эй худо эй бепаноҳонро паноҳ

ای خدا ای بی پناهان را پناه

эй ту бар шоҳони олами подшоҳ

ای تو بر شاهان عالم پادشاه

эй ниҳон аз ҷисму ҷони дидори ту

ای نهان از جسم و جان دیدار تو

Гум шудаи ақлу хирад дар кори ту

گم شده عقل و خرد در کار تو

Ҳам худованди худовандони туе

هم خداوند خداوندان تویی

Ҳам давои дарди бидрмони туе

هم دوای درد بی درمان تویی

Оби тӯфони зойро кардӣ ту пул

آب توفان زای را کردی تو پل

Оташ сӯзандаро кардӣ ту гул

آتش سوزنده را کردی تو گل

Гург шуд гуё ба пероҳани зтў

گرگ شد گویا به پیراهن ز تو

Перҳан шуд шох насатарван зи ту

پیرهن شد شاخ نسترون ز تو

Ман чаҳ гӯям зоҳиру ботини туе

من چه گویم ظاهر و باطن تویی

эй худои ҳам аввалу охири туе

ای خدا هم اول و آخر تویی

Гардани олам ба банд тавқ туаст

گردن عالم به بند طوق توست

Осмон дар чархи рақс аз шавқ туаст

آسمان در چرخ و رقص از شوق توست

эй худои ман ҳарчӣ гӯям он нӣӣ

ای خدا من هرچه گویم آن نه‌ای

Дар саноят ончӣ ҷӯям он нӣӣ

در ثنایت آنچه جویم آن نه‌ای

эй ту ъзромўз ҳар шарманда Эй

ای تو عذرآموز هر شرمنده‌ای

эй ту рӯзии бахш ҳар ҷанбнда Эй

ای تو روزی بخش هر جنبنده‌ای

эй худо донам ки ман бад карда ам

ای خدا دانم که من بد کرده‌ام

Лек аз ман ончӣ омад карда ам

لیک از من آنچه آمد کرده‌ام

Ҳам ту он кун ончӣ май шояд зи ту

هم تو آن کن آنچه می‌شاید ز تو

эй ҷаҳонро ончӣ май бояд зи ту

ای جهان را آنچه می‌باید ز تو

Ҳамчуи ман дорӣ худовандо басӣ

همچو من داری خداوندا بسی

Ман надорам лек ғайр аз ту касе

من ندارم لیک غیر از تو کسی

Гар ман бикс надорам ҳечкас

گر من بی کس ندارم هیچکس

Гӯ набошад раҳмати лутфи ту бас

گو نباشد رحمت لطف تو بس

Ҳарки аз ин май гурезади гӯи гурез

هرکه از من می‌گریزد گو گریز

Чун ту бошӣ гӯ набошад ҳеҷ чиз

چون تو باشی گو نباشد هیچ چیز

Гар фитодам дастгири ман туе

گر فتادم دستگیر من تویی

Ҳам паноҳ ва ҳам гурези ман туе

هم پناه و هم گریز من تویی

Дасти ман гир эй ҷаҳонро дастгир

دست من گیر ای جهان را دستگیر

Даҳ паноҳам эй ту оламро гзир

ده پناهم ای تو عالم را گزیر

Бар умедии омдстм бар дарат

بر امیدی آمده‌ستم بر درت

Чун рӯми навмед ё раб аз ?бирт

چون روم نومید یا رب از برت

Дар раҳи умеду бим афтода ам

در ره امید و بیم افتاده‌ام

Дар ҷанобати мунтазир истода ам

در جنابت منتظر ایستاده‌ام

Гарчи кардам ман басии ҷурму хато

گرچه کردم من بسی جرم و خطا

Аз ман ояд зиллат ва аз ту ато

از من آید ذلت و از تو عطا

Гар сиёҳаст эй худои моро гилӣм

گر سیاه است ای خدا ما را گلیم

Ту сифедаши соз аз лутфи ъмим

تو سفیدش ساز از لطف عمیم

Гар даридам худ ба дастами парда ро

گر دریدم خود به دستم پرده را

Ту фурӯ магузор бе пардаи маро

تو فرو مگذار بی پرده مرا

Чун тўро саттор дидам эй худо

چون تو را ستار دیدم ای خدا

Парда ӣ худро даридам бармало

پردهٔ خود را دریدم بر ملا

