Як бузургӣ май гузашти андари раҳе

یک بزرگی می گذشت اندر رهی

Дид ногуҳ бар лаб бомай маӣ

دید ناگه بر لب بامی مهی

Ма на бали хуршеди чорами осмон

مه نه بل خورشید چارم آسمان

Рӯй ӯ бар осмони пртўФшон

روی او بر آسمان پرتوفشان

Аз камони абрувони мшкбор

از کمان ابروان مشکبار

Сайди афкан аз ямин ва аз ясор

صید افکن از یمین و از یسار

Вази каманди гесувони тобдор

وز کمند گیسوان تابدار

Бастаи пои раҳравон аз ҳар канор

بسته پای رهروان از هر کنار

Оннигор сайди ҷӯ аз тарафи бом

آن نگار صید جو از طرف بام

Бо нигоҳии сохт кор он ҳамам

با نگاهی ساخت کار آن همام

Дили зи орифи баради боло бо каманд

دل ز عارف برد بالا با کمند

Бо каманди он ду гесуии баланд

با کمند آن دو گیسوی بلند

Дили рабӯд аз синау ҳушаши зи сар

دل ربود از سینه و هوشش ز سر

Бедил ва биҳуш монад он раҳи сипар

بیدل و بیهوش ماند آن ره سپر

Сӯй манзил рафту дандон бар ҷигар

سوی منزل رفت و دندان بر جگر

Неи хабар аз пой ӯро неи зи сар

نی خبر از پای او را نی ز سر

Як ду рӯзии хӯн дил хӯрду хазид

یک دو روزی خون دل خورد و خزید

Оқибати ишқаши Аннан аз каф кашид

عاقبت عشقش عنان از کف کشید

Оташи ишқаши шарар ангез шуд

آتش عشقش شرر انگیز شد

Ҷоми саҳбои ғамаш лабрез шуд

جام صهبای غمش لبریز شد

Хона бар ӯ танг шуд чун чашм мем

خانه بر او تنگ شد چون چشم میم

Дашт шуд чун дӯзаху гулшани ҷҳим

دشت شد چون دوزخ و گلشن جحیم

Пас гузари афканди андари пои бом

پس گذر افکند اندر پای بام

Неи асар зон дид ва не бишунид ном

نی اثر زان دید و نی بشنید نام

Пас яке занбил чун аббоси дўс

پس یکی زنبیل چون عباس دوس

Барграфту ҷуст чун тирии зи қавс

برگرفت و جست چون تیری ز قوس

Рафт сӯии хона ӣ он дилрабо

رفت سوی خانه ی آن دلربا

Гуфт ёрони чизе аз баҳри худо

گفت یاران چیزی از بهر خدا

Шиӣии ллаҳи шиӣии ллаҳ эй маон

شیئی لله شیئی لله ای مهان

Ман гадои оҷизами баси мстҳон

من گدای عاجزم بس مستهان

Бар дар он хонаи бас фарёд кард

بر در آن خانه بس فریاد کرد

То ки соҳибхона ӯро ёд кард

تا که صاحبخانه او را یاد کرد

Саъй ва ҳиммат ҳаст мифтоҳи фараҷ

سعی و همت هست مفتاح فرج

Ман қръи бобои вқди лаҷи влҷ

من قرع باباً وقد لج ولج

Ҳарки дар зад хонаеро оқибат

هرکه در زد خانه ای را عاقبت

Дргшоиндш ба меҳру марҳамат

درگشایندش به مهر و مرحمت

Нест аз дуни ҳимматии чизеи бтар

نیست از دون همتی چیزی بتر

Кӯи з беҳиммат касе маҳрӯмтар

کو ز بی همت کسی محرومتر

Саъйу ҳиммат дар касе чун ҷамъ шуд

سعی و همت در کسی چون جمع شد

Базми оламро чароғ ва шамъ шуд

بزم عالم را چراغ و شمع شد

Ман чунин донам ки он мискини гадо

من چنین دانم که آن مسکین گدا

намешавад аз саъйу ҳиммати подшо

می شود از سعی و همت پادشا

наме тавон аз саъй бар афлок шуд

می توان از سعی بر افلاک شد

эй хуши онкўи соъӣ ва чолок шуд

ای خوش آنکو ساعی و چالاک شد

Роҳи он бояд вале ҷуст аз нахуст

راه آن باید ولی جست از نخست

Вонгаҳеи паймӯди раҳи чолоку чуст

وانگهی پیمود ره چالاک و چست

Аз касолати мард абтар ме шавад

از کسالت مرد ابتر می شود

Лоиқи рўбнд ва мъҷр ме шавад

لایق روبند و معجر می شود

Зояд аз дуни ҳимматӣ эй ёри фард

زاید از دون همتی ای یار فرد

Зиллату аҷзу забунии баҳри мард

ذلت و عجز و زبونی بهر مرد

Вази касолати накбату идбори зод

وز کسالت نکبت و ادبار زاد

То чаҳ зояд худ аз ин ду эй имод

تا چه زاید خود از این دو ای عماد