Рӯ бихон аз мусҳафи ҳақ қад нарай
رو بخوان از مصحف حق قد نری
Қади тақаллуби вҷҳки нҳўолсмоء
قد تقلب وجهک نحوالسماء
Он халили бовафои неки ху
آن خلیل باوفای نیک خو
Ҳам бигуфт ало ки ҳасбии илма
هم بگفت الا که حسبی علمُهُ
Неи аъонти ҷуст аз рӯҳи алқудс
نی اعانت جست از روح القدس
Не гушӯд андари дуои вло на лъс
نی گشود اندر دعا ولا نه لعس
Аз шарори оташаш парво набӯд
از شرار آتشش پروا نبود
Дар дилаши ҷузи ёди он якто набӯд
در دلش جز یاد آن یکتا نبود
Пас ба астмсоки он ҳабли васиқ
پس به استمساک آن حبل وثیق
Андари оташи брФтод аз манҷаниқ
اندر آتش برفتاد از منجنیق
Манҷаниқ аз тоби ғам битоб шуд
منجنیق از تاب غم بیتاب شد
Оташ аз хиҷлат ту гуфтӣ об шуд
آتش از خجلت تو گفتی آب شد
Чун дар оташи аўФтоди он сарфароз
چون در آتش اوفتاد آن سرفراز
Гуфт бингар ҳолам эй донои роз
گفت بنگر حالم ای دانای راز
Комад аз ҳақ бо ҷалол ва бо итоб
کامد از حق با جلال و با عتاب
Сӯии он оташи хитоби мустатоб
سوی آن آتش خطاب مستطاب
Сарду солими шӯ ки фармоем чунин
سرد و سالم شو که فرمایم چنین
Сарду солими ҳамчуи фирдавси барин
سرد و سالم همچو فردوس برین
эй ҳарорати ту зи оташи даври шӯ
ای حرارت تو ز آتش دور شو
эй шарорати зини шарари маҳҷӯри шӯ
ای شرارت زین شرر مهجور شو
Зини шарор эй шуълаи ту хомӯши шӯ
زین شرار ای شعله تو خاموش شو
Ҷумлаи озргўну оташи пӯши шӯ
جمله آذرگون و آتش پوش شو
эй дарраи ту ғайрат артнг бош
ای دره تو غیرت ارتنگ باش
Рашки сад Кашмӣр ва ҳафтсад панг бош
رشک صد کشمیر و هفتصد پنگ باش
эй съири тафтаи ту гулзори шӯ
ای سعیر تفته تو گلزار شو
эй замини шӯраи наргиси зори шӯ
ای زمین شوره نرگس زار شو
Гулистони шӯи бӯстони шӯи боғи шӯ
گلستان شو بوستان شو باغ شو
Ҳам чамани ҳам марғзору роғи шӯ
هم چمن هم مرغزار و راغ شو
Чашмаҳо дар ин чаман ҷорӣ шавед
چشمه ها در این چمن جاری شوید
Борҳои ашбоҳ ва анворӣ шавед
بارها اشباح و انواری شوید
Хорҳо гулҳои райҳонӣ шавед
خارها گلهای ریحانی شوید
Сангҳо ёқӯт румонӣ шавед
سنگها یاقوت رمانی شوید
Худ бурун оред гулбунҳо зи хок
خود برون آرید گلبنها ز خاک
Миваҳои ғунчаҳо аз он шток
میوه های غنچه ها از آن شتاک
Сарвҳо қадҳо броФрозиди рост
سروها قدها برافرازید راست
Норванҳо ҷӯйборон аз шумост
نارونها جویباران از شماست
эй бунафшаи гирди чашмаи сари брор
ای بنفشه گرد چشمه سر برار
эй алолаҳ дар хиёбон кун қарор
ای الاله در خیابان کن قرار
Боргаҳи зани андарин дашт эй баҳор
بارگه زن اندرین دشت ای بهار
Чатр тоўсӣ фикан аз ҳар канор
چتر طاوسی فکن از هر کنار
эй сабо аз ин чаман ғофил машав
ای صبا از این چمن غافل مشو
эй насим аз арзааш беруни Марв
ای نسیم از عرضه اش بیرون مرو
Тарк кун аз ин чамани домани кашон
ترک کن از این چمن دامن کشان
Атри гул бар гесуӣ сунбул фишон
عطر گل بر گیسوی سنبل فشان
Чун хитоби ҳақ ба он оташ расед
چون خطاب حق به آن آتش رسید
Хаймаи фарвардин ба он саҳро кашид
خیمه فروردین به آن صحرا کشید
Омад онҷои мавсими ардии биҳишт
آمد آنجا موسم اردی بهشت
Он замин шуд рашки минӯу биҳишт
آن زمین شد رشک مینو و بهشت
Боргаҳи афрошти султони баҳор
بارگه افراشت سلطان بهار
Бо сипоҳи сарву шамшоду чанор
با سپاه سرو و شمشاد و چنار
Кард барпои андари он дашт аз саҳоб
کرد برپا اندر آن دشت از سحاب
Хайма ӣ симобии заррини таноб
خیمه ی سیمابی زرین طناب
Нтъи миноеи з сабза густаред
نطع مینایی ز سبزه گسترید
Боди озорӣ дарон доман кашид
باد آزاری دران دامن کشید
Ҳар канории чашма ӣ обии равон
هر کناری چشمه ی آبی روان
Бар лаб ҳар чашмае сарвии равон
بر لب هر چشمه ای سروی روان
Бар сар ҳар сарви қамарӣ дар наво
بر سر هر سرو قمری در نوا
Ҳамчуи тасбеҳи млоик дар само
همچو تسبیح ملایک در سما
Ҳар канории гулбунии сар бар зада
هر کناری گلبنی سر بر زده
Дар сар ҳар гулбунии гул сар зада
در سر هر گلبنی گل سر زده
Пой ҳар гули андалебӣ дар фиғон
پای هر گل عندلیبی در فغان
Бар навой нағмаи қуддусён
بر نوای نغمه قدوسیان
Ҷилвагар ҳар сӯи арӯсони чаман
جلوه گر هر سو عروسان چمن
Наварӯсони анҷуман дар анҷуман
نوعروسان انجمن در انجمن
Ҳамчуи раққосон ба рақс аз ҳар канор
همچو رقاصان به رقص از هر کنار
Пои кӯбони сарву дасти афшони чанор
پای کوبان سرو و دست افشان چنار
Гесуии сунбули парешон аз сабо
گیسوی سنبل پریشان از صبا
Дидаи наргиси пар аз оби ҳаё
دیده نرگس پر از آب حیا
Зончаҳ гӯям шарҳи он болотар аст
زآنچه گویم شرح آن بالاتر است
Дар беонаш хомаи ман абтар аст
در بیانش خامه من ابتر است
Андари ин гулшани хлило май хиром
اندر این گلشن خلیلا می خرام
Комади ин оташи тўрои бараду салом
کامد این آتش تورا برد و سلام
Он малики каши ҳақи амир соя кард
آن ملک کش حق امیر سایه کرد
Бо халилаши ҳамдам ва ҳамсоя кард
با خلیلش همدم و همسایه کرد
Ҳамчинонкии муъминонро дар лаҳад
همچنانکه مؤمنان را در لحد
Аз ҷаҳони қудс ҳамдам ме расад
از جهان قدس همدم می رسد
Кофаронро ҳам зи сҷини лъин
کافران را هم ز سجین لعین
намерасад ҳамдам бихон бӣси алқрин
می رسد همدم بخوان بئس القرین
эй қарини неку бад дар он ҷаҳон
ای قرین نیک و بد در آن جهان
Пеши ту аз ту наёяд миҳмон
پیش تو از تو نیاید میهمان
Балки то будӣ ту ҳамроҳи ту буд
بلکه تا بودی تو همراه تو بود
Ҳам рафиқи гоҳу бегоҳи ту буд
هم رفیق گاه و بیگاه تو بود
Ҳам ба шаби ҳмхўобаҳ будат то саҳар
هم به شب همخوابه بودت تا سحر
Ҳам ба рӯзати ҳам дукон ва ҳам сафар
هم به روزت هم دکان و هم سفر
Як нафас аз ту наме гаштии ҷудо
یک نفس از تو نمی گشتی جدا
Хоҳи масҷид будӣу хоҳии хало
خواه مسجد بودی و خواهی خلا
Парда будӣ лек бар чашми сарат
پرده بودی لیک بر چشم سرت
Пунбаи андари гӯш будӣ бар дарат
پنبه اندر گوش بودی بر درت
наменадидӣ ҳамдаму ҳмхўобаҳ ро
می ندیدی همدم و همخوابه را
Ҳамнишин ҳуҷрау сардоба ро
همنشین حجره و سردابه را
Бинад ин як хона ӣ дили тобнок
بیند این یک خانه ی دل تابناک
Бому даҳлезаши пар аз анвори пок
بام و دهلیزش پر از انوار پاک
Ҳам мошми ҷон муаттар бошадаш
هم ماشم جان معطر باشدش
Пари зи буии машк ва анбар бошадаш
پر ز بوی مشک و عنبر باشدش
наменадонад лек нур рӯй кист
می نداند لیک نور روی کیست
Атрҳо аз сунбул гесуӣ кист
عطرها از سنبل گیسوی کیست
Чун баруфтад пардаи ҷисм аз миён
چون برافتد پرده جسم از میان
Чун шавад аз марги равшани ҷисму ҷон
چون شود از مرگ روشن جسم و جان
Дилбарӣ бинад саросари нури пок
دلبری بیند سراسر نور پاک
Таънаи зани рӯйиш ба меҳри тобнок
طعنه زن رویش به مهر تابناک
Сад ҳазорон нофаи машки хутан
صد هزاران نافه مشک ختن
Пеши хати мшкбор ӯ натан
پیش خط مشکبار او نتن
Донад ин нур аз ма рухсор ӯст
داند این نور از مه رخسار اوست
Донад он бӯ аз гул гулзор ӯст
داند آن بو از گل گلزار اوست
Лиззати дидору васл бе ҳиҷоб
لذت دیدار و وصل بی حجاب
Суҳбати ҷонпарвару завқи хитоб
صحبت جان پرور و ذوق خطاب
Аз пас мурдан шавад ҷонои мазид
از پس مردن شود جانا مزید
Бар баҳоу нури он атри шадид
بر بها و نور آن عطر شدید
Ваон дигар як меравад бокаши вФш
وان دگر یک می رود باکش وفش
Бинадаш бинанда чун султони такаш
بیندش بیننده چون سلطان تکش
Лек ҷонаши пари з сӯзасту шарар
لیک جانش پر ز سوز است و شرر
Сӯзҳои ҷонгдозу ҷони шукр
سوزهای جانگداز و جان شکر
Як замони холӣ на аз сад дарду сӯз
یک زمان خالی نه از صد درد و سوز
Гўиё ифшоанд дар маҳди тамӯз
گوییا افشاند در مهد تموز
Сӯзҳо пайдоу оташи нопадид
سوزها پیدا و آتش ناپدید
Захмҳои фоши нопидои ҳадид
زخمهای فاش ناپیدا حدید
Оташӣ гар нест ин сӯз аз куҷост
آتشی گر نیست این سوز از کجاست
Варна ханҷари ӣнҳамаи захм аз чаҳ хост
ورنه خنجر اینهمه زخم از چه خاست
Гар набошад каждумаш дар перҳан
گر نباشد کژدمش در پیرهن
Аз чаҳ афтодааст сӯзиш дар бадан
از چه افتاده است سوزش در بدن
Кулбаҳои пар задудасту бухор
کلبه های پر زدود است و بخار
Оташаши пинҳону дӯдаши ошкор
آتشش پنهان و دودش آشکار
Ҳам димоғи ҷон ӯ гашта ъФн
هم دماغ جان او گشته عفن
Рӯзу шаб аз бас кашад ганд натан
روز و شب از بس کشد گند نتن
Гандҳо пайдо вале мурдор нест
گندها پیدا ولی مردار نیست
Ҳар раг ӯ пари з зҳрмор нест
هر رگ او پر ز زهرمار نیست
То бараҳна созадаш дасти аҷал
تا برهنه سازدش دست اجل
Пок созад марг аз чашмаши сбл
پاک سازد مرگ از چشمش سبل
Перҳан бинад саросари морҳо
پیرهن بیند سراسر مارها
Ҳам зи каждуми андари он харворҳо
هم ز کژدم اندر آن خروارها
Бар лиҳофи ҷонаши афтодаи шарор
بر لحاف جانش افتاده شرار
Ганду дӯдаш бар шуда аз ҳар канор
گند و دودش بر شده از هر کنار
Сад сегӣ гар ҳаст дар шалвор ӯ
صد سگی گر هست در شلوار او
Мору афъӣ ҳар нахи дастор ӯ
مار و افعی هر نخ دستار او
Ҷумла ӣ инҳо қарин ва ҳамнишин
جمله ی اینها قرین و همنشین
Бошад ӯро аз лаҳад то буми дайн
باشد او را از لحد تا بوم دین
Ин сухани андар миён шуд муътариз
این سخن اندر میان شد معترض
Боз оем бар сари асли ғараз
باز آیم بر سر اصل غرض
Андарони равзаи халили сарфароз
اندران روضه خلیل سرفراز
Бо қарини худ ба сад эъзозу ноз
با قرین خود به صد اعزاز و ناز