Пардаи дори айби нопокии мо

پرده‌دار عیب ناپاکی ما

Узри хоҳи ҷурми бибокии мо

عذر خواه جرم بی باکی ما

Ҳар дамами ҷурму гуноҳи тозае сет

هر دمم جرم و گناه تازه‌ای‌ست

Аз ту лек анъом беандозае сет

از تو لیک انعام بی اندازه‌ای‌ست

Гар ба ҷурмами макри шайтони афканд

گر به جرمم مکر شیطان افکند

Лутфи ту сӯзӣ ба ҷонам ме занад

لطف تو سوزی به جانم می‌زند

Аз ман омадгар хатое ё фасод

از من آمد گر خطایی یا فساد

Зории омӯзии диҳии тавба ба ёд

رازی آموزی دهی توبه به باد

Гар зании захму дусад марҳам наҳй

گر زنی زخم و دوصد مرهم نهی

Вар кунӣ қаҳрами дусади раҳмати диҳӣ

ور کنی قهرم دوصد رحمت دهی

Гар зи ман ҷурмаст анъом аз ту аст

گر ز من جرم است انعام از تو است

Гар зи ман гомӣаст сад гом аз ту аст

گر ز من گامی است صد گام از تو است

Гар раҳи торики пешам оварӣ

گر ره تاریک پیشم آوری

Сад чароғ аз лутфи пешам оварӣ

صد چراغ از لطف بیشم آوری

эй худо эй ман атоятро раҳин

ای خدا ای من عطایت را رهین

Бандае аз бандагонатро камӣн

بنده‌ای از بندگانت را کمین

Шукр гӯям ман кадомин неъматат

شکر گویم من کدامین نعمتت

Ёди орми ман кадомин раҳматат

یاد آرم من کدامین رحمتت

ИкнФси кӯ каз ту ноед сад ато

یک نفس کو کز تو ناید صد عطا

Соъатӣ кӯ наомад аз ман сад хато

ساعتی کو نآمد از من صد خطا

Кӯи даҳону кӯи забону кӯи калом

کو دهان و کو زبان و کو کلام

То бигӯям шарҳи он анъоми ом

تا بگویم شرح آن انعام عام

Он кадомин лутфу эҳсони гарон

آن کدامین لطف و احسان گران

Ки накардӣ бо ман эй султони ҷон

که نکردی با من ای سلطان جان

Ваон чаҳ зиштии ваз ҳар зиштии бтар

وان چه زشتی و ز هر زشتی بتر

Ки накардам ман ки сад хоками басар

که نکردم من که صد خاکم به سر

Дар раҳм додӣ марои ҷо аз карам

در رحم دادی مرا جا از کرم

Прўридии пайкарам дар он зулм

پروریدی پیکرم در آن ظلم

Коса Эй кардӣ зи болои вожгӯн

کاسه‌ای کردی ز بالا واژگون

Кин танатро сар буд эй зўи фунун

کاین تنت را سر بود ای ذو فنون

Пунбаи донеро баҳам омехтӣ

پنبه دانی را به هم آمیختی

Тарҳи чашми тезбинами рехтӣ

طرح چشم تیز بینم ریختی

Кин ду бошад дида ӣ бинои ту

کاین دو باشد دیدهٔ بینای تو

Ҳам тарози чеҳра ӣ зебои ту

هم طراز چهرهٔ زیبای تو

Осмонҳоро дар он додӣ маҳал

آسمانها را در آن دادی محل

Ҷли шаъни рбнои ъзўҷл

جل شأن ربنا عزوجل

Гӯшти пора бар даҳонам дӯхтӣ

گوشت پاره بر دهانم دوختی

Ҷумлаи асморо баҳами омухтӣ

جمله اسما را بر آن آموختی

Кин забону олат гуёӣ ту

کاین زبان و آلت گویای تو

Тарҷумони хотири донои ту

ترجمان خاطر دانای تو

Парвариш додӣ ҳавоӣ дар смох

پرورش دادی هوایی در صماخ

Ҳин бирав бишинав азин бонги крох

هین برو بشنو ازین بانگ کراخ

Чори девори машйади сохтӣ

چار دیوار مشید ساختی

Пайкарамро тарҳи нави андохтӣ

پیکرم را طرح نو انداختی

Ҳам кашидӣ соқҳо кин пои ту

