او گردد عیان سر نهان
Дар раҳи он зиндае сармад агар
در ره آن زنده ای سرمد اگر
Зинда ҷонӣ бугзарад аз ҷону сар
زنده جانی بگذرد از جان و سر
Ман намедонам бигӯям чун шавад
من نمی دانم بگویم چون شود
Ончӣ бояд ақл аз он афзӯн шавад
آنچه باید عقل از آن افزون شود
эй аҷаб бингар ки хайли зиндагон
ای عجب بنگر که خیل زندگان
Хешро сӯзанд баҳри мурдагон
خویش را سوزند بهر مردگان
намекунад он зинда ӣ сармади талаб
می کند آن زنده ی سرمد طلب
Аз ту ҷон надиҳӣ аҷаб эй сад аҷаб
از تو جان ندهی عجب ای صد عجب
Ним ҷонии даҳ аз он сад ҷони ситон
نیم جانی ده از آن صد جان ستان
Поргини даҳ чашма ӣ ҳайвони ситон
پارگین ده چشمه ی حیوان ستان
Икқдм аз худ гузар кун эй вдўд
یکقدم از خود گذر کن ای ودود
Пас қадам бигзор дар малики хлўд
پس قدم بگذار در ملک خلود
Аз ту то сари манзили ҷонони ту
از تو تا سر منزل جانان تو
Икдўгомӣ пеш набӯд ҷони ту
یکدوگامی پیش نبود جان تو
Ҳар ду олам дар ту бошад масттар
هر دو عالم در تو باشد مستتر
Ту надорӣ аз худ эй бобои хабар
تو نداری از خود ای بابا خبر
Подшоҳӣ ва гадоӣ ме кунӣ
پادشاهی و گدایی می کنی
Ганҷи дорӣ бенавоӣ ме кунӣ
گنج داری بینوایی می کنی
Ташна мемерайу Аммони пеши ту
تشنه می میری و عمان پیش تو
Чист Аммони оби ҳайвони пеши ту
چیست عمان آب حیوان پیش تو
Ганҷи аъзам дар миён мушт туаст
گنج اعظم در میان مشت توست
Хотами ҷам дар киин ангушт туаст
خاتم جم در کهین انگشت توست
Ту гадоӣ мекунӣ бо оҳу дӯд
تو گدایی می کنی با آه و دود
Бар дар ҳар хона ӣ габру яҳуд
بر در هر خانه ی گبر و یهود
Солу ма ҷон мекунӣ дар ҳирсу оз
سال و مه جان می کنی در حرص و آز
Номи онро менаҳй умри дароз
نام آن را مینهی عمر دراز
Рӯзҳо сад ҷон кунӣ андари талаб
روزها صد جان کنی اندر طلب
То бкФи ореи ду нон аз баҳри шаб
تا بکف آری دو نان از بهر شب
Пас хурӣу фазласозӣ нони хеш
پس خوری و فضله سازی نان خویش
Рӯзи дигар ҷон кунӣ чун рӯзи пеш
روز دیگر جان کنی چون روز پیش
Кор ту инаст андари моҳу сол
کار تو اینست اندر ماه و سال
Гоҳ дар ҷон канданӣ гоҳе мбол
گاه در جان کندنی گاهی مبال
Рӯзгорони шуғлат инасту фанат
روزگاران شغلت این است و فنت
Зиндагонӣ набӯд ин ҷон канданат
زندگانی نبود این جان کندنت
намекунӣ ҷон то барояд ҷони ту
می کنی جان تا برآید جان تو
эй дариғо дарди бидрмони ту
ای دریغا درد بیدرمان تو
Дар миёни чори хасми ҷангҷӯӣ
در میان چار خصم جنگجوی
Кӣ баради ҷон эй рафиқи никхўӣ
کی برد جان ای رفیق نیکخوی
Гуми ғами мағлубии ин гоҳи он
گم غم مغلوبی این گاه آن
Чун ту рафтӣ хоҳи ину хоҳи он
چون تو رفتی خواه این و خواه آن
Чунки меронанд охир эй азиз
چونکه می رانند آخر ای عزیز
Худ бимир ва аз ғами мурдани гурез
خود بمیر و از غم مردن گریز
наме тавон то кӣ ғам айём хӯрд
می توان تا کی غم ایام خورد
Занг аз ин ғам бояд аз хотири стрд
زنگ از این غم باید از خاطر سترد
Чора ӣ ин чист донеи ҷони ман
چاره ی این چیست دانی جان من
Аз вуҷӯди хеши берун омадан
از وجود خویش بیرون آمدن
Кори оташ боядат омухтан
کار آتش بایدت آموختن
Рӯзу шаб аз пой то сар сӯхтан
روز و شب از پای تا سر سوختن
Умр рафт ва рӯз рафт ва шом рафт
عمر رفت و روز رفت و شام رفت
Сол рафт ва моҳ рафт айём рафт
سال رفت و ماه رفت ایام رفت
Дигарон рафтанди пеши ганҷу ноз
دیگران رفتند پیش گنج و ناز
Дар мақоми хона ӣ ту пеши боз
در مقام خانه ی تو پیش باز
эй ту сармасти ҳавои ҳушёри шӯ
ای تو سرمست هوا هشیار شو
эй ту дар хоби ҳаваси бедори шӯ
ای تو در خواب هوس بیدار شو
Панҷ рӯзии панҷ ва шаш хоҳад гузашт
پنج روزی پنج و شش خواهد گذشت
Хоҳи нохуши хоҳ хуш хоҳад гузашт
خواه ناخوش خواه خوش خواهد گذشت
Сад биҳишту дӯзахи андар роҳ туаст
صد بهشت و دوزخ اندر راه توست
Дида ӣ кори огаҳон огоҳ туаст
دیده ی کار آگهان آگاه توست
Ақабҳо дар пеши дорӣ эй писар
عقبها در پیش داری ای پسر
Чанд чанд охири нишинии бихбр
چند چند آخر نشینی بیخبر
Гар аз он сӯяти хабари неи кофарӣ
گر از آن سویت خبر نی کافری
Вари хабари дорӣ ва дар хобии харӣ
ور خبر داری و در خوابی خری
Пас набошад ончӣ гуфтанд огаҳон
پس نباشد آنچه گفتند آگهان
Аз хабарҳои ҷаҳонӣ бе нишон
از خبرهای جهانی بی نشان
эй бародари мурдае ту борҳо
ای برادر مرده ای تو بارها
Зиндагонии дидае бисёрҳо
زندگانی دیده ای بسیارها
Чунки мардӣ аз ҷамодӣ эй писар
چونکه مردی از جمادی ای پسر
Зиндаи гаштӣ аз наботи сабз ва тар
زنده گشتی از نبات سبز و تر