ӯ давидии худ сӯии он баҳри туф

او دویدی خود سوی آن بحر تف

Балки гзгзи ҷустӣ аз шавқу шааф

بلکه گزگز جستی از شوق و شعف

Инчунин то қурб дарра омаданд

اینچنین تا قرب دره آمدند

Олимии кофар дар онҷо саф заданд

عالمی کافر در آنجا صف زدند

Дарраҳо диданди андари иштиол

دره ها دیدند اندر اشتعال

Шуълаҳо андари ҷануб ва дар шимол

شعله ها اندر جنوب و در شمال

Саркашеда шуълаҳо то каҳкашон

سرکشیده شعله ها تا کهکشان

Бар ясор ва бар ямин оташ фишон

بر یسار و بر یمین آتش فشان

Аз туфи ҷонсӯзи он оташи куҷо

از تف جانسوز آن آتش کجا

наметавонад кас гузорад пеши по

می تواند کس گذارد پیش پا

Лекини иброҳӣм аз шавқи шарар

لیکن ابراهیم از شوق شرر

Ҳар замон мехост ояд пештар

هر زمان می خواست آید پیشتر

Неи зи оташи бим ӯро ва на бок

نی ز آتش بیم او را و نه باک

Дар дилаши чизе на ҷузи донои пок

در دلش چیزی نه جز دانای پاک

Ҳукми таклифаши нбдгри пои банд

حکم تکلیفش نبدگر پای بند

Пора кардӣ ӯ ду сад занҷиру банд

پاره کردی او دو صد زنجیر و بند

Сад каманди оҳанӣни бгсихтӣ

صد کمند آهنین بگسیختی

Ҷониби оташ давон бигурехтӣ

جانب آتش دوان بگریختی

Балки сад дарёии оташи бидрнг

بلکه صد دریای آتش بیدرنگ

Дар кашидӣ худ бикдм чун наҳанг

در کشیدی خود بیکدم چون نهنگ

Об буд он оташу моҳии халил

آب بود آن آتش و ماهی خلیل

Ваа чу обии кавсарӣ ё слсбил

وه چو آبی کوثری یا سلسبیل

Лек таклифаш нигаҳдорӣ намӯд

لیک تکلیفش نگهداری نمود

Аз раҳи таклиф худдорӣ намӯд

از ره تکلیف خودداری نمود

Пас бибастанд он гуруҳаши дасту по

پس ببستند آن گروهش دست و پا

То ба оташи аФкнндш аз ҷафо

تا به آتش افکنندش از جفا

Қурби оташ буд лекин чун маҳол

قرب آتش بود لیکن چون محال

Мондаи ҳайрони он гуруҳи бдхсол

مانده حیران آن گروه بدخصال

Чун дар оташ афкананд он шоҳ ро

چون در آتش افکنند آن شاه را

Пас бсўзоннди меҳру моҳ ро

پس بسوزانند مهر و ماه را

Комади он Иблис чун перии куҳан

کامد آن ابلیس چون پیری کهن

Чора ҷӯшад дар моин анҷуман

چاره جوشد در ماین انجمن

Ҳамчуи кнкорони барояшон рух намӯд

همچو کنکاران برایشان رخ نمود

Парда аз рухсор кнкорӣ гушӯд

پرده از رخسار کنکاری گشود

Додашон таълими илми манҷаниқ

دادشان تعلیم علم منجنیق

Манҷаниқии сохт баҳри он Фриқ

منجنیقی ساخت بهر آن فریق

Пас ншонидндши андари манҷаниқ

پس نشانیدندش اندر منجنیق

Он халили подшоҳ бе рафиқ

آن خلیل پادشاه بی رفیق

Манҷаниқ аз тоби хиҷлат таб гирифт

منجنیق از تاب خجلت تب گرفت

Рӯз шуд торику ранг шаб гирифт

روز شد تاریک و رنگ شب گرفت

Сард шуд бар ҷони худ он дами асир

سرد شد بر جان خود آن دم اثیر

Зотши ғами сӯхти ҷони змҳрир

زآتش غم سوخت جان زمهریر

Он се унсур дар гурез аз бори худ

آن سه عنصر در گریز از بار خود

Дар таҳайюри оташи андари кори худ

در تحیر آتش اندر کار خود

Чун насузонам ки инам иқтизост

چون نسوزانم که اینم اقتضاست

Табъ ман сӯзанда аз амр худост

طبع من سوزنده از امر خداست

Чун бисӯзам ин халил довар аст

چون بسوزم این خلیل داور است

Халқи оламро далел ва раҳбар аст

خلق عالم را دلیل و رهبر است

Дида аз дидан фурӯбаст офтоб

دیده از دیدن فروبست آفتاب

Чархро омад сукӯни хоки изтироб

چرخ را آمد سکون خاک اضطراب

Србсри аҷзои олами мунтазир

سربسر اجزای عالم منتظر

То чаҳ фармоед млики муқтадир

تا چه فرماید ملیک مقتدر

Бод дар ҷавлон ки то гуяд худо

باد در جولان که تا گوید خدا

Андарони шаҳри афканди он шуъла ҳо

اندران شهر افکند آن شعله ها

Саркашеда об то фармон расад

سرکشیده آب تا فرمان رسد

Хешро брқлзм оташ занад

خویش را برقلزم آتش زند

Оташи бечораи худ омода буд

آتش بیچاره خود آماده بود

То аз он габрони براردи гирду дӯд

تا از آن گبران برآرد گرد و دود

Мунтазири хоку гушӯдаи сад даҳон

منتظر خاک و گشوده صد دهان

То бибалъад зумра ӣ намрудён

تا ببلعد زمره ی نمرودیان

Машкҳо бар дӯш бигрифта саҳоб

مشکها بر دوش بگرفته سحاب

То чаҳ ояд аз худо ӯро хитоб

تا چه آید از خدا او را خطاب

Мавҷҳо оварда дарёҳо ба лаб

موجها آورده دریاها به لب

То чаҳ фармон ояд эшонро зи раб

تا چه فرمان آید ایشان را ز رب

Саф кашида ҷумлаи мурғон дар ҳаво

صف کشیده جمله مرغان در هوا

То кунанд андари раҳаши ҷонҳо фидо

تا کنند اندر رهش جانها فدا

Каъбаи сари бардошти зи ақтори ҳарам

کعبه سر برداشت ز اقطار حرم

То бибинад ҳоли меъмори ҳарам

تا ببیند حال معمار حرم

Далв бар кафи чоҳи замзам дар садад

دلو بر کف چاه زمزم در صدد

То магари обӣ бар он оташ занад

تا مگر آبی بر آن آتش زند

Изтироб афтод дар рукну мақом

اضطراب افتاد در رکن و مقام

Шуд сафо беназму Марва бе низом

شد صفا بی نظم و مروه بی نظام

Чун кашиданд он таноби манҷаниқ

چون کشیدند آن طناب منجنیق

Вохлило шуд баланд аз ҳар Фриқ

واخلیلا شد بلند از هر فریق

Шӯришӣ афтод дар ин на қбоб

شورشی افتاد در این نه قباب

Дар савобати гашти пайдои инқилоб

در ثوابت گشت پیدا انقلاب

Шӯр ва ғавғо шуд бпо дар ломакон

شور و غوغا شد بپا در لامکان

Ғулғула афтод андари қудсён

غلغله افتاد اندر قدسیان

Ғурфа ӣ болоӣён бенур шуд

غرفه ی بالائیان بی نور شد

Ҳлқлаҳ ӣ Каррӯбӣон пуршӯр шуд

حلقله ی کروبیان پرشور شد

Сафи тоъоти малик аз ҳам бирехт

صف طاعات ملک از هم بریخت

Ришта ӣ тасбеҳ тоъаташон гусехт

رشته ی تسبیح طاعتشان گسیخت

Ҳоиу ҳўӣии гашти пайдо дар фалак

های و هوئی گشت پیدا در فلک

Ваҳшатӣ афтод дар мавҷи малик

وحشتی افتاد در موج ملک

Ҷумлаи афтоданд дар аҷзу ниёз

جمله افتادند در عجز و نیاز

К-эии худо эй подшоҳи корсоз

کای خدا ای پادشاه کارساز

Як муваҳҳид нест ҷуз ӯ дар замин

یک موحد نیست جز او در زمین

Нест иктни ҳақи парасти ростин

نیست یکتن حق پرست راستین

Чун писандяш эй худоӣ бе қарин

چون پسندیش ای خدای بی قرین

Инчунин мағлуби қавми золимин

اینچنین مغلوب قوم ظالمین

Дар басити хоку иқлӣми шуҳуд

در بسیط خاک و اقلیم شهود

Ҷузи сараш дар саҷда ?ут ноед фурӯд

جز سرش در سجده ات ناید فرود

Дар замини ҷуз ӯ дили ҳушёри не

در زمین جز او دل هشیار نی

Ғайр ӯ шабҳо касе бедори не

غیر او شبها کسی بیدار نی

Ҷузи дилаши икдл ба умед ту нест

جز دلش یکدل به امید تو نیست

Як забон гуёӣ тавҳид ту нест

یک زبان گویای توحید تو نیست

Каф ба даргоҳати ҷуз ӯ кас барнадошт

کف به درگاهت جز او کس برنداشت

Тухми меҳратро касе ҷуз ӯ накошт

تخم مهرت را کسی جز او نکاشت

эй дареғ аз нолаи шабҳои ӯ

ای دریغ از ناله شبهای او

эй дареғ аз ҳаии ҳай ва ҳайҳои ӯ

ای دریغ از هی هی و هیهای او

эй дареғ аз қомат хам гашта аш

ای دریغ از قامت خم گشته اش

Аз дили бирёни хуши оғишта аш

از دل بریان خوش آغشته اش

Ваон аз фарёд ёрб ёрбаш

وان از فریاد یارب یاربش

Гиряҳои рӯзу афғони шабаш

گریه های روز و افغان شبش

Сина ӣ покаш муҳаббатҳои туаст

سینه ی پاکش محبتهای توست

Ҳам дил ӯ хилвати ту гоҳ туаст

هم دل او خلوت تو گاه توست

Кӣ тавон дидан чунин ӯро забун

کی توان دیدن چنین او را زبون

эй худо дар панҷа ӣ ин қавми дун

ای خدا در پنجه ی این قوم دون

ё бигӯ то ҷумла ҷонбозӣ кунем

یا بگو تا جمله جانبازی کنیم

Бо ваии андари оташ анбозӣ кунем

با وی اندر آتش انبازی کنیم

Ҳамроҳ ӯ тан дар оташи дрзним

همراه او تن در آتش درزنیم

Оташи андари болу андар пар занем

آتش اندر بال و اندر پر زنیم

Чун халил ту бисӯзад эй ҷалил

چون خلیل تو بسوزد ای جلیل

Ҷони мо ҳам дар раҳаш бошад сиблат

جان ما هم در رهش باشد سبیل

ё бидиҳ дастурӣ эй султони ҷон

یا بده دستوری ای سلطان جان

То занем оташ бар ин намрудён

تا زنیم آتش بر این نمرودیان

Кӯҳҳошони ҷумла бар сар афканем

کوههاشان جمله بر سر افکنیم

Ҷисмашон бо хоки раҳ яксон кунем

جسمشان با خاک ره یکسان کنیم

Ларза андозем бар андоми хок

لرزه اندازیم بر اندام خاک

Хокро аз лавсашон созем пок

خاک را از لوثشان سازیم پاک

Сарнигӯн созем шаҳристони шан

سرنگون سازیم شهرستان شان

Ҳам бсўзоними хонимони он

هم بسوزانیم خانمان آن

ё бифармо то ба ӯ ёрӣ кунем

یا بفرما تا به او یاری کنیم

Мари халилатро нигаҳдорӣ кунем

مر خلیلت را نگهداری کنیم

Рӯз ва шаб гирдем андари кӯй ӯ

روز و شب گردیم اندر کوی او

Чашм бад созем давр аз рӯй ӯ

چشم بد سازیم دور از روی او

Пари кашем ва то ба афлокаш барем

پر کشیم و تا به افلاکش بریم

Ҳам буруни зини хок нопокаш барем

هم برون زین خاک ناپاکش بریم

Шуд хитоб аз ҳақ ба он Каррӯбӣон

شد خطاب از حق به آن کروبیان

Кӣ барои хизматами бастаи миён

کی برای خدمتم بسته میان

Ҳаст дастурии шуморо србср

هست دستوری شما را سربسر

Сӯй хокстон кунед акнӯн сафар

سوی خاکستان کنید اکنون سفر

Мари халиламро ҳаводорӣ кунед

مر خلیلم را هواداری کنید

Гар яке гуяд дусад чандон кунед

گر یکی گوید دوصد چندان کنید