هم کشیدی ساقها کاین پای تو

Ҳам ду соиди кини кафи гирои ту

هم دو ساعد کین کف گیرای تو

Ончӣ бояд дар дарун ва дар бурун

آنچه باید در درون و در برون

Ҷумларо додӣ зи амри коф ва навен

جمله را دادی ز امر کاف و نون

Рӯҳро бо ҷисм додӣ иртибот

روح را با جسم دادی ارتباط

Ғайбро додӣ бшоҳди ихтилот

غیب را دادی به شاهد اختلاط

Пас раҳи берун шудан зон тангноӣ

پس ره بیرون شدن زان تنگنای

Раҳ нмўнӣ кардем эй раҳнамоӣ

رهنمونی کردیَم ای رهنمای

Пои ниҳодам чун ба саҳрои шуҳуд

پا نهادم چون به صحرای شهود

Паҳн кардӣ суфраи анъому ҷӯад

پهن کردی سفره انعام و جود

Хӯни бароям шер кардӣ дар ҷигар

خون برایم شیر کردی در جگر

Ҳам зи пистони шерро додӣ самар

هم ز پستان شیر را دادی ممر

Ҳам макидан мрмрои омухтӣ

هم مکیدن مر مرا آموختی

Ҳам дили модари бароями сӯхтӣ

هم دل مادر برایم سوختی

Гиря ёдам додӣ аз баҳри хабар

گریه یادم دادی از بهر خبر

Дар дил ӯ гиряро додӣ асар

در دل او گریه را دادی اثر

Талх кардӣ хоби ширинаш ба ком

تلخ کردی خواب شیرینش به کام

Неи зкрм андеша кардӣ не ба ҳом

نی ز کرم اندیشه کردی نی به حام

То танам парварда шуд дар ин ҷаҳон

تا تنم پرورده شد در این جهان

Сахт шуд ҳам паии марои ҳам устихон

سخت شد هم پی مرا هم استخوان

Сӣ ва се дандони бароями сохтӣ

سی و سه دندان برایم ساختی

Тарҳи онҳо дар даҳони андохтӣ

طرح آنها در دهان انداختی

Пас зи шерам сайр кардӣ дар ғизо

پس ز شیرم سیر کردی، وَز غذا

Табъи манро майл додӣ иқтизо

طبع من را میل دادی اقتضا

Посбонӣ кардем аз ҳар газанд

پاسبانی کردیَم از هر گزند

Ҳам нигаҳбонии з ҳар пасту баланд

هم نگهبانی ز هر پست و بلند

Дар зимистони пӯстин бахшидем

در زمستان پوستین بخشیدیَم

Ҳам ба тобистон каттон пӯшедем

هم به تابستان کتان پوشیدیَم

Ҳам қабо додӣ марои ҳам перҳан

هم قبا دادی مرا هم پیرهن

Ҳам кулоҳу музей эй соҳиби мнн

هم کلاه و موزه‌ای صاحب منن

Дар паноҳ оварадем аз гарму сард

در پناه آوردیَم از گرم و سرد

То шудам зафту калону шермард

تا شدم زفت و کلان و شیر مرد

Ҳам маро додӣ тавоноӣу гӯш

هم مرا دادی توانایی و گوش

Ҳам хиради ҳам ақлу доноӣу ҳуш

هم خرد هم عقل و دانایی و هوش

Бар забонами номи худ омухтӣ

بر زبانم نام خود آموختی

Шамъи тавҳидам ба дил афрӯхтӣ

شمع توحیدم به دل افروختی

Нури имон дар дилами андохтӣ

نور ایمان در دلم انداختی

Бандагии андари сириштами сохтӣ

بندگی اندر سرشتم ساختی

Додем дар остони ҳайдарӣ

دادیَم در آستان حیدری

Ҳам сегӣ ҳам бандагии ҳам чокарӣ

هم سگی هم بندگی هم چاکری

Додеми огоҳӣ аз ҳалу ҳаром

دادیَم آگاهی از حل و حرام

Неи бтқлиди шунидан чун авом

نی به تقلید شنیدن چون عوام

Ҳар дамӣ додӣ атоӣ тоза ам

هر دمی دادی عطای تازه‌ام

Дар ҷаҳон кардӣ баланд овоза ам

در جهان کردی بلند آوازه‌ام

Ҳам ато кардӣ зи никонми нажод

هم عطا کردی ز نیکانم نژاد

Ҳам зи ихвони нкўбхти истинод

هم ز اخوان نکو بخت استناد

Ҳам серум аз ҳам сарони афроштӣ

هم سرم از هم سران افراشتی

Аз ҳамалони ҳам марои бардоштӣ

از همالان هم مرا برداشتی

Додеми пӯрону духтони покзод

دادیَم پوران و دختان پاکزاد

Поки зоду поки дайни поки эътиқод

پاک زاد و پاک دین پاک اعتقاد

Пардаи пӯшедӣ ба рӯй кори ман

پرده پوشیدی به روی کار من

Стар кардӣ бар ман эй саттори ман

ستر کردی بر من ای ستار من

Зиштҳоем ҷумла хуб ингоштӣ

زشتهایم جمله خوب انگاشتی

Кардаам нокарда май пиндоштӣ

کرده‌ام ناکرده می‌پنداشتی

Хўондмт кардӣ иҷобат ҳар замон

خواندمت کردی اجابت هر زمان

Меҳрбонтар аз ниёии меҳрбон

مهربانتر از نیای مهربان

Ман ба қурбонии худоӣҳои ту

من به قربان خدایی‌های تو

Дили асири меҳрбонӣҳои ту

دل اسیر مهربانی‌های تو

Ончӣ гуфтам зончаҳ донистам ҳазор

آنچه گفتم زانچه دانستم هزار

Бади яке бали камтар аз як бе шумор

بد یکی بل کمتر از یک بی شمار

Вончаҳи онро ман намедонам ҳисоб

وانچه آن را من نمی‌دانم حساب

Гар нивисам мешавад ҳафтсад китоб

گر نویسم می‌شود هفتصد کتاب

Аз ту инҳо вончаҳ он омад зи ман

از تو اینها وانچه آن آمد ز من

Шарҳи он на аз хома ояд на аз сухан

شرح آن نه از خامه آید نه از سخن

Аз серум то пой занбасту хато

از سرم تا پای ذنبست و خطا

Аз қадам то фарқ ҷурмасту хато

از قدم تا فرق جرم است و جفا

Дар хур лутфат накардам тоъатӣ

در خور لطفت نکردم طاعتی

Аз гунаҳ фориғ набудам соъатӣ

از گنه فارغ نبودم ساعتی

Лек доне эй худои зўолмнн

لیک دانی ای خدای ذوالمنن

Роҳ ман зад нафас шавам аҳриман

راه من زد نفس شوم اهرمن

Вази гунаҳ чун бед ларзидам ҳаме

وز گنه چون بید لرزیدم همی

Ҳайбат наҳй тўро дидам ҳаме

هیبت نهی تو را دیدم همی

эй худо бо ин гуноҳи бишмор

ای خدا با این گناه بیشمار

Одам бар даргаати умедвор

آمدم بر درگهت امیدوار

эй худо он кун ки фазлатро сазад

ای خدا آن کن که فضلت را سزد

Атри фазлат бар димоғам май вазад

عطر فضلت بر دماغم می‌وزد

эй худо бошад дят бар оқила

ای خدا باشد دیت بر عاقله

намекунад ҳаркаси амал бар шои калла

می‌کند هرکس عمل بر شاکله

Шокала ӣ ту ҷумла фазласту ато

شاکله‌یْ تو جمله فضل است و عطا

Шокала ӣ ман ҷумлаи исёну хато

شاکله‌یْ من جمله عصیان و خطا

эй худо донам ки ман бад карда ам

ای خدا دانم که من بد کرده‌ام

Ончӣ кардам лек бо худ карда ам

آنچه کردم لیک با خَود کرده‌ام

Омадам акнӯн ?бирт эй зўолкрм

آمدم اکنون برت ای ذوالکرم

Фош мегӯям худоёи алндм

فاش می‌گویم خدایا الندم

Ин надамро гар бигуфтам борҳо

این ندم را گر بگفتم بارها

Тавбаҳо бишкастаам бисёрҳо

توبه‌ها بشکسته‌ام بسیارها

Лек мағрури карамҳои туам

لیک مغرور کرمهای توام

Сархуш аз саҳбоӣ олой туам

سرخوش از صهبای آلای توام

Худ ту додӣ ёди ин узрои раҳим

خود تو دادی یاد این عذر ای رحیم

Гуфта ӣ мо ғури болрби алкрим

گفتهٔ ما غرباالرب‌الکریم