Пас дар он шаб ваа чаҳ шаби наврӯз ӯ
پس در آن شب وه چه شب نوروز او
Рӯзи наврӯзи ҷаҳони афрӯз ӯ
روز نوروز جهان افروز او
Ваа чаҳ шаби рашки ҳазорон рӯзи ид
وه چه شب رشک هزاران روز عید
Ваа чаҳ шаби субҳи саодатро калид
وه چه شب صبح سعادت را کلید
Ваа чаҳ шаби мишкӣнтар аз гесуии ёр
وه چه شب مشکینتر از گیسوی یار
Ваа чаҳ шаби хушбӯтар аз машки ттор
وه چه شب خوشبوتر از مشک تتار
Шаб на бали хлўтсрои аҳли роз
شب نه بل خلوتسرای اهل راز
Нози гоҳи оннигор длнўоз
ناز گاه آن نگار دلنواز
Шаб на балки оннигор нозанин
شب نه بلکه آن نگار نازنین
Карда афшони зулфи мишкӣн бар ҷабин
کرده افشان زلف مشکین بر جبین
Дид иброҳӣми он шаб дар мном
دید ابراهیم آن شب در منام
Комд ӯро аз қбоби ъзи паём
کآمد او را از قباب عز پیام
Ҳин бикаш дар роҳи ман фарзанди хеш
هین بکش در راه من فرزند خویش
Бугсал аз ҷузи ёди мо пайванди хеш
بگسل از جز یاد ما پیوند خویش
Сари бабр аз теғи Исмоил ро
سر ببر از تیغ اسماعیل را
Раҳи мада дар хоби худ таъвил ро
ره مده در خواب خود تأویل را
Хоб набӯд ваҳии раббонӣ буд
خواب نبود وحی ربانی بود
Хоби ту кӣ хоби шайтонӣ буд
خواب تو کی خواب شیطانی بود
Кӣ буд шайтони нофарҷом ро
کی بود شیطان نافرجام را
Раҳи басӯии анбиёу авлиё
ره به سوی انبیا و اولیا
Бо млоики рӯҳашони ҳамдам буд
با ملایک روحشان همدم بود
Аҳриманро аз млоики Ром буд
اهرمن را از ملایک رم بود
Рӯҳашон дар осмон бошад бихоб
روحشان در آسمان باشد به خواب
Ирҷм алшитон манеҳ болшҳоб
یرجمالشیطان منه بالشهاب
Бо малик дар осмонҳо ҷонишон
با ملک در آسمانها جانشان
Аҳриманро кӣ буд онҷои нишон
اهرمن را کی بود آنجا نشان
Ҷонишони худ осмон дигар аст
جانشان خود آسمان دیگر است
Ёди ҳақи онҷои шаҳоб анвар аст
یاد حق آنجا شهاب انور است
Ронад аз он осмони пурсухан
راند از آن آسمان پر سخن
Лашкари шайтону ҳизби аҳриман
لشکر شیطان و حزب اهرمن
Ид қурбонаст фардо эй халил
عید قربانست فردا ای خلیل
Хӯни онро дар раҳ мо кун сиблат
خون آن را در ره ما کن سبیل
Он дили ту хилвати махсӯси мост
آن دل تو خلوت مخصوص ماست
Дайгариро андари онҷо раҳ куҷост
دیگری را اندر آنجا ره کجاست
Ҳаркии онҷо бе муҳобои по наад
هرکه آنجا بی محابا پا نهد
Сар ба зер ханҷар барон диҳад
سر به زیر خنجر بران دهد
Ғайри як дилбар намегунҷад ба дил
غیر یک دلبر نمیگنجد به دل
ё дили мо ё зи ғайри мо гусал
یا دل ما یا ز غیر ما گُسِل
Рӯй ман бе пардаи ҳрсўи ҷилва гар
روی من بی پرده هر سو جلوهگر
Дида бикшодӣ ба рухсор дигар
دیده بگشادی به رخسار دگر
Ҳин бирав куффораи он дидор ро
هین برو کفاره آن دیدار را
Ғарқи хӯн ӯ кун ин рухсор ро
غرق خون او کن این رخسار را
Кушта хоҳад ғайрати мо ғайр ро
کشته خواهد غیرت ما غیر را
Дар гшои фардои сабоҳи алхир ро
در گشا فردا صباحالخیر را
Ҳин бирав он сар ҷудо кун аз бадан
هین برو آن سر جدا کن از بدن
Дар сар кӯем ба хок ва хӯн фикан
در سر کویم به خاک و خون فکن
эй халили ман баҳақи ҷони ту
ای خلیل من به حق جان تو
Хоҳам он сар аз ту дар домони ту
خواهم آن سر از تو در دامان تو
Ҳин бабри он сар ба домон эй халил
هین ببر آن سر به دامان ای خلیل
Ҳам дар оғӯши афкани он ҷисми қтил
هم در آغوش افکن آن جسم قتیل
Он сару танро фикан дар роҳи мо
آن سر و تن را فکن در راه ما
Гӯ ки мехоҳад чунин он шоҳи мо
گو که میخواهد چنین آن شاه ما
Дар раҳи мо боядаш қурбон кунӣ
در ره ما بایدش قربان کنی
Пайкараш дар хоку хӯн ғалатон кунӣ
پیکرش در خاک و خون غلطان کنی
Зини бишорати ҷуст аз ҷои он халил
زین بشارت جست از جا آن خلیل
Он халили бовафоӣ бе ъдил
آن خلیل باوفای بی عدیل
Дар қабули амри он султон дод
در قبول امر آن سلطان داد
Ҳар ду дасти хеш бар чашмони ниҳод
هر دو دست خویش بر چشمان نهاد
Гуфт бахи бах эй бахти баланд
گفت بخ بخ ای بخت بلند
Чатри давлати соя бар фарқам фиканд
چتر دولت سایه بر فرقم فکند
Ҷони фидои лутф беандоза аш
جان فدای لطف بی اندازهاش
Ман ғуломи ин паёми тоза аш
من غلام این پیام تازهاش
Ман куҷо ва ин аноят аз куҷо
من کجا و این عنایت از کجا
Ҷуз барои худ намехоҳад маро
جز برای خود نمیخواهد مرا
Чун тўро аз баҳр худ хоҳад худо
چون تو را از بهر خود خواهد خدا
Созадат аз ҳарчӣ ғайр аз худ ҷудо
سازدت از هرچه غیر از خود جدا
Сад сабаб созад ки танҳо созадат
صد سبب سازد که تنها سازدت
Аз зану фарзанди даври андоздт
از زن و فرزند دور اندازدت
Созадат бегона аз ҳар ошно
سازدت بیگانه از هر آشنا
Дӯстонатро биомузади ҷафо
دوستانت را بیاموزد جفا
Рӯй мардумро бигардонад зи ту
روی مردم را بگرداند ز تو
Халқи оламро бкибонди зи ту
خلق عالم را بکیباند ز تو
Аз аноят зишт созад хуии ту
از عنایت زشت سازد خوی تو
То гурезади ҳаркасӣ аз кӯии ту
تا گریزد هر کسی از کوی تو
Зард созад чеҳра ӣ гулнори ту
زرد سازد چهرهٔ گلنار تو
Таб фиристад бар тани бемори ту
تب فرستد بر تن بیمار تو
То тўро созад зи ҷисму тани малул
تا تو را سازد ز جسم و تن ملول
То тўро аз баҳр худ созад қабул
تا تو را از بهر خود سازد قبول
Тухми пошӣ ё бахушконад буриш
تخم پاشی یا بخشکاند برش
ё ба сайлобаш диҳад ё сарсараш
یا به سیلابش دهد یا صرصرش
ё бар он барқии бирезад ё шарор
یا بر آن برقی بریزد یا شرار
К-эй бирав ҷузи тухми меҳри ман макор
کای برو جز تخم مهر من مکار
Бо ту фарзанди ту дар ҷанг оварад
با تو فرزند تو در جنگ آورد
То зи фарзандати дилат танг оварад
تا ز فرزندت دلت تنگ آورد
Хашми орад бо ту ёри меҳрбон
خشم آرد با تو یار مهربان
То ҷудои афканд то дар миён
تا جدایی افکندْتان در میان
Каз ҳамаи барӣу пайвандӣ ба ӯ
کز همه بُرّی و پیوندی به او
Бугсалӣ аз ҷумлаи пайвандӣ ба ӯ
بگسلی از جمله دل بندی به او
Он ғаюраст он ғаюри пардаи дор
هان غیور است آن نگار پردهدار
Ҷузи сари таслими пеш ӯ меар
جز سر تسلیم پیش او میار
Гар кашад ё бахшадат таслим кун
گر کُشد یا بخشدت تسلیم کن
Дар раҳ ӯ тарки хавф ва бим кун
در ره او ترک خوف و بیم کن
Варна таслимоварӣ лутфи алоа
ورنه تسلیم آوری لطفِ اله
Созадат таслими хоҳӣ ё махоҳ
سازدت تسلیم خواهی یا مخواه
Чун тўро хоҳад ки он он шӯй
چون تورا خواهد که آنِ آن شوی
Андалеби гулистони он шӯй
عندلیب گلستانِ آن شوی
Сӯй худ мехондат бо сад шитоб
سوی خود میخواندت با صد شتاب
Варна рафтӣ мекашад бо сад таноб
ور نرفتی میکشد با صد طناب
Сӯии худ дар хок ва хӯнат ме кашад
سوی خود در خاک و خونت میکشد
Ҷони фидояши байн ки чунат ме кашад
جان فدایش بین که چونت میکشد
намекашад гоҳе ба хашму гуҳ ба ноз
میکشد گاهی به خشم و گه به ناز
Риштаи гуҳ кӯтаҳ кунад гоҳе дароз
رشته گه کوته کند گاهی دراز
Чунки мехонд равони шӯи сӯй ӯ
چونکه میخواند، روان شو سوی او
Сина ва сар кун қадам дар кӯй ӯ
سینه و سر کن قدم در کوی او
Гуҳи бзонў гуҳ нишаста гуҳи басар
گه به زانو گه نشسته گه به سر
Роҳи кӯии дилкаш ӯ май сипар
راه کوی دلکش او میسپر
Сари бараҳнаи пои бараҳнаи Луку ланг
سر برهنه پا برهنه لوک و لنگ
Пои гуҳӣ бар хор мезан гуҳ ба санг
پا گهی بر خار میزن گه به سنگ
Гуҳ нишаста гуҳи пиёдаи гуҳи савор
گه نشسته گه پیاده گه سوار
Хуфта гоҳе бар ямин гоҳе ясор
خفته گاهی بر یمین گاهی یسار
Сина мекун бар замину шӯи равон
سینه میکن بر زمین و شو روان
Мартон май печ бар худ сӯии он
مارسان میپیچ بر خود سوی آن
То тўро хонд бирав бо ъзу ноз
تا تو را خواند برو با عز و ناز
Варна хоҳад бурданат бо тарк ва тоз
ورنه خواهد بردنت با ترک تاز
Чунки худ рафтӣ буриш нозат кашад
چونکه خود رفتی برش نازت کشد
Пеш боз ояд ба худ бозат кашад
پیش باز آید به خود بازت کشد
Вари ббрдти сӯии худ нозат кунад
ور ببردت سوی خود نازت کند
Гуҳ ба бандати вари гуҳӣ бозат кунад
گه ببندد ور گهی بازت کند
Гуҳи навозад гуҳ бисӯзад аз карам
گه نوازد گه بسوزد از کرم
Гуҳи шукри резад ба комати гоҳи сам
گه شکر ریزد به کامت گاه سم
Лек самаши доруии ҷон парвар аст
لیک سمش داروی جان پرور است
Оташ ӯ зи оби ҳайвон хуштар аст
آتش او زآب حیوان خوشتر است
Сам ӯ трёқ форуқат кунад
سم او تریاق فاروقت کند
Оташаши бартари з Айюқат кунад
آتشش برتر ز عیوقت کند
Оташаш чун оташи заргар буд
آتشش چون آتش زرگر بود
Симу зарро холис ва беғаш кунад
سیم و زر را خالص و بی غش کند
Созад аз ин тоҷҳои зарнигор
سازد از این تاجهای زرنگار
Зинати фарқи шаҳони тоҷи дор
زینت فرق شهان تاج دار
ё кунад зон гӯшвори хуши гуҳар
یا کند زان گوشوار خوش گهر
Зинати гӯш батон Кошғар
زینت گوش بتان کاشغر
Гӯшвори гӯши хубони ттор
گوشوار گوش خوبان تتار
Ҳамсари зулфу биногвашу изор
همسر زلف و بناگوش و عذار
Вои вои онкў ба пой худ нарафт
وای وای آنکو به پای خود نرفت
Не кашидандаш ба худ бо банди зафт
نی کشیدندش به خود با بند زفت
Дар табиати хуй аҳрӣман гирифт
در طبیعت خوی اهریمن گرفت
Дар чаҳ табъи ъФн маскан гирифт
در چه طبع عفن مسکن گرفت
Вой ӯ ахлди илои аларзи маон
وای او اخلد الیالارض مهان
То абади хору залилу мстҳон
تا ابد خوار و ذلیل و مستهان
Дард инаст эй рафиқи никхў
درد اینست ای رفیق نیکخو
Гар раседӣ варна охири сӯй ӯ
گر رسیدی ورنه آخر سوی او
Оқибат хайраст айш то абад
عاقبت خیر است و عیشِ تا ابد
Худ рӯй хоҳӣу хоҳӣ ӯ кашад
خود روی خواهی و خواهی او کشد
Ин сухан пайдост ӯро вогузор
این سخن پیداست او را واگذار
Рӯ ба сӯии забҳи Исмоили ор
رو به سوی ذبح اسماعیل آر