Он яке кард ин савол аз он эмом

آن یکی کرد این سؤال از آن امام

Кӣ ту дар фаҳму китоби ҳақи тамом

کی تو در فهم و کتاب حق تمام

Аз чаҳ фармуд он худоӣ бе ҳам?ил

از چه فرمود آن خدای بی همال

Дар мақоми қаҳру тавбиху ҷалол

در مقام مهر و توبیخ و جلال

Чун шудӣ мағрур бар раби Карим

چون شدی مغرور بر رب کریم

Аз чаҳ кардӣ ин гуноҳони азим

از چه کردی این گناهان عظیم

Муқтазои ҳоли ин буд эй халил

مقتضای حال این بود ای خلیل

Ки бигӯед раби қаҳҳори ҷалил

که بگوید رب قهار جلیل

Гуфт рӯи рӯи пас ту нодон бӯда Эй

گفت رو رو پس تو نادان بوده‌ای

Уқдае аз нукта Эй нагушӯда Эй

عقده‌ای از نکته‌ای نگشوده‌ای

Хост то ҳақи раҳмат андӯзӣ кунад

خواست تا حق رحمت اندوزی کند

Муҷримонро ъзромўзӣ кунад

مجرمان را عذرآموزی کند

То кунад таълимашони узри гуноҳ

تا کند تعلیمشان عذر گناه

Узри маъзулии он узри гуноҳ

عذر مغروری و آن فعل تباه

То биомузади саволашро ҷавоб

تا بیاموزد سؤالش را جواب

Ёдашони оради зи васли мустатоб

یادشان آرد ز وصل مستطاب

То бигӯянд ин умед ва ин ғурур

تا بگویند این امید و این غرور

Бар карамҳои тӯмон буд эй ғафур

بر کرمهای تومان بود ای غفور

Узр мо инаст дар ҷурму хато

عذر ما اینست در جرم و خطا

Ҳарчӣ дигари узр май орми ҳбо

هرچه دیگر عذر می‌آرم هبا

Узри бадтар аз гунаҳ ме оварам

عذر بدتر از گنه می‌آورم

Парда ӣ номӯси худро май дирам

پردهٔ ناموس خود را می‌درم

Он яке гуяд гунаҳ аз нафас буд

آن یکی گوید گنه از نفس بود

Ваон дигар гуяд зи шайтони ънўд

وان دگر گوید ز شیطان عنود

Он ҳавасро узри оради он ҳаво

آن هوس را عذر آرد آن هوا

Он гунаҳ созад ҳўолт бар шқо

آن گنه سازد حوالت بر شقا

Ин ҷавоб узр бошад србср

این جواب عذر باشد سر به سر

Чун ҷавоби хасму қозӣ эй писар

چون جواب خصم و قاضی ای پسر

Омад он як бо ду гӯши хӯни чикон

آمد آن یک با دو گوش خون چکان

Назд қозии аиҳо алқозии фиғон

نزد قاضی ایها‌القاضی فغان