Гуфт дорам толеъӣ эй Арсалон

گفت دارم طالعی ای ارسلان

На зи худ бал аз худованди ҷаҳон

نه ز خود بل از خداوند جهان

Гуҳи занамгар даст бар хок инчунин

گه زنم گر دست بر خاک اینچنین

Дасти ман гавҳари برارد аз замин

دست من گوهر برآرد از زمین

Дасти бараду мушти хокӣ бар гирифт

دست برد و مشت خاکی بر گرفت

Аз пай тамсил наз баҳри шигифт

از پی تمثیل نز بهر شگفت

Каф гушӯд ангуштар шаҳ шуд аён

کف گشود انگشتر شه شد عیان

Ҳамчуи хуршед аз миёни осмон

همچو خورشید از میان آسمان

Шаҳи зи ҷои ҷуст ва гирифт ангуштарӣ

شه ز جا جست و گرفت انگشتری

Гуфт хурмои тўрои ман муштарӣ

گفت خرمای تورا من مشتری

Пас баҳр динор додаш манфиат

پس بهر دینار دادش منفعت

Панҷ динор дигар аз марҳамат

پنج دینار دگر از مرحمت

Гуфт тоҷрзодаҳ бо он ошно

گفت تاجرزاده با آن آشنا

Толеъи ман ҳамчунинаст аз вафо

طالع من همچنین است از وفا

Аз вуқуфу кордонӣ худ мапурс

از وقوف و کاردانی خود مپرس

Зар ба сӯии хонаи орми тарси тарс

زر به سوی خانه آرم ترس ترس