Як каниз омад бкФи яктои нон
یک کنیز آمد بکف یکتای نان
Гуфт бустон эй гадои аинҷоммон
گفت بستان ای گدا اینجاممان
Не гирифт он нон ва не гуфташ ҷавоб
نی گرفت آن نان و نی گفتش جواب
Шиӣӣ ллаҳ гуфт бо сад обу тоб
شیئی لله گفت با صد آب و تاب
Як ду гомии гашти давру бозгашт
یک دو گامی گشت دور و بازگشت
Бози биллоҳи шиӣиро анбози гашт
باز بالله شیئی را انباز گشت
Обаши андари чашму гиря дар гулӯ
آبش اندر چشم و گریه در گلو
Шиӣии ллаҳи шиӣии ллаҳи кор ӯ
شیئی لله شیئی لله کار او
Гуфт бо сад нолаи соҳиби дувалатон
گفت با صد ناله صاحب دولتان
Ин гадоро баҳри ҳақи яктои нон
این گدا را بهر حق یکتای نان
Он канизаки боз нон овараду об
آن کنیزک باز نان آورد و آب
Гуфт бустон эй гадои рӯ бо шитоб
گفت بستان ای گدا رو با شتاب
Дасти вопаси бараду гомӣ чанд рафт
دست واپس برد و گامی چند رفت
Боз баргардед сӯии хонаи зафт
باز برگردید سوی خانه زفت
Кард фарёдӣ ки эй аҳли сарой
کرد فریادی که ای اهل سرای
Як карам бар ин гадои баҳри худоӣ
یک کرم بر این گدا بهر خدای
эй шумо аз хон неъмати коми гир
ای شما از خوان نعمت کام گیر
Ёд оред аз гадоёни фақир
یاد آرید از گدایان فقیر
эй карямони як шабии баҳри худо
ای کریمان یک شبی بهر خدا
Луқма бурдоред бар ёди гадо
لقمه بردارید بر یاد گدا
эй шумо дар хоби роҳати хуфтагон
ای شما در خواب راحت خفتگان
Ёд оред охир аз ошуфтагон
یاد آرید آخر از آشفتگان
Бози аҳли он сарои ошу таом
باز اهل آن سرا آش و طعام
Сӯяш овараданд бустони ин адоам
سویش آوردند بستان این ادام
Шиӣӣ ллаҳ гуфт боз ва пас давид
شیئی لله گفت باز و پس دوید
Бозгашту наъра ӣ дигар кашид
بازگشت و نعره ی دیگر کشید
Қанду ҳалвоу шукр аз баҳр ӯ
قند و حلوا و شکر از بهر او
Боз овараданд напазируфт азу
باز آوردند نپذیرفت ازو
Сим ва зар доданд ӯро пас фиканд
سیم و زر دادند او را پس فکند
Шиӣӣ ллаҳ гуфт бо бонги баланд
شیئی لله گفت با بانگ بلند
Ҳарчӣ доданд аз гадоӣ бас накард
هرچه دادند از گدایی بس نکرد
Аз даруни хонаи рӯро пас накард
از درون خانه رو را پس نکرد
Рӯзгорони кор ӯ ин буду бас
روزگاران کار او این بود و بس
Воқиф аз розаш на ҷуз ӯ ҳечкас
واقف از رازش نه جز او هیچکس
Бист Крет ҳар шабу рӯзи он гадо
بیست کرت هر شب و روز آن گدا
Баҳр кдиаҳ мешудӣ то он саро
بهر کدیه می شدی تا آن سرا
Баркафаши занбилу вирдаши ин сухан
برکفش زنبیل و وردش این سخن
Шиӣии ллаҳ эй карямони змн
شیئی لله ای کریمان زمن
Чун чунин диданди аҳли он саро
چون چنین دیدند اهل آن سرا
Пеш ӯ ҷустанд кӣ сафарии гадо
پیش او جستند کی سفری گدا
Мо ндидстим чун ту нргдо
ما ندیدستیم چون تو نرگدا
Ту бигӯ оё гадоӣ ё бало
تو بگو آیا گدایی یا بلا
Обрӯӣ ҳар гадои барда Эй
آبروی هر گدایی برده ای
Шаст аббоси андар анбон карда Эй
شصت عباس اندر انبان کرده ای
Неи сетонеи нон на ҳалвои неи шукр
نی ستانی نان نه حلوا نی شکر
Не рӯй зинҷо ба сим ва на ба зар
نی روی زینجا به سیم و نه به زر
Он гадо чун ин шунид аз хоҷагон
آن گدا چون این شنید از خواجگان
Гуфт бгзоридм эй озодагон
گفت بگذاریدم ای آزادگان
Гар гадои баҳри оши оўрдмӣ
گر گدایی بهر آش آوردمی
Ашками худ пора пора кардамӣ
اشکم خود پاره پاره کردمی
Баҳри нонгар давратони грдидмӣ
بهر نان گر دورتان گردیدمی
Ашками нони хори худ бдридмӣ
اشکم نان خوار خود بدریدمی
Ошиқами ман бар гадои рӯзу шаб
عاشقم من بر گدایی روز و شب
Ҷони ман бастаи сет бо ҷони талаб
جان من بسته ست با جان طلب
Ман гадоӣ хоҳам эй ёрон на нон
من گدایی خواهم ای یاران نه نان
Ин гадои пеши ман хуштар зҷон
این گدایی پیش من خوشتر زجان
Ин бигуфту ашк аз чашмон фишонд
این بگفت و اشک از چشمان فشاند
Кадхудои он саро ҳайрон бимонад
کدخدای آن سرا حیران بماند
Соъатӣ бигирист ошиқи зори зор
ساعتی بگریست عاشق زار زار
Ашк ӯ резон чу борони баҳор
اشک او ریزان چو باران بهار
Ишқи охири саркашӣ оғоз кард
عشق آخر سرکشی آغاز کرد
Шуд Аннан аз дасту кашф роз кард
شد عنان از دست و کشف راز کرد
Гуфт ҳастам ман гадоӣ рӯй дӯст
گفت هستم من گدای روی دوست
Аз гадои матлабам дидор ӯст
از گدایی مطلبم دیدار اوست
Гар тараҳҳум мекунӣ эй марди ма
گر ترحم می کنی ای مرد مه
Ҷуръае аз шарбати дидори даҳ
جرعه ای از شربت دیدار ده
Ман гадо ҳастам гадои як назар
من گدا هستم گدای یک نظر
Як назари хуштар зи сад кони шукр
یک نظر خوشتر ز صد کان شکر
Икдлии андари раҳе гум карда ам
یکدلی اندر رهی گم کرده ام
Пай ба ӣнҷо дар талаб оварда ам
پی به اینجا در طلب آورده ام
ё дил гум кардаамро боздиҳ
یا دل گم کرده ام را بازده
ё ба ин длхстаҳи тарк ва тоз даҳ
یا به این دلخسته ترک و تاز ده
ё ба тарк ғамза фармое сухан
یا به ترک غمزه فرمایی سخن
Резади андари остонати хӯни ман
ریزد اندر آستانت خون من
эй хушо он сар ки дар роҳ ту шуд
ای خوشا آن سر که در راه تو شد
Хок дар роҳи гузаргоҳ ту шуд
خاک در راه گذرگاه تو شد
эй хунаки он дил ки хӯн шуд дар ғамат
ای خنک آن دل که خون شد در غمت
Ваон танӣ кон шуд нисори мақдамат
وان تنی کان شد نثار مقدمت
Хуш буд ҷон лек аз баҳри нисор
خوش بود جان لیک از بهر نثار
Дар нисори хокпои он нигор
در نثار خاکپای آن نگار
Сархушаст аммо ба Фтўроки шаҳӣ
سرخوش است اما به فتوراک شهی
Тан накӯ бошад вале хоки раҳе
تن نکو باشد ولی خاک رهی
Дида хуш бошад вале дар рӯй ту
دیده خوش باشد ولی در روی تو
Дил вале дар чанбари гесуии ту
دل ولی در چنبر گیسوی تو
Ҷӯямат чун ҷустуҷӯии ту хуш аст
جویمت چون جستجوی تو خوش است
Аз ту гӯям гуфтугӯии ту хуш аст
از تو گویم گفتگوی تو خوش است
Ранҷи ту дар ҷони ман ранҷӣ хуш аст
رنج تو در جان من رنجی خوش است
Дарди ту андари дилами ганҷӣ хуш аст
درد تو اندر دلم گنجی خوش است
Саргузашти ошиқон эй дӯстон
سرگذشت عاشقان ای دوستان
Дафтарӣ хоҳад ба паҳнои ҷаҳон
دفتری خواهد به پهنای جهان
Ин замон бигзор то вақт дигар
این زمان بگذار تا وقت دگر
Рӯ баён кун ончӣ будат дар назар
رو بیان کن آنچه بودت در نظر
Ман ҳаме гуфтам дуои авлиё
من همی گفتم دعای اولیا
Неи паии дафъ қазо ҳасту бало
نی پی دفع قضا هست و بلا
Балки бошад дар назарашони амтсол
بلکه باشد در نظرشان امتثال
Амтсоли амри шоҳи зулҷалол
امتثال امر شاه ذوالجلال
Аз худо омад чу адъўнии хитоб
از خدا آمد چو ادعونی خطاب
Дар дуо оянд зини рӯ эй ҷаноб
در دعا آیند زین رو ای جناب
намекунанд он авлиёъи мҷтбо
می کنند آن اولیاء مجتبا
Дар дуои ҳам бар ишорати иктифо
در دعا هم بر اشارت اکتفا
Хоҳиши пайдоу тасреҳи талаб
خواهش پیدا و تصریح طلب
Чунки бошад наздашон сӯъи адаб
چونکه باشد نزدشان سوء ادب
Як ишорати сӯй ҳоҷат ме кунад
یک اشارت سوی حاجت می کند
Ҳоҷати худро кифоят ме кунад
حاجت خود را کفایت می کند
Ҳамчуи он Айюби зори мубтало
همچو آن ایوب زار مبتلا
Гӯ накард аз баҳри дафъи зри дуо
گو نکرد از بهر دفع ضر دعا
Раби ании мусинӣ алзр гуфту бас
رب انی مسنی الضر گفت و بس
Бар чунин кун ё чунон кун зад нафас
بر چنین کن یا چنان کن زد نفس
Ҳам ту ҳастӣ арҳм аз кули раҳим
هم تو هستی ارحم از کل رحیم
Ҳам ман андари ҷурму андари хавфу бим
هم من اندر جرم و اندر خوف و بیم
ё балоҳое ки бишунидӣ азу
یا بلاهایی که بشنیدی ازو
Пеш аз ин бо ҳақ нагуфт он никхў
پیش از این با حق نگفت آن نیکخو
Ҳамчунин Юнус ки дар баҳри бало
همچنین یونس که در بحر بلا
Шуд ба фармони илоҳии ошно
شد به فرمان الهی آشنا
Пеш аз ин дар лаҷа дарё нагуфт
پیش از این در لجه دریا نگفت
Кӣ худои фарди биҳмтои ҷуфт
کی خدای فرد بیهمتای جفت
Анати зўолсбҳони волмҷдолмтин
انت ذوالسبحان والمجدالمتین
Аннии қади канти баъзи алзолмин
اننی قد کنت بعض الظالمین
Сарвари лўлоки шоҳи анбиё
سرور لولاک شاه انبیا
ӣнқадари ҳам дам назд андари дуо
اینقدر هم دم نزد اندر دعا
Рӯ ба он султон беанбоз кард
رو به آن سلطان بی انباز کرد
Гӯшаи чашми умедӣ боз кард
گوشه چشم امیدی باز کرد