Қисса ӣ намруду иброҳӣм буд
قصه ی نمرود و ابراهیم بود
Шарҳи сўзонидну таслим буд
شرح سوزانیدن و تسلیم بود
Кард илқои ончии бурҳону далел
کرد القا آنچه برهان و دلیل
Баҳри он қавми сияҳи дили он халил
بهر آن قوم سیه دل آن خلیل
Майлашонро ҷониб имон накард
میلشان را جانب ایمان نکرد
Куфрашонро рахна дар бунён накард
کفرشان را رخنه در بنیان نکرد
Кӣ кунад дар санги хорои рахнаи об
کی کند در سنگ خارا رخنه آب
Кӣ намояди раҳ ба кӯрони офтоб
کی نماید ره به کوران آفتاب
Диҷларогар сари диҳӣ дар шӯраи зор
دجله را گر سر دهی در شوره زار
Кӣ брўёнди гулу оради баҳор
کی برویاند گل و آرد بهار
Гар наҳй сад машъали андари остон
گر نهی صد مشعل اندر آستان
Кӯру нобӣно чаҳ дорад суд аз он
کور و نابینا چه دارد سود از آن
Гар шавад ойӣнаи олами србср
گر شود آیینه عالم سربسر
Кӯрро набӯд з рӯй худ хабар
کور را نبود ز روی خود خبر
Дар замини шӯраи оби хушгувор
در زمین شوره آب خوشگوار
Ҷои боғу лолаи хори оради бабор
جای باغ و لاله خار آرد ببار
Шубҳа нодон фазояд аз далел
شبهه نادان فزاید از دلیل
Хӯн шавад аз баҳр қибтӣ равад нил
خون شود از بهر قبطی رود نیل
Ҳамчунон панди халили хуши баён
همچنان پند خلیل خوش بیان
Аз барои зумра ӣ намрудён
از برای زمره ی نمرودیان
Ҳарчӣ эшонро насиҳат доду панд
هرچه ایشان را نصیحت داد و پند
Панд ӯ шуд қайди ҷонҳошону банд
پند او شد قید جانهاشان و بند
Панд ӯ афзуд бар исёнашон
پند او افزود بر عصیانشان
Шуъла вар шуд оташи туғёнашон
شعله ور شد آتش طغیانشان
Дарраеро пари зи ҳизуми сохта
دره ای را پر ز هیزم ساخته
Солу маи ҳизум дар он андохта
سال و مه هیزم در آن انداخته
Перу бурно ҳар ки дар он марз буд
پیر و برنا هر که در آن مرز بود
намефикандӣ андари он дарраи вқўд
می فکندی اندر آن دره وقود
Хору хошокӣ бҳрҷо ёфтанд
خار و خاشاکی بهرجا یافتند
Баргирифтаи рӯ ба дарра тофтанд
برگرفته رو به دره تافتند
Оташ афканданд пас дар он дарра
آتش افکندند پس در آن دره
Кӯҳу саҳрои шуъла вар шуд яксара
کوه و صحرا شعله ور شد یکسره
Змҳрир аз об оташ даргирифт
زمهریر از آب آتش درگرفت
Аз саморо то смк озар гирифт
از سما را تا سمک آذر گرفت
Дӯди печида дар ин нилии қбоб
دود پیچیده در این نیلی قباب
Тор шуд аз дӯди чашми офтоб
تار شد از دود چشم آفتاب
Золтҳоби оташу дӯди лҳб
زالتهاب آتش و دود لهب
Ҷумлаи аҷзоӣ ҷаҳон бигрифта таб
جمله اجزای جهان بگرفته تب
Пас биҷустанд он гуруҳи нобакор
پس بجستند آن گروه نابکار
Он халил ҷон фишон кирдигор
آن خلیل جان فشان کردگار
Май дўондндши сӯии оташ ба хашм
می دواندندش سوی آتش به خشم
Ҳин биё ва гуфт меоем ба чашм
هین بیا و گفت می آیم به چشم
КоФрўзиди оташ эй намрудён
کافروزید آتش ای نمرودیان
Комдм инак сӯии оташи равон
کامدم اینک سوی آتش روان
Чунки ин оташ ба роҳи бандагии сет
چونکه این آتش به راه بندگی ست
Нест оташ балки оби зиндагии сет
نیست آتش بلکه آب زندگی ست
Ту бпои гӯйии ман аз сар май рӯм
تو بپا گویی من از سر می روم
Сӯии оташ чун самандар май рӯм
سوی آتش چون سمندر می روم
Ин на оташ балки об кавсар аст
این نه آتش بلکه آب کوثر است
Пеши ман аз оби ҳайвон хуштар аст
پیش من از آب حیوان خوشتر است