Чун шуниданд ин хитоби он қудсён
چون شنیدند این خطاب آن قدسیان
Аз само карданд рӯ дар хокдон
از سما کردند رو در خاکدان
Ҷумла багушӯданд аз ҳам болу пар
جمله بگشودند از هم بال و پر
Ҷониби ин дашти ғброи паии сипар
جانب این دشت غبرا پی سپر
Ҳар яке ҷустӣ аз он дигари сабақ
هر یکی جستی از آن دیگر سبق
То бпоиин омаданд аз на тибқ
تا بپایین آمدند از نه طبق
Манҷаниқи андари ҳавои бархеста
منجنیق اندر هوا برخاسته
Комади аввали як малики ороста
کامد اول یک ملک آراسته
К-эии халили аллоҳи манам дорои бод
کای خلیل الله منم دارای باد
Ҳақи зимоми бод дар дастами ниҳод
حق زمام باد در دستم نهاد
Ҳам бидиҳ фармон ки гӯям бод ро
هم بده فرمان که گویم باد را
Барканд ин қавм бебунёд ро
برکند این قوم بی بنیاد را
Ҷлаҳро бар кӯҳ ва бар саҳро занад
جله را بر کوه و بر صحرا زند
Хаймаи шан бар лаҷа ӣ дарё занад
خیمه شان بر لجه ی دریا زند
Ҳам бирезади оташи сӯзонишон
هم بریزد آتش سوزانشان
Ҳам ба хонимон ва ҳам бар ҷонишон
هم به خانمان و هم بر جانشان
Ҷисму ҷонишони дӯд хокистар кунад
جسم و جانشان دود خاکستر کند
Срўриҳоро з сарашон дараканд
سروریها را ز سرشان درکند
Ҳаркии баҳри дайгарӣ оташ фурухт
هرکه بهر دیگری آتش فروخت
Бояд аввали худ дар он оташ бсухт
باید اول خود در آن آتش بسوخت
Ҳарки хоҳад оташӣ афрӯхтан
هرکه خواهد آتشی افروختن
Боядаш дар оташи худ сӯхтан
بایدش در آتش خود سوختن
Гуфт иброҳӣм ӯро кӣ малик
گفت ابراهیم او را کی ملک
Мкрмт кардӣ ҷзоءи хирлк
مکرمت کردی جزاء خیرلک
Моу умматро бирав бо ҳам гузор
ما و امت را برو با هم گذار
Ин ман ва ин оташи ин парвардгор
این من و این آتش این پروردگار
Оташи андари роҳи он султони род
آتش اندر راه آن سلطان راد
Гарчи сад дарё буд бодаст бод
گرچه صد دریا بود باد است باد
Аз пай омад он малики дигари равон
از پی آمد آن ملک دیگر روان
К-эии халили сидқ вае ҷони ҷаҳон
کای خلیل صدق و ای جان جهان
Ҷумлаи дарёҳо ба фармон мананд
جمله دریاها به فرمان منند
Кӯҳҳо ларзони з тӯфон мананд
کوهها لرزان ز توفان منند
Рухсатии даҳ баҳрро бар пари занам
رخصتی ده بحر را بر پر زنم
Мавҷи дарёҳо бар он ахгари занам
موج دریاها بر آن اخگر زنم
Нохдоим лек тӯфонӣ кунам
ناخدایم لیک توفانی کنم
Дар басити хок вайронӣ кунам
در بسیط خاک ویرانی کنم
Гуфт рӯи рӯи ҳақи зи ту хушнӯди бод
گفت رو رو حق ز تو خشنود باد
Ҷони фидоӣ онкӣ ҳаст ва буд бод
جان فدای آنکه هست و بود باد
Чунки дар роҳи шаҳи хубон буд
چونکه در راه شه خوبان بود
Обу оташи пеши ман яксон буд
آب و آتش پیش من یکسان بود
Обўи оташро бар ман фарқ нест
آبو آتش را بر من فرق نیست
Дӯстонро фикри ҳрқ ва ғарқ нест
دوستان را فکر حرق و غرق نیست
Гар бисӯзад ин танами қурбон ӯ
گر بسوزد این تنم قربان او
Вар бибахшоед зиҳии эҳсон ӯ
ور ببخشاید زهی احسان او
Кони малики дигари з пай омад равон
کان ملک دیگر ز پی آمد روان
Сад сано ва сад ситоиш дар даҳон
صد ثنا و صد ستایش در دهان
Кин манам сарҳанги абру раъду барқ
کاین منم سرهنگ ابر و رعد و برق
Гуҳ ба мағрибашони кашам гоҳе ба шарқ
گه به مغربشان کشم گاهی به شرق
Рухсатии даҳ то бигӯям мари саҳоб
رخصتی ده تا بگویم مر سحاب
Андари ин оташ фурӯ резанд об
اندر این آتش فرو ریزند آب
Оташи намрудён абтар кунам
آتش نمرودیان ابتر کنم
Ҳам аз он пас хокашон барсар кунам
هم از آن پس خاکشان برسر کنم
Гуфт он шаҳ ҳарчӣ бошад хуш буд
گفت آن شه هرچه باشد خوش بود
Хоҳ бошад оби хоҳи оташ буд
خواه باشد آب خواه آتش بود
Ман зи ту оташи зи ту эй муҳташам
من ز تو آتش ز تو ای محتشم
Хоҳ дар обам фикан хоҳи оташам
خواه در آبم فکن خواه آتشم
Ҳамчунин омад аз он рӯҳонӣон
همچنین آمد از آن روحانیان
Ончӣ ноед дар шумор ва дар баён
آنچه ناید در شمار و در بیان
Ҳарякиро узрхоҳ омад халил
هریکی را عذرخواه آمد خلیل
Неи аъонти ҷуст не омад дахил
نی اعانت جست نی آمد دخیل
Ҳар ки он густохи базм шоҳ шуд
هر که آن گستاخ بزم شاه شد
Аз ъўонон кӣ аъонт хоҳ шуд
از عوانان کی اعانت خواه شد
Ҳаркии андари базми шаҳи муҳаррам буд
هرکه اندر بزم شه محرم بود
Кӣ дахили ҳоҷиб ва дарбон шавад
کی دخیل حاجب و دربان شود
Ҳарки донад шоҳро донои роз
هرکه داند شاه را دانای راز
Кӣ ба назд тарҷумони оради ниёз
کی به نزد ترجمان آرد نیاز
Зон млоики ҳеҷ як ҳоҷат нахост
زان ملایک هیچ یک حاجت نخواست
Сар дар оташ манҷаниқ оварад рост
سر در آتش منجنیق آورد